Masuk[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : คนเลว!
--------------------------------------------------------------------------
เช้าวันรุ่งขึ้น…
ตอนนี้ร่างกายของฉันมันเจ็บและรู้สึกระบมไปหมดทั้งตัว แทบจะไม่อยากลุกขึ้นจากเตียงเลย อีกอย่างตอนนี้คนที่นอนหลับอยู่ข้าง ๆ ฉันก็ยังไม่ตื่น ฉันกลัวว่าจะทำเขาตกใจตื่นขึ้น และลุกมาทำเรื่องเลวร้ายแบบเมื่อคืนอีก…
“อือ” เสียงคำรามพร้อมกับถอนหายใจลากยาวของคนข้าง ๆ ที่ดูเหมือนว่าเขาจะเริ่มได้สติแล้ว ร่างหนากระชับกอดร่างบางไว้อย่างอ่อนโยน และตอนนี้หน้าของเธอก็แนบชิดกับหน้าอกของเขา
“…” มันหน้าอึดอัดจริงๆ … ฉันได้แต่นอนตัวแข็งทื่ออยู่แบบนั้น จนกระทั่งแด๊ดก้มลงมาจูบเบาๆ ที่หน้าผากของฉัน การกระทำที่บอกว่าฉันเป็นมากกว่าลูกสาวของเขา
“ตื่นแล้วทำไมไม่เรียก…”
“…”
“ต้องใช้อะไรง้างปากหรือไงถึงจะพูด ฮะ?” ร่างหนาจ้องมองลงมาที่ใบหน้าของสาวสวยเพื่อรอคำตอบ แต่เธอก็ยังแสดงท่าทางโกรธเคืองไม่หาย
“…”
“ลุกไปอาบน้ำ...เดี๋ยวฉันจะพาออกไปข้างนอก”
“ไม่ไปค่ะ” ตอนนี้ฉันไม่มีแรงลุกไปไหนทั้งนั้น อยากจะนอนอยู่ในห้องทั้งวันเลย แล้วก็ไม่อยากเห็นหน้าใครด้วย โดยเฉพาะหน้าของเขา
“ไม่ไปก็ไม่ไป…งั้นก็อยู่ทำลูกกันในห้องนี่แหละ”
เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็รีบดันตัวออกจากอ้อมกอดของเขาทันที และลุกเดินหนีเข้าห้องน้ำไปด้วยความรำคาญ
เ ข า มั น ทุ เ ร ศ จ ริ ง ๆ
“หึ!” เสียงกระตุกขำของคนที่นอนอยู่บนเตียง เพราะเขาชอบใจที่เห็นท่าทางดื้อๆ ของเธอที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
ฉันนั่งทบทวนอยู่กับตัวเองในห้องน้ำถึงเรื่องเมื่อคืน ยิ่งมองรอยแดงจ้ำที่อยู่บนตัวของฉัน ก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจตัวเองขึ้นมา และเมื่อน้ำไหลผ่านเรือนร่าง ความเจ็บแสบก็วิ่งพล่านทั่วร่างกาย เพราะบาดแผลที่แด๊ดทำกับฉันไว้เมื่อคืน…
จู่ ๆ น้ำตาของเธอก็ไหลพลั่งพลูออกมาอีกครั้ง เพียงแค่นึกถึงคำพูดของพวกเขาในเมื่อคืน กับเหตุผลที่รับเธอมาเลี้ยง “ฮือ ทำไมต้องเป็นฉันด้วย”
ชั้นล่างของบ้าน เวลาต่อมา…
“เฮียจะออกไปไหนครับ?” เจไดที่ยืนจิบกาแฟอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัว หันมาถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นลูก้าแต่งตัวเหมือนจะออกไปข้างนอก
“กูจะพาซานย์ไปซื้อของ”
“ให้ผมไปด้วยไหมครับ”
“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวกูไปกับซานย์สองคน”
“ครับ” เจไดแอบผิดหวังเล็กน้อยที่เขาไม่ได้ตามไปด้วย แต่ก็ไม่อยากขัดใจพี่ใหญ่
เมื่อซานย์เดินลงมาและเห็นว่าลูก้ายืนคุยอยู่กับเจได เธอก็รีบเดินออกไปรอที่หน้าบ้านทันที โดยไม่พูดไม่จากับใครสักคำ…
“กูไปก่อน” พูดจบเขาก็รีบเดินตามเธอไป
ห้างสรรพสินค้า โซนแม่และเด็ก…
ฉันแอบสงสัยว่าเขาจะพาฉันมาทำอะไรที่ห้างในเวลานี้ แต่เมื่อมาถึงมันก็ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกให้ฉันเจ็บปวดกับเรื่องเมื่อคืนมากขึ้น นี่ฉันต้องท้องลูกให้พวกเขาจริงๆ เหรอ…
“มาที่นี่ทำไมคะ?”
“มาซื้อของให้เธอกับลูกไง...”
“เมื่อคืนคุณทำหนูท้องแล้วเหรอ?” เธอเอ่ยถามลูก้าอย่างห่างเหิน และตกใจกับสิ่งที่เขาพูด
“ยังหรอกมั้ง...คงต้องทำอีกหลายครั้งเลย” หน้านิ่งๆ กับสายตาเจ้าเล่ห์ที่เขาแสดงออก มันทำให้เธอนึกน้อยใจในโชคชะตาของตัวเอง…
“ฮึก ๆ คนมีตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมต้องเป็นฉันด้วยนะ”
มันอดที่จะร้องไห้ออกมาไม่ได้จริง ๆ เรียนต่อก็ไม่ได้เรียนยังต้องมามีลูกอีก แถมพ่อเด็กก็ยังเป็นพ่อบุญธรรมของฉันอีกด้วย ชีวิตฉันทำไมมันอาภัพขนาดนี้นะ…
ลูก้ามัวแต่เดินดูของให้ว่าที่แม่ของลูก และทาญาติที่กำลังจะเกิด จนไม่ได้สนใจซันซานย์ที่เดินหน้าหงอยตามหลังอยู่…
วิ่งหนีเขาตอนนี้ดีไหมนะ… “ฮึก ๆ”
เธอคิดเรื่องนั้นวนอยู่ในหัว ว่าอยากจะหนีไปให้พ้นในตอนนี้ เพราะไม่อาจเจอเรื่องน่ากลัวนั้นจากผู้ชายอีกสองคนอย่าง ‘เจได’ และ ‘วีเดน’ ที่จ้องจะขย้ำเธอเมื่อถึงเวลา
“เอาอันนี้ด้วยไหม?” พอหันไปมองหน้าซานย์ก็เห็นว่าเธอเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด จนตาบวมปูดหน้าแดงไปหมด
“อยากจะซื้ออะไรก็ซื้อไปสิคะ ไม่ต้องมาถามหนูหรอก ฮึก ๆ”
“ร้องไห้อะไรทั้งวัน ไม่เหนื่อยหรือไง”
“หนูจะต้องท้องกับพ่อตัวเอง จะให้หนูหยุดร้องได้ยังไงล่ะคะ ฮือ!”
“ฉันไม่ใช่พ่อเธอ แล้วฉันก็ไม่เคยรู้จักกับแม่ของเธอด้วย เพราะงั้นก็หยุดร้องไห้ซะ แล้วไปหยิบที่ตรวจครรภ์มาสิบอัน”
“แต่...”
“ฉันเป็นผัวเธอซานย์...ตอนนี้ฉันเป็นผัวเธอ”
เขาพูดเรียกสติเธอ ว่าที่จริงแล้วเธอไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของเขา ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่เธอรู้ดีอยู่เต็มอก แต่มันก็รับไม่ได้เพราะเธอคิดว่าเขาเป็นพ่อมาตลอด แม้เขาไม่เคยมองว่าเธอเป็นลูกเลยก็ตาม…
Home mafia
“ไปซื้ออะไรมาครับเฮีย” วีเดนที่กำลังทำกับข้าวอยู่ในครัวเอ่ยถาม
“ของจำเป็น…” ลูก้าหยิบหนังสือแม่และเด็กขึ้นมาโชว์ให้วีเดนดู รวมถึงของที่เตรียมสำหรับการเป็นคุณพ่อมือใหม่
คนตัวเล็กกำลังจะเดินหนีขึ้นห้อง แต่ก็ถูกว่าที่คุณพ่อฉุดมือไว้ซะก่อน..
“จะไปไหน อยู่กินข้าวก่อนสิ”
“หนูไม่หิวค่ะ หนูจะขึ้นไปนอน”
ฉันรู้สึกอ่อนเพลียมาก เพราะเมื่อคืนนอนร้องไห้ทั้งคืน และรู้สึกเหมือนว่าตัวเองได้นอนไปแค่นิดเดียว แถมวันนี้ยังต้องตื่นไปเดินซื้อของแต่เช้าอีก..
“ไปนั่งรอที่โต๊ะทานข้าว...” ลูก้าขึ้นเสียงดุเพื่อสั่งให้เธอทำตาม
“ทำไมค่ะ ทำไมแด๊ดต้องคอยสั่งให้หนูทำนู่นทำนี่ ต้องบังคับกันขนาดนี้เลยเหรอคะ” น้ำใสเอ่อล้นขึ้นตาอีกครั้งด้วยความเศร้าใจ
ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย ตอนนี้แค่รู้สึกว่า หากอยู่บ้านเด็กกำพร้าคงไม่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ มันคงจะดีกว่าตอนนี้แน่ ๆ …
เธอยอมทำตามคำสั่งของเขาและเดินไปนั่งรอที่โต๊ะทั้งที่ไม่เต็มใจ…
“มานั่งข้างแด๊ดสิ” เจไดเลื่อนเก้าอี้ออก เพื่อรอให้ซานย์เดินเข้าไปนั่งข้าง ๆ
แต่ทว่าเธอกลับเลือกที่จะเดินไปนั่งอีกฝั่งที่อยู่ตรงข้ามกันกับเขาแทน...
ตอนนี้ในบ้านหลังนี้ไม่มีใครหวังดีกับฉันเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว เพราะว่าพวกเขาไม่ได้มองว่าฉันเป็นลูกสาว แต่มองว่าฉันเป็นสัตว์ที่คอยผลิตลูกให้พวกเขามากกว่า เลวจริง ๆ …
“รังเกียจฉันขนาดนั้นเลยเหรอ”
“…”
“เธอยิ่งทำแบบนี้ฉันยิ่งอยากเข้าหาเธอนะรู้ไหม” คนดุร้ายพูดออกมาอย่างไม่มีความสำนึกผิด กับสิ่งที่ตนทำอยู่ หนำซ้ำเมื่อรู้ว่าเธอเป็นของลูก้าแล้ว ก็ยิ่งนับวันรอที่จะได้ทำสิ่งนั้นกับเธอบ้าง
อาหารถูกยกมาวางลงที่โต๊ะ แต่สาวสวยกลับไม่มีความอยาก เพราะจุกอกกับเรื่องเลวร้ายที่เผชิญอยู่…
“ระหว่างนี้พวกมึงอย่าพึ่งยุ่งกับซานย์เด็ดขาด...รอให้ชัวร์ก่อนว่าซานย์ท้องลูกกูจริง ๆ”
“ครับเฮีย” เสียงเจไดและวีเดนเอ่ยปากตอบรับคำสั่งของลูก้า
ตอนนี้ฉันทนฟังไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว คนเรามันจะเลวได้ขนาดนี้เลยเหรอ พูดออกมาไม่คิดถึงใจฉันบ้างหรือไง หรือเห็นว่าฉันเป็นแค่เด็กเก็บมาเลี้ยงเลยคิดว่าฉันเสียใจไม่เป็นงั้นเหรอ
กึก!
เธอทิ้งช้อนลงจานข้าวแล้วลุกเดินหนีออกมา แต่มือหนาของวีเดนก็คว้าแขนของเธอไว้เพื่อรั้งไม่ให้เธอไป “ซานย์...”
ผลั่ก!
เธอใช้แรงสะบัดแขนของอีกคนออก พรางมองไปที่ทั้งสามคนด้วยความโกรธแค้น และผิดหวังในตัวพวกเขาในตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำใสที่ไม่อาจเก็บกั้นไว้..
ห้องนอนของซันซานย์…
“ฮือ คนเลว! เลวจริง ๆ เลวกันทั้งหมด!” เธอตะโกนด่าพวกเขาออกมาสุดเสียงในห้องนอนของเธอ
ฉันยังเด็กอยู่เลยทำไมทำกับฉันแบบนี้ ไม่สงสารกันบ้างหรือไง ฉันรักพวกเขาเหมือนพ่อจะไม่ให้รู้สึกเสียใจเลยเหรอ ที่วันนึงต้องมารับรู้เรื่องบ้าพวกนี้…
ฉันอยากตื่นจากฝันร้ายนี้เต็มทนแล้ว ขอแด๊ดคนเดิมของฉันกลับมาได้ไหม ฉันไม่อยากต้องรู้สึกเกลียดพวกเขาแบบนี้เลย…
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]
• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~
พิเศษใส่ไข่~ย้อนไปเมื่อ8ปีก่อน หลังจากซันซานย์คลอด ‘อาก้า’ ลูกชายคนแรกได้สองเดือน เธอในวัย19ปียังดูสวยและสดใสเช่นเคยแม้ว่าเวลานี้จะกลายเป็นคุณแม่ลูกหนึ่งไปแล้ว และต้องเตรียมตั้งท้องลูกอีกสองคนให้กับสองคุณพ่ออย่าง ‘เจได’ และ ‘วีเดน’ แต่เธอก็ไม่หวั่น เพราะเวลานี้พวกเขาทำตัวดีขึ้นมาก…มากพอให้เธอคิดว่าชีวิตในเวลานี้ก็ไม่ได้แย่อะไรที่ต้องกลายเป็นคุณแม่ในวัยที่อายุยังไม่ถึงยี่สิบปีมาเฟียทั้ง4คน จากอีกบ้านก็ไม่พลาดที่จะมาเยี่ยมหน้าหลานชายคนแรกของแก๊งที่เกิดจากลูก้า และทุกคนในแก๊งต่างก็มองว่าเขานั้นเหมาะสมที่จะเป็นพ่อคนที่สุด“จู๋เล็กเหมือนพ่อมันหรือเปล่าวะ ลุงขอดูหน่อยซิ๊” ฮาร์ทคนทะลึ่งพูดขึ้นหยอกล้อกับหลานชายของเขาที่นอนอยู่ด้านในเปย์เด็กอ่อน แววตาไร้เดียงสาของเด็กน้อยมองสบตาพวกลุงๆ ของเขาที่เดินทางมาหา ทุกคนดูให้ความสนใจกับหลานชายคนแรกไม่ต่างกัน“ของกูเขาไม่เรียกว่าเล็กเว้ย” ลูก้าพูดพร้อมกับขย้ำเป้ากำความใหญ่โตที่ว่าของตนให้เพื่อนดู พร้อมกับทำท่าทางมั่นอกมั่นใจกับขนาดความเป็นชายที่ไม่เป็นสองลองใครในบ้านและรวมถึงในแก๊ง“ถ้าใหญ่กว่านี้ ซานย์ก็คงรับไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ” สาวสวยส่ายหัวงอแง“ถึงกั
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แด๊ดดี้คนดีของหนู Nc*4🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------คุณแม่สุดแซ่บในวัยยี่สิบเจ็ดปี เริ่มจัดการกับแกนใหญ่แท่งโปรดของเธอ ที่มีขนาดความใหญ่ที่ห้าสิบแปดมิลลิเมตรลำโตแท่งโปรดของคุณแด๊ดวีเดน เธอดูดอมมันด้วยท่าทางยั่วยวน ที่ทำให้คนได้มองนั้นหลงความเป็นเธอยิ่งกว่าสิ่งไหน…“อ้อห์ หม่ามี๊ครับ”“อ๊ะ คะแด๊ดดี้”เมื่อความเป็นชายขยายใหญ่จนสุดลำ เธอก็ย้ายตัวเองไปคร่อมอยู่บนโซฟา และแอ่นบั้นท้ายสวย ยั่วให้คนที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ลุกขึ้นมากระหน่ำเธอตามที่ใจต้องการ“ยั่วแด๊ดแบบนี้ ไม่กลัวแด๊ดทำหม่ามี๊ปวดท้องเหรอครับ…”“ปวดท้องเป็นยังไงเหรอคะ หนูลืมไปแล้ว…” สาวสวยพูดยั่ววีเดนลุกขึ้นยืน และเดินเข้าไปซ้อนอยู่ที่บั้นท้ายของสาวสวย พรางใช้มือลูบไล้ต้นขาอ่อนของเธอ ที่โผล่ออกมาให้เห็นเล็ก ๆ จากความสั้นของกระโปรงที่เธอสวมใส่อยู่น
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ชั้นใต้ดิน--------------------------------------------------------------------------สองปีต่อมา…ณ คฤหาสน์ทางใต้ พื้นที่ปกครองพิเศษของเกาะโยโล่...เปรี๊ยะ! แปะ ๆ!หยุม! หยุม!เงี๊ยว!“บาเบลคะ ไม่เล่นแบบนั้นนะ พี่เงี๊ยวเจ็บ” คนเป็นแม่รีบพูดห้ามลูกสาวสุดดื้อเมื่อเห็นว่าเธอนั้นกำลังเล่นรุนแรงกับแมวสุดที่รัก จนเจ้าเงี๊ยวนอนตาเหลือกอยู่ที่พื้น“ค่ะ หม่ามี๊”“เตรียมตัวลงไปทานข้าวได้แล้วนะคะ เดี๋ยวจะไปเรียนสายนะ”“ค่ะหม่ามี๊” ว่าแล้วเธอก็วิ่งลงไปชั้นล่างตามคำสั่งของคนเป็นแม่ทันที โดยที่ไม่ต้องให้แม่ของเธอนั้นพูดรอบสองชั้นล่างของบ้าน…หลังจากที่เด็กๆ ลงมาพร้อมกันที่โต๊ะอาหาร ก็เป็นเวลาที่คนเป็นพ่อจะได้เล่นกับพวกลูกๆ ของเขา ก่อนที่เด็ก ๆ จะเดินทางไปโรงเรียนพร้อม ๆ กัน…“พรุ่งนี้วันเกิดแด๊ดใช่ไหมครับ?” อาก้าลูกชายของแด๊ดลูก้า เอ่ยถามพ่อของเขา“ใช่ครับ”“แด๊ดอยากได้ของขวัญอะไรครับ?”“จะซื้อให้แด๊ดเหรอ?” คนเป็นพ่อถามลูกชายอย่างแปลกใจ“ครับ ผมเก็บเงินค่าขนมทั้งปีไว้ซื้อของให้ครับ”“ถ้าใช้เงินทั้งปีซื้อของขวัญให้แด๊ดลูก้า แล้ววันเกิดแด๊ดล่ะ”
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ผัวสุดแซ่บ Nc*4🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------“จะเข้ามาอาบน้ำกันจริงๆ เหรอคะ?” สาวสวยในอ่างน้ำเอ่ยถามสีหน้ารู้ทัน พรางวาดตาลงไปมองที่ผ้าขนหนูที่สามีสวมใส่อยู่ เพราะมีบางสิ่งมันแข็งดันผ้าอย่างน่าอนาถ…“เข้ามาอาบน้ำจริงครับ...” พึ่บ!สิ้นเสียงพูดของวีเดน ทั้งสามคนก็สลัดผ้าขนหนูออกจากเอว และเดินลงมานั่งอยู่ในอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่นี้แข็งตั้งมาแต่ไกลแบบนี้ ฉันคงไม่ได้อาบน้ำดีแน่ เตรียมตัวกรี๊ดคอแตกได้เลยยัยซานย์…ความใหญ่ยาวที่เธอห่างหายไปนานหลายปี มันทำให้เธอใจสั่นขึ้นเพราะกลัวว่าจะเจ็บเหมือนกับครั้งแรกที่โดน ซึ่งเธอก็ยังจำได้ดีว่ามันเจ็บมากแค่ไหนทันทีที่ลูก้านั่งลงในอ่าง เขาก็เขยิบไปนั่งซ้อนอยู่ทางด้านหลังของเมียคนสวย ส่วนเจไดก็นั่งอยู่ฝั่งด้านขวาของเธอ เขาใช้สายตาคู่ดุมองจ้องไปทางเธอ ที่กำลังนัวจูบอยู่ก
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ห้องเชือด--------------------------------------------------------------------------เจ็ดปีต่อมา…หลังจากที่คลอดบาเบลลูกสาวคนเล็กเสร็จ ฉันก็ให้หมอยกเครื่องใหม่และปิดอู่ทันที จนถึงตอนนี้ก็เกือบสองปีได้แล้ว ที่ฉันไม่ได้มีอะไรกับพวกแด๊ด ๆ เพราะเราทั้งสี่คนยุ่งอยู่กับเรื่องเตรียมตัวย้ายถิ่นฐานไปไกล เลยไม่มีเวลาหมกมุ่นเรื่องบนเตียงเท่าเมื่อก่อน และช่วงสองปีที่ผ่านมาพวกแด๊ดก็พยายามเคลียร์งานทุกอย่างที่ไทยให้เรียบร้อย ก่อนจะถึงกำหนดย้ายถิ่นฐานเกาะYOLO (อาณาจักรของแก๊งโยโล่)ที่นี่เป็นอาณาจักรของแก๊งโยโล่ แก๊งที่ลูก้า อาร์เจ ขุนพล และฮาร์ทก่อตั้งขึ้นเมื่อสิบกว่าปีก่อน ในตอนที่พวกเขายังเป็นวัยรุ่นเลือดร้อน ต่อมาไม่นานก็ดึง วีเดน เจได และเปอร์เข้ามาร่วมแก๊งบ้านหลังใหม่ของสามมาเฟียตั้งอยู่ทางทิศใต้ของพื้นที่ปกครองพิเศษของเกาะโยโล่ เป็นคฤหาสน์ที่ยิ่งใหญ่อลังการไม่ต่างจากคฤหาสน์ของสี่เสือ ‘อาร์เจ ขุนพล ฮาร์ท และเปอร์’ ที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของพื้นที่ปกครองพิเศษทุกอย่างถูกเตรียมการไว้โดย ‘ลูก้า’ พี่ใหญ่ของครอบครัว เขาเลือกที่จะให้ภรรยาสาวอย
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------หนึ่งเดือนต่อมา…วันนี้เป็นวันที่เราทุกคนในบ้านรอคอย และฉันก็ตื่นเต้นสุด ๆ “จะตรวจแล้วนะคะ”เด็กสาวพูดบอกสามหนุ่มที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำ ในมือก็ถือที่ตรวจครรภ์ถึงสามอัน เพื่อต้องการความชัวร์จากผลตรวจที่เป็นเอกฉันท์..“เข้าไปตรวจเร็วครับ แด๊ดอยากรู้แล้ว...” ลูก้ารีบไล่ให้สาวสวยเดินเข้าห้องน้ำไป เพราะเขาอดใจรอฟังข่าวดีไม่ไหวแล้ว“ค่ะแด๊ด”เธอเดินเข้าห้องน้ำไปด้วยความตื่นเต้น ซึ่งในเวลานั้นสามหนุ่มก็พากันตื่นเต้นไม่ต่างกัน…เสียงของเขาดังสลับกันอยู่หน้าห้องน้ำเป็นระยะ จนกระทั่งฉันทำธุระเสร็จ…แก๊ก!ทันทีที่ประตูห้องน้ำเปิดออก และผมเห็นว่าซานย์เดินยิ้มออกมาจากห้องน้ำทั้งน้ำตา ผมเองก็อดจะร้องตามเธอไม่ได้ เพราะสีหน้าของเธอในเวลานี้ตอบความสงสัยของผมได้หมดทุกอย่าง“ท้องแล้วค่ะแด๊ด ฮือ”“เฮ!” เสียงเฮของสองหนุ่มดังลั่นบ้านเมื่อได้ยินข่าวดี เพราะเวลาของตนก็ใกล้เข้ามาเช่นกัน“ฮึก” ตอนนี้ผมรู้สึกใจสั่นไปหมด กลัวหลายสิ่งหลายอย่างในเวลาที่ดีใจที่สุดในชีวิต ความร







