Masuk"ไอ้ฟิวกูมีเรื่องสำคุญจะคุยกับมึงหน่อยมึงว่าง...." ไอ้เตอร์ที่ไม่รู้มันมีเรื่องด่วนอะไรถึงจ้ำอ้าวๆเดินมาหาผมถึงในสวนหลังบ้านแบบนี้ด้วยท่าทางกระหืดกระหอบเหมือนไปเจอเรื่องตื่นเต้นอะไรมา"ไม่ว่างกูพาลูกกูเดินเล่นอยู่""กูพูดไม่ทันจบมึงเสือกบอกว่าไม่ว่าง""มึงแหกตาดูว่ากูทำอะไรอยู่ กูเลี้ยงลูกกูไม่ว่างเ
ห้าเดือนต่อมา...."อุ๊บ อุ๊บ อ๊วกกกกกกกก อ๊วกกกกกก" คุณฟิวลุกออกจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำทันทีที่ตื่นนอนขณะที่ฉันกำลังเปิดประตูห้องนอนเข้ามาหลังจากไปดูเด็กๆทานอาหารเช้าที่บ้านใหญ่ พอเห็นคุณฟิววิ่งเข้าห้องน้ำฉันก็รีบเดินตามเข้าไปช่วยลูบหลังให้" ทำไมมันทรมานแบบนี้ ฮือออ ฮืออออ ลูกแกล้งพ่อทำไมครับลูก ฮื
"ฮึก ฮึก ฮึก" ฉันไม่อาจสกัดกั้นน้ำตาให้มันหยุดไหลได้ยิ่งได้ยินสิ่งที่เขาพูดมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดที่ปฏิเสธเขามาตลอดเรื่องแต่งงาน"แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย" เสียงเชียร์ที่ดังมาจากทางด้านหลังทำให้ฉันต้องลุกขึ้นยืนแล้วหันกลับไปมอง ปรากฏว่าทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ทั้งหมดไม่ว่าจะเป็น คุณปกรณ์
"อร่อยมั้ยครับลูก^^" ผมถามสองสาวที่กำลังตักข้าวผัดทะเลคำสุดท้ายเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดจานไม่เหลือ"อร่อยมากๆเลยค่าปะป๊า^^""อร่อยที่ฉุดเยยค่าาาาา^^" ผมยิ้มให้สองสาวก่อนจะหันมาพูดกับลูกชายคนโตว่าเดี๋ยวพาน้องไปที่งานเลย"ฟ้าครามครับเดี๋ยวถ้าน้องๆทานข้าวกันอิ่มแล้วลูกจูงมือน้องๆไปที่งานเ
ใบบัว...หนึ่งเดือนต่อมา...ตอนนี้เรามาพักผ่อนกันที่หัวหินหลังจากที่ไม่ได้มานานตั้งแต่ฉันท้องสองแฝดแล้วอีกอย่างคุณฟิวก็ไม่ค่อยว่างพามาด้วยแต่ตอนนี้คุณฟิวตัดสินใจว่าจะทำที่บ้านแทนการเข้าบริษัทเขาบอกจะเข้าไปเฉพาะมีเรื่องเร่งด่วนเท่านั้นซึ่งทุกคนไม่ว่าจะเป็นคุณปกรณ์คุณท่านคุณเฟื่องก็เห็นดีด้วยเพราะที่ผ
"เมียจ๋าผัวอยากเสร็จบนเตียง" คนพูดพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าจากนั้นเขาก็ถอดท่อนเอ็นอันใหญ่คับร่องออกอย่างรวดเร็วจนฉันตั้งตัวไม่ทัน"อ๊ะ" ฉันเสียววูบในช่องท้องเมื่อตัวตนของเขาหลุดออกไปจากนั้นเขาก็ช้อนตัวฉันขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวก่อนจะอุ้มฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาวางฉันลงบนเตียงนอนอย่างช้าๆ แววตาของเขาที
สองปีผ่านไปใบบัว...."แม่มาทำบุญให้หนูนะคะ ขอให้หนูได้ไปเกิดกับคนที่พร้อมจะดูแลหนูหนูไม่ต้องรอแม่นะคะแม่ขอโทษนะลูกที่ไม่สามารถให้หนูกลับมาอยู่กับแม่ได้อีก" ฉันพูดกับตัวเองแบบนี้ทุกครั้งที่ฉันมาทำบุญให้กับลูกลูกที่จากฉันไปเมื่อสองปีก่อน แม้ว่าตอนที่แกจากฉันไปตอนนั้นแกจะอยู่ในท้องฉันแค่สามเดือนแต่ฉัน
ปล. ตอนนี้จะดราม่าหน่วงตับโปรดทำใจก่อนอ่าน และจงเข้าใจว่ามันคือนิยาย....นิยายคือสิ่งที่ไรท์จินตนาการขึ้นมาเท่านั้นเพราะฉะนั้นอย่าด่าไรท์>ใบบัว....ฉันแกล้งทำเป็นหลับมาตลอดทางระหว่างทางกลับบ้านเพราะไม่อยากเห็นไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น สิ่งที่คุณลูกศรพูดฉันพยายามที่จะไม่เก็บมาคิดมากเพราะมันจะทำให้ฉั
"ถ้าไม่เป็นอะไรทำไมต้องมียาบำรุงด้วยครับ หรือเป็นอะไรมากกว่านั้น" "เอ่อ คือคุณใบบัวร่างกายอ่อนเพลียน่ะค่ะคุณหมอก็เลยจัดยาบำรุงให้" พอได้คำตอบที่พอใจเขาก็เดินมาเข็นรถให้ฉันทำให้คุณลูกศรมองด้วยความไม่พอใจที่เห็นคุณฟิวห่วงฉัน เขาเข็นรถเข็นมาจนถึงรถของเขาที่จอดอยู่ฉันพยายามจะลุกขึ้นยืนเพื่อขึ้นรถด้วยต
ใบบัว...ฉันฟื้นขึ้นมาด้วยกลิ่นของยาบางชนิดที่มันฉุนจนติดจมูก ฉันมองไปรอบๆปรากฏว่าตอนนี้ฉันนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลและที่แขนของฉันก็ถูกเจาะให้น้ำเกลืออยู่"ฟื้นแล้วเหรอบัว" "เค??" ฉันแปลกใจมากที่เจอเคที่นี่เขามาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงแล้วฉันมานอนที่นี่ได้ยังไงหรือเขาพาฉันมาส่งแล้วคุณฟิวล่ะ ตอนนี้มีคำถ







