Mag-log inShare
บทที่2 สวิงNC🔥
Petsa ng paglalathala:
2026-05-01 11:05:02ด้านโซดา
ฉันต้องรีบหางานให้เร็วที่สุด ค่าใช้จ่ายที่นี่โคตรแพงเลย ทุนที่ได้มาก็ไม่ครอบคลุมทั้งหมด แต่ก็เอาเถอะสู้ละกันโซดา กลับไปภาษาดีขึ้นอย่างน้อยก็คุ้มแหละ จะได้รับสอนพิเศษเด็กอินเตอร์ได้ ค่าสอนเด็กบ้านรวยราคาก็ดีด้วย สู้เขาโซดาเพื่ออนาคตที่สดใส ครืดด…ครืดด…ครืดด เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์โซดา “ฮัลโหลค่ะ” “เบอร์คุณโซดาใช่ไหม” “ใช่ค่ะ” “ผมไทเลอร์ เพื่อนมิวมิวนะ” “ค่ะจำได้ค่ะ เจอกันเมื่อเช้า” “ผมจะโทรมาเรื่องงาน พอดีร้านอาหารไทยของคุณแม่เพื่อนผมกำลังรับสมัครพนักงาน ถ้าคุณสนใจผมจะพาไป” “สนใจค่ะ” โซดารีบตอบเขาอย่างรวดเร็วด้วยความดีใจที่จะได้งาน “งั้นพรุ่งนี้หลังเลิกเรียน ผมจะไปรับ คุณทักมาบอกละกันว่าให้ไปรับที่ไหน” “ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะคุณไทเลอร์” “ยินดีครับ” เขาวางสายไปแล้ว ฉันได้แต่ยิ้มดีใจ ได้งานเร็วแบบนี้ดีจังเลย ฉัไจะได้ต้องเอาเงินเก็บของตัวเองมาใช้ วันต่อมา หลังเลิกเรียนไทเลอร์ขับรถมาส่งโซดาที่ร้านอาหาร ตามที่นัดกันไว้ “ขอบคุณนะคะ คุณไทเลอร์ ที่ช่วยเป็นธุระให้” “ไม่เป็นไรครับ อย่าคิดมากช่วยๆ กันครับ ร้านนี้ก็เป็นร้านของเพื่อนสนิทผม คุณแม่เพื่อนผมใจดีมาก คุณโซดาตั้งใจทำงานรับรองท่านจะเอ็นดู” ไทเลอร์พูดนุ่มนวลยิ้มให้เธอ “จะตั้งใจอย่างดีเลย ไม่ให้คนฝากงานเสียชื่อแน่ๆ ค่ะ” โซดายิ้มให้เขา แล้วก็โบกมือบ๊ายบาย เมื่อมีพนักงานของที่ร้านเดินออกมารอรับ ไทเลอร์มองตามหลังคนตัวเล็ก เธอเข้าไปในร้านแล้วเขาเลยขับรถกลับ รู้สึกอารมณ์ดีแปลกๆ เมื่อเห็นรอยยิ้มของเธอ เปิดเพลงในรถฮัมเพลงไปด้วย ครืดดด…ครืดดด… เสียงเรียกสายเข้า ไทเลอร์กดรับสายเมื่อเห็นว่าใครเป็นคนโทรมา “ฮัลโหลไวท์” “ไทเลอร์ มึงเสร็จธุระรึยัง” “อืม! เสร็จแล้วมีงมีอะไร” “งั้นมึงรีบขับรถมาเพนต์เฮาส์กูหน่อย ตอนนี้เลย” ไทเลอร์ได้ยินไวท์พูดแบบนั้นถึงกับยกยิ้มมุมปาก เพราะถ้าไวท์ตามเขาไปเพนต์เฮาส์ ก็มักจะมีเรื่องสนุกเสมอ “เออเดี๋ยวกูรีบไป” วางสายจากเพื่อนก็รีบบึ่งรถไปทันที จนกระทั่งมาถึงเพนต์เฮาส์ของไวท์ เขามีคีย์การ์ดสามารถขึ้นไปที่ชั้นของเพื่อนได้เลย แกร่ก! ไทเลอร์เปิดประตูเข้าไปในห้อง เขาได้ยินเสียงเพลงเบาๆ เลยรีบสาวเท้าเดินเข้าไปในห้องรับแขก “ไงคะไทเลอร์” เสียงหวานของเอวาเอ่ยทักทายเขา พร้อมกับลงจากตักไวท์และเดินตรงมาหาเขา มือเรียวสวยโอบกอดลูบไล้ไปตามร่างกายกำยำของไทเลอร์ “ให้ช่วยถอดชุดไหมคะ” “ไม่ต้องผมถอดเอง” ไทเลอร์ตอบพร้อมกับมองสบตาไวท์ ที่ยกยิ้มให้เขาอยู่ เอวาจูงมือไทเลอร์ให้เขาเดินมานั่งที่โซฟา ส่วนเธอนั่งลงตรงกลางระหว่างสองหนุ่ม “ใครชวน” ไทเลอร์เอ่ยถามมองสบตาไวท์ “ฉันเอง” เอวาตอบยกยิ้ม และหยิบแก้วไวน์ขึ้นกระดกดื่ม “ก็ฉันติดใจนี่น่า คืนนั้นพวกนายสองคนทำฉันเสร็จไม่รู้กี่รอบมันฟินมาก มาสนุกแบบนั้นกันอีกเถอะนะ” “เอวาคืนนั้นฉันกับไวท์เมามาก เธอก็เมา แต่วันนี้เราไม่ได้เมา แล้วเธอ…” “ไทเลอร์ฉันอยาก อยากมากเลย เงี่ยนสุดๆ อยากอมให้พวกนายสองคน อยากให้ไวท์กระแทกฉัน แล้วนายก็เอาเจ้านั่นในกางเกงนายยัดปากฉันไงไทเลอร์ ฉันชอบแบบนั้น เอาฉันให้แตกทั้งคืนได้ไหมไทเลอร์ นะไวท์ทำให้หน่อย คืนนั้นฉันก็เป็นคนเริ่ม พวกนายก็ชอบไม่ใช่เหรอ” “ใช่ฉันชอบอยู่แล้ว แต่มันจะไม่มีปัญหาทีหลังเหรอเอวา” ไวท์เอ่ยถาม “จะมีปัญหาอะไรล่ะ เราแค่สนุกกัน แค่แลกเปลี่ยนความสุขกัน เสร็จแล้วก็จบ ที่ฉันมาซ้ำเพราะฉันติดใจไง ฉันไม่ได้เคยลองทำแบบนี้ กับนายสองคนครั้งแรกสักหน่อย” เอวาพูดให้ทั้งคู่ฟังด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เพราะมันเป็นเรื่องปกติของเธอ ที่ชอบมีเซ็กซ์แนวนี้อยู่แล้ว “งั้นเราสองคนก็ไม่มีปัญหาหรอก แค่เอากัน น้ำแตกก็แยกย้าย” ไทเลอร์พูดหยิบแก้วไวน์ชูขึ้น แล้วกระดกดื่มหมดแก้ว ไวท์หัวเราะชอบใจ เพราะเขาก็ไม่ติดอะไรอยู่แล้ว เอวาได้ยินแบบนั้นยิ้มมองสบตาทั้งคู่ด้วยสายตายั่วยวน และลุกขึ้นยืนเริ่มถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทีละชิ้น แล้วนั่งคุกเข่าลง มองสบตาสองหนุ่ม “ป้อนของนายสองคนให้ฉันสิ” ไทเลอร์และไวท์ยืนขึ้น ทั้งคู่ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทุกชิ้น และจับเอ็นหนาชักรูดขึ้นลง และก้าวไปหาเอวา ไทเลอร์จับความใหญ่โตของเขากดจ่อที่ปากสวยของเอวา เธออ้าปากครอบดูดของเขาเหมือนคนหิวกระหาย อีกมือกอบกุมลำกายหนาของไวท์และรูดขึ้นลงให้เขา สลับกับถอนปากจากของไทเลอร์มาดูดอมให้ไวท์ ทำสลับกันอยู่แบบนั้น อย่างไม่รู้จักอิ่ม สองหนุ่มเงยหน้าซี้ดปาก ส่งเสียงครางระงม “อื้อ! ใหญ่ทั้งคู่เลย อยากโดนนายสองคนกระแทกจัง” เอวาถอนปากพูดคำหยาบโลนออกมาอย่างไม่คิดจะอายอะไรอีกแล้ว เหมือนกับของโปรดตรงหน้าทำให้เธอยอมทำได้ทุกอย่าง “อยากขนาดนั้นเลยเหรอเอวา” ไทเลอร์ถาม เอวาเงยหน้ามองสบตาสองหนุ่ม “อยากมากเลย แฉะไปหมดแล้ว รีบกระแทกเอวานะคะไทเลอร์ นะคะไวท์” ไม่รอให้สาวสวยพูดซ้ำ ไทเลอร์จับเอวาให้ลุกขึ้นและผลักเธอไปที่โซฟาจัดท่าให้เธออยู่ในท่าคลานเข่า เอวารู้งานแอ่นก้นขึ้น ตั้งท่ารอ พร้อมรับแรงกระแทก ไวท์แกะกล่องถุงยางอนามัย หยิบมาหนึ่งชิ้นให้ตัวเอง และโยนให้ไทเลอร์หนึ่งชิ้น “มึงเอาก่อนเลยไทเลอร์ ส่วนเธออมให้ฉันต่อ” ว่าจบไวท์ก็ขึ้นไปนั่งบนพนักพิงโซฟา พร้อมกับจับเอ็นร้อนยัดเข้าไปในปากเอวา ส่วนไทเลอร์ ฉีกถุงยางแล้วรีบสวมให้ตัวเอง เสร็จแล้วรีบเดินไปซ้อนบั้นท้ายของเอวา ส่งมือหนาไปบีบก้นนิ่ม แบะแก้มก้นออกจับเอ็นร้อนกดจ่อตรงรูร่องที่เยิ้มแฉะ และแทงสวนเข้าไปจนสุดโคนภายในครั้งเดียว สวบ! ปึก! “อ๊า!” เอวาคายลำหนาของไวท์ออกจากปาก ส่งเสียงร้องเพราะจุกที่โดนกระแทกจนหัวทิ่ม
Pinakabagong kabanata
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่45 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
หกเดือนต่อมา โซดายืนชมวิวอยู่ที่บ้านพักตากอากาศของไทเลอร์ที่นิวยอร์ก ฉันดีใจที่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ที่นี่สวยมากเลยไม่ว่าฤดูไหน ยิ่งตอนนี้เป็นใบไม่กำลังเปลี่ยนสี เพราะเป็นฤดูใบไม้ร่วง ยิ่งทำให้ที่นี่สวยแปลกตาไปอีกแบบ “ที่รักอยู่ข้างนอกนานแล้วนะ ไม่หนาวเหรอครับ” ไทเลอร์เดินออกมากอดเอวภรรยา “วิวสวยจนไม่อยากเดินไปไหนเลยค่ะ ที่รัก” ไทเลอร์หัวเราะ “ชอบมากเลยสินะ โปรแกรมฮันนีมูนของเราจะไม่ไปที่อื่นเลยใช่ไหมที่รัก”“ไปได้ค่ะ คุณอยากไปไหนโซดาก็ตามใจคุณอยู่แล้วค่ะ แต่ที่โซดาเลือกที่นี่ก็เพราะความรักของเราทั้งคู่เริ่มที่นี่ไงคะ ถึงแม้ตอนนั้นจะเป็นแค่โซดารู้สึกอยู่ฝ่ายเดียวก็ตาม” “แล้วกันที่รัก ไม่งอแงผัวสิ ผมจะไม่รู้สึกได้ยังไงละครับ ถ้าไม่รู้สึก ผมคงไม่ตามจีบคุณขนาดนั้นหรอกครับ” “ก็แค่ถูกใจไงคะ แค่อยากได้เฉยๆ” ไทเลอร์หัวเราะ “พอได้แล้วก็ติดใจไงครับที่รัก ติดหนึบแบบไปไหนไม่รอด คิดถึงแค่เมีย” “ปากหวานเก่งที่สุด” “หึ! แล้วหลงเลยไหมครับ” “ไปค่ะเข้าบ้านดีกว่า หนาวแล้วค่ะ” โซดาแกะมือสามีออกจากเอวเดินหนีเข้าบ้าน ไม่ยอมตอบคำถามเขา ไทเลอร์รีบเดินตามมาติดๆ ด้วยความอยากได้คำตอบ และรู้
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่44 ตอนพิเศษ
@สถาบันติวไม้เหมือน โซดาสอนนักเรียนตามปกติ ถึงแม้ว่าจะย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านไทเลอร์แล้วก็ตาม ฉันไม่อยากหยุดสอนเด็กๆ ยังไงก็จะขออนุญาตที่บ้านของเขา ทำอาชีพที่ฉันรักต่อไป โซดาเล่าทุกอย่างให้อาจารย์ไม้เหมือนฟังทั้งหมด ท่านทั้งรับฟังและคอยให้กำลังใจ ช่วยคิดช่วยแก้ปัญหาทุกอย่าง เหมือนฉันเป็นลูกสาวท่านคนหนึ่ง “โซดาถ้ามั่นใจแล้วก็ทำตามใจตัวเองบ้างเถอะนะ โซดารักคุณไทเลอร์ เขาก็รักโซดามาก เรื่องคู่หมายของเขาอย่าไปคิดมากเลยนะ เธอคนนั้นอาจจะดีใจก็ได้นะที่ได้อิสระคืน ลองคิดถึงตัวเราเองสิ ถ้าถูกบังคับให้แต่งงาน เป็นใครก็คงไม่ชอบจริงไหม” “ค่ะอาจารย์ แต่โซดาคิดว่าอยากไปเจอเธอสักครั้งค่ะอาจารย์ อยากไปชี้แจง และอยากไปขอโทษ โซดาว่าถ้าโซดาได้เจอและได้ขอโทษ ตัวโซดาเองจะรู้สึกสบายใจกว่านี้ค่ะ แต่อยากไปเจอโดยที่ไม่มีคุณไทเลอร์ไปด้วยนะคะ โซดาเข้าใจนะคะเราเป็นผู้หญิงด้วยกัน ว่าการที่ถูกผู้ชายปฏิเสธมันเสียความรู้สึกแค่ไหน ก็เลยคิดว่าถ้าจะไปกับคุณไทเลอร์คงไม่เหมาะ อาจารย์คิดว่าโซดาทำถูกไหมคะ” “ถ้าโซดาคิดแบบนั้นอาจารย์ก็เห็นด้วยนะ ถ้ายังไงก็หาคนกลางไปเป็นเพื่อนสักคนดีกว่านะ ใครก็ได้ที่ไม่ใช่คุณไทเลอร์” “
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่43 จบด้วยรัก
“โซดาก็ดีใจค่ะ เหมือนตัวเองฝันไปด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าคุณอย่างคนไทเลอร์จะมาตามง้อผู้หญิงธรรมดาๆ แบบโซดาด้วยซ้ำค่ะ” “เพราะตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นไงครับ คุณเป็นคนน่ารัก แล้วก็จิตใจดี รักผมจริงๆ” ไทเลอร์กอดเธอแน่น จูบผมนุ่มเบาๆ “แล้วเรื่องนิกโก้ละคะ เราควรทำยังไงดีคะคุณไทเลอร์ โซดาเป็นห่วงนิกโก้มากเลยค่ะ” “ไม่ฟังหรอกครับ ทุกคนพูดหมดแล้ว คงต้องปล่อยเขา ในเมื่อเขายืนยันว่าอยากทำแบบนี้จริงๆ ก็คงต้องปล่อย เราคอยดู และคอยช่วยเหลือเวลาที่เขาต้องการก็พอครับ นิกโก้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะ ห้ามยังไงก็ไม่ฟังหรอกครับ” “ค่ะ” โซดารับคำ แต่ก็ยังอดห่วงไม่ได้ “เราไปทานข้าวกันเถอะครับ กว่าจะขับรถกลับไปที่บ้านคุณอีก กว่าจะได้ทำนั่นนี่อีก เดี๋ยวก็มีบางคนบ่นผมอีกว่าดึกแล้ว ให้รีบนอน” โซดาหัวเราะ เพราะทุกคำที่เขาเอามาพูด มันเป็นคำพูดของฉันทั้งนั้น “โซดาขี้บ่นขนาดนั้นจริงเหรอคะ” “เปล่านะ ผมไม่ได้ว่าอะไรเลย” “จะบ่นคุณน้อยลงก็ได้ค่ะ คุณก็เลิกเกเรสิคะ บอกให้ทำอะไรก็ทำสิ ถ้าไม่ดื้อโซดาก็ไม่บ่นหรอก” “โอเคครับ เมียถูกเสมอ ไปกันทานข้าวครับ” ไทเลอร์อุ้มคนตัวเล็กลงจากเตียง หนึ่งเดือนต่อมา ไทเลอร์คุยกั
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่42 ดีใจที่มีคุณอยู่ข้างๆ
หลังจากสอนนิกโก้เสร็จ โซดานั่งคุยกับนิกโก้ เพราะยังเป็นห่วงอยู่มาก เลยอดถามไม่ได้ “นิกโก้ เหมือนครูจะเคยได้ยินว่านิกโก้มีคนคุยแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงคิดจะหมั้นขึ้นมาล่ะ บอกครูตามตรงได้ไหม” “ผมเปลี่ยนใจแล้วครับครู น้ำชาสวยกว่าไงครับ แล้วคนคุยผมก็เพื่อนๆ กันครับ ไม่จริงจังอะไรตามที่บอกครับ” นิกโก้ยิ้มให้ครูโซดา ทำสีหน้าปกติ เหมือนไม่มีอะไร เพราะอยากให้ครูโซดาสบายใจ “ครูเป็นห่วงนะนิกโก้ และคิดว่าคุณนฤนาถก็คงห่วงมากเลยล่ะ” “ผมรู้ครับ แต่ก็นั่นแหละครับตามที่บอก ไม่มีอะไรต้องกังวลครับ ผมกับน้ำชาสมัครใจด้วยกันทั้งคู่ แบบนี้ยิ่งไม่น่าห่วงครับ ครูรีบง้อพี่ไทเลอร์เถอะนะครับ ปล่อยให้พี่ผมงอนนานๆ น่าสงสารนะครับ” “เข้าข้างกันเก่งนักนะ” โซดาคุยไปเก็บของไปด้วยเตรียมจะกลับ ก๊อกๆ “เรียนเสร็จกันรึยังครับ” ไทเลอร์เคาะประตู และส่งเสียงถามเข้ามา “เสร็จแล้วครับพี่เข้ามาได้เลยครับ” ไทเลอร์เปิดประตูเข้ามา ส่งยิ้มให้โซดา “ที่รักไปทานข้าวกันครับ” โซดาหันมามองพร้อมส่งสายตาดุ ใส่เขา “อ้าว! นิกโก้ดูสิ คุณครูของนายปกติสอนนายเขาดุนายแบบนี้บ้างไหม” “ไม่เลยครับ ครูใจดีกับผมมากครับ” นิ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่41 เคลียร์ปัญหาหัวใจ
“ทำไมคะ นิกโก้เป็นอะไร”โซดารีบถามหน้าตาตื่น “ถ้าคุณไม่รีบกลับไปสอน นิกโก้แย่แน่นอนครับ เข้าคณะที่ตั้งใจไม่ได้ คุณปู่ยิ่งโกรธกว่าเดิมแน่ๆ” “นิกโก้ทำอะไรคะ ทำไมคุณปู่ต้องโกรธ” “ดูเป็นห่วงจังเลยนะ พอเป็นนิกโก้ ทำไมไม่ห่วงผมแบบนี้บ้าง วันก่อนก็บอกไอ้บ้านั่นว่าผมเป็นแค่คนรู้จัก ผมบอกว่างอนคุณก็ไม่สนใจ” ไทเลอร์ทำหน้างอใส่โซดา และพูดตัดพ้อไปตามประสา “เรียกคนอื่นให้มันดีๆ หน่อยได้ไหมคะ พี่เขาชื่อเมฆค่ะ” “ทำไม ก็ผมไม่ชอบขี้หน้ามันนี่น่า เห็นๆ กันอยู่ว่ามันตั้งใจมาจีบคุณ” “ถ้าไม่ฟัง จะไม่คุยด้วยแล้วนะคะ ฉันถามคุณเรื่องนิกโก้อยู่นะคะ” “ผมไม่อยากพูดที่นี่ คุณไปคุยกับนิกโก้เอง แล้วก็ช่วยกลับไปสอนนิกโก้หน่อยได้ไหม น้องชายผมขอให้ผมช่วยพูดกับคุณเรื่องนี้” “ก็ได้ค่ะ จะไปคุยกับนิกโก้ให้นะคะ” ไทเลอร์ยิ้ม “งั้นไปเลยไหม” โซดาพยักหน้า แล้วก็เดินตามเขาไปที่รถ @บ้านไทเลอร์ “ไหนนิกโก้ละคะ” “เดี๋ยวมา แม่บ้านไปตามแล้ว ที่รักมานั่งก่อนเถอะ” “เลิกเรียกที่รักก่อนได้ไหมคะ” “โซดาผมโกรธนะ” โซดามองหน้าเขานิ่ง เดินไปนั่งลงเพื่อรอนิกโก้ ไม่พูดอะไรกับเขาอีก ไม่นานนิกโก้เดินเข้ามา “สวัสดีครับครูโซ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่40 จบเรื่องคู่หมาย
“ทางผมต้องขอโทษด้วยนะครับคุณธวัฒชัย สำหรับเรื่องทั้งหมด ที่ทำตามสัญญาไม่ได้ ผมไม่มีอะไรจะมาแก้ตัวครับ ผมเลี้ยงหลานไม่ดีเอง ทางผมยินดีที่จะชดเชยให้หนูน้ำขิงทุกอย่าง สินสอดที่ทางภรรยาผมได้ตกลงไว้กับทางคุณย่าของหนูน้ำขิง จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร ผมขอยกทุกอย่างให้เป็นของหนูน้ำขิงแทนคำขอโทษครับคุณธวัฒชัย” วิลเลี่ยมพูดขอโทษและตั้งใจรับผิดชอบทุกอย่างตามสมควร ด้วยความจริงใจ “แต่คุณธวัฒชัย ผมอยากขอร้อง ผมไม่อยากให้พวกเราจบความสัมพันกันเพราะเรื่องนี้ ช่วยอย่าถือสาและให้อภัยไทเลอร์ได้ไหมครับ”ธวัฒชัยมองผู้สูงวัยด้วยความเคารพ และเห็นใจต่อการแสดงซึ่งความจริงใจที่ท่านมีต่อครอบครัวเขา “คุณวิลเลี่ยมครับผมยังนับถือคุณเหมือนเดิมครับ คุณนฤนาถก็เช่นกัน ครอบครัวเราผูกพันกันมานาน แต่เรื่องราวครั้งนี้มันต้องใช้เวลา” ธวัฒชัยมองสบตาวิลเลี่ยมและมองเลยมาที่ไทเลอร์ “คุณอาครับผมเข้าใจคุณอานะครับ ผมขอโทษนะครับ” ไทเลอร์ก้มหัวเอ่ยขอโทษอีกครั้ง ธวัฒชัยมองสบตาไทเลอร์อยู่ชั่วอึดใจ “อาให้อภัยนะไทเลอร์ แต่ต่อไปไทเลอร์ต้องมารับช่วงต่อคุณปู่ และทางอาน้ำขิงจะมาช่วยงานอาเหมือนกัน อาไม่อยากให้ลูกสาวของอาต้องลำบากใจ ยังไ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่36 เคลียร์ใจกับน้ำขิง
“แบบนี้ดีกว่านะครับพี่ไทเลอร์ให้คุณแม่ไปด้วยเถอะ ผมเองก็อยากตามไปด้วย อยากเห็นหน้าลูกสาวบ้านนั้นเหมือนกันครับ” นิกโก้รีบพูดสนับสนุนความคิดของคุณแม่ของเขาขึ้นมา “ผมกลัวว่าจะทำให้แม่เล็กกับนิกโก้เดือดร้อนไปด้วยนะสิครับ เรื่องนี้ควรเป็นผมที่ต้องจัดการทุกอย่างเอง” “ไม่นะไทเลอร์อย่าคิดแบบนั้น ตัวไทเ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่25 ความรักที่กลับมาอีกครั้ง
วันต่อมา โซดาตื่นมาในอ้อมกอดของผู้ชายที่ตัวเองเป็นคนเปิดรับเขากลับมาในหัวใจดวงน้อยอีกครั้ง “ตื่นแล้วเหรอ” ไทเลอร์ลูบผมนุ่ม เอ่ยถาม และจูบหน้าผากมนสวยทักทายคนตัวเล็กที่เขากอดนอนมาทั้งคืน ไม่สิ แทบจะไม่ได้นอนเลยต่างหาก เขายกยิ้มอย่างพอใจเมื่อคิดถึงเรื่องราวของเมื่อคืน “ตัวคุณอุ่นจัง อยากกอดแ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่21 ฟ้าฝนเป็นใจ
นิกโก้มองแล้วแอบยิ้ม “ครับเดี๋ยวผมถามคุณครูเอง” ก่อนที่จะเดินนำพี่ชายไปที่บ้านตัวเอง “คุณครูครับพี่ไทเลอร์มาแล้ว” “ขอบใจจ้ะนิกโก้” โซดาพูดไปเก็บขอใส่กระเป๋าไปด้วยเตรียมตัวกลับ และส่งสายตามองคนตัวสูงที่ยืนอยู่ใกล้ๆ น้องชาย อยากให้เขารีบพูดเพราะฉันกำลังรีบ “คุณไทเลอร์จะดูที่ฉันสอนนิกโก้วันนี้ใช่ไห
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่9 ลุ่มหลง
สองวันต่อมา “ไทเลอร์ตกลงยังไงถึงขั้นพาไปอยู่บ้านแบบนั้นแปลว่าอะไรวะ จริงจังแล้วเหรอ” ไวท์มองเพื่อนขมวดคิ้วถามให้แน่ใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเพื่อนพาใครเข้าบ้านแบบนี้ “ก็ไม่จริงจังอะไร แค่คิดว่า อยากอยู่ด้วยสักสามเดือน อยากให้คนสวยอย่างโซดาได้ลองใช้ชีวิต แบบที่ไม่เคยมีโอกาสสักหน่อย อย่างน้อยก็เป็นการ
Maaari mong magustuhan
