MasukShare
บทที่3 สองหนึ่งNC🔥
Tanggal publikasi:
2026-05-01 11:07:12ไทเลอร์เริ่มขยับตอกลำกายเข้าใส่ทันที รูร่องของเอวาไม่แน่นเลย เขาเลยต้องตอกแรงๆ ก็ไม่น่าแปลกใจอะไรครั้งก่อนก็เป็นแบบนี้ เขากับไวท์เลยไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไร และเธอก็เพิ่งบอกเมื่อกี้ว่าชอบสวิง คงโดนบ่อยจนหลวม และคงลองมาหมดแล้วทุกชาติ
ปึก!…ปึก! ปึก!…ปึก! ปึก! ปึก! “อ๊า…อ๊ะ..อื้อ! เสียว เสียวมากเลยไทเลอร์” เอวาส่งเสียงครางระงม สลับกับอ้าปากดูดหัวเห็ดสีแดงก่ำให้ไวท์ไปด้วย ไทเลอร์ตอกลำหนาเข้าใส่สุดโคนทุกดอก เร่งจังหวะถี่รัวขึ้นเรื่อยๆ มือหนาฟาดก้นเด้งของเอวาไปด้วย เพียะ! “อ๊า…ไทเลอร์เสียว แรงอีก” ปึก! ปึก!ๆๆ…ปึก!ๆๆ ไทเลอร์จัดให้เธอตามที่ร้องขอ เล่นเอาเอวาตาเหลือกเกร็งกระตุกถี่ๆ น้ำแตกนำสองหนุ่มไปก่อน “ฉัน…สะ…เสร็จแล้ว เสียวมากเลยไทเลอร์ ถึงใจฉันมากเลย พวกนายไซซ์อะไรกัน ทั้งใหญ่ทั้งยาวเอาถึงใจขนาดนี้” เอวาพูดเสียงเหนื่อยหอบ แต่ก็แอ่นก้นสู้ ให้ไทเลอร์กระแทกต่อ “เธอเคยเจอใหญ่กว่าเราสองคนแล้วแน่ๆ เอวา ฉันว่าฉันเดาออกนะ” ไวท์พูด “ก็ใช่นะ เคยเจอที่ใหญ่กว่านี้ แต่เอาไม่มันเท่านายสองคนไง ที่สำคัญไม่ค่อยแข็งด้วย ตกลงพวกนายไซซ์อะไร” “ไม่รู้ว่ะฉัน56ล่ะมั้ง ใช้ถุงยางของไอ้ไวท์ตลอดเลย” “หึ! ไอ้เวรไทเลอร์ มึง58 ถุงยางกูไซซ์58 ซื้อเผื่อมึงตลอดมึงไม่เคยดูไซซ์เลยรึไง” “ไม่เคยดูกูรีบยัด” ว่าจบก็จับเอวบางของเอวาแน่นและเริ่มกระแทกต่อ ไม่นานก็ส่งเสียงคำรามลั่น หอบหายใจถี่ เขาเสร็จแล้ว ไวท์เห็นเพื่อนเสร็จแล้ว ก็ลงมานั่งบนโซฟา ปล่อยให้เอวาเป็นคนขึ้นขย่มเขา “อยากได้กี่น้ำล่ะเอวา” ไวท์ถาม “แล้วแต่พวกนายเลย เอาฉันทั้งคืนก็ได้” “ไทเลอร์มึงยังไง” “กูอยู่ได้แค่สามทุ่ม” ไวท์พยักหน้า และหันมาสนใจคนที่ขย่มเขาอยู่ตอนนี้ต่อ สองหนุ่มสลับกันกระแทกสาวสวยที่ร้องขอให้พวกเขาสนองความต้องการให้เธอ จนเวลาล่วงเลยตามที่ไทเลอร์บอกไว้ เขาหยุดและเก็บถุงยางใช้แล้วที่โยนลงพื้นไปใส่ถังขยะ เสร็จแล้วรีบไปอาบน้ำ และมุ่งหน้าไปที่ร้านอาหารไทยของคุณแม่ไวท์ “อ้าว! ไทเลอร์มาคนเดียวเหรอลูก” คุณแม่ของไวท์ทักทายเขา เมื่อเขาเดินเข้ามาในร้าน เขายิ้มให้คุณแม่เพื่อน “หิวจังเลยครับพอมีข้าวให้ทานบ้างไหมครับคุณแม่” เขาทำหน้าอ้อนพูดด้วยความสนิทสนม “มีสิครับ มานั่งนี่มา เดี๋ยวแม่จัดการให้ แล้วนี่ไวท์ทำไมไม่มาด้วยล่ะลูก” “ไวท์อ่านหนังสือครับ มีงานต้องทำเยอะเลยครับ ใกล้จบแล้วงานเยอะมาก ผมก็เพิ่งทำเสร็จเหมือนกัน หิว เลยออกมาหาแม่ดีกว่า” “ได้ๆ รอแป๊บนะครับ” ไทเลอร์ยิ้มให้คุณแม่เพื่อน และส่งสายตามองหาโซดา ไม่นานคุณแม่ของไวท์เดินกลับมาพร้อมกับข้าวผัดหอมๆ ยกมาเสิร์ฟให้เขาด้วยตัวเอง “ขอบคุณครับ น่าทานที่สุด” “ทานเยอะๆ เลยลูก” “คุณแม่ครับโซดาทำงานเป็นไงบ้างครับ” คุณแม่ยิ้ม “ขยันมาก เรียนรู้เร็ว พูดจาก็น่ารัก แบบนี้ไทเลอร์ไม่ต้องจ่ายค่าจ้างฝึกงานอะไรให้หรอกนะ แม่จ้างเอง โซดาไม่ต้องฝึกงานหรอกแม่ชอบ” “เอาแบบนั้นเหรอครับ” “จ้ะ ทานเยอะๆ” คุณแม่เดินไปต้อนรับลูกค้า เขารีบทานข้าวเสร็จแล้วก็เดินไปขออนุญาตคุณแม่เข้าไปดูโซดาในครัว ไทเลอร์เดินเข้ามาในครัวมองหาโซดา เห็นเธอกำลังหั่นผัก เลยเดินเข้าไปยืนดูใกล้ๆ “เป็นไงพอไหวไหม” โซดาหันมามองเห็นว่าเป็นเขาก็ยิ้มให้ “สบายมากค่ะ งานไม่ได้หนักอะไรหรอก ทุกคนใจดี ขอบคุณอีกครั้งนะคะ คุณไทเลอร์ ” ไทเลอร์ยิ้ม มองคนที่หันกลับไปหั่นผักของเธอต่ออย่างเพลินๆ จนโซดาทำงานของเธอเสร็จ “เดี๋ยวกลับพร้อมผมนะ” “ไม่เป็นไรค่ะ โซดากลับเองได้เกรงใจคุณไทเลอร์ อีกอย่างที่พักกับร้านก็ไม่ไกลกันมาก” “กลับกับผมเถอะ คุณยังไม่ชินทาง อีกอย่างผมก็ต้องผ่านที่พักคุณอยู่แล้ว ไม่เห็นต้องเกรงใจอะไร” “แบบนั้นเหรอคะ งั้นก็ได้ค่ะ” เมื่อได้เวลาเลิกงานไทเลอร์เดินออกมารอโซดาที่รถ เธอเดินออกมาจากร้าน เห็นเขารออยู่ส่งยิ้มให้และเดินตรงมาหา “ขึ้นรถเถอะ” “ค่ะ” โซดาเปิดประตูเข้ามานั่งในรถเขา และรัดเข็มขัดเรียบร้อย แล้วหันไปยิ้มให้เขา ปกติยิ้มง่ายแบบนี้ตลอดเลยเหรอ ยัยนี้เอาแต่ยิ้มให้เขาตลอดคงรู้ตัวสินะว่าตัวเองยิ้มสวย เขายิ้มตอบเธอและออกรถและเริ่มชวนคุย “มิวมิวบอกว่าคุณเป็นติวเตอร์งั้นเหรอ” “อ้อ!ใช่ค่ะ โซดารับสอนพิเศษสายวิทย์ค่ะ” “เก่งจังเนอะ แล้วทำไมมาเรียนต่อด้านภาษาล่ะ” “ก็อาจารย์ของโซดาช่วยหาทุนให้ ท่านบอกว่าภาษาก็สำคัญถ้าเก่งขึ้นก็จะดี มีทุนเข้ามาก็ควรจะคว้าไว้ ” “อ๋อ! แบบนั้นเหรอ งั้นอยู่ที่นี่มีอะไรให้ผมช่วยก็บอกนะ ผมยินดี” “ไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้ก็ขอบคุณมากแล้ว” “ไม่สิ เลิกเกรงใจ ผมอยากช่วย อยากเป็นเพื่อนได้ไหมครับ” “ค่ะ ได้สิคะ” ฉันยิ้มกับความใจดีของเขา ดีใจที่มาต่างบ้านต่างเมืองและได้มาเจอคนใจดีแบบเขา แถมหล่อมากด้วย ไทเลอร์จอดรถด้านหน้าที่พักของเธอ “ขอบคุณนะคะ” “ครับ คุณมีเบอร์ผมแล้ว มีอะไรโทรหาผมได้ตลอดเลยนะครับ เราอยู่ไม่ไกลกันมากหรอก” “ค่ะ ขอบคุณนะคะ” ฉันยิ้มให้เขาและเปิดประตูลงจากรถ ยืนรอให้เขาขับรถออกไป “คุณโซดาเข้าไปสิครับ ผมจะกลับเมื่อคุณเข้าไปเรียบร้อยแล้ว” “โอเคค่ะ” ฉันหันหลังอดยิ้มไม่ได้กับความเป็นสุภาพบุรุษของเขา หล่อใจดี แบบนี้คงไม่โสดหรอกมั้ง อย่าได้คิดเชียวนะโซดา รีบเตือนสติตัวเอง
Bab terbaru
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่45 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
หกเดือนต่อมา โซดายืนชมวิวอยู่ที่บ้านพักตากอากาศของไทเลอร์ที่นิวยอร์ก ฉันดีใจที่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ที่นี่สวยมากเลยไม่ว่าฤดูไหน ยิ่งตอนนี้เป็นใบไม่กำลังเปลี่ยนสี เพราะเป็นฤดูใบไม้ร่วง ยิ่งทำให้ที่นี่สวยแปลกตาไปอีกแบบ “ที่รักอยู่ข้างนอกนานแล้วนะ ไม่หนาวเหรอครับ” ไทเลอร์เดินออกมากอดเอวภรรยา “วิวสวยจนไม่อยากเดินไปไหนเลยค่ะ ที่รัก” ไทเลอร์หัวเราะ “ชอบมากเลยสินะ โปรแกรมฮันนีมูนของเราจะไม่ไปที่อื่นเลยใช่ไหมที่รัก”“ไปได้ค่ะ คุณอยากไปไหนโซดาก็ตามใจคุณอยู่แล้วค่ะ แต่ที่โซดาเลือกที่นี่ก็เพราะความรักของเราทั้งคู่เริ่มที่นี่ไงคะ ถึงแม้ตอนนั้นจะเป็นแค่โซดารู้สึกอยู่ฝ่ายเดียวก็ตาม” “แล้วกันที่รัก ไม่งอแงผัวสิ ผมจะไม่รู้สึกได้ยังไงละครับ ถ้าไม่รู้สึก ผมคงไม่ตามจีบคุณขนาดนั้นหรอกครับ” “ก็แค่ถูกใจไงคะ แค่อยากได้เฉยๆ” ไทเลอร์หัวเราะ “พอได้แล้วก็ติดใจไงครับที่รัก ติดหนึบแบบไปไหนไม่รอด คิดถึงแค่เมีย” “ปากหวานเก่งที่สุด” “หึ! แล้วหลงเลยไหมครับ” “ไปค่ะเข้าบ้านดีกว่า หนาวแล้วค่ะ” โซดาแกะมือสามีออกจากเอวเดินหนีเข้าบ้าน ไม่ยอมตอบคำถามเขา ไทเลอร์รีบเดินตามมาติดๆ ด้วยความอยากได้คำตอบ และรู้
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่44 ตอนพิเศษ
@สถาบันติวไม้เหมือน โซดาสอนนักเรียนตามปกติ ถึงแม้ว่าจะย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านไทเลอร์แล้วก็ตาม ฉันไม่อยากหยุดสอนเด็กๆ ยังไงก็จะขออนุญาตที่บ้านของเขา ทำอาชีพที่ฉันรักต่อไป โซดาเล่าทุกอย่างให้อาจารย์ไม้เหมือนฟังทั้งหมด ท่านทั้งรับฟังและคอยให้กำลังใจ ช่วยคิดช่วยแก้ปัญหาทุกอย่าง เหมือนฉันเป็นลูกสาวท่านคนหนึ่ง “โซดาถ้ามั่นใจแล้วก็ทำตามใจตัวเองบ้างเถอะนะ โซดารักคุณไทเลอร์ เขาก็รักโซดามาก เรื่องคู่หมายของเขาอย่าไปคิดมากเลยนะ เธอคนนั้นอาจจะดีใจก็ได้นะที่ได้อิสระคืน ลองคิดถึงตัวเราเองสิ ถ้าถูกบังคับให้แต่งงาน เป็นใครก็คงไม่ชอบจริงไหม” “ค่ะอาจารย์ แต่โซดาคิดว่าอยากไปเจอเธอสักครั้งค่ะอาจารย์ อยากไปชี้แจง และอยากไปขอโทษ โซดาว่าถ้าโซดาได้เจอและได้ขอโทษ ตัวโซดาเองจะรู้สึกสบายใจกว่านี้ค่ะ แต่อยากไปเจอโดยที่ไม่มีคุณไทเลอร์ไปด้วยนะคะ โซดาเข้าใจนะคะเราเป็นผู้หญิงด้วยกัน ว่าการที่ถูกผู้ชายปฏิเสธมันเสียความรู้สึกแค่ไหน ก็เลยคิดว่าถ้าจะไปกับคุณไทเลอร์คงไม่เหมาะ อาจารย์คิดว่าโซดาทำถูกไหมคะ” “ถ้าโซดาคิดแบบนั้นอาจารย์ก็เห็นด้วยนะ ถ้ายังไงก็หาคนกลางไปเป็นเพื่อนสักคนดีกว่านะ ใครก็ได้ที่ไม่ใช่คุณไทเลอร์” “
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่43 จบด้วยรัก
“โซดาก็ดีใจค่ะ เหมือนตัวเองฝันไปด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าคุณอย่างคนไทเลอร์จะมาตามง้อผู้หญิงธรรมดาๆ แบบโซดาด้วยซ้ำค่ะ” “เพราะตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นไงครับ คุณเป็นคนน่ารัก แล้วก็จิตใจดี รักผมจริงๆ” ไทเลอร์กอดเธอแน่น จูบผมนุ่มเบาๆ “แล้วเรื่องนิกโก้ละคะ เราควรทำยังไงดีคะคุณไทเลอร์ โซดาเป็นห่วงนิกโก้มากเลยค่ะ” “ไม่ฟังหรอกครับ ทุกคนพูดหมดแล้ว คงต้องปล่อยเขา ในเมื่อเขายืนยันว่าอยากทำแบบนี้จริงๆ ก็คงต้องปล่อย เราคอยดู และคอยช่วยเหลือเวลาที่เขาต้องการก็พอครับ นิกโก้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะ ห้ามยังไงก็ไม่ฟังหรอกครับ” “ค่ะ” โซดารับคำ แต่ก็ยังอดห่วงไม่ได้ “เราไปทานข้าวกันเถอะครับ กว่าจะขับรถกลับไปที่บ้านคุณอีก กว่าจะได้ทำนั่นนี่อีก เดี๋ยวก็มีบางคนบ่นผมอีกว่าดึกแล้ว ให้รีบนอน” โซดาหัวเราะ เพราะทุกคำที่เขาเอามาพูด มันเป็นคำพูดของฉันทั้งนั้น “โซดาขี้บ่นขนาดนั้นจริงเหรอคะ” “เปล่านะ ผมไม่ได้ว่าอะไรเลย” “จะบ่นคุณน้อยลงก็ได้ค่ะ คุณก็เลิกเกเรสิคะ บอกให้ทำอะไรก็ทำสิ ถ้าไม่ดื้อโซดาก็ไม่บ่นหรอก” “โอเคครับ เมียถูกเสมอ ไปกันทานข้าวครับ” ไทเลอร์อุ้มคนตัวเล็กลงจากเตียง หนึ่งเดือนต่อมา ไทเลอร์คุยกั
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่42 ดีใจที่มีคุณอยู่ข้างๆ
หลังจากสอนนิกโก้เสร็จ โซดานั่งคุยกับนิกโก้ เพราะยังเป็นห่วงอยู่มาก เลยอดถามไม่ได้ “นิกโก้ เหมือนครูจะเคยได้ยินว่านิกโก้มีคนคุยแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงคิดจะหมั้นขึ้นมาล่ะ บอกครูตามตรงได้ไหม” “ผมเปลี่ยนใจแล้วครับครู น้ำชาสวยกว่าไงครับ แล้วคนคุยผมก็เพื่อนๆ กันครับ ไม่จริงจังอะไรตามที่บอกครับ” นิกโก้ยิ้มให้ครูโซดา ทำสีหน้าปกติ เหมือนไม่มีอะไร เพราะอยากให้ครูโซดาสบายใจ “ครูเป็นห่วงนะนิกโก้ และคิดว่าคุณนฤนาถก็คงห่วงมากเลยล่ะ” “ผมรู้ครับ แต่ก็นั่นแหละครับตามที่บอก ไม่มีอะไรต้องกังวลครับ ผมกับน้ำชาสมัครใจด้วยกันทั้งคู่ แบบนี้ยิ่งไม่น่าห่วงครับ ครูรีบง้อพี่ไทเลอร์เถอะนะครับ ปล่อยให้พี่ผมงอนนานๆ น่าสงสารนะครับ” “เข้าข้างกันเก่งนักนะ” โซดาคุยไปเก็บของไปด้วยเตรียมจะกลับ ก๊อกๆ “เรียนเสร็จกันรึยังครับ” ไทเลอร์เคาะประตู และส่งเสียงถามเข้ามา “เสร็จแล้วครับพี่เข้ามาได้เลยครับ” ไทเลอร์เปิดประตูเข้ามา ส่งยิ้มให้โซดา “ที่รักไปทานข้าวกันครับ” โซดาหันมามองพร้อมส่งสายตาดุ ใส่เขา “อ้าว! นิกโก้ดูสิ คุณครูของนายปกติสอนนายเขาดุนายแบบนี้บ้างไหม” “ไม่เลยครับ ครูใจดีกับผมมากครับ” นิ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่41 เคลียร์ปัญหาหัวใจ
“ทำไมคะ นิกโก้เป็นอะไร”โซดารีบถามหน้าตาตื่น “ถ้าคุณไม่รีบกลับไปสอน นิกโก้แย่แน่นอนครับ เข้าคณะที่ตั้งใจไม่ได้ คุณปู่ยิ่งโกรธกว่าเดิมแน่ๆ” “นิกโก้ทำอะไรคะ ทำไมคุณปู่ต้องโกรธ” “ดูเป็นห่วงจังเลยนะ พอเป็นนิกโก้ ทำไมไม่ห่วงผมแบบนี้บ้าง วันก่อนก็บอกไอ้บ้านั่นว่าผมเป็นแค่คนรู้จัก ผมบอกว่างอนคุณก็ไม่สนใจ” ไทเลอร์ทำหน้างอใส่โซดา และพูดตัดพ้อไปตามประสา “เรียกคนอื่นให้มันดีๆ หน่อยได้ไหมคะ พี่เขาชื่อเมฆค่ะ” “ทำไม ก็ผมไม่ชอบขี้หน้ามันนี่น่า เห็นๆ กันอยู่ว่ามันตั้งใจมาจีบคุณ” “ถ้าไม่ฟัง จะไม่คุยด้วยแล้วนะคะ ฉันถามคุณเรื่องนิกโก้อยู่นะคะ” “ผมไม่อยากพูดที่นี่ คุณไปคุยกับนิกโก้เอง แล้วก็ช่วยกลับไปสอนนิกโก้หน่อยได้ไหม น้องชายผมขอให้ผมช่วยพูดกับคุณเรื่องนี้” “ก็ได้ค่ะ จะไปคุยกับนิกโก้ให้นะคะ” ไทเลอร์ยิ้ม “งั้นไปเลยไหม” โซดาพยักหน้า แล้วก็เดินตามเขาไปที่รถ @บ้านไทเลอร์ “ไหนนิกโก้ละคะ” “เดี๋ยวมา แม่บ้านไปตามแล้ว ที่รักมานั่งก่อนเถอะ” “เลิกเรียกที่รักก่อนได้ไหมคะ” “โซดาผมโกรธนะ” โซดามองหน้าเขานิ่ง เดินไปนั่งลงเพื่อรอนิกโก้ ไม่พูดอะไรกับเขาอีก ไม่นานนิกโก้เดินเข้ามา “สวัสดีครับครูโซ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่40 จบเรื่องคู่หมาย
“ทางผมต้องขอโทษด้วยนะครับคุณธวัฒชัย สำหรับเรื่องทั้งหมด ที่ทำตามสัญญาไม่ได้ ผมไม่มีอะไรจะมาแก้ตัวครับ ผมเลี้ยงหลานไม่ดีเอง ทางผมยินดีที่จะชดเชยให้หนูน้ำขิงทุกอย่าง สินสอดที่ทางภรรยาผมได้ตกลงไว้กับทางคุณย่าของหนูน้ำขิง จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร ผมขอยกทุกอย่างให้เป็นของหนูน้ำขิงแทนคำขอโทษครับคุณธวัฒชัย” วิลเลี่ยมพูดขอโทษและตั้งใจรับผิดชอบทุกอย่างตามสมควร ด้วยความจริงใจ “แต่คุณธวัฒชัย ผมอยากขอร้อง ผมไม่อยากให้พวกเราจบความสัมพันกันเพราะเรื่องนี้ ช่วยอย่าถือสาและให้อภัยไทเลอร์ได้ไหมครับ”ธวัฒชัยมองผู้สูงวัยด้วยความเคารพ และเห็นใจต่อการแสดงซึ่งความจริงใจที่ท่านมีต่อครอบครัวเขา “คุณวิลเลี่ยมครับผมยังนับถือคุณเหมือนเดิมครับ คุณนฤนาถก็เช่นกัน ครอบครัวเราผูกพันกันมานาน แต่เรื่องราวครั้งนี้มันต้องใช้เวลา” ธวัฒชัยมองสบตาวิลเลี่ยมและมองเลยมาที่ไทเลอร์ “คุณอาครับผมเข้าใจคุณอานะครับ ผมขอโทษนะครับ” ไทเลอร์ก้มหัวเอ่ยขอโทษอีกครั้ง ธวัฒชัยมองสบตาไทเลอร์อยู่ชั่วอึดใจ “อาให้อภัยนะไทเลอร์ แต่ต่อไปไทเลอร์ต้องมารับช่วงต่อคุณปู่ และทางอาน้ำขิงจะมาช่วยงานอาเหมือนกัน อาไม่อยากให้ลูกสาวของอาต้องลำบากใจ ยังไ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่36 เคลียร์ใจกับน้ำขิง
“แบบนี้ดีกว่านะครับพี่ไทเลอร์ให้คุณแม่ไปด้วยเถอะ ผมเองก็อยากตามไปด้วย อยากเห็นหน้าลูกสาวบ้านนั้นเหมือนกันครับ” นิกโก้รีบพูดสนับสนุนความคิดของคุณแม่ของเขาขึ้นมา “ผมกลัวว่าจะทำให้แม่เล็กกับนิกโก้เดือดร้อนไปด้วยนะสิครับ เรื่องนี้ควรเป็นผมที่ต้องจัดการทุกอย่างเอง” “ไม่นะไทเลอร์อย่าคิดแบบนั้น ตัวไทเ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่25 ความรักที่กลับมาอีกครั้ง
วันต่อมา โซดาตื่นมาในอ้อมกอดของผู้ชายที่ตัวเองเป็นคนเปิดรับเขากลับมาในหัวใจดวงน้อยอีกครั้ง “ตื่นแล้วเหรอ” ไทเลอร์ลูบผมนุ่ม เอ่ยถาม และจูบหน้าผากมนสวยทักทายคนตัวเล็กที่เขากอดนอนมาทั้งคืน ไม่สิ แทบจะไม่ได้นอนเลยต่างหาก เขายกยิ้มอย่างพอใจเมื่อคิดถึงเรื่องราวของเมื่อคืน “ตัวคุณอุ่นจัง อยากกอดแ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่21 ฟ้าฝนเป็นใจ
นิกโก้มองแล้วแอบยิ้ม “ครับเดี๋ยวผมถามคุณครูเอง” ก่อนที่จะเดินนำพี่ชายไปที่บ้านตัวเอง “คุณครูครับพี่ไทเลอร์มาแล้ว” “ขอบใจจ้ะนิกโก้” โซดาพูดไปเก็บขอใส่กระเป๋าไปด้วยเตรียมตัวกลับ และส่งสายตามองคนตัวสูงที่ยืนอยู่ใกล้ๆ น้องชาย อยากให้เขารีบพูดเพราะฉันกำลังรีบ “คุณไทเลอร์จะดูที่ฉันสอนนิกโก้วันนี้ใช่ไห
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่9 ลุ่มหลง
สองวันต่อมา “ไทเลอร์ตกลงยังไงถึงขั้นพาไปอยู่บ้านแบบนั้นแปลว่าอะไรวะ จริงจังแล้วเหรอ” ไวท์มองเพื่อนขมวดคิ้วถามให้แน่ใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเพื่อนพาใครเข้าบ้านแบบนี้ “ก็ไม่จริงจังอะไร แค่คิดว่า อยากอยู่ด้วยสักสามเดือน อยากให้คนสวยอย่างโซดาได้ลองใช้ชีวิต แบบที่ไม่เคยมีโอกาสสักหน่อย อย่างน้อยก็เป็นการ
Anda juga akan menyukai
ท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น636.3K Dibacaเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C113.2K DibacaOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat112.7K Dibacaหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.9K Dibacaเพลิงพ่ายพิศวาส
ศรีปุรัม มณีปุรัม194 Dibacaหนี้สวาทพ่อเลี้ยงทมิฬ [ Drama,Comedy 18+]
มนต์ศิขริน167 Dibacaถูกแฟนเก่าทิ้งและแต่งงานกับมหาเศรษฐีพันล้าน
Paddi white 46 DibacaเมดคนโปรดของAdele (อเดล) 20+
มนต์ศิขริน174 Dibaca
