LOGINเขาสบถหยาบคายอย่างสุดกลั้น โถมเรี่ยวแรงทั้งหมดลงที่บั้นเอว หลังจากอัดกระแทกต่ออยู่เพียงไม่กี่ครั้งชายหนุ่มก็วิ่งทะยานเข้าสู่เส้นชัยตามเธอไปติดๆ"อ่าาาาาาาาาาาส์"วิคเตอร์เชิดหน้ากู่คำรามอย่างสุขสม พร้อมน้ำขุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าไปในกายเธอทุกหยาดหยด ใบหน้าทั้งสองเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อร้อน ก่อนที่เขาจะท
กล้ามเนื้อทุกมัดเขาตึงเครียดหดรัดขึ้นมาเป็นก้อน ยิ่งตามร่างกายมีรอยสักมากมายทำให้วิคเตอร์ดูโคตรร้อนแรง ทำอารมณ์เธอพลุ่งพล่านไปหมด ต้องเป็นฝ่ายขยับโยกกายขึ้นลงด้วยตัวเองมือน้อยวางค้ำกายบนกล้ามเป็นลอน ยกตัวโยกกระแทกกระทั้นกายขึ้นลง เร็วขึ้นและเร็วขึ้น ยิ่งทุกส่วนอ่อนไหวสอดประสานเสียดสีกันไปมามาก
อันดามันและวิคเตอร์ช่วยกันพาลูกแฝดอาบน้ำเตรียมเข้านอน ก่อนจะจูงมือกันกลับห้องของตัวเอง บรรยากาศในห้องเงียบเชียบมีเพียงแค่แสงไฟจากภายนอกลอดเข้ามาผ่านหน้าต่างบานใหญ่เท่านั้น เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปตั้งแต่เย็นทำให้ทั้งคู่ตกอยู่ในอาการกรึ่มเล็กน้อย ดวงตาหยาดเยิ้มฉ่ำวาวของหญิงสาวช้อนมองสา
เด็กๆ ก็นั่งเล่นนอนเล่นอยู่คนละมุมห้อง แอลลี่ขนของเล่นออกมาให้เพื่อนๆ น้องๆ ทั้งตุ๊กตา สมุดวาดรูป ก่อนที่ตัวเองจะไปรวมกลุ่มกับเด็กผู้ชายนั่งเล่นเกมเพลย์สเตชั่นรุ่นล่าสุดในห้องนั่งเล่น ตบตีกับพี่ชายแย่งจอยเพื่อที่จะได้แข่งเกมบอลกับอัศวินบ้าง สุดท้ายอเล็กซ์ก็รำคาญความดื้อรั้นน้องสาว ยอมสละที่ให้ สายตา
เด็กคนอื่นหยุดเล่นชั่วคราวมองมาทางสองสาวที่ยืนเก้ๆ กังๆ เกาะขาบิดาคนละข้าง แอลลี่วิ่งมาหาน้องด้วยท่าทางดีใจเป็นคนแรก พวงแก้มทั้งสองข้างของเธอแดงก่ำหลังจากวิ่งเล่นตลอดบ่ายไม่ได้หยุด แต่ถึงกระนั้นพลังงานในร่างกายเด็กสาวก็ยังเหลือเฟือ“น้องอีฟ น้องเอวา มาเล่นวิ่งไล่จับกับพี่กัน” เด็กสาวเจ้าของบ้านชวนคน
สัปดาห์ต่อมากลุ่มเพื่อนของวิคเตอร์เหมือนว่าจะเหงาอยากหาเรื่องเจอกัน จึงได้นัดรวมตัวกันที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของวิคเตอร์ในเย็นของวันเสาร์ ทำให้ทั้งวันอันดามัน ต้องเตรียมสถานที่ คือสวนข้างบ้านเอาไว้รองรับเพื่อนฝูงและบรรดาลูกๆ ของพวกเขา อันดามันไม่ใช่แม่บ้านแม่เรือนนัก อาหารส่วนใหญ่จึง
"ใส่เสื้อแล้วจะมาก่อกวนอะไรอีก" เธอนิ่วหน้าปรือตาขึ้นบ่น แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด"จะทุ่มแล้วยัยเปี๊ยก ลุกสักที""เออๆ ไปๆ หิวแล้วเหมือนกัน"สุดท้ายเธอก็พ่นลมหายใจออกมาเมื่อถูกเร่งเร้าไม่หยุด ยอมลุกไปตามแรงดึง แอบมีเซเล็กน้อยแต่วิคเตอร์ก็รวบเอวเธอไว้ได้ก่อน"ไหวหรือเปล่า หรือฉันต้องอุ้มลงไปด้วย"
ทีมช่างยืนตรวจเช็กอุปกรณ์อยู่บริเวณโถงทางเดินหันหน้ามองกันเลิ่กลั่กกับเสียงครางที่ดังลอดออกมา ไม่รู้ว่าควรถอยไปจากตรงนี้หรือทำหน้าที่ของตัวเองให้เสร็จลุล่วงดีรันเวย์เดินถือแฟ้มเอกสารขึ้นบันไดมา ขมวดคิ้วมองพฤติกรรมแปลกประหลาดของลูกน้องที่มัวแต่ยืนเก้ๆ กังๆ ไม่ยอมลงมือทำงานเสียที ตั้งใจเตรียมเดินเข้า
"มาขึ้นเองสิ อย่ากินแรง อยากหนักเร็วแค่ไหนก็ขย่มเองเลย" ชายหนุ่มกระตุกยิ้มพึงพอใจกับความร้อนแรงของเธอ ตอบกลับเสียงกระเส่าชิดใบหู พร้อมเอนกายไปด้านหลัง เปลี่ยนให้อันดามันขึ้นมาอยู่ด้านบน โดยช่วงล่างไม่หลุดออกจากกันมีเหรอว่าเธอจะยอมแพ้ ร่างกายเปลือยเปล่าขาวโพลนบิดกายยั่ว ขยับจัดท่าให้ถนัด มือน้อยวางบ
"สวัสดีครับคุณอันดามัน""อ่าๆ สวัสดี""มึงไปเคลียร์งานต่อไป เดี๋ยวกูขับพายัยนี่วนสักรอบแล้วจะตามขึ้นไปเซ็นเอกสารข้างบน""ครับนาย"ลูกน้องคนสนิทโค้งตัวให้เจ้านายและคู่หมั้นสาว ก่อนจะขึ้นรถแล้วขับแยกไปเก็บด้านหลังสนามแข่ง"ขึ้นสิยัยเปี๊ยก มัวเหม่ออะไรอยู่" คนตัวสูงหันมาถามเมื่อเห็นอันดามันยังสนใจสำรวจ







