แชร์

บทที่ 2

ผู้เขียน: ลานิรินน์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-02-13 13:20:24

เมลดานั่งตัวแข็งทื่ออยู่หน้ากล้อง สมองของเธอขาวโพลนไปชั่วขณะเมื่อเห็นคำสั่งสีทองอร่ามบนหน้าจอ

ครางชื่อ? ให้ครางชื่อ The Emperor เนี่ยนะ?

ปกติตัวท็อปๆ ในแอปฯ อาจจะทำเรื่องพวกนี้เป็นปกติ แต่สำหรับ 'Baby M' ที่เพิ่งเดบิวต์วงการสยิวได้ไม่กี่เดือน และชีวิตจริงยังเวอร์จิ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ นี่มันคืองานหินระดับกู้เซิร์ฟเวอร์บริษัทล่มเลยทีเดียว!

แต่ตัวเลขยอดโบนัสที่เขาว่าจะให้ 'มากกว่าเดิมสิบเท่า' มันลอยวนเวียนอยู่ในหัว... ห้าแสนคอยน์! นั่นมันเกือบแสนห้าหมื่นบาทไทย! เงินจำนวนนี้ปิดหนี้บัตรเครดิตค่ารักษาแม่ได้หมดเกลี้ยงเลยนะ!

"เอาวะไอ้เมล... ด้านได้อายอด ท่องไว้ เพื่อแม่ เพื่อเงิน!"

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จนหน้าอกอวบอิ่มภายใต้ชุดหนังรัดรูปกระเพื่อมไหวอย่างน่ามอง เธอกดปรับไมโครโฟนราคาแพงให้เข้ามาใกล้ริมฝีปากมากขึ้น จนลมหายใจอุ่นๆ ของเธอเป่ารดหัวไมค์จนเกิดเสียง ฟู่... เบาๆ ที่ชวนจั๊กจี้หัวใจคนฟัง

"แด๊ดดี้ เอ็มเพอเรอร์ ขา..."

เสียงหวานเริ่มเอื้อนเอ่ย แสร้งทำเป็นสั่นเครือน้อยๆ เหมือนลูกกวางตื่นภัย เธอค่อยๆ ขยับตัวบิดไปมาบนเก้าอี้เกมมิ่งตัวใหญ่ ให้เกิดเสียงเสียดสีของชุดหนังกับเบาะ

[The Emperor] : ฉันรอฟังอยู่ อย่าช้า

ข้อความเร่งยิกๆ เหมือนเจ้านายที่ออฟฟิศไม่มีผิด! เมลดาหลับตาลง จินตนาการถึงฉาก NC ในนิยายเรื่องล่าสุดที่อ่าน พระเอกจับนางเอกกดลงกับเตียง แล้วนางเอกก็ร้อง... ร้องยังไงนะ?

"อื้อออ... เอ็มเพอเรอร์..."

เธอเริ่มส่งเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ พร้อมกับยกมือเรียวเล็กขึ้นมาลูบไล้ไปตามลำคอระหงของตัวเอง ปลายนิ้วค่อยๆ ไต่ลงมาที่เนินอกอิ่มที่ล้นทะลักจากชุดบันนี่เกิร์ล

ภาพในจอคอมพิวเตอร์ตอนนี้ คือสาวน้อยในหน้ากากลูกไม้ที่กำลังหลับตาพริ้ม ริมฝีปากเผยอออกเล็กน้อย เธอบีบเคล้นเนินอกตัวเองเบาๆ เพื่อสร้างอารมณ์ร่วม (แม้ในใจจะเขินจนอยากแทรกแผ่นดินหนี)

"อ๊ะ... แด๊ดดี้ขา... หนูเสียว..."

เธอพ่นคำพูดลามกที่จำเขามาพูด ทั้งที่มือแค่ลูบผ่านเสื้อหนังเท่านั้น แต่ด้วยความที่ชุดมันรัดรูปมาก แรงสัมผัสเพียงนิดเดียวก็ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบแปลกๆ ขึ้นมาจริงๆ

[The Emperor] : เบาไป... เอาไมค์ไปจ่อที่ปาก แล้วเรียกชื่อฉันชัดๆ

ไอ้บ้ากามเอ๊ย! สั่งจังเว้ย! เมลดาตะโกนด่าในใจ แต่ร่างกายกลับทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย เธอโน้มตัวลงไปหาไมโครโฟน สองมือประคองมันไว้เหมือนกำลังประคองใบหน้าของชายหนุ่ม

"อื้อออ... เอ็มเพอเรอร์... อ๊าาา..."

เธอเริ่มใส่จริตจะก้านด้วยการหอบหายใจแรงๆ แทรกเข้าไปในจังหวะการคราง ลิ้นเล็กๆ แลบออกมาเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง ภาพนั้นซูมชัดเต็มจอระดับ 4K

ณ เพนท์เฮาส์หรูใจกลางเมือง

อลันนั่งจิบวิสกี้ราคาแพงอยู่บนโซฟาหนังสีดำสนิท ดวงตาคมกริบจ้องมองจอ iPad Pro ในมือไม่วางตา คิ้วเข้มที่ขมวดมุ่นเพราะความเครียดจากงานเมื่อตอนกลางวัน ค่อยๆ คลายออก

เสียงหวานๆ ของแม่กระต่ายน้อยคนนี้มันมีอิทธิพลกับเขาแปลกๆ ปกติเขาไม่ใช่คนที่จะมานั่งดูผู้หญิงขายเรือนร่างแบบนี้ แต่ครั้งแรกที่หลงเข้ามาดูเพราะนอนไม่หลับ เสียงของ 'Baby M' กลับเป็นสิ่งเดียวที่กล่อมเกลาความหงุดหงิดของเขาได้

มันไม่ใช่เสียงครางแบบมืออาชีพที่ดัดจนน่ารำคาญ แต่มันมีความ... 'ไร้เดียงสา' ปนอยู่ในความพยายามที่จะยั่วยวน นั่นแหละที่ทำให้ของขึ้น

"อ๊าา... Emperor... แด๊ดดี้... แรงอีก..."

เสียงหวานกระเส่าดังลอดลำโพงออกมา อลันวางแก้ววิสกี้ลง รู้สึกถึงความคับแน่นที่กลางกายที่เริ่มตื่นตัวขึ้นมาเฉยๆ ทั้งที่ยัยนั่นแค่ลูบนมตัวเองผ่านชุด

"เด็กดี..." เขาพึมพำเสียงพร่า มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความสั่งการลงไปอีกครั้ง

> The Emperor sent 'Universe Rocket' x5 (มูลค่า 250,000 Coins)

ยอดโดเนทพุ่งทะลุเพดานจนแถบสีแดงแจ้งเตือนเดือดพล่าน พร้อมกับข้อความคำสั่งที่ทำให้ห้องแชทแทบแตก

[The Emperor] : "ชุดมันเกะกะ... ถอดท่อนบนออกซะ ฉันอยากเห็นของจริง"

ทันทีที่ข้อความขึ้น แชทในห้องก็ไหลรัวเร็วจนอ่านแทบไม่ทัน กองเชียร์นับพันต่างพากันส่งอีโมจิรูปไฟลุกและข้อความยุยงส่งเสริม

[User_A: เอาแล้ววว ป๋าสั่งลุย! ถอดเลยน้องเมล!]

[เสือซุ่ม: กราบป๋า Emperor ครับ! เป็นบุญตาแล้วโว้ย]

[Tony99: ถอดเลยๆๆๆ!]

เมลดาหน้าแดงซ่านไปถึงใบหู ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว มือเล็กสั่นระริกเอื้อมไปที่ซิปด้านหลังชุดบันนี่เกิร์ล

"ด... แด๊ดดี้ใจร้าย... จะให้หนูถอดจริงเหรอคะ"

เธอแสร้งทำเสียงกระเส่า ออดอ้อนซื้อเวลา มือเล็กสั่นระริกเอื้อมไปรูดซิปด้านหลัง

ครืดดด...

เสียงซิปรูดลงช้าๆ บาดใจคนฟัง ชุดหนังรัดรูปสีดำค่อยๆ คลายตัวออก เมลดาค่อยๆ ดึงสายเดี่ยวเส้นเล็กให้หลุดจากหัวไหล่มนทีละข้าง เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดที่ซ่อนอยู่ภายใน

"อื้ออ... หนาวจังเลยค่ะ..."

เธอครางแผ่วเบา ขณะที่ชุดเกาะอกค่อยๆ เลื่อนหลุดลงมากองที่เอวคอดกิ่ว

วินาทีนั้น... ความอวบอิ่มที่ถูกซ่อนเร้นก็ปรากฏแก่สายตานับพันคู่

หน้าอกคู่สวยขนาดเกินตัว เด้งผึงออกมาเป็นอิสระจากพันธนาการ ผิวขาวจัดตัดกับยอดถันสีหวานระเรื่อที่กำลังแข็งขึ้งเพราะความเย็นของเครื่องปรับอากาศ ทรวงทรงกลมกลึงสวยงามเด้งไหวเบาๆ ตามจังหวะการหายใจหอบถี่ของหญิงสาว มันสวยงามและดูนุ่มนิ่มจนเกินกว่าจะเป็นภาพกราฟิก

[Chat Room Explosion!]

[User88: เชี่ยยยยย! ขาวมากกกก!]

[Papa_Bear: ของดีเกรดพรีเมียม! หัวชมพูด้วยว่ะ!]

[Boyza: 🩸🩸🩸 เลือดหมดตัวแล้วครับ]

เมลดาหลับตาปี๋ด้วยความอาย แต่ก็ต้องแสดงต่อ เธอใช้สองมือประคองเต้างามของตัวเองไว้แล้วบีบเคล้นเข้าหากันจนเนื้อนุ่มปลิ้นตามร่องนิ้ว

"อ๊าาา... แด๊ดดี้... เห็นชัดไหมคะ... ของหนูสวยไหม..."

ณ เพนท์เฮาส์ของอลัน

ชายหนุ่มเจ้าของฉายา The Emperor นั่งนิ่งค้างอยู่บนโซฟา ลมหายใจสะดุด

สายตาคมกริบจ้องมองภาพหน้าอกขาวเนียนที่กำลังถูกบีบเคล้นบนหน้าจอด้วยความหิวกระหาย แก้ววิสกี้ในมือถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง

"บ้าชิบ..." อลันสบถเสียงพร่า

ภาพตรงหน้ามันยั่วยวนเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก ผู้หญิงคนนี้ Baby M ภายใต้หน้ากากนั้นซ่อนความร้อนแรงเอาไว้มหาศาล ผิวขาวเนียนละเอียด ยอดอกสีสวยที่ไม่ผ่านการศัลยกรรม และเสียงครางหวานหูที่ฟังดูไร้เดียงสานั่น...

มันกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวเขาจนปวดหนึบที่กลางกาย

เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงที่ไหนมาก่อน แม้แต่พวกนางแบบหรือดาราไฮโซที่เคยควงด้วย ก็ยังให้ความรู้สึก "น่าเบื่อ" และ "ประดิษฐ์"

พลันสมองของเขาก็แวบไปนึกถึงพนักงานไอทีจอมเฉิ่มเมื่อตอนเย็น

หึ... ถ้าเทียบกันแล้ว ยัยพนักงานจืดชืดคนนั้นก็เหมือนท่อนไม้แห้งๆ แต่แม่กระต่ายน้อยคนนี้... คือผลไม้รสหวานฉ่ำที่น่ากัดให้จมเขี้ยว

คนละชั้น... ผู้หญิงที่ออฟฟิศไม่มีทางเทียบกับความเร่าร้อนตรงหน้านี้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

จังหวะที่เมลดาขยับตัวแอ่นอกเข้าหากล้องมากขึ้น แสงไฟตกกระทบลงที่ผิวเนื้อขาวๆ จนเห็นเส้นเลือดฝาดจางๆ

อลันรู้สึกหวง... หวงของสวยๆ งามๆ ตรงหน้านี้ไม่อยากให้พวกแมลงหวี่แมลงวันในห้องแชทได้เห็นอีกต่อไป

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา นิ้วโป้งกดรัวลงไปบนปุ่มโดเนทแบบไม่ยั้ง

> The Emperor sent 'Universe Rocket' x20 (มูลค่า 1,000,000 Coins)

[The Emperor] : "ฉันให้ 20 เท่าแล้วก็ปิดไลฟ์ซะ"

หลังจากกดส่งคำสั่ง อลันโยนโทรศัพท์ลงบนโซฟา แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำเดินดุ่มๆ ตรงเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการกับความปรารถนาที่ปวดร้าวอยู่ภายใต้กางเกง

คืนนี้... จินตนาการของเขามีเพียงชื่อเดียวเท่านั้น

"Baby M"

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
ความคิดเห็น (1)
goodnovel comment avatar
ศศิพิมล ชินนอก
ดีมากค่ะสนุกๆมากๆเลย
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++   บทที่ 348

    ตอนที่ 5 แสงสว่างเดียวในความมืดครืดดด ครืดดดตัวเลขเรืองแสงบนนาฬิกาหัวเตียงบอกเวลาเที่ยงคืนตรง ความเงียบสงัดภายในห้องพักสี่เหลี่ยมแคบๆ ถูกทำลายลงด้วยเสียงสั่นครืดคราดของโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงอลิซขยับตัวอย่างงัวเงีย มือเล็กคลำสะเปะสะปะไปคว้ามันขึ้นมา หน้าจอที่สว่างวาบในความมืดปรากฏ

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++   บทที่ 347

    ตอนที่ 4 กรงขังที่เรียกว่าบาป รถยุโรปคันหรูแล่นผ่านประตูเหล็กดัดตระหง่านเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขของคฤหาสน์ศิริวัฒนากุล สถานที่ที่คนภายนอกมองว่ามันคือวิมานบนดินของครอบครัวนักการเมืองใหญ่ผู้ทรงอิทธิพล แต่สำหรับอลิซ... ที่นี่คือคุกขังลืมที่คอยสูบเอาชีวิตจิตใจของเธอไปจนหมดสิ้น ทันทีที่ส้นรองเท้าแตะลงบนพื

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++   บทที่ 346

    ตอนที่ 3 เหตุผลที่ซ่อนอยู่แผ่นหลังบางของอลิซลับสายตาไปแล้ว แต่ร่างสูงของอเดลยังคงยืนนิ่งงันอยู่ที่เดิมราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง นัยน์ตาคมกริบที่เคยมั่นใจในทุกก้าวของชีวิต บัดนี้เหม่อลอยและแหลกสลาย ขาทั้งสองข้างหนักอึ้งจนก้าวไม่ออก โลกทั้งใบของเขากำลังพังครืนลงมาเป็นครั้งที่สอง"อเดล! ลูก!"เสียงเร

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++   บทที่ 345

    ตอนที่ 2 สวัสดีอเดล...อลิซทันทีที่หญิงสาวบนเวทีกล่าวทักทายแขกผู้มีเกียรติจบและกำลังก้าวลงจากบันไดเวทีด้านข้าง สัญชาตญาณเดียวที่สั่งการในหัวของอเดลคือ…ต้องตามไปร่างสูงโปร่งในชุดทักซิโด้สีดำสนิทรีบก้าวยาวๆ ฝ่าฝูงชนที่กำลังยืนออพูดคุยกันออกไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่สนมารยาททางสังคม ไม่สนว่าตัวเองคือรองปร

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++   บทที่ 344

    ตอนที่ 1 การกลับมาของความทรงจำลมแรงบนดาดฟ้าตึกระฟ้าใจกลางมหานครพัดจนชายเสื้อเชิ้ตแบรนด์หรูปลิวไสว ร่างสูงโปร่งของ 'อเดล วงศ์วริศ เบอร์นาร์ด' รองประธานบริษัท เอ็มไพร์เทค ยืนทอดสายตามองออกไปยังเส้นขอบฟ้า นิ้วเรียวยาวคีบบุหรี่ที่เหลือเพียงเถ้าสีหม่นดวงตาคมกริบที่ถอดแบบมาจากบิดาเฝ้ามองเครื่องบินลำแล้ว

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++   บทที่ 343

    บทนำ ขอให้อเดลมีความสุขนะท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ เสียงประกาศจากประชาสัมพันธ์สนามบินดังคลอไปกับเสียงจอแจของผู้คนนับร้อยที่เดินทางเข้าออกประเทศ ท่ามกลางบรรยากาศที่วุ่นวาย ร่างบอบบางของหญิงสาวในชุดโค้ทสีครีมตัวยาวกำลังยืนนิ่งงันอยู่หน้าประตูทางออก'อลิซ ศิริวัฒนากุล' ในวัยยี่สิบสามปี สูดลมหายใจ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status