本棚
検索
ホーム / โรแมนติก / แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ / 21

共有

21

作者: B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์
last update 公開日: 2026-10-13 21:39:01

นางกำลังจะลุก แต่ข้อมือกลับถูกมือใหญ่คว้าเอาไว้เสียก่อน

สิ่นเอ๋อร์ชะงักแล้วหันกลับมา หลี่หยางเหอมอง
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   26

    แต่ในเวลานี้ สิ่นเอ๋อร์รู้เพียงอย่างเดียวว่า ตราบใดที่อ้อมแขนของหลี่หยางเหอยังคงโอบกอดนางเอาไว้ข้างกายของเขา คือสถานที่ที่ทำให้นางรู้สึกปลอดภัยที่สุดหลังจากคดีความของตระกูลเฉินคลี่คลายลง ราชสำนักและวังชินอ๋องก็กลับคืนสู่ความสงบเรียบร้อยอีกครั้ง ฮูหยินเฉินและเฉินฝูเอ๋อร์ได้รับโทษตามกฎหมาย ส่วนผู้ที่พัวพันกับคดีลอบสังหารและรับเงินว่าจ้างต่างถูกกวาดล้างและดำเนินคดีจนหมดสิ้นเมื่อไร้เงามืดคอยคุกคาม บรรยากาศภายในวังอ๋องจึงกลับมาโปร่งสบาย มีเพียงเสียงพูดคุยของบ่าวรับใช้ เสียงเครื่องครัวกระทบกันเบา ๆ และกลิ่นหอมของอาหารจากเรือนครัว ‘แม่ครัวสวี่’ ที่ลอยอบอวลไปทั่วบริเวณยามสายของวันหนึ่ง สวี่สิ่นเอ๋อร์ถูกจิ้งซินเชิญมายังห้องทรงงานเมื่อก้าวเข้าไปภายใน นางเห็นหลี่หยางเหอประทับอยู่หลังโต๊ะไม้เนื้อดีเช่นเคย ทว่าวันนี้บนโต๊ะไม่มีฎีกากองสูงหรือเอกสารราชการวางเกลื่อนกลาด มีเพียงม้วนแพรสีทองหนึ่งม้วนวางอยู่ตรงกลางอย่างโดดเด่นสิ่นเอ๋อร์มองอย่างสงสัย ก่อนย่อกายคำนับ"ท่านอ๋องทรงเรียกหม่อมฉันมามีสิ่งใดหรือเพคะ"หลี่หยางเหอวางพู่กันในมือลง ทันทีที่สายตาคมทอดมองนาง ความเคร่งขรึมบนใบหน้าก็อ่อนลงหลายส่ว

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   25

    "จัดการนาง อย่าให้นางมีโอกาสกลับไปชูคออยู่ข้างท่านพี่หยางเหอได้อีก"ชายฉกรรจ์รอบด้านเริ่มขยับเข้ามา สิ่นเอ๋อร์ถอยหลังหนึ่งก้าว ก่อนหยิบมีดสั้นทำครัวที่พกติดตัวออกมา"อย่าเข้ามา" มือของนางสั่นเล็กน้อย แต่สายตายังคงแน่วแน่"ผู้ใดเข้ามา ข้าจะไม่ยอมอยู่เฉยแน่" ชายฉกรรจ์คนหนึ่งหัวเราะเยาะ ก่อนก้าวเข้ามาอีกสิ่นเอ๋อร์กำด้ามมีดแน่น ทว่าในวินาทีที่คนเหล่านั้นกำลังจะเข้าถึงตัวฟิ้ว!ฉึก!ลูกดอกสองดอกพุ่งแหวกอากาศออกมาจากแนวต้นไม้ ปักเข้าที่ต้นแขนและหัวไหล่ของชายสองคนจนพวกมันร้องลั่นและล้มลงกับพื้น"เกิดอะไรขึ้น!" ฮูหยินเฉินร้องด้วยความตกใจ คนที่เหลือรีบชักอาวุธออกมาในขณะเดียวกัน เงาร่างสูงสง่าร่างหนึ่งก็ทะยานลงมาจากยอดไม้ชายเสื้อสีดำปักดิ้นทองสะบัดตามแรงลม กระบี่ยาวในมือสะท้อนแสงเย็นวาบหลี่หยางเหอ!จิ้งซินและองครักษ์วังอ๋องนับสิบนายปรากฏตัวตามมาติด ๆ ก่อนกระจายกำลังปิดล้อมพื้นที่เอาไว้ทั้งหมด"ท่านพี่หยางเหอ" สีหน้าของเฉินฝูเอ๋อร์ซีดเผือดในพริบตา นางถอยหลังอย่างลนลานหลี่หยางเหอกลับไม่ได้มองสองแม่ลูกแม้แต่น้อย สายตาคมกริบของเขากวาดผ่านคนรอบด้าน ก่อนหยุดลงบนใบหน้าของสวี่สิ่นเอ๋อร์รอยฝ่ามือส

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   24

    "เพิ่มคนคุ้มกันรอบตัวนางอย่างลับ ๆ ห้ามให้นางรู้""พะยะค่ะ""ส่วนคนของตระกูลเฉิน ปล่อยให้เคลื่อนไหวไปก่อน ข้าต้องการรู้ว่ามีผู้ใดร่วมมือกับพวกมันอีกบ้าง"จิ้งซินเข้าใจทันที"พระองค์ทรงต้องการสาวให้ถึงราก""ถูกต้อง" หลี่หยางเหอหันกลับมา ดวงตาคมฉายแววเย็นจัด"ครั้งก่อนพวกมันลอบสังหาร ครั้งนี้คิดใช้ชื่อเสียงของสิ่นเอ๋อร์เป็นเครื่องมือ หากข้ายังปล่อยให้ตระกูลเฉินมีโอกาสลงมือเป็นครั้งที่สาม ก็เท่ากับข้าไร้ความสามารถ"เขาหยุดเล็กน้อย"ข้าจะให้พวกมันคิดว่าแผนสำเร็จ"จิ้งซินมองผู้เป็นนาย"แล้วจากนั้นเล่าพะยะค่ะ"มุมปากของหลี่หยางเหอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็น"จากนั้น..." น้ำเสียงทุ้มต่ำลง"ข้าจะใช้ตัวข้าและสิ่นเอ๋อร์เป็นเหยื่อล่อ ให้พวกมันเปิดไพ่ทั้งหมดออกมา" เขาทอดสายตากลับไปยังทิศทางของเรือนครัวอีกครั้งแววตาที่เย็นชากับศัตรูพลันอ่อนลงเพียงเล็กน้อยเมื่อคิดถึงสตรีผู้หนึ่ง"แล้วข้าจะถอนรากตระกูลเฉินเสียในคราวเดียว"จิ้งซินประสานมือ"ข้าน้อยเข้าใจแล้วพะยะค่ะ"หลี่หยางเหอพยักหน้า"จำไว้ สิ่งสำคัญที่สุดคือความปลอดภัยของสิ่นเอ๋อร์""พะยะค่ะ""หากนางมีรอยขีดข่วนแม้แต่นิดเดียว..." หลี่หยางเหอหรี่ตาลง"เ

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   23

    ยามปกติมีสตรีมากมายที่คงอยากให้ชินอ๋องผู้สูงศักดิ์ป้อนขนมให้สักคำแต่บัดนี้ คนที่ได้รับการปฏิบัติเช่นนั้นกลับเป็นแม่ครัวอย่างนางใบหน้าของสิ่นเอ๋อร์พลันร้อนขึ้นอย่างห้ามไม่ได้นางค่อย ๆ โน้มตัวเข้าไป แล้วอ้าปากรับบัวลอยคำนั้นจากช้อนของเขาบัวลอยยังหวานนุ่มเหมือนเดิม ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด คำนี้กลับให้ความรู้สึกหวานยิ่งกว่าทุกครั้งหลี่หยางเหอมองนางนิ่ง"อร่อยไหม"สิ่นเอ๋อร์รีบเบือนสายตาไปทางสระบัว"อะ...อร่อยเพคะ"มุมปากของชายหนุ่มยกขึ้นเล็กน้อย"แค่ของหวานหรือ"สิ่นเอ๋อร์หันกลับมามองเขาทันที"ท่านอ๋องหมายถึงสิ่งใดเพคะ""ไม่มีอะไร""พระองค์จงใจแกล้งหม่อมฉันอีกแล้วใช่ไหมเพคะ""ข้าเพียงถาม""ถามเช่นนี้ใครจะกล้าตอบกันเล่า"หลี่หยางเหอหัวเราะเบา ๆ แววตาฉายความเอ็นดูอย่างไม่คิดปิดบังทว่า... ท่ามกลางความหวานชื่นภายในศาลาแปดเหลี่ยม ความเคลื่อนไหวมืดมนอีกสายกลับกำลังก่อตัวขึ้นนอกกำแพงวังอ๋องณ จวนตระกูลเฉินเสียงเครื่องเคลือบแตกกระจายดังขึ้นภายในเรือนพักของเฉินฝูเอ๋อร์เพล้ง!ถ้วยชาถูกขว้างลงกับพื้น ตามด้วยแจกันหยกอีกใบที่แตกละเอียดจนเศษกระเด็นไปทั่วห้องเฉินฝูเอ๋อร์ยืนหอบอยู่กลางห้อง ใบหน้าง

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   22

    "ตรวจสอบสายของตระกูลเฉินในเมืองหลวงให้หมด ผู้ใดเกี่ยวข้องกับการลอบสังหารหรือให้ที่พักพิงแก่มือสังหาร จับกุมส่งศาลอาญาหลวงตามหลักฐาน ห้ามปล่อยให้หลุดรอดแม้แต่คนเดียว""รับบัญชาพะยะค่ะ"หลี่หยางเหอเอ่ยต่อ"ส่วนฮูหยินเฉินและเฉินฝูเอ๋อร์ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ห้ามพวกนางเข้าวังอ๋องจนกว่าการสอบสวนจะสิ้นสุด หากฝ่าฝืน ให้คนเชิญออกไปทันที""รับบัญชาพะยะค่ะ!"จิ้งซินประสานมือรับคำ ก่อนรีบถอยออกจากห้องไป เมื่อประตูปิดลง ความเงียบก็เข้าปกคลุมอีกครั้ง สิ่นเอ๋อร์วางช้อนลงช้า ๆ"เพราะข้า พระองค์จึงต้องมีปัญหากับตระกูลฝั่งพระมารดาหรือเพคะ"หลี่หยางเหอหันกลับมามองนาง คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อย"เหตุใดเจ้าจึงคิดเช่นนั้น""หากไม่มีหม่อมฉัน มือสังหารอาจไม่ใช้ข้าเป็นจุดอ่อนของพระองค์ และพระองค์ก็คงไม่ต้อง..." ยังพูดไม่ทันจบ มือใหญ่ของหลี่หยางเหอก็ยื่นมาคว้ามือของนางเอาไว้สิ่นเอ๋อร์ชะงัก สัมผัสอุ่นจากฝ่ามือของเขาทำให้หัวใจของนางเต้นแรงขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัวหลี่หยางเหอมองนางตรง ๆ"ไม่ใช่เพราะเจ้า" น้ำเสียงหนักแน่นจนไม่เปิดช่องให้โต้แย้ง"ตระกูลเฉินมีคนบางส่วนพัวพันกับการแย่งชิงอำนาจและผลประโยชน์มานานแล้ว เรื่องน

  • แม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ   21

    นางกำลังจะลุก แต่ข้อมือกลับถูกมือใหญ่คว้าเอาไว้เสียก่อนสิ่นเอ๋อร์ชะงักแล้วหันกลับมา หลี่หยางเหอมองนางไม่วางตา แม้ใบหน้าจะยังซีดเซียว แต่ริมฝีปากกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ"เสียงดัง..." เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างอ่อนแรง สิ่นเอ๋อร์อ้าปากค้าง"ข้าเฝ้าท่านมาสองวันสองคืน พอฟื้นขึ้นมาก็ด่าข้าว่าเสียงดังเลยหรือเพคะ" มุมปากของหลี่หยางเหอยกสูงขึ้นอีกเล็กน้อย เห็นนางกลับมาเถียงเขาได้เช่นนี้ ความรู้สึกบางอย่างในอกกลับอบอุ่นอย่างประหลาด"ข้าบอกแล้วไง" ชายหนุ่มหยุดหายใจเล็กน้อย ก่อนเอ่ยต่อด้วยเสียงแหบต่ำ"ข้ายังหิวอาหารฝีมือเจ้าอยู่" สายตาคมยังคงจับจ้องใบหน้าของนางไม่ยอมละไปไหน"ข้าจะยอมตายได้อย่างไร"สิ่นเอ๋อร์นิ่งไปชั่วขณะ น้ำตาที่คลออยู่กลับไหลลงมาเสียอย่างนั้น นางรีบยกมือเช็ดแรง ๆ ก่อนถลึงตาใส่เขา"จำคำของท่านไว้ให้ดีนะเพคะ ในเมื่อฟื้นขึ้นมาแล้ว ต่อไปห้ามเอาตัวไปรับกระบี่แทนข้าอีก หากมีครั้งหน้า ข้าจะ..." หลี่หยางเหอเลิกคิ้วอย่างอ่อนแรง"จะทำอะไรข้า"สิ่นเอ๋อร์กัดฟัน"ข้าจะทำอาหารที่ท่านเกลียดที่สุดให้กินทุกมื้อเลยเพคะ" เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้นเบา ๆ จากคนบนเตียง แม้เพียงเล็กน้อย แต่กลับท

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status