FAZER LOGIN1 ปีต่อมาจากสถานะคู่หมั้นคนสวยของคลาส นาราก็ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายทุกประการเมื่อสองเดือนก่อนตั้งแต่วันที่พวกเขาตกลงเรื่องงานแต่งกันว่าขอเวลาเพื่อให้เธอได้เลือกทำตามใจตัวเองก่อน คลาสก็ยอมแต่โดยดี ยื่นคำขอนิดหน่อยคือการมาอยู่ด้วยกันที่คอนโดการทดลองใช้ชีวิตคู่ที่คิดว่าจะไม่รอด กลับกลายเป็นขาดกันไม่ได้ ขนาดตัวติดกันแทบจะทุกวัน ก็ยังรู้สึกคิดถึงกันเวลาที่ต้องห่างเพียงสามเดือนเท่านั้น คลาสก็ตัดสินใจสร้างเรือนหอใกล้บ้านพ่อตา บ้านในแบบที่คนรักชอบและเราต่างร่วมกันออกแบบ แลกเปลี่ยนไอเดียจนบ้านใกล้เสร็จสมบูรณ์“ตื่นเต้นไหมครับ” คลาสถามภรรยาที่นั่งรถมาด้วยกัน“ค่ะ เราจะมีบ้านกันแล้ว” ตอนแรกคิดว่าจะเสร็จก่อนงานแต่ง สุดท้ายก็ลากยาวหลังจากงานแต่งมาเกือบสองเดือนจนได้ กลายเป็นว่าพวกเขาต้องอยู่คอนโดระหว่างที่รอบ้านพร้อมย้ายเข้าอยู่“เฮียเร่งสุดๆ แล้วนะ ช้าหน่อยแต่ถูกใจคนอยู่แน่นอน”“นารอได้ค่ะ ถ้ามันดีกับเรา” ทุกอย่างถูกออกแบบมาไม่ใช่แค่พักอาศัยกันสองคนสามีภรรยา พวกเขายังนึกถึงอนาคตที่อาจจะเกิดขึ้นไม่เร็วไม่ช้าหลังจากแต่งงานคลาสก็พูดคุยเรื่องลูกอย่างจริงจังและเมื่อตัดสินใจได้
-คอนโดคลาส-ร่างบางรู้สึกตัวขึ้นมาพร้อมกับมีอะไรบางอย่างที่หนักและวางบนหน้าท้อง รู้สึกอึดอัดจนนอนต่อไม่ไหว เธอค่อยๆ ลืมตาขี้นมาพบว่าสิ่งนั่นคือร่างของคู่หมั้น‘น่าอายชะมัด’ นาราคิดในใจขึ้นมาเมื่อมองหน้าคลาส ภาพเมื่อคืนมันสะท้อนบนใบหน้าของเขา ทุกอย่างมันชัดเจนว่าเธอหลงรักเขาไปแล้ว“แอบมองผัวตัวเองเหรอ” เขาเอ่ยขึ้นทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่“บ้า” เธอรีบหันหน้าหนีทันทีเมื่อโดนจับได้“หึ” เสียงหัวเราะใสๆ ยิ่งทำให้คนได้ยินร้อนตัว จนต้องรีบหนีออกจากเตียงเสียก่อน พยายามดันตัวออกหมับ!ทว่าคลาสเลื่อนมือมากอดไว้ไม่ให้หนีไปไหน ทั้งที่ความจริง เธอหนีไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าเขายังนอนทับอยู่แบบนี้“หน้าแดงแบบนี้ เขินเฮียเหรอ”นาราถึงกับอึ้ง อาการแบบนี้เกิดกับเธอได้ยังไง จึงรีบเอามือมาปิดหน้าเอาไว้“เขินอะไร ทำไมนาต้องเขินด้วย” คนร้ายปฏิเสธเสียงแข็ง“ก็โดนผัวจับได้ไง” เอาอีกแล้ว ชอบพูดแบบนี้อยู่เรื่อยเลย“พูดอะไรของนาย”“นาย? ไหนบอกจะเรียกเฮีย” ใบหน้สหล่อก็ยื่นหน้ามาใกล้ๆ ทำหน้ากวนๆ ยั่วให้คู่หมั้นยอมรับ“ก็…เอ่อ เฮียกวนประสาทนาทำไมล่ะ” สุดท้ายเธอก็ต้องกลับไปเรียกเฮียเหมือนเดิมเพื่อหนีปัญหาเรื่องนี้“กวนตรง
-ลานจอดรถ-ร่างสูงมองคู่หมั้นตรงหน้า เขาขับรถตามออกมาจากหน้าคลับเอเดน เมื่อคิดว่าถึงเวลากลับบ้านได้แล้ว ระหว่างรอขึ้นรถสายตาดันหันไปเห็นรถเป้าหมาย ตอนแรกเข้าใจว่าเพ้อจนตาฝาด แต่พอตั้งสติก็พบว่าเป็นรถของนาราจริงๆ จึงรีบขับรถตามมาหมับ!มือหนาคว้านาราไม่ให้เดินหนี“นี่!”“อย่าหนีเฮียเลยนะ เฮียขาดนาราไม่ได้ คิดถึงจะตายอยู่แล้ว” คลาสดึงคู่หมั้นคนสวยเข้ามาในอ้อมกอด ไม่ปิดบังความรู้สึกใดๆ อีก ผิดกับตอนที่ยืนยันคำพูดกับเพื่อนใครจะให้เป็นลูกหนี้!ในหัวมีแค่สถานะ ‘เมีย’ เท่านั้น“คุยกันนะ” เสียงนุ่มหู เอ่ยออกมาดีๆ ไม่มีอารมณ์น้อยใจใดๆ แล้ว“…” นาราก็นิ่งอย่างคิดไม่ตก ไม่รู้จะเอายังไงกับชีวิตดี ทั้งที่อยากตัดให้ขาด แต่ทว่าพอเจอหน้ากลับไม่เป็นอย่างนั้น“ไปรถนารา เอากุญแจมา” มือหนายื่นรอรับจากร่างบาง “…เดี๋ยวรถเฮียให้ไอ้วิทมาเอา”“จะพาไปคุยที่ไหน” นารายังนิ่งไม่ยอมขึ้นรถ“…” คลาสไม่ตอบ“งั้นก็ไม่ไป”ฟึ่บ!“ทะ ทำอะไรเนี่ย!” จู่ๆ ร่างสูงก็อุ้มเธอขึ้นมา“เข้าไปดีๆ นารา” คลาสอุ้มนาราให้เข้าไปนั่งในรถ แต่นารากลับไม่อยู่นิ่งตามที่เขาสั่ง“ปล่อยนะ!” เธอยังคงเอ่ยบอกคลาสให้ปล่อยมือออกจากตัวเธอ“ไม่! ถ้าย
“พอหายหน้าก็หายไปนาน…” เอเดนกระดกดื่มไวน์แล้วมองสภาพเพื่อนตัวเอง“…พอมาก็หาทางกลับไม่ได้” ก่อนจะส่ายหน้าอย่างเอือมๆ“แต่แปลกว่ะ มาคราวนี้ไม่หิ้วหญิงขึ้นห้องเลย” พายุที่รู้ข่าวจากเอเดนว่าคลาสมานอนที่คลับสามวันสามคืนแล้ว แต่ไม่มีสักคืนที่จะเลือกผู้หญิงขึ้นไปผ่อนคลาย“เมาหัวทิ่มขนาดนั้น มึงว่ามันไหว!?” เจ้าของคลับเลิกคิ้วถามพวกเพื่อนๆ ที่ตอนนี้มีอาร์เธอร์ พายุ มานั่งเกือบครบแก๊ง ขาดก็แต่พิมพ์มาดาคนเดียว“ถ้าเป็นไอ้คลาสคนหื่นคนเดิม ยังไงก็ไหว”“หึ!” อาร์เธอร์เผลอหัวเราะจนได้“แล้วนี่เอาไง ให้มันนอนที่นี่ต่อเหรอ ทำไมไม่ส่งกลับคอนโดหรือบ้านมันวะ”“กลับไปให้คุณป้าสับมันนะสิ” คุณหญิงสุดารัตน์ต้องเอามันตายแน่ๆ“ดี จะได้สูญพันธุ์”“โห ไอ้เธอร์ พอกลับเป็นคนดี กับเพื่อนกับฝูงอยากให้สูญพันธุ์เลย” เอเดนจับเป้าตัวเองอย่างหวงแหน เมื่อก่อนก็สันดานเดียวกันแท้ๆ พอกลับใจได้เข้าหน่อย ทำเป็นเข้าอกเข้าใจความรัก“แต่สภาพมันก็เหมือนคนเพิ่งเข้าใจความรักนะ” พายุพิจารณาตามสิ่งที่เห็นและได้ยินมาติดหนึบคู่หมั้นขนาดนั้น ถ้าไม่หลงก็คงรักเข้าไปแล้ว“แต่พอมึงพูด กูก็ว่าน่าจะเป็นแบบนั้นแล้วจริงๆ ว่ะ” เอเดนนึกภาพตาม ตั
-คอนโดคลาส-“เฮีย...ลากนามาที่นี่ทำไม” ตั้งแต่นารานั่งรถกลับมาด้วย เจ้าของรถก็ยังทำหน้างอ ถามอะไรก็ไม่ตอบ จนในที่สุดรถก็มาจอดใต้คอนโดแต่นารารู้ดีว่าเขาไม่พอใจเรื่องที่เธอไม่ยอมแต่งงาน ความจริงเขาควรดีใจมากกว่า แต่ทว่าในเมื่อเธอยังไม่อยากแต่งงาน ก็ไม่มีใครบังคับเธอได้“กลับไปส่งนาที่บ้านเลยนะ” เพราะก่อนขึ้นรถตกลงกันเรียบร้อยแล้ว“…” คลาสก็เงียบ“รู้งี้กลับกับคุณพ่อก็ดี” เธอคงจะตามใจเขาเกินไป“คืนนี้นอนนี่” เสียงเข้มบอกทันที“ไม่เอา คุณพ่อกลับมาแล้ว นาจะกลับไปนอนบ้าน”“อืม! อยากไปก็เชิญ”“…” ในที่สุดคนตรงหน้าก็เผยธาตุแท้ออกมาจนได้ นาราหันมองใบหน้าหล่อของคู่หมั้นที่นิ่ง ไม่แสดงท่าทีใดๆ“กลับเองนะ ไม่ว่าง” พูดจบ ร่างสูงก็ก้าวลงจากรถนาราคว้ากระเป๋าสะพายลงตามเช่นกัน แต่ไม่ได้คิดจะง้อ สาวเท้าออกจากลานจอดรถคอนโดอย่างไวแต่ทว่าสายตาดันเหลือบไปเห็นบางอย่างจึงหมุนตัวกลับไปทิศทางเดิม“คุณคลาส…” เสียงออดอ้อนดังมาจากมุมลับตา“…ฟ้าคิดถึงคุณ ดีใจจัง” ก่อนที่อดีตเลขาหน้าห้องจะเขย่งเท้าขึ้นหอมแก้มเจ้านาย“ว๊ายยย!!” ไม่ทันที่ร่างสูงได้เอ่ยอะไร ฟ้าใสก็กรีดร้องตกใจที่หันมาเห็นคู่หมั้นเจ้านาย“นารา!” คลา
-คฤหาสน์จารุรานนท์-รถคลาสเข้ามาจอดในตำแหน่งประจำของตัวเองแล้วลงจากรถไปเปิดประตูให้คู่หมั้นคนสวย ร่างสูงเอื้อมมือไปจับมือบางเพื่อเดินเข้าบ้านพร้อมกันทว่า…มือบางพยายามแกะออก“ทำไม!?” คลาสถามเสียงดุ“นาเดินเองได้ ไม่หลงหรอก”“ถ้าไม่จับก็ไม่ต้องเข้า”“เอ้า…” นาราขมวดคิ้วยุ่ง แค่นี้ทำไมต้องทำให้ยากด้วย“จะจับไม่จับ”“ห่างกันบ้างก็ได้” ตอนนี้เธอกับเขาไม่เหมือนคนที่ถูกบังคับให้หมั้นสักนิดเดียว“อยากห่าง!?” คลาสหาเรื่องต่อ รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก ความจริงไม่ชอบให้ใครมาแสดงความเป็นเจ้าของ แต่เป็นเขาเองที่ทำแบบนั้นออกไปหมับ!“จับก็ได้” เรื่องจะได้จบแต่ไม่วายมือหนาก็ประสานนิ้วมือยกขึ้นมาจูบหลังมือคู่หมั้น ร่างบางไม่ได้ห้ามเพราะรู้ดีว่ายิ่งห้ามเขายิ่งเอาแต่ใจตึก!ตึก!“สวัสดีค่ะคุณนารา” แม่บ้านเอ่ยทักทั้งคู่ที่เดินเข้ามาในบ้าน“คุณแม่ล่ะ!?” เสียงทุ้มถามออกไป“ในห้องทำงานค่ะ”“...” เขาไม่เอ่ยอะไรต่อ จูงมือนาราไปด้วยกันทันทีอย่างรู้งาน“เรารอที่ห้องโถงก็ได้ค่ะ” ทว่าร่างบางรั้งมือไว้ ไม่อยากเสียมารยาท“มาเถอะ” ร่างสูงบอกแค่นั้นแล้วพาไปที่ห้องทำงานมารดาก๊อกๆเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น รอไม







