登入ญาดาถูกบังคับให้ต้องใช้ชีวิตเป็นแม่บ้าน เพราะสามีห้ามเธอทำงาน โดยให้เหตุผลว่า“ผู้หญิงควรอยู่แต่ในบ้านเท่านั้น” ชีวิตของเธอเหมือนถูกฝังทั้งเป็น จนกระทั่งวันหนึ่งเจ้านายใหญ่ของสามีมาเยี่ยมที่บ้าน โดยไม่ทันตั้งตัว ญาดาต้องออกมาต้อนรับแขกคนนั้นด้วยสภาพที่แสนเรียบง่าย—ใส่เพียงชุดอยู่บ้านบาง ๆ—แต่กลับทำให้จักรี เจ้านายของสามี หลงใหลเสน่ห์เธอเข้าอย่างจัง ตั้งแต่นั้นมา เส้นทางชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป ข้อเสนองานในตำแหน่งเลขาส่วนตัวเปิดโอกาสให้เธอ แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นกับดัก สิ่งที่เริ่มต้นจากการหาทางหลุดพ้นจากชีวิตแม่บ้านอันแสนน่าเบื่อ ค่อย ๆ นำพาเธอเข้าไปสู่ความสัมพันธ์ต้องห้ามกับเจ้านาย ในอีกด้านหนึ่ง สามีของเธอที่ตอนแรกเคยคัดค้าน กลับเลือกทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเพื่อแลกกับโอกาสเลื่อนตำแหน่ง ระหว่างเหตุผลทางศีลธรรมกับแรงปรารถนาที่ไม่อาจหักห้าม ทุกคนต่างติดอยู่ในเกมที่อาจทำให้ชีวิตคู่พังทลายลงได้
查看更多"แม่ ผมก็ไม่มีเงินเหมือนกัน""ตายแล้ว นิรันดร์ พวกแกสองคนผัวเมียก็ทำงานกันทั้งคู่นะ เงินแค่นั้นทำไมจะไม่มี พวกแกทำงานกันสองคนไปเพื่ออะไร? ถ้าไม่มีเงิน ให้ทำงานคนเดียวก็พอแล้วมั้ง!"ไม่รู้เหมือนกันว่านิยามของคำว่าทำงานสำหรับศิริเป็นแบบไหน เธอถึงคิดว่าทุกครั้งที่ขอเงินก็ต้องมีให้เสมอ"แกก็เป็นผู้จัดการแล้ว แกเองก็บอกว่าญาดาเงินเดือนสูง พวกแกก็ไม่มีลูก แล้วเงินพวกแกเอาไปทำอะไรหมด? ถ้าขี้เหนียวกับพ่อแม่ เงินทองมันจะไม่เป็นมงคลนะ"ศิริถึงกับพูดเรื่องความเป็นมงคลออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจ"ครับ แม่ เดี๋ยวผมจะพยายามหาเงินให้" สุดท้ายนิรันดร์ก็ตอบ"แบบนั้นสิ เงินเดือนของพวกแกจะได้มีความเป็นมงคลและได้คำอวยพรจากพ่อแม่"นิรันดร์ได้แต่พยักหน้าอย่างยอมจำนน ทั้งที่แค่เดือนนี้แม่ของเขาก็ขอเงินไปตั้งไม่รู้กี่สิบล้านแล้วในขณะเดียวกัน ญาดาก็มาถึงบริษัทแล้ว ตั้งแต่เช้ามากถึงขั้นที่ยังไม่มีพนักงานคนอื่นมาเลย นอกจากยามกับพนักงานบริการสำนักงาน"อรุณสวัสดิ์ครับ คุณญาดา" ยามตกใจเมื่อเห็นญาดามาเช้ามาก"อรุณสวัสดิ์ค่ะ"ยิ่งไปกว่านั้น พนักงานบริการสำนักงานยิ่งตกใจลนลาน เพราะยังไม่ได้ทำความสะอาดห้องของญ
“เฮ้ย คุณเป็นอะไรไป?” จักรีถามด้วยความเป็นห่วง“ฉันอยากไป”“ผมจะไปรับคุณ!”ญาดาสะดุ้ง เธอรู้ว่าจักรีไม่ได้พูดเล่นแน่“ไม่ต้องค่ะ พรุ่งนี้เช้าเจอกันที่บริษัทก็พอ”ปลายสาย จักรีถอนหายใจหนัก ๆ “คุณพูดจริงเหรอ?”“ค่ะ ฉันง่วงแล้ว อยากนอน”“งั้นก็ได้ พรุ่งนี้เช้า ๆ ผมจะรอที่บริษัท”“ค่ะ”ญาดาวางสายโทรศัพท์ เธอปิดเครื่อง จากนั้นก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมจนถึงศีรษะ แล้วร้องไห้อยู่เงียบ ๆทันใดนั้น คำพูดของจักรีก็ดังก้องขึ้นมาในหัวเธอ “ถ้าคุณหย่ากับเขา ผมจะแต่งงานกับคุณ”แต่ญาดาก็รีบส่ายหน้าทันที เธอรู้ดีว่าผู้ชายเวลาจะจีบนั้นปากหวานมากแค่ไหนเมื่อก่อน นิรันดร์ก็เป็นแบบนั้น ก่อนที่พวกเขาจะแต่งงานกัน คำพูดของนิรันดร์อ่อนโยนมากและเต็มไปด้วยคำสัญญาแต่ตอนนี้เธอได้อะไร? เธอถูกหักหลัง ท่าทีของนิรันดร์เปลี่ยนไปหน้ามือเป็นหลังมือ“พรุ่งนี้เช้าแม่จะมาที่นี่เพื่อเอาเงิน ทำอาหารเช้าเผื่อแม่ด้วย” นิรันดร์พูด หลังจากเพิ่งออกมาจากห้องน้ำนิรันดร์หงุดหงิดที่ไม่ได้รับคำตอบจากญาดา สุดท้ายจึงดึงผ้าห่มของภรรยาออก“ญาดา! เธอได้ยินฉันไหม?”ญาดาแกล้งหลับ เธอไม่อยากต่อปากต่อคำให้ยืดยาว และหัวใจของเธอยังเ
“คุณจักรี?”ญาดาและนิรันดร์ต่างก็ตกใจเมื่อเห็นจักรีมา“ใช่” จักรีตอบ แล้วรีบเดินผ่านไปยังห้องทำงานของเขาส่วนนิรันดร์ สุดท้ายก็เดินจากญาดาไปด้วยความหงุดหงิด ภรรยาของเขาไม่ยอมให้เงินแม่ของเขา ทั้งที่เงินสิบล้านครั้งก่อนก็ไม่ใช่เงินของญาดาด้วยซ้ำแกร๊ก!ญาดาเข้าไปในห้องของจักรี ต้มน้ำร้อน แล้วรอเงียบ ๆ จักรีง่วนอยู่กับการมองหน้าจอแล็ปท็อป พลางเหลือบมองไปทางญาดาเป็นระยะ“กาแฟค่ะ คุณจักรี” ญาดาพูดเสียงเบา แล้วทำท่าจะเดินออกจากห้องทันที“นั่งลง!” จักรีสั่งญาดาทำตามอย่างเดียว เธอไม่อยากเถียงตอนนี้ เธอปวดหัวมาก ถึงขั้นชงกาแฟให้เขาด้วยตัวเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอแทบไม่เคยทำ“มีอะไรคะ คุณจักรี? มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า?” ญาดาถามจักรีดึงลิ้นชักออกมา เหมือนหยิบบางอย่าง เป็นของชิ้นเล็ก ๆ บาง ๆ แล้วส่งให้ญาดา“ใช้สิ่งนี้สำหรับค่าใช้จ่ายของเธอ” จักรีพูดมันคือบัตรเครดิตใบหนึ่ง ญาดาได้แต่ถอนหายใจแล้วส่ายหน้า “คุณจักรี ฉันไม่ต้องการค่ะ เงินฉันยังพออยู่”“ถือไว้เถอะ จะใช้เมื่อไหร่ ใช้เท่าไหร่ก็แล้วแต่คุณ” จักรีตอบ“คุณได้ยินที่พวกเราคุยกันเมื่อกี้ใช่ไหมคะ? ที่ฉันบอกว่าไม่มีเงิน เพราะฉันไม่อย
“แต่เธอก็ใจกล้ามากเลยนะ อุทิตา”“ก็ไม่เป็นไรนี่ ก็อยากได้หลักฐานไม่ใช่เหรอ ตอนนี้เขาให้เงินฉันมากขึ้นเรื่อย ๆ ฉันยังงงเลยว่าเมียเขาไม่รู้หรือไงว่าเขาได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว โง่จริง ๆ เลยเนอะ”ทั้งสามคนหัวเราะออกมา“บางทีคงเหมือนที่คนชอบพูดกัน ถ้าผู้หญิงไม่ทำงานก็เป็นแบบนั้นแหละ โง่ เพราะทำได้แค่นั่งงอมืองอเท้า”“เตรียมตัวโดนเขี่ยทิ้งได้เลย ใช่ไหมล่ะ?”ญาดากับกันยามองหน้ากัน ใคร ๆ ในออฟฟิศนี้ก็รู้ว่าคนที่สนิทกับอุทิตาที่สุดคือใคร ก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากนิรันดร์สามีของญาดากันยาได้แต่ส่ายหน้า ส่วนญาดาไม่อาจทนเก็บอารมณ์ได้อีกต่อไป หัวใจของเธอเจ็บปวดจริง ๆ เมื่อได้ยินแบบนั้นที่แท้ นิรันดร์ก็เล่าเรื่องเธอให้อุทิตาฟังแบบนั้นเอง“อะแฮ่ม” ญาดากระแอมทั้งสามคนหันมาทันที สีหน้าของพวกเธอดูทำตัวไม่ถูกเมื่อเห็นญาดา ทุกคนรู้ว่าญาดาเป็นเลขาของจักรี และตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ไม่ว่าใครก็ตามที่เป็นเลขาของประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ก็มักถูกมองว่าเป็นคนที่มีอำนาจสูงเป็นอันดับสองในบริษัทนี้พวกเธอคงไม่คิดว่าญาดาจะอยู่ในร้านกาแฟแห่งนี้ เพราะจักรีไม่เคยมาที่นี่ และปกติเลขาของจักรีก็ไม่ค่อยยุ่งเกี่ยวกับพนักงาน