23. แด๊ดขอโทษครับ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : แด๊ดขอโทษครับ

--------------------------------------------------------------------------

หลังจากที่พวกเราทานข้าวเสร็จ ฉันก็ลุกออกจากโต๊ะเพื่อที่จะเดินขึ้นห้อง แต่ทว่าคนใจร้ายก็เอาแต่หาเรื่องฉันไม่หยุด...

“เดี๋ยวนี้กินข้าวเสร็จแล้วทิ้งจานไว้ให้แด๊ดล้างเหรอ…ตั้งแต่ย้ายห้องนอนไม่ค่อยสนใจทำงานบ้านเลยนะ”

วีเดนพูดเหน็บแนมเด็กสาวจบ เขาก็ลุกเดินออกไปสูบบุหรี่ด้านนอก 

“เฮ้อ”

เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเก็บถ้วยชามบนโต๊ะไปล้าง เพราะไม่อยากได้ยินเขาพูดจาหาเรื่องใส่แบบนั้น…

“แด๊ดช่วยล้างไหมครับ”

เจไดใช้โอกาสนี้เข้าหาซันซานย์อีกครั้ง เพราะอยากให้เธอใจอ่อนกับเขาเหมือนที่ทำกับลูก้าพี่ใหญ่ ซึ่งดูเหมือนว่าช่วงนี้เธอจะใจอ่อนให้เขาลงเยอะมาก ๆ

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูล้างเอง”

“แด๊ดขอโทษนะ...” ประโยคเมื่อครู่ดังขึ้นทางด้านหลังของฉัน และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่เขาพูดคำนั้นออกมา

“เมื่อไหร่ซานย์จะหายโกรธแด๊ดล่ะ”

เมื่อเห็นว่าเธอนิ่งไปไม่ตอบโต้ เขาก็เลือกที่จะใช้ไม้ตายสุดท้ายที่คนหยาบกระด้างแบบเขาไม่เคยคิดจะทำ แต่ที่ทำเพราะจนหนทางแล้วจริง ๆ

“หายโกรธแด๊ดเถอะนะ นะครับ”

สาวสวยหยุดมือที่ล้างจานลง และเงยหน้ามองชายคนที่ยืนงอแงกอดรัดเธออยู่ด้านหลัง “…ก็ได้ค่ะ หนูหายโกรธแด๊ดก็ได้ แต่แด๊ดต้องรับปากมาก่อนว่าจะไม่ทำแบบนั้นกับหนูอีก”

เขานิ่งเงียบไป เพราะไม่อาจที่จะรับปากกับสิ่งที่ตนรู้ดีว่าไม่มีทางทำได้ “…”

“ถ้าทำไม่ได้ก็ปล่อยค่ะ” เจ้าของใบหน้าสวยขมวดคิ้วทำหน้ายุ่ง แต่อีกคนกลับไม่ยอมแพ้

“ซานย์ไม่หายโกรธ แด๊ดก็ไม่ปล่อยหรอก” คนง้อก็ง้อจนเหนื่อย คนงอนก็งอนไม่เลิกไม่ลาสักที ..เฮ้อ

“ไอเจได มีคนมาหาหน้าบ้าน!” เสียงวีเดนตะโกนเรียกเจได

“ใครวะ?”

“มึงก็ออกไปดูดิ”

เจไดยอมปล่อยมือออกจากเอวบางของคนตัวเล็ก และเดินไปที่หน้าบ้านเพื่อดูว่าใครมาหาตนเวลานี้…

หลังจากที่แด๊ดเจไดเดินไปไม่นาน จู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่ามีบางคนเข้ามาสวมกอดฉันจากทางด้านหลัง

“เอามือออกค่ะ หนูจะล้างจาน” เธอพูดบอกคนข้างหลังโดยที่ไม่ได้หันไปมองว่าเขาเป็นใคร เพราะคิดว่านั่นคือเจไดที่เดินกลับมาหาเธอในครัว

“ขอโทษครับ...”

แต่ทว่าเสียงเมื่อครู่ที่ดังขึ้นข้างใบหูนั้นกลับไม่ใช่เสียงของเขา...

เธอเหลือบมองไปทางหางตาก่อนจะเห็นว่าคนที่เพิ่งวางคางลงที่ไหล่ของเธอเมื่อครู่เป็นใคร เพียงแค่เห็นปลายจมูกโด่งเป็นสันก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นเขา..

“…”

“แด๊ดขอโทษนะครับ”

“…” เธอไม่ได้พูดอะไรตอบเขากลับไป และเลือกที่จะก้มหน้าก้มตาล้างจานต่อ

ผมคิดว่านี่คงเป็นโอกาสดีที่จะขอโทษเธอ อย่างน้อยก็ได้ขอโทษเธอออกไปแล้วกับความผิดที่ทำ ถ้าหากว่าเธอจะไม่หายโกรธตอนนี้ก็ไม่เป็นไรหรอก ผมรู้ดีว่าซานย์เป็นคนขี้ใจอ่อน สักวันเธอต้องหายโกรธผมแน่

“ไม่เห็นมีใคร…” ไอเวรนี่หรอกให้กูออกไป แล้วแอบมากอดเมียกูนี่เอง “ไอเหี้ยเดน!”

“อะไร?” วีเดนหันไปทำหน้ามึนใส่เจได

“มึงออกมาจากเมียกูเดี๋ยวนี้เลย”

“ซานย์ก็เมียกูเหมือนกันทำไมกูจะกอดไม่ได้” ไอเวรนี่คิดว่าซานย์เป็นของมันคนเดียวหรือไงวะ

“หยุดเรียกหนูว่าเมียสักทีได้ไหมคะ!” เธอรีบล้างฟองที่มือออก และหันมาผลักร่างของวีเดนออกห่าง ก่อนจะหันมาใส่อารมณ์กับคนทั้งสอง ถึงเรื่องที่พวกเขาเถียงกัน

“ไม่อยากมีเมียกันไม่ใช่เหรอคะ ถ้างั้นก็อย่ามาเรียกหนูว่าเมียสิ”

เธอกวาดสายตาดุใส่ชายหนุ่มทั้งสองคน ก่อนจะเดินหนีพวกเขาขึ้นห้องไป และเพียงแค่เธอหันหลังจากพวกเขาไม่นาน เสียงคนบ้าสองคนก็ดังขึ้นอยู่ในครัว พวกเขายังคงเถียงกันกับเรื่องเมื่อครู่อย่างไม่รู้จักจบสิ้น

ห้องนอนลูก้า…

วันเบื่อ ๆ ของฉันมันถูกลบล้างได้ด้วยงานบ้านจริง ๆ พอเก็บกวาดห้องนอนเสร็จ ก็มีอีกอย่างที่ฉันต้องจัดการ…

“ไปอาบน้ำกันดีกว่า”

ฉันพาเจ้าเงี๊ยวเข้ามาอาบน้ำ เพราะในช่วงที่ฉันเก็บห้อง เจ้าเด็กดื้อของฉันลงไปคลุกตัวเล่นอยู่ในกะบะทรายจนตัวเหม็นไปหมด ซึ่งฉันคิดว่ามันสมควรแก่เวลาแล้ว และการอาบน้ำแมวก็คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร…

แต่ดูเหมือนว่าฉันจะคิดผิดมหันต์เลยล่ะ นี่มันงานยากชัด ๆ

“อ๊ะ! แม่เจ็บนะ”

หนุ่มน้อยฝากรอยยันต์ห้าแถวไว้ให้เจ้าของของมันที่แขนทั้งสองข้าง อีกทั้งเล็บเท้าที่คมกริบยังจิกฝังลงที่ขาอ่อนของเธออีกด้วย

“หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ ไอเงี๊ยว!”

หนุ่มน้อยกลัวน้ำสุด ๆ ผิดฆาตกับที่เด็กสาวคิดไว้ ซึ่งกว่าที่เธอจะรวบตัวเด็กดื้อไว้ได้ ทั้งตัวของเธอก็มีแต่รอยเล็บรอยข่วนเต็มไปหมด

“แฮ่ก ๆ หยุดสักที”

เธอหยุดพักหอบเหนื่อยหลังจากจับตัวเจ้าเงี๊ยวให้นิ่งสงบลงได้ ซึ่งเมื่อเงยหน้าขึ้น เธอก็เห็นว่าทั้งวีเดนและเจไดนั้นยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำด้วยท่าทางแตกตื่น

ซึ่งก็เป็นเพราะเสียงกรีดร้องของเธอที่ดังออกไปถึงด้านนอก และนั่นมันก็เรียกให้สองหนุ่มรีบวิ่งเข้ามาดูเพราะความเป็นห่วง

“ทำอะไรน่ะ?” เจไดเอ่ยถามเสียงสั่นพรางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เมื่อเห็นว่าเด็กสาวตัวเปียกปอนไปด้วยน้ำ แถมเสื้อสีขาวตัวบางที่ใส่อยู่ ก็แนบสนิทกับก้อนเนื้อบนหน้าอก บวกกับผิวขาวเนียนของเธอ จนไม่อาจละสายตาได้

“อาบน้ำให้เงี๊ยวค่ะ แต่ว่ามันไม่ยอมอยู่นิ่ง ๆ ให้อาบเลย”

“เดี๋ยวแด๊ดช่วยจับ”

วีเดนเอ่ยปากอาสา แต่ยังไม่ทันที่เด็กสาวจะปฏิเสธ เจไดก็พูดขึ้นอีกคน “เดี๋ยวแด๊ดช่วยอาบ”

“เอ่อ…ได้ค่ะ” ก็ดีเหมือนกัน ไม่งั้นคงได้อาบกันทั้งวันแน่…

“โดนแมวข่วนเหรอ แผลเต็มตัวเลย” วีเดนเอ่ยถามพรางจับแขนของสาวสวยหมุนดูร่องรอย

“อ๊ะ อย่าจับสิคะ มันเจ็บ”

หลังจากที่แด๊ดทั้งสองคนมาช่วยไม่นาน ฉันก็ทำภารกิจได้สำเร็จ “ฝากเอาเจ้าเงี๊ยวเข้าตู้อบด้วยนะคะ”

เด็กสาวพูดจบเธอก็เดินกลับเข้าห้องน้ำไป เพื่อไปจัดการกับตัวเองบ้าง…

“มึงออกไปได้แล้ว...” เจไดพูดบอกวีเดน เพราะเขาต้องการจะอยู่รอทำแผลให้เธอ

“กูจะทำแผลให้ซานย์ก่อน” แต่ทว่าทั้งคู่ดันเกิดใจตรงกันต่างฝ่ายต่างไม่ยอมออกจากห้อง เพราะอยากจะอยู่เอาใจและเอาหน้ากับสาวน้อย

“เดี๋ยวกูทำเอง มึงออก…”

แก๊ก!

เจไดพูดยังไม่ทันจบประโยค เสียงเปิดประตูห้องน้ำก็เรียกให้พวกเขาต้องหันไปมองพร้อมกัน จึงได้เห็นว่ามีสาวสวยเดินนุ่งผ้าขนหนูกระโจมอกออกมาจากห้องน้ำ และนั่นก็ทำให้สายตาของคนหื่นทั้งคู่โฟกัสไปเพียงแค่เธอ เป้าหมายที่พวกเขาไม่อาจพิชิตมันได้…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~