Share

12

last update Tanggal publikasi: 2026-10-13 21:35:08

กลิ่นหอมลึกของชาพู่เอ๋อร์ผสมกับกลิ่นเปรี้ยวสดชื่นของซานจาลอยขึ้นแตะปลายจมูก ตามด้วยกลิ่นหอมอุ่น ๆ ข
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   26

    แต่ในเวลานี้ สิ่นเอ๋อร์รู้เพียงอย่างเดียวว่า ตราบใดที่อ้อมแขนของหลี่หยางเหอยังคงโอบกอดนางเอาไว้ข้างกายของเขา คือสถานที่ที่ทำให้นางรู้สึกปลอดภัยที่สุดหลังจากคดีความของตระกูลเฉินคลี่คลายลง ราชสำนักและวังชินอ๋องก็กลับคืนสู่ความสงบเรียบร้อยอีกครั้ง ฮูหยินเฉินและเฉินฝูเอ๋อร์ได้รับโทษตามกฎหมาย ส่วนผู้ที่พัวพันกับคดีลอบสังหารและรับเงินว่าจ้างต่างถูกกวาดล้างและดำเนินคดีจนหมดสิ้นเมื่อไร้เงามืดคอยคุกคาม บรรยากาศภายในวังอ๋องจึงกลับมาโปร่งสบาย มีเพียงเสียงพูดคุยของบ่าวรับใช้ เสียงเครื่องครัวกระทบกันเบา ๆ และกลิ่นหอมของอาหารจากเรือนครัว ‘แม่ครัวสวี่’ ที่ลอยอบอวลไปทั่วบริเวณยามสายของวันหนึ่ง สวี่สิ่นเอ๋อร์ถูกจิ้งซินเชิญมายังห้องทรงงานเมื่อก้าวเข้าไปภายใน นางเห็นหลี่หยางเหอประทับอยู่หลังโต๊ะไม้เนื้อดีเช่นเคย ทว่าวันนี้บนโต๊ะไม่มีฎีกากองสูงหรือเอกสารราชการวางเกลื่อนกลาด มีเพียงม้วนแพรสีทองหนึ่งม้วนวางอยู่ตรงกลางอย่างโดดเด่นสิ่นเอ๋อร์มองอย่างสงสัย ก่อนย่อกายคำนับ"ท่านอ๋องทรงเรียกหม่อมฉันมามีสิ่งใดหรือเพคะ"หลี่หยางเหอวางพู่กันในมือลง ทันทีที่สายตาคมทอดมองนาง ความเคร่งขรึมบนใบหน้าก็อ่อนลงหลายส่ว

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   25

    "จัดการนาง อย่าให้นางมีโอกาสกลับไปชูคออยู่ข้างท่านพี่หยางเหอได้อีก"ชายฉกรรจ์รอบด้านเริ่มขยับเข้ามา สิ่นเอ๋อร์ถอยหลังหนึ่งก้าว ก่อนหยิบมีดสั้นทำครัวที่พกติดตัวออกมา"อย่าเข้ามา" มือของนางสั่นเล็กน้อย แต่สายตายังคงแน่วแน่"ผู้ใดเข้ามา ข้าจะไม่ยอมอยู่เฉยแน่" ชายฉกรรจ์คนหนึ่งหัวเราะเยาะ ก่อนก้าวเข้ามาอีกสิ่นเอ๋อร์กำด้ามมีดแน่น ทว่าในวินาทีที่คนเหล่านั้นกำลังจะเข้าถึงตัวฟิ้ว!ฉึก!ลูกดอกสองดอกพุ่งแหวกอากาศออกมาจากแนวต้นไม้ ปักเข้าที่ต้นแขนและหัวไหล่ของชายสองคนจนพวกมันร้องลั่นและล้มลงกับพื้น"เกิดอะไรขึ้น!" ฮูหยินเฉินร้องด้วยความตกใจ คนที่เหลือรีบชักอาวุธออกมาในขณะเดียวกัน เงาร่างสูงสง่าร่างหนึ่งก็ทะยานลงมาจากยอดไม้ชายเสื้อสีดำปักดิ้นทองสะบัดตามแรงลม กระบี่ยาวในมือสะท้อนแสงเย็นวาบหลี่หยางเหอ!จิ้งซินและองครักษ์วังอ๋องนับสิบนายปรากฏตัวตามมาติด ๆ ก่อนกระจายกำลังปิดล้อมพื้นที่เอาไว้ทั้งหมด"ท่านพี่หยางเหอ" สีหน้าของเฉินฝูเอ๋อร์ซีดเผือดในพริบตา นางถอยหลังอย่างลนลานหลี่หยางเหอกลับไม่ได้มองสองแม่ลูกแม้แต่น้อย สายตาคมกริบของเขากวาดผ่านคนรอบด้าน ก่อนหยุดลงบนใบหน้าของสวี่สิ่นเอ๋อร์รอยฝ่ามือส

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   24

    "เพิ่มคนคุ้มกันรอบตัวนางอย่างลับ ๆ ห้ามให้นางรู้""พะยะค่ะ""ส่วนคนของตระกูลเฉิน ปล่อยให้เคลื่อนไหวไปก่อน ข้าต้องการรู้ว่ามีผู้ใดร่วมมือกับพวกมันอีกบ้าง"จิ้งซินเข้าใจทันที"พระองค์ทรงต้องการสาวให้ถึงราก""ถูกต้อง" หลี่หยางเหอหันกลับมา ดวงตาคมฉายแววเย็นจัด"ครั้งก่อนพวกมันลอบสังหาร ครั้งนี้คิดใช้ชื่อเสียงของสิ่นเอ๋อร์เป็นเครื่องมือ หากข้ายังปล่อยให้ตระกูลเฉินมีโอกาสลงมือเป็นครั้งที่สาม ก็เท่ากับข้าไร้ความสามารถ"เขาหยุดเล็กน้อย"ข้าจะให้พวกมันคิดว่าแผนสำเร็จ"จิ้งซินมองผู้เป็นนาย"แล้วจากนั้นเล่าพะยะค่ะ"มุมปากของหลี่หยางเหอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็น"จากนั้น..." น้ำเสียงทุ้มต่ำลง"ข้าจะใช้ตัวข้าและสิ่นเอ๋อร์เป็นเหยื่อล่อ ให้พวกมันเปิดไพ่ทั้งหมดออกมา" เขาทอดสายตากลับไปยังทิศทางของเรือนครัวอีกครั้งแววตาที่เย็นชากับศัตรูพลันอ่อนลงเพียงเล็กน้อยเมื่อคิดถึงสตรีผู้หนึ่ง"แล้วข้าจะถอนรากตระกูลเฉินเสียในคราวเดียว"จิ้งซินประสานมือ"ข้าน้อยเข้าใจแล้วพะยะค่ะ"หลี่หยางเหอพยักหน้า"จำไว้ สิ่งสำคัญที่สุดคือความปลอดภัยของสิ่นเอ๋อร์""พะยะค่ะ""หากนางมีรอยขีดข่วนแม้แต่นิดเดียว..." หลี่หยางเหอหรี่ตาลง"เ

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   23

    ยามปกติมีสตรีมากมายที่คงอยากให้ชินอ๋องผู้สูงศักดิ์ป้อนขนมให้สักคำแต่บัดนี้ คนที่ได้รับการปฏิบัติเช่นนั้นกลับเป็นแม่ครัวอย่างนางใบหน้าของสิ่นเอ๋อร์พลันร้อนขึ้นอย่างห้ามไม่ได้นางค่อย ๆ โน้มตัวเข้าไป แล้วอ้าปากรับบัวลอยคำนั้นจากช้อนของเขาบัวลอยยังหวานนุ่มเหมือนเดิม ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด คำนี้กลับให้ความรู้สึกหวานยิ่งกว่าทุกครั้งหลี่หยางเหอมองนางนิ่ง"อร่อยไหม"สิ่นเอ๋อร์รีบเบือนสายตาไปทางสระบัว"อะ...อร่อยเพคะ"มุมปากของชายหนุ่มยกขึ้นเล็กน้อย"แค่ของหวานหรือ"สิ่นเอ๋อร์หันกลับมามองเขาทันที"ท่านอ๋องหมายถึงสิ่งใดเพคะ""ไม่มีอะไร""พระองค์จงใจแกล้งหม่อมฉันอีกแล้วใช่ไหมเพคะ""ข้าเพียงถาม""ถามเช่นนี้ใครจะกล้าตอบกันเล่า"หลี่หยางเหอหัวเราะเบา ๆ แววตาฉายความเอ็นดูอย่างไม่คิดปิดบังทว่า... ท่ามกลางความหวานชื่นภายในศาลาแปดเหลี่ยม ความเคลื่อนไหวมืดมนอีกสายกลับกำลังก่อตัวขึ้นนอกกำแพงวังอ๋องณ จวนตระกูลเฉินเสียงเครื่องเคลือบแตกกระจายดังขึ้นภายในเรือนพักของเฉินฝูเอ๋อร์เพล้ง!ถ้วยชาถูกขว้างลงกับพื้น ตามด้วยแจกันหยกอีกใบที่แตกละเอียดจนเศษกระเด็นไปทั่วห้องเฉินฝูเอ๋อร์ยืนหอบอยู่กลางห้อง ใบหน้าง

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   22

    "ตรวจสอบสายของตระกูลเฉินในเมืองหลวงให้หมด ผู้ใดเกี่ยวข้องกับการลอบสังหารหรือให้ที่พักพิงแก่มือสังหาร จับกุมส่งศาลอาญาหลวงตามหลักฐาน ห้ามปล่อยให้หลุดรอดแม้แต่คนเดียว""รับบัญชาพะยะค่ะ"หลี่หยางเหอเอ่ยต่อ"ส่วนฮูหยินเฉินและเฉินฝูเอ๋อร์ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ห้ามพวกนางเข้าวังอ๋องจนกว่าการสอบสวนจะสิ้นสุด หากฝ่าฝืน ให้คนเชิญออกไปทันที""รับบัญชาพะยะค่ะ!"จิ้งซินประสานมือรับคำ ก่อนรีบถอยออกจากห้องไป เมื่อประตูปิดลง ความเงียบก็เข้าปกคลุมอีกครั้ง สิ่นเอ๋อร์วางช้อนลงช้า ๆ"เพราะข้า พระองค์จึงต้องมีปัญหากับตระกูลฝั่งพระมารดาหรือเพคะ"หลี่หยางเหอหันกลับมามองนาง คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อย"เหตุใดเจ้าจึงคิดเช่นนั้น""หากไม่มีหม่อมฉัน มือสังหารอาจไม่ใช้ข้าเป็นจุดอ่อนของพระองค์ และพระองค์ก็คงไม่ต้อง..." ยังพูดไม่ทันจบ มือใหญ่ของหลี่หยางเหอก็ยื่นมาคว้ามือของนางเอาไว้สิ่นเอ๋อร์ชะงัก สัมผัสอุ่นจากฝ่ามือของเขาทำให้หัวใจของนางเต้นแรงขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัวหลี่หยางเหอมองนางตรง ๆ"ไม่ใช่เพราะเจ้า" น้ำเสียงหนักแน่นจนไม่เปิดช่องให้โต้แย้ง"ตระกูลเฉินมีคนบางส่วนพัวพันกับการแย่งชิงอำนาจและผลประโยชน์มานานแล้ว เรื่องน

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   21

    นางกำลังจะลุก แต่ข้อมือกลับถูกมือใหญ่คว้าเอาไว้เสียก่อนสิ่นเอ๋อร์ชะงักแล้วหันกลับมา หลี่หยางเหอมองนางไม่วางตา แม้ใบหน้าจะยังซีดเซียว แต่ริมฝีปากกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ"เสียงดัง..." เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างอ่อนแรง สิ่นเอ๋อร์อ้าปากค้าง"ข้าเฝ้าท่านมาสองวันสองคืน พอฟื้นขึ้นมาก็ด่าข้าว่าเสียงดังเลยหรือเพคะ" มุมปากของหลี่หยางเหอยกสูงขึ้นอีกเล็กน้อย เห็นนางกลับมาเถียงเขาได้เช่นนี้ ความรู้สึกบางอย่างในอกกลับอบอุ่นอย่างประหลาด"ข้าบอกแล้วไง" ชายหนุ่มหยุดหายใจเล็กน้อย ก่อนเอ่ยต่อด้วยเสียงแหบต่ำ"ข้ายังหิวอาหารฝีมือเจ้าอยู่" สายตาคมยังคงจับจ้องใบหน้าของนางไม่ยอมละไปไหน"ข้าจะยอมตายได้อย่างไร"สิ่นเอ๋อร์นิ่งไปชั่วขณะ น้ำตาที่คลออยู่กลับไหลลงมาเสียอย่างนั้น นางรีบยกมือเช็ดแรง ๆ ก่อนถลึงตาใส่เขา"จำคำของท่านไว้ให้ดีนะเพคะ ในเมื่อฟื้นขึ้นมาแล้ว ต่อไปห้ามเอาตัวไปรับกระบี่แทนข้าอีก หากมีครั้งหน้า ข้าจะ..." หลี่หยางเหอเลิกคิ้วอย่างอ่อนแรง"จะทำอะไรข้า"สิ่นเอ๋อร์กัดฟัน"ข้าจะทำอาหารที่ท่านเกลียดที่สุดให้กินทุกมื้อเลยเพคะ" เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้นเบา ๆ จากคนบนเตียง แม้เพียงเล็กน้อย แต่กลับท

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status