รักของผู้ชายร้ายๆ

สถานที่บันเทิงแห่งหนึ่ง

บรรยากาศด้านในสถานบันเทิงเสียงดังพอสมควร ผู้คนมากมายที่เข้ามาด้านในต่างก็มีความสุข หรือบางคนก็มาหาความสุขจากที่นี่กันทั้งนั้น ทว่ากลับมีเพียงเธอเท่านั้น ที่เอาแต่ร้องไห้ไม่สนใจผู้คนรอบข้าง พร้อมกับยกแก้วเครื่องดื่มเพียวๆ กระดกจนหมดแก้วภายในพริบตา แค่เสี้ยววินาทีเดียวคนตัวเล็กก็เล่นกระดกหมดไปแล้วสิบกว่าแก้ว จนใบหน้าหวานตอนนี้เริ่มเปลี่ยนสี พวงแก้มเปลี่ยนสีเป็นสีแดงก่ำ แอลกอฮอล์กำลังจะออกฤทธิ์

“ทำไมวะ! หรือที่คบกับกูเพราะต้องการหลอกเอากูเหรอ” ร่างบางเอ่ยตัดพ้อเสียใจอย่างหนัก

“มึงแม่งเหี้ยวะพี่ T-T” น้ำสีใสไหลอยู่ที่หางตา เธอไม่เหมาะกับการร้องไห้แบบนี้เลยจริงๆ เธอเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่า คนตัวเล็กนั่งดื่มนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั่นได้สักพักก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่ไหว เลยเรียกเช็คบิลกลับบ้าน

ร่างบางในชุดเดรสสีดำสายเดี่ยวเดินออกมาหยุดยืนอยู่หน้าสถานบันเทิง ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าสะพาย กดเบอร์โทรศัพท์โทรหาที่บ้าน ทว่าโทรไปหลายสายแล้วก็ไม่มีใครรับสายเลย จนเธอเลิกโทรแล้วเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ตัดสินใจก้าวขาเดินออกจากสถานบันเทิง เป็นจังหวะเดียวกันกับเม็ดฝนที่ร่วงลงมาจากฟ้า ยิ่งเป็นแบบนั้นเธอก็ยิ่งรู้สึกว่าโชคชะตามันจะกลั้นแกล้งกันเกินไปแล้ว

“ดี..ดีจริงๆ” ร่างบางหยุดยืนนิ่งอยู่ถ้ำกลางสายฝน ปลดปล่อยน้ำตาให้ไหลแบบไม่อายฟ้าดิน

“ชีวิตแม่งตลกฉิบหาย”

“คิดว่ายืนตากฝนแล้วจะไม่มีคนเห็นน้ำตาเหรอ” น้ำเสียงอ่อนโยนที่เอ่ยถามเธอดังขึ้นอยู่ข้างกาย ก่อนที่คนตัวเล็กจะหันกลับไปมองที่เขา

“ร้องให้ตายก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอกนะ” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะถอดเสื้อสูทสีดำออก คลุมหัวให้เธอ คว้าข้อมือเล็กเอาไว้ก่อนที่จะดึงเธอให้เดินตามเขามา

ชายหนุ่มเดินลากคนตัวเล็กกลับมาที่รถสปอร์ตคันหรู ก่อนที่จะเปิดประตูแล้วจับเธอยัดเข้าไปนั่งในรถ เธอเป็นใครนั่นเขาไม่รู้ รู้เพียงว่าเขาเวทนา ถ้าจะปล่อยให้ยืนตากฝนอยู่แบบนั้น เพราะคนดีๆ คงไม่ทำกัน นอกจากเธอจะบ้ามากกว่า

“เธอคิดว่าเล่นเอ็มวีอยู่เหรอถึงได้ยืนตากฝนแบบนั้น” ทันทีที่เขาขึ้นมานั่งบ่นรถได้ก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ก่อนที่จะโยนผ้าผืนเล็กให้กับเธอ

“เช็ดผมซะ ก่อนที่จะป่วยตายบนรถฉัน”

“คุณมีแฟนมั้ยคะ” เป็นประโยคแรกที่เธอเอ่ยถามเขา

“จะมีหรือไม่มีมันก็ไม่เกี่ยวกับเธอ” เขาเอ่ยตอบทันทีก่อนที่จะสตาร์ทรถแล้วขับออกไปจากสถานบันเทิง ตอนแรกตั้งใจว่าจะมาหาห้องvip เงียบๆ นั่งแดกเหล้า แต่พอเจอแบบนี้หมดอารมณ์

“เอากันมั้ย” รอบนี้น้ำเสียงจริงจังของเธอเอ่ยถามชายหนุ่ม ทำเอาเขาต้องรีบตีไฟเลี้ยวเข้าข้างทาง เพื่อจอดถามเธอให้แน่ใจ

“มีสติดีอยู่มั้ย หรือเป็นบ้าไปแล้ว” ธิเบศร์เอ่ยถามเสียงดัง

“ฉันมีสติครบถ้วน เอากันมั้ย ไม่ผูกมัดไม่ต้องมารับผิดชอบ แค่อยากรู้ว่ามันจะเป็นยังไง” ฟ้าใสเอ่ยประโยคยาวๆ ก่อนที่จะหันมาจ้องมองใบหน้าคมเข้ม

“จะบอกว่าตัวเองไม่เคยว่างั้น?” ธิเบศร์เลิกคิ้วถาม

“ค่ะ ไม่เคย”

“เด็กแก่แดดอย่างเธอไม่เคยก็บ้าแล้ว ดูแต่งตัว” ธิเบศร์ใช้สายตามองเธอตั้งหัวจรดเท้า

“จะเอาไม่เอา ถ้าคุณไม่เอา ฉันจะไปเอากับคนอื่น” ฟ้าใสเอ่ยจบทำท่าจะเปิดประตูรถ เขาจึงร้องห้ามเอาไว้

“หึ! เด็กใจแตก” ธิเบศร์หัวเราะในลำคอ “ฉันจะสอนเรื่องบนเตียงให้กับเธอเอง” ธิเบศร์ยกยิ้มที่มุมปาก

คอนโดมิเนียม

คอนโดหรูใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ผู้คนมากมายต่างก็เลือกเข้าพักที่นี่กันทั้งนั่น เพราะภายในและภายนอกมันดูสะดุดตา สวย สะอาด ดูดี ดูแพง แถมยังอยู่ในใจกลางเมืองอีกตั้งหาก เป็นอะไรที่ลงตัวที่สุดแล้ว

ชายหนุ่มเดินจับมือร่างเล็กเข้ามาภายในลิฟต์ก่อนที่จะกดขึ้นไปที่ชั้น30 เป็นชั้นที่เขาอยู่อาศัย เพียงครู่เดียวลิฟต์ก็ถูกเปิดออกที่ชั้น30 ธิเบศร์เดินนำออกมาก่อนที่จะหยุดยืนอยู่หน้าห้องหมายเลข B469 แตะคีย์การ์ดที่หน้าประตูแล้วเปิดประตูห้องก่่อนที่จะเดินนำเข้าไป ตามด้วยฟ้าใสที่เดินตามหลังเขาเข้าไป

“อื้ออ~” ทันทีที่ประตูถูกปิดและถูกล็อกด้วยฝีมือของธิเบศร์ เขาก็เริ่มจู่โจมเธอด้วยการพุ่งเข้าไปจูบ

“อื้ออ~~” ฟ้าใสทำได้แค่ส่งเสียงอยู่ในลำคอ เธอแค่รู้สึกตกใจเท่านั่น เพราะยังไม่ทันได้ตั้งตัว

ทั้งคู่จูบกันอยู่นานหลายนาที จนคนตัวเล็กเริ่มขันขืน สองมือยกขึ้นทุบแผงอกเขาอยู่หลายครั้ง กว่าเขาจะยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ

แค่กๆ แค่กๆ

“หายใจไม่ออก” คนตัวเล็กเอ่ย พร้อมกับส่งเสียงไอสองสามที

“แค่จูบยังทำไมเป็น” ธิเบศร์เอ่ยน้ำเสียงนิ่งๆ ก่อนที่จะเดินเข้ามาช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว เดินตรงเข้าไปในห้องนอน ก่อนที่เขาจะโยนร่างเล็กในอ้อมแขนลงไปที่เตียงนอน

“โอ๊ย! เบาๆ หน่อยได้มั้ย เจ็บเป็นเหมือนกันนะ นี่คนนะไม่ใช่ตุ๊กตา”

“ไวน์หน่อยมั้ย จะได้ปลุกความกล้าในตัวเธอ” ธิเบศร์เอ่ยถาม

“ถ้าคุณมีฉันก็กิน”

“หึ!” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอก่อนที่จะเดินออกไป เพียงครู่เดียวเขาก็เดินกลับมาพร้อมกับขวดไวน์ในมือ ชายหนุ่มคลาดขึ้นมาบนเตียงก่อนที่จะขึ้นคร่อมร่างเล็ก ให้เธออยู่ภายใต้ร่างของเขา ชายหนุ่มกระดกไวน์ไว้ในโพรงปากก่อนที่จะวางขวดไวน์ไว้บนโต๊ะหัวเตียง แล้วดึงร่างเล็กให้ขึ้นมาประกบริมฝีปากจูบ ก่อนที่เขาจะปล่อยไวน์ในปากของเขาส่งต่ออให้กับเธอ

“หวาน” ธิเบศร์ผละริมฝีปากออกจากปากเล็ก ก่อนที่จะเปลี่ยนจุดสนใจเป็นซอกคอขาวๆ ของเธอแทน

“อื้ออ~ จะ..เจ็บ” ฟ้าใสส่งเสียงครางทันทีที่รู้สึกเจ็บนิดๆ ที่ต้นคอของเธอ

“หอม” ธิเบศร์เอ่ยก่อนที่จะกดปลายจมูกสูดดมต้นคอของคนตัวเล็ก มือหนาเลื่อนลงต่ำมาที่เนินอกอวบอิ่มก่อนที่จะใช้มือบดคลึงอย่างหนัก

เด็กบ้าอะไรอกใหญ่ขนาดนี้…

“อื้ออ~~~” ความร้อนในตัวเธอเพิ่มทวีคูณเป็นเท่าตัว ก่อนที่ธิเบศร์จะผละมือออกจากเนินอกแล้วถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก หญิงสาวที่เห็นแบบนั้นเขาก็ไม่รอช้า ยันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วถอดเสื้อผ้าของตัวเองเช่นกัน เพียงชั่วพริบตาเดียวทั้งคู่ก็อยู่ในร่างกายที่เปลือยเปล่า ไร้เสื้อผ้าบนตัวทั้งคู่

“อื้ออ~” ธิเบศร์ที่เห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้า พุ่งตัวเข้าไปประกบปากจจูบเธอทันที

“เธอเป็นคนที่สวยทั้งข้างนอกแล้วก็ข้างในเลยรู้ตัวมั้ย”

“รู้ คุณไม่บอกฉันก็รู้”

“ฮ่าๆ คนอะไรบ้ายอ” ธิเบศร์หลุดหัวเราะออกมาอย่างลืมตัว เพราะโดยปกติแล้ว เขาจะเป็นคนนิ่ง เย็นชา น้อยมากที่จะเห็นเขายิ้มหรือหัวเราะ

“คุณถามฉันก็แค่ตอบ” เธอเบนหน้าหนีเขา ก่อนที่เธอจะถูกมือใหญ่ประคองใบหน้าให้หันกลับมามองที่เขาอีกครั้ง ทั้งสองจองมองกันและกันอยู่แบบนั้นนานหลายนาที จนชายหนุ่มเริ่มปลุกอารมณ์ในตัวฟ้าใสอีกครั้ง