ตอนที่ 2 กิจจาทร

กิจจาทร คุณาประเสริฐ นั่งอยู่โต๊ะอาหาร ด้วยชุดสูทสีเทาเข้มจากแบรนด์ดังราคาไม่ต้องพูดถึงแพงแสนแพง ที่พออยู่บนเรือนร่างสมบูรณ์แบบของเขาแล้วยิ่งส่งเสริมให้คนสวมใส่ดูสง่า สะอาดสะอ้าน จึงไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำใม สาวๆ หลายคนต่างใฝ่ฝันที่จะได้เขามาครอบครอง มาเป็นสามี หรือแม้กระทั่งเป็นคู่นอน เพราะกิจจาทรมีคุณสมบัติพร้อมทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตร ด้านฐานะทางสังคมก็ไม่เป็นรองใคร เพียงแต่ตัวเขาเองที่ไม่พร้อมที่จะเปิดใจรับใครมาผูกมัด

“แด็ดดี้ขา” จีน่าเดินเข้ามาสวมกอดออดอ้อนผู้เป็นพ่อพลางใช้จมูกหอมแก้มผู้เป็นพ่ออย่างออดอ้อน

“ว่าไงคะ คนสวยของเด็ดดี้ ทำเสียงหวานแบบนี้ อยากได้อะไรคะจากแด็ดดี้คะคนเก่ง” ผู้เป็นพ่อพูดอย่างรู้ทัน เพราะลูกสาวคนสวยของเขาใช้มุกนี้กับเขาตลอดเวลาอยากได้อะไรที่ต้องการมากๆ และมันก็ได้ผลทุกครั้ง

“โธ่ แดดดี้อ่ะ รู้ทันจีน่าอีกแล้ว แต่อย่างน้อยจีน่าก็ดีใจที่แด็ดดี้รู้ใจจีน่าขนานี้” ลูกสาวคนสวยแสร้งทำจมูกย่นใส่คนเป็นพ่อที่รู้ทัน ว่าลูกสาวจะขออะไร

“ว่ามาเถอะลูก ลูกสาวคนสวยของแด็ดดี้อยากได้อะไรคะ บอกเด็ดดี้มาเลยแด็ดดี้จะหาให้ทุกอย่าง” ผู้เป็นพ่อเอ่ยบอกลูกหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียว

“ลูกไม่ได้อยากได้เองหรอกค่ะแด็ดดี้ เพียงแต่จีน่าเห็นเเด็ดดี้กับคุณเลขาทำงานหนักมากงานล้นมือ จีน่าเลยว่าจะหาเลขาส่วนตัวมาช่วยแบ่งเบาภาระ แด็ดดี้กับคุณเลขาบ้างเท่านั้นเองค่ะ แด็ดดี้จะได้มีเวลาพักผ่อนบ้างบ้าง" จีน่าเอ่ยขึ้นตาจ้องผู้เป็นพ่อเพื่อให้อีกฝ่างเห็นความต้องการของตัวเองอย่างแท้จริงว่าต้องการแบบนั้นและห้ามปฏิเสธ

“ใครครับ ลูกสาวจะไปช่วยงานแด็ดดี้เหรอคะ แด็ดดี้ดีใจังที่ลูกจะไปทำงานกับแด็ดดี้ เรียนจบแล้วพร้อมที่จะเข้าไปทำงานที่บริษัทแล้วใช่ไหมคะ” กิจจาทรแกล้งแย่ลองเชิงบุตรสาวคนสวยดูเพราะตอนเรียนเขาพยายามที่จะให้ลูกสาวมาเรียนรู้งานจากเขาแล้วแต่ทว่าเจ้าตัวก็บ่ายเบี่ยงมาตลอด อ้างว่ายังไม่พร้อมบ้างล่ะ

“ก็ได้ค่ะแด็ดดี้ ถ้า…” จีน่าบอก แต่ผู้เป็นพ่อทำเป็นเฉยเมยจิบกาแฟไม่สนใจ จีน่าเห็นท่าทางผู้เป็นพ่อเฉยเลยรีบเอ่ยต่อเพื่อเรียกความสนใจ

“จีน่าจะเข้าไปทำงานที่บริษัท ถ้าเเด็ดดี้รับยัยที่รัก เพื่อนของจีน่าเข้ามาทำงานในตำแหน่งเลขาส่วนตัวของเเด็ดดี้”

กิจจาทรทั้งตกใจและอึ้งไปสักพักที่ลูกสาวบอก เขาครุ่นคิดก่อนที่จะเอ่ยบอกลูกสาวว่า

“แล้วเพื่อนของลูกเขาจะมาทำงานกับแด็ดดี้ได้เหรอครับลูก งานของแด็ดดี้ค่อนข้างหนักนะคะ แด็ดดี้ต้องการคนที่มีประสบการณ์ ติดต่อประสานงานคล่องแคล่วแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ คนที่เข้าสังคมเก่งแต่งตัวสวยดูดีถูกต้องตามกาลเทศะ เพราะงานของแด็ดดี้ต้องพบปะเจอะเจอกับนักธุรกิจมากหน้าหลายตา ต้องไปประชุมหรือตามแด็ดดี้ไปได้ทุกที่อาจมีค้างต่างจังหวัดหรือต่างประเทศ แด็ดดี้คิดว่าผู้หญิงไม่น่าจะเหมาะ เลขาแด็ดดี้ต้องเก่งและคล่องพอตัว แด็ดดี้มองว่าเพื่อนลูกไม่น่าจะเหมาะเท่าไหร่”

กิจจาทรบอกกับลูกสาวเชิงปฏิเสธกรายๆ เพราะถึงแม้ว่าหนูที่รักเพื่อนสนิทของลูกสาวจะหน้าตาดี ผิวพรรณดี แต่ยังดูนุ่มนิ่มทำอะไรช้า ค่อยๆทำไม่น่าจะเหมาะกับงานเลขาน่าจะไปประกวดนางงามมากกว่า อีกทั้งการแต่งกายดูยังไงก็เหมือนเด็กวัยรุ่นมัธยมปลายมากกว่าที่จะเป็นเด็กจบมหาวิทยาลัย เพราะเจอกันเวลาที่เพื่อนของลูกสาวมาที่บ้านเขาทีไร เต้าตัวก็มักจะใส่แต่เสื้อยืดตัวโคร่ง กับกางเกงยีนส์หรือบางทีก็เป็นกางเกงห้าส่วน กิจจาทรเลยนึกภาพที่หญิงสาวจะแต่งตัวในชุดทำงานสาวออฟฟิศไม่ออกเลย

“นี่เลือกเลขาหรือเลือกเมียคะเนี่ยเเด็ดดี้ ว่าแต่แด็ดดี้บูลลี่ผู้หญิงอ่ะ งานนี้จีน่าว่ายัยที่รักทำได้แน่นอนค่ะ ที่รักเขาทั้งสวย ทั้งเก่ง เรื่องแต่งตัวไม่ต้องพูดถึงสวยดูแพงแน่นอน พูดได้หลายภาษา ที่รักจะมาช่วยงานเด็ดดี้ได้เยอะเลยค่ะ แด็ดดี้จะได้ไม่ต้องเหนื่อย และอีกอย่างลูกจะได้ประสานกับเขาได้คล่อง และเขาจะสอนงานลูกได้ด้วยค่ะ” จีน่าอธิบาย

“เป็นอันว่า แด็ดดี้รับเพื่อนจีน่ามาเป็นเลขาส่วนตัวนะคะ และจีน่ากับเพื่อนจะเข้าไปเริ่มงานวันจันทร์ค่ะ”

ผู้เป็นพ่อได้แต่ทำอึ้งเมื่อโดนมัดมือชก ไม่ออกความคิดเห็นอะไรออกมาอีก

“ตกลงตามนั้นนะคะแด็ดดี้ ” จีน่า ทำเสียงอ้อนอีกครั้ง

“แล้วเพื่อนของลูกเขาจะว่ายังไง เค้าพร้อมจะเริ่มงานล้วเหรอลูก” กิจจาทรเอ่ยถามเพราะปฏิเสธไม่ได้แล้ว

“เรื่องนั้นแด็กดี้ ไม่ต้องห่วงนะคะ เดี๋ยวจีน่าจัดการเอง เป็นอันว่าจีน่ากับที่รักจะเข้าไปทำงานในวันจันทร์ที่จะถึงนี้คะ รักแด็ดดี้ที่สุดเลย” จีน่ายิ้มหวานให้ผู้เป็นพ่อ

“วันใหน ว่างๆ เพื่อนของลูกเค้ามีเวลาจีน่าก็ลองชวนเค้ามาทานข้าวด้วยกันและมาคุยรายระเอียดเรื่องงานก็แล้วกันนะครับ” กิจจาทรบอกกับลูกสาว

“ได้คะแด็กดี้ ที่รักเขาว่างสำหรับแด็ดดี้ตลอดเวลาคะ” จีน่า รีบตอบรับคำผู้เป็นพ่อแบบไม่ต้องเสียเวลาคิด

กริ่งๆ กริ่งๆๆๆๆๆ

ทิชากร วางมือจากการช่วยคุณแม่ของเธอทำคุ๊กกี้ มารับโทรศัพท์

“Hi ทำไรอยู่จ้าคนสวย” เสียงจากปลายสายเอ่ยเพื่อนรัก

“ที่รักกำลังช่วยคุณแม่ทำคุ๊กกี้อยู่น่ะ จีน่ามีอะไรหรือเปล่า” ที่รักถามเพื่อนสนิท

“จะชวนแกมาทานข้าวด้วยกัน มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย แกสะดวกวันไหน”

“บอกมาตามตรงแกมีอะไรจะพูด” ที่รักบอกอย่างรู้ทันเพื่อนสนิท รู้ใจทุกอย่างก็ว่าได้

“เราคุยกับเเด็ดดี้ เรียบร้อยเรื่องที่จะให้แกไปเป็นเลขาส่วนตัวของแด็ดดี้ แด็ดี้เค้าโอเคแต่อยากคุยรายละเอียดด้วย เลยนัดทานข้าว ที่สำคัญฉันก็จะเข้าไปทำงานพร้อมกับแกด้วย” จีน่าอธิบายกับเพื่อนอย่างดีใจ