MasukShare
บทที่1 หมายตา
Tanggal publikasi:
2026-05-01 11:03:29@นิวยอร์ก
“ไทเลอร์” เสียงหวานเรียกเขา คนตัวสูงหันตามเสียงเรียก แล้วส่งยิ้มให้สาวสวยที่มาของเสียง “จะไปเรียนแล้วเหรอ” “อืม! มิวก็จะไปด้วยใช่ไหม” ไทเลอร์ยิ้มให้เพื่อนสาว “ฉันรอเพื่อนอยู่น่ะ เพื่อนเพิ่งมาจากเมืองไทย” “งั้นเหรอ” “มิวมิว” โซดาส่งเสียงเรียกเพื่อนพร้อมกับวิ่งกระหืดกระหอบมาแต่ไกล มิวมิวส่งยิ้มให้และรีบโบกมือทักทาย โซดาเหนื่อยหอบวิ่งมายืนข้างๆ มิวมิว “โทษทีมิวมิวฉันเดินหลงทาง” “ไม่เป็นไร ฉันก็เพิ่งมา ไปกันเลยไหม” “ไปจ้ะ” “อุ๊ย! ลืมแนะนำ ฉันนี่แย่จริง เสียมารยาทมากเลย ขอโทษนะไทเลอร์” ไทเลอร์ยิ้มให้มิวมิว แล้วก็มองเลยไปที่อีกคน และได้สบตากันเพราะเธอคนนั้นมองมาที่เขาอยู่ก่อนแล้ว “นี่โซดาเพื่อนของมิวนะไทเลอร์ ส่วนนี่ไทเลอร์เพื่อนของฉันนะโซดา ทำความรู้จักกันเอาไว้” โซดายิ้มให้เขารีบเอ่ยทักทาย “สวัสดีค่ะ” “ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก” เขายิ้มให้เธอ “โซดาได้ทุนมาเรียนภาษา จะมาอยู่ที่นี่สามเดือน ตอนนี้กำลังหางานพิเศษทำไปด้วยหลังเลิกเรียน นายมีที่ไหนนำแนะบ้างไหมไทเลอร์” มิวมิวนึกขึ้นได้เลยรีบถามไทเลอร์ เผื่อเขาจะช่วยแนะนำได้บ้าง “อืม! ไว้จะดูให้นะมิว งั้นผมขอเบอร์คุณโซดาไว้ดีกว่าครับ ถ้ายังไงผมจะโทรบอก” เขารีบพูดและดูนาฬิกา เพราะต้องรีบไปเรียน “ได้ เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันส่งเบอร์โซดาให้นายเอง นายรีบไปเรียนเถอะ” ไทเลอร์พยักหน้ายิ้มให้ทั้งคู่แล้วก็เดินแยกออกไป “เราก็รีบไปกันเถอะ ฉันจะเดินไปส่งเธอที่ตึกเรียนนะโซดา เรื่องงานยังไงไทเลอร์น่าจะช่วยดูให้ได้ เพราะเขารู้จักคนเยอะ” “อืม ขอบใจเธอมากเลยนะมิว” “ไม่เป็นไร” ช่วงพัก “เออ! ไทเลอร์ เมื่อเช้ากูเห็นนายยืนคุยกับมิวมิว แล้วอีกคนใครวะ กูว่าจะถามก็ลืม” ไวท์เอ่ยถาม “เพื่อนมิวมิว บอกว่าเพิ่งมาจากเมืองไทย ได้ทุนอะไรสักอย่าง กูไม่ได้จำ แต่ที่จำได้ยัยนั่นสวยมาก” ไวท์ถึงกับหัวเราะ “ไม่น่ารอด ถึงขั้นชมว่าสวยมาก เดี๋ยวนะแต่มึงบอกว่าเพื่อนมิวไม่ใช่เหรอ” “เพื่อนมิวแล้วไง มิวคงไม่สนิทอะไรขนาดนั้นหรอกแค่เด็กทุน” ไทเลอร์พูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “คือมึงจะยุ่ง” ไวท์เลิกคิ้วถาม “ลองสักหน่อย ก็คงไม่เสียเวลาอะไรมากหรอก กูเพิ่งบอกมึงไปไงว่าสวยมาก” “ไอ้เวร! ไทเลอร์ ระวังมิวมิวโกรธนะกูเตือนก่อน” “มึงเคยเห็นมิวมิว เป็นเพื่อนกับนักเรียนทุนคนไทยงั้นเหรอวะไอ้ไวท์” “ก็ไม่เคยนะ” “งั้นก็แปลว่าไม่ใช่เพื่อนสนิทไง มิวมิวมันคบคนระดับเดียวกันอยู่แล้ว ยัยนั่นคงเป็นแค่ลูกไล่มิว ไม่สำคัญอะไรหรอก” “เอาเหอะ แล้วแต่มึง” ไวท์ได้แต่พูดไปแบบนั้นเพราะเขารู้ดีว่าไทเลอร์ไม่ฟัง และรู้อยู่แล้วว่าถ้าไทเลอร์สนใจใครแล้วมันต้องได้ ติ้ง! เสียงข้อความดังมาจากโทรศัพท์ของไทเลอร์ เขารีบเปิดดู มิวมิว : ไทเลอร์นี่เบอร์โทรของโซดานะ ยังไงฉันฝากเรื่องดูงานให้โซดาด้วยนะ ไทเลอร์ : อืม! ดูให้นะมิว มิวมิว : ขอบใจนะ ไทเลอร์ : ถามหน่อยมิว โซดานี่เป็นเพื่อนกับเธอตอนไหนเหรอทำไมพวกเรา ไม่เคยเจอ มิวมิว : โซดาเป็นติวเตอร์คณิตกับวิทย์ให้ฉันตอนเกรต12 คนรู้จักของคุณแม่ฉันแนะนำมา ด้วยอายุรุ่นราวคราวเดียวกันก็เลยสนิทกันเป็นเพื่อน นายถามทำไมเหรอ ไทเลอร์ : ถามดูเฉยๆ มิวมิว : โอเคงั้นฝากเรื่องงานด้วย ฉันไปทานข้าวก่อน ไทเลอร์ : อืม เขาอ่านข้อความของมิวมิวจบแล้วเผลอยกยิ้ม อย่างรู้สึกพอใจในคำตอบของมิวมิว “อะไรไทเลอร์ยิ้มอะไรของมึง” ไวท์เห็นเข้าพอดีขมวดคิ้วถาม “ไม่มีอะไรมิวมิวส่งข้อความมา กูเลยได้รู้ว่ายัยโซดาคนสวยนั่นเคยเป็นแค่ติวเตอร์ให้มิวตอนเกรต12 ไม่ได้เป็นเพื่อน อะไรกันขนาดนั้น ตามที่กูคาดเดาไว้” “มึงก็เลยยิ้ม ชอบใจขึ้นมา” ไวท์อดแซวเพื่อนไม่ได้ “เออไง ทำไมวะ” ไวท์ได้แต่ส่ายหัว “คิดดีๆ ถ้าเขาไม่เล่นด้วยขึ้นมามึงจะเสียหน้ารึเปล่า แล้วสาวๆ ในสต๊อกของมึงก็เยอะมากอยู่แล้วรึเปล่าวะไทเลอร์” เอ่ยเตือนออกไปทั้งที่รู้ว่าไทเลอร์คงไม่ฟัง “อะไรที่มึงคิดว่า เขาจะไม่สนกูวะ” ไทเลอร์มองไวท์นิ่ง เริ่มไม่พอใจเพื่อนขึ้นมา เพราะเขาไม่เคยพลาดเรื่องผู้หญิง และเขากับไวท์รู้ใจกันจนไม่จำเป็นจะต้องมาเตือนเรื่องผู้หญิง “ไม่ใช่แบบนั้น อย่าเพิ่งโกรธกู กูแค่เตือนเพราะเป็นห่วง เพราะผู้หญิงบางคนเขาก็ไม่ได้อยากเป็นของเล่นของใครรึเปล่าวะ ถึงพวกเราจะยังไม่เคยเจอ แต่ก็อาจจะมีไง กูแค่อยากให้มึงดูดีๆ ก่อน” “ก็ใช่นะ แต่ผู้หญิงทุกคนชอบเงินรึเปล่า มึงกับกูรู้เรื่องนี้ดีไวท์” ไทเลอร์ยกยิ้มด้วยความมั่นใจ “อืม! ก็จริง” ไวท์ต้องยอมรับความจริง เพราะการที่เติบโตมาในตระกูลร่ำรวยเขาก็ไม่เคยเห็นว่าอะไรที่เงินซื้อไม่ได้เลย ก็ถูกของไทเลอร์ “แล้วมึงจะจัดการยังไง” ไทเลอร์ยิ้มเจ้าเล่ห์ “มิวมิวขอให้กูช่วยหางานให้ยัยนั่น มึงคิดว่าไง” “อืม! ถ้ามึงคิดเรื่องนั้น หางานก็แค่ข้ออ้างรึเปล่าวะ งั้นมึงก็เป็นนายจ้างเองซะเลยไม่ดีกว่าเหรอ” “หึ! ไอ้เวรความคิดเข้าท่าที่สุด งั้นกูฝากคุณโซดาคนสวยทำงานที่ร้านอาหารของคุณแม่นายหน่อยได้ไหม” ไทเลอร์รีบเสนอ “อ้าว! เฮ้ย! ทำไมมึงไม่ให้ไปทำที่ร้านพ่อมึงล่ะไทเลอร์” “ก็มันดูจงใจเกินไปไง ช่วยหน่อยไวท์ พูดกับคุณแม่นายให้หน่อย ค่าจ้างฉันเป็นคนจ่ายเอง” “ไอ้เวร ทุ่มทุนสุดๆ แสดงว่าสวยมากจริง ไว้เจอคราวหน้ากูจะเดินเข้าไปดูใกล้ๆ” “ไม่ทันแล้วไอ้เวร กูจองก่อน” “หึ!” ไวท์ส่ายหัวยอมกับความเจ้าชู้ของเพื่อนตัวเอง “ตกลงมึงจะช่วยคุยกับแม่ให้ ใช่ไหม”ไทเลอร์ถามย้ำ ให้ไวท์รับปาก เพราะถ้าโซดาได้งานที่เขาเป็นคนหาให้ โอกาสที่จะได้ใกล้ชิดกันระหว่างเขากับเธอจะได้ไม่ยาก ไทเลอร์คิดและวางแผนในหัว “เออ กูคุยกับคุณแม่ให้” ไทเลอร์ยกยิ้มพอใจ และคิดว่าเขาคงจีบโซดาได้ไม่ยากหรอก ส่วนเธอจะโสดรึไม่โสดมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาอยู่แล้ว
Bab terbaru
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่45 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
หกเดือนต่อมา โซดายืนชมวิวอยู่ที่บ้านพักตากอากาศของไทเลอร์ที่นิวยอร์ก ฉันดีใจที่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ที่นี่สวยมากเลยไม่ว่าฤดูไหน ยิ่งตอนนี้เป็นใบไม่กำลังเปลี่ยนสี เพราะเป็นฤดูใบไม้ร่วง ยิ่งทำให้ที่นี่สวยแปลกตาไปอีกแบบ “ที่รักอยู่ข้างนอกนานแล้วนะ ไม่หนาวเหรอครับ” ไทเลอร์เดินออกมากอดเอวภรรยา “วิวสวยจนไม่อยากเดินไปไหนเลยค่ะ ที่รัก” ไทเลอร์หัวเราะ “ชอบมากเลยสินะ โปรแกรมฮันนีมูนของเราจะไม่ไปที่อื่นเลยใช่ไหมที่รัก”“ไปได้ค่ะ คุณอยากไปไหนโซดาก็ตามใจคุณอยู่แล้วค่ะ แต่ที่โซดาเลือกที่นี่ก็เพราะความรักของเราทั้งคู่เริ่มที่นี่ไงคะ ถึงแม้ตอนนั้นจะเป็นแค่โซดารู้สึกอยู่ฝ่ายเดียวก็ตาม” “แล้วกันที่รัก ไม่งอแงผัวสิ ผมจะไม่รู้สึกได้ยังไงละครับ ถ้าไม่รู้สึก ผมคงไม่ตามจีบคุณขนาดนั้นหรอกครับ” “ก็แค่ถูกใจไงคะ แค่อยากได้เฉยๆ” ไทเลอร์หัวเราะ “พอได้แล้วก็ติดใจไงครับที่รัก ติดหนึบแบบไปไหนไม่รอด คิดถึงแค่เมีย” “ปากหวานเก่งที่สุด” “หึ! แล้วหลงเลยไหมครับ” “ไปค่ะเข้าบ้านดีกว่า หนาวแล้วค่ะ” โซดาแกะมือสามีออกจากเอวเดินหนีเข้าบ้าน ไม่ยอมตอบคำถามเขา ไทเลอร์รีบเดินตามมาติดๆ ด้วยความอยากได้คำตอบ และรู้
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่44 ตอนพิเศษ
@สถาบันติวไม้เหมือน โซดาสอนนักเรียนตามปกติ ถึงแม้ว่าจะย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านไทเลอร์แล้วก็ตาม ฉันไม่อยากหยุดสอนเด็กๆ ยังไงก็จะขออนุญาตที่บ้านของเขา ทำอาชีพที่ฉันรักต่อไป โซดาเล่าทุกอย่างให้อาจารย์ไม้เหมือนฟังทั้งหมด ท่านทั้งรับฟังและคอยให้กำลังใจ ช่วยคิดช่วยแก้ปัญหาทุกอย่าง เหมือนฉันเป็นลูกสาวท่านคนหนึ่ง “โซดาถ้ามั่นใจแล้วก็ทำตามใจตัวเองบ้างเถอะนะ โซดารักคุณไทเลอร์ เขาก็รักโซดามาก เรื่องคู่หมายของเขาอย่าไปคิดมากเลยนะ เธอคนนั้นอาจจะดีใจก็ได้นะที่ได้อิสระคืน ลองคิดถึงตัวเราเองสิ ถ้าถูกบังคับให้แต่งงาน เป็นใครก็คงไม่ชอบจริงไหม” “ค่ะอาจารย์ แต่โซดาคิดว่าอยากไปเจอเธอสักครั้งค่ะอาจารย์ อยากไปชี้แจง และอยากไปขอโทษ โซดาว่าถ้าโซดาได้เจอและได้ขอโทษ ตัวโซดาเองจะรู้สึกสบายใจกว่านี้ค่ะ แต่อยากไปเจอโดยที่ไม่มีคุณไทเลอร์ไปด้วยนะคะ โซดาเข้าใจนะคะเราเป็นผู้หญิงด้วยกัน ว่าการที่ถูกผู้ชายปฏิเสธมันเสียความรู้สึกแค่ไหน ก็เลยคิดว่าถ้าจะไปกับคุณไทเลอร์คงไม่เหมาะ อาจารย์คิดว่าโซดาทำถูกไหมคะ” “ถ้าโซดาคิดแบบนั้นอาจารย์ก็เห็นด้วยนะ ถ้ายังไงก็หาคนกลางไปเป็นเพื่อนสักคนดีกว่านะ ใครก็ได้ที่ไม่ใช่คุณไทเลอร์” “
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่43 จบด้วยรัก
“โซดาก็ดีใจค่ะ เหมือนตัวเองฝันไปด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าคุณอย่างคนไทเลอร์จะมาตามง้อผู้หญิงธรรมดาๆ แบบโซดาด้วยซ้ำค่ะ” “เพราะตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นไงครับ คุณเป็นคนน่ารัก แล้วก็จิตใจดี รักผมจริงๆ” ไทเลอร์กอดเธอแน่น จูบผมนุ่มเบาๆ “แล้วเรื่องนิกโก้ละคะ เราควรทำยังไงดีคะคุณไทเลอร์ โซดาเป็นห่วงนิกโก้มากเลยค่ะ” “ไม่ฟังหรอกครับ ทุกคนพูดหมดแล้ว คงต้องปล่อยเขา ในเมื่อเขายืนยันว่าอยากทำแบบนี้จริงๆ ก็คงต้องปล่อย เราคอยดู และคอยช่วยเหลือเวลาที่เขาต้องการก็พอครับ นิกโก้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะ ห้ามยังไงก็ไม่ฟังหรอกครับ” “ค่ะ” โซดารับคำ แต่ก็ยังอดห่วงไม่ได้ “เราไปทานข้าวกันเถอะครับ กว่าจะขับรถกลับไปที่บ้านคุณอีก กว่าจะได้ทำนั่นนี่อีก เดี๋ยวก็มีบางคนบ่นผมอีกว่าดึกแล้ว ให้รีบนอน” โซดาหัวเราะ เพราะทุกคำที่เขาเอามาพูด มันเป็นคำพูดของฉันทั้งนั้น “โซดาขี้บ่นขนาดนั้นจริงเหรอคะ” “เปล่านะ ผมไม่ได้ว่าอะไรเลย” “จะบ่นคุณน้อยลงก็ได้ค่ะ คุณก็เลิกเกเรสิคะ บอกให้ทำอะไรก็ทำสิ ถ้าไม่ดื้อโซดาก็ไม่บ่นหรอก” “โอเคครับ เมียถูกเสมอ ไปกันทานข้าวครับ” ไทเลอร์อุ้มคนตัวเล็กลงจากเตียง หนึ่งเดือนต่อมา ไทเลอร์คุยกั
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่42 ดีใจที่มีคุณอยู่ข้างๆ
หลังจากสอนนิกโก้เสร็จ โซดานั่งคุยกับนิกโก้ เพราะยังเป็นห่วงอยู่มาก เลยอดถามไม่ได้ “นิกโก้ เหมือนครูจะเคยได้ยินว่านิกโก้มีคนคุยแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงคิดจะหมั้นขึ้นมาล่ะ บอกครูตามตรงได้ไหม” “ผมเปลี่ยนใจแล้วครับครู น้ำชาสวยกว่าไงครับ แล้วคนคุยผมก็เพื่อนๆ กันครับ ไม่จริงจังอะไรตามที่บอกครับ” นิกโก้ยิ้มให้ครูโซดา ทำสีหน้าปกติ เหมือนไม่มีอะไร เพราะอยากให้ครูโซดาสบายใจ “ครูเป็นห่วงนะนิกโก้ และคิดว่าคุณนฤนาถก็คงห่วงมากเลยล่ะ” “ผมรู้ครับ แต่ก็นั่นแหละครับตามที่บอก ไม่มีอะไรต้องกังวลครับ ผมกับน้ำชาสมัครใจด้วยกันทั้งคู่ แบบนี้ยิ่งไม่น่าห่วงครับ ครูรีบง้อพี่ไทเลอร์เถอะนะครับ ปล่อยให้พี่ผมงอนนานๆ น่าสงสารนะครับ” “เข้าข้างกันเก่งนักนะ” โซดาคุยไปเก็บของไปด้วยเตรียมจะกลับ ก๊อกๆ “เรียนเสร็จกันรึยังครับ” ไทเลอร์เคาะประตู และส่งเสียงถามเข้ามา “เสร็จแล้วครับพี่เข้ามาได้เลยครับ” ไทเลอร์เปิดประตูเข้ามา ส่งยิ้มให้โซดา “ที่รักไปทานข้าวกันครับ” โซดาหันมามองพร้อมส่งสายตาดุ ใส่เขา “อ้าว! นิกโก้ดูสิ คุณครูของนายปกติสอนนายเขาดุนายแบบนี้บ้างไหม” “ไม่เลยครับ ครูใจดีกับผมมากครับ” นิ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่41 เคลียร์ปัญหาหัวใจ
“ทำไมคะ นิกโก้เป็นอะไร”โซดารีบถามหน้าตาตื่น “ถ้าคุณไม่รีบกลับไปสอน นิกโก้แย่แน่นอนครับ เข้าคณะที่ตั้งใจไม่ได้ คุณปู่ยิ่งโกรธกว่าเดิมแน่ๆ” “นิกโก้ทำอะไรคะ ทำไมคุณปู่ต้องโกรธ” “ดูเป็นห่วงจังเลยนะ พอเป็นนิกโก้ ทำไมไม่ห่วงผมแบบนี้บ้าง วันก่อนก็บอกไอ้บ้านั่นว่าผมเป็นแค่คนรู้จัก ผมบอกว่างอนคุณก็ไม่สนใจ” ไทเลอร์ทำหน้างอใส่โซดา และพูดตัดพ้อไปตามประสา “เรียกคนอื่นให้มันดีๆ หน่อยได้ไหมคะ พี่เขาชื่อเมฆค่ะ” “ทำไม ก็ผมไม่ชอบขี้หน้ามันนี่น่า เห็นๆ กันอยู่ว่ามันตั้งใจมาจีบคุณ” “ถ้าไม่ฟัง จะไม่คุยด้วยแล้วนะคะ ฉันถามคุณเรื่องนิกโก้อยู่นะคะ” “ผมไม่อยากพูดที่นี่ คุณไปคุยกับนิกโก้เอง แล้วก็ช่วยกลับไปสอนนิกโก้หน่อยได้ไหม น้องชายผมขอให้ผมช่วยพูดกับคุณเรื่องนี้” “ก็ได้ค่ะ จะไปคุยกับนิกโก้ให้นะคะ” ไทเลอร์ยิ้ม “งั้นไปเลยไหม” โซดาพยักหน้า แล้วก็เดินตามเขาไปที่รถ @บ้านไทเลอร์ “ไหนนิกโก้ละคะ” “เดี๋ยวมา แม่บ้านไปตามแล้ว ที่รักมานั่งก่อนเถอะ” “เลิกเรียกที่รักก่อนได้ไหมคะ” “โซดาผมโกรธนะ” โซดามองหน้าเขานิ่ง เดินไปนั่งลงเพื่อรอนิกโก้ ไม่พูดอะไรกับเขาอีก ไม่นานนิกโก้เดินเข้ามา “สวัสดีครับครูโซ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่40 จบเรื่องคู่หมาย
“ทางผมต้องขอโทษด้วยนะครับคุณธวัฒชัย สำหรับเรื่องทั้งหมด ที่ทำตามสัญญาไม่ได้ ผมไม่มีอะไรจะมาแก้ตัวครับ ผมเลี้ยงหลานไม่ดีเอง ทางผมยินดีที่จะชดเชยให้หนูน้ำขิงทุกอย่าง สินสอดที่ทางภรรยาผมได้ตกลงไว้กับทางคุณย่าของหนูน้ำขิง จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร ผมขอยกทุกอย่างให้เป็นของหนูน้ำขิงแทนคำขอโทษครับคุณธวัฒชัย” วิลเลี่ยมพูดขอโทษและตั้งใจรับผิดชอบทุกอย่างตามสมควร ด้วยความจริงใจ “แต่คุณธวัฒชัย ผมอยากขอร้อง ผมไม่อยากให้พวกเราจบความสัมพันกันเพราะเรื่องนี้ ช่วยอย่าถือสาและให้อภัยไทเลอร์ได้ไหมครับ”ธวัฒชัยมองผู้สูงวัยด้วยความเคารพ และเห็นใจต่อการแสดงซึ่งความจริงใจที่ท่านมีต่อครอบครัวเขา “คุณวิลเลี่ยมครับผมยังนับถือคุณเหมือนเดิมครับ คุณนฤนาถก็เช่นกัน ครอบครัวเราผูกพันกันมานาน แต่เรื่องราวครั้งนี้มันต้องใช้เวลา” ธวัฒชัยมองสบตาวิลเลี่ยมและมองเลยมาที่ไทเลอร์ “คุณอาครับผมเข้าใจคุณอานะครับ ผมขอโทษนะครับ” ไทเลอร์ก้มหัวเอ่ยขอโทษอีกครั้ง ธวัฒชัยมองสบตาไทเลอร์อยู่ชั่วอึดใจ “อาให้อภัยนะไทเลอร์ แต่ต่อไปไทเลอร์ต้องมารับช่วงต่อคุณปู่ และทางอาน้ำขิงจะมาช่วยงานอาเหมือนกัน อาไม่อยากให้ลูกสาวของอาต้องลำบากใจ ยังไ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่9 ลุ่มหลง
สองวันต่อมา “ไทเลอร์ตกลงยังไงถึงขั้นพาไปอยู่บ้านแบบนั้นแปลว่าอะไรวะ จริงจังแล้วเหรอ” ไวท์มองเพื่อนขมวดคิ้วถามให้แน่ใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเพื่อนพาใครเข้าบ้านแบบนี้ “ก็ไม่จริงจังอะไร แค่คิดว่า อยากอยู่ด้วยสักสามเดือน อยากให้คนสวยอย่างโซดาได้ลองใช้ชีวิต แบบที่ไม่เคยมีโอกาสสักหน่อย อย่างน้อยก็เป็นการ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่8 ทุกอย่างรวดเร็วมาก
ฉันได้แต่หัวเราะ กับท่าทางงอแงของเขา เพิ่งจะเห็นเขาในมุมนี้ “คุณไทเลอร์คะ โซดาเกรงใจจริงๆ นะคะ”“โอเคเรื่องงานผมไม่ห้ามแล้ว แต่เมื่อถึงเวลาของผม ก็ห้ามปฏิเสธนะครับ” ฉันอมยิ้มแต่ก็เงียบไม่ยอมรับปากเขา “รับปากสิครับ ผมไม่ยอมนะ” “ก็ได้ค่ะ รับปากแล้วค่ะ” ไทเลอร์หันมามองคนสวยนิดหนึ่งแล้วก็ยิ้ม ละม
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่7 รู้จักมากขึ้น
“ทำไมละคะ ถ้าเป็นโซดาจะดีใจมากเลย ยังคิดเลยว่า ทำไมคุณพ่อไม่มีใครสักคนเอามาแทนแม่ โซดาจะได้มีน้อง อย่างน้อยเวลาท่านจากไป โซดาจะได้มีใครบ้าง ไม่ใช่ตัวคนเดียวแบบนี้”ไทเลอร์ถึงกับมองเธอนิ่ง จริงสินะ ทำไมเขาคิดไม่ได้เรื่องนี้ นิกโก้มันก็น้องเขา “คุณไทเลอร์มีน้องไว้พูดคุยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ยังดีนะคะ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่6 ยิ่งยากยิ่งอยากได้
ด้านไทเลอร์ นอนอยู่ริมชายหาด ข้างกายมีสาวสวยเซ็กซี่คลอเคลียอยู่ไม่ห่าง “ไทเลอร์ มึงจะไปร้านแม่กูจริงเหรอ ที่นอนอยู่ข้างๆ มึงตอนนี้ก็เต็มไม้เต็มมือมากแล้วนะ” ไวท์ถามเป็นภาษาไทยให้รู้กันแค่สองคน “อืม…ไปสิ มันไม่เหมือนกัน ที่อยากได้ก็ต้องเอาให้ได้รึเปล่าวะ”ไวท์ได้แต่ส่ายหัว “มึงไม่พูดไปเลยล่ะวะ บา
Anda juga akan menyukai
บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น115.2K Dibacaรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.3K Dibacaห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.1K Dibacaบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์326.4K Dibacaผมจะเอาคุณหนูทำเมีย
มาตานานา พิธุ162 DibacaเมดคนโปรดของAdele (อเดล) 20+
มนต์ศิขริน167 Dibacaบ้านนอกคอกรัก
มนัชชนก77 Dibacaยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่48 Dibaca
