Compartilhar

บทที่ 4

last update Última atualização: 2026-02-13 13:21:01

เสียง ครืดดด... ของเจ้าไข่สั่นสีชมพูอ่อนในมือของเมลดา ดังแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวเร็วราวกับกลองรบ เธอไม่เคยใช้อุปกรณ์พวกนี้มาก่อนในชีวิต แค่เห็นรูปทรงรีๆ ผิวสัมผัสซิลิโคนนิ่มๆ ของมัน เธอก็หน้าแดงซ่านไปถึงใบหู

"ยังรออะไรอยู่ครับ?" เสียงทุ้มต่ำจากปลายสายดังขึ้น เร่งเร้าและกดดันในที

"ค...คือ หนูตื่นเต้นนิดหน่อยค่ะแด๊ดดี้..." เมลดาตอบเสียงอ่อย พยายามปรับโทนเสียงให้น่ารักที่สุดเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่า "มัน... มันน่าอายออกนี่นา ให้หนูทำจริงๆ เหรอคะ"

"เด็กดี..." เสียงปลายสายอ่อนลงนิดหนึ่ง เหมือนกำลังหลอกล่อเด็กน้อย "ไม่ต้องอาย... ในห้องนี้มีแค่ฉันกับเธอ ไม่มีใครเห็นหรอก... แหวกชุดออก แล้ววางมันลงไปตรงนั้นสิ"

เมลดาเม้มปากแน่น ตัดสินใจทำตามคำสั่ง มือเล็กสั่นระริกเอื้อมไปดึงรั้งเป้ากางเกงลูกไม้สีแดงเพลิงให้แหวกออกไปด้านข้าง เผยให้เห็นเนินเนื้ออูมนูนสีขาวจัดตัดกับความแดงของชุด กลีบเนื้อสาวสีชมพูระเรื่อปิดสนิทดูสะอาดสะอ้านปรากฏแก่สายตา

เธอค่อยๆ เลื่อนเจ้าไข่สั่นที่กำลังทำงานด้วยความแรงระดับต่ำสุด เข้าไปหาใจกลางความสาว

ทันทีที่ความเย็นของซิลิโคนสัมผัสโดนรอยแยกของกลีบเนื้อนุ่มที่เริ่มมีน้ำใสๆ ซึมออกมา ร่างเล็กก็สะดุ้งเฮือก ขาเรียวหนีบเข้าหากันโดยอัตโนมัติบีบรัดเจ้าเครื่องมือแน่น

"อ๊ะ!..."

เธอเผลอร้องอุทานออกมาเสียงหลง ไม่ใช่เสียงครางดัดจริตแบบที่เคยทำ แต่มันคือปฏิกิริยาตอบสนองจริงๆ ของร่างกายที่ไม่เคยต้องมือชาย

"อย่าหนีบขา..." อลันสั่งเสียงพร่าเมื่อเห็นภาพในจอชัดเจน "แยกออกกว้างๆ ... ให้ฉันเห็นตอนที่เธอบดมันลงไป"

เมลดาหน้าแดงก่ำจำยอมแยกเรียวขาออกกว้าง เผยให้เห็นร่องเนื้อสีหวานฉ่ำที่เริ่มฉ่ำเยิ้ม เธอค่อยๆ กดส่วนปลายมนของไข่สั่นบดเบียดลงไปที่จุดกระสันเหนือปากทางรัก

"รู้สึกยังไง... บอกฉันสิ" เขาถามเสียงกระเส่า

"มัน... มันจั๊กจี้ค่ะแด๊ดดี้..." เมลดาตอบเสียงสั่น น้ำตาเริ่มคลอเบ้า "หนู... หนูทำไม่ถูก... อื้อออ"

เธอพยายามขยับมือหาจุดที่ใช่ ตามทฤษฎีที่เพิ่งอ่านมาเมื่อกลางวัน 'เขาบอกว่าให้วนรอบๆ คลิตอริส' เธอท่องในใจ

ทันทีที่ปลายนิ้วบังคับให้เจ้าไข่สั่นไปสัมผัสบี้ขยี้โดนปุ่มกระสันเม็ดเล็กที่กำลังแข็งขึ้งสู้มือ... กระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ก็วิ่งพล่านไปทั่วท้องน้อย

"ฮื่อออ... แด๊ดดี้ขา..."

เสียงหวานครางอืออา ร่างบางเกร็งกระตุกเล็กน้อย สะโพกกลมกลึงเริ่มร่อนวนไปมาโดยไม่รู้ตัว น้ำหวานใสๆ ไหลออกมาอาบย้อมไข่สั่นจนเปียกโชก เสียงเฉอะแฉะจากแรงเสียดสีดัง แจ๊ะ... แจ๊ะ... ลอดเข้าไมโครโฟนชัดเจน

เมลดาเงยหน้าขึ้น หอบหายใจแฮ่กๆ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน

"หนู... หนูรู้สึกแปลกๆ ... เหมือนจะฉี่ราดเลยค่ะ"

คำพูดซื่อๆ ที่ไม่ได้ปรุงแต่งด้วยคำหยาบโลน กลับทำให้อลันรู้สึกปั่นป่วนยิ่งกว่าเดิม ปกติผู้หญิงคนอื่นคงพูดจาลามกยั่วยวนเขาไปแล้ว แต่ยัยเด็กคนนี้กลับบอกว่า 'เหมือนจะฉี่ราด' ด้วยน้ำเสียงเหมือนจะร้องไห้... มันน่ารักจนเขาอยากจะเข้าไปกระแทกให้หายซ่า

"เธอไม่ได้จะฉี่หรอก... นั่นแหละคือความรู้สึกดี" อลันหัวเราะในลำคอเบาๆ สายตาจับจ้องไปที่น้ำรักที่ไหลเยิ้มออกมาจากร่องสาวของเธอ "เพิ่มความแรงขึ้นอีกระดับสิ... เชื่อฉัน"

"ต...แต่ว่า..."

"ทำตามที่ฉันสั่ง" เสียงเขากลับมาดุอีกครั้ง แต่เจือความเอ็นดู "ถ้าเด็กดื้อไม่ทำตาม... ฉันจะงดโดเนทอาทิตย์หน้านะ"

คำขู่นี้ศักดิ์สิทธิ์เสมอ! เมลดาจำใจกดปุ่มเพิ่มแรงสั่น

ครืดดดด!!!

เจ้าไข่สั่นทำงานแรงขึ้นเป็นเท่าตัว! แรงสั่นสะเทือนส่งตรงเข้าสู่ปุ่มกระสันที่ไวต่อความรู้สึกที่สุดอย่างรุนแรง

"กรี๊ดดด! อ๊าาาาา!"

เมลดาหวีดร้องเสียงหลง ขาเรียวเกร็งเหยียดตรง เท้าจิกเกร็งกับพื้นพรม คราวนี้เธอไม่ได้แสดง... สมองเธอขาวโพลนไปหมด ความรู้สึกเสียวซ่านที่รุนแรงถาโถมเข้ามาจนเธอคุมสติไม่อยู่ มืออีกข้างเผลอขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่

"อื้อออ... ไม่ไหว... แด๊ดดี้... ช่วยหนูด้วย... มันเสียว... ฮึก... เสียวจังเลยค่ะ..."

น้ำตาไหลพรากอาบแก้มภายใต้หน้ากาก เธอหอบหายใจรุนแรง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงถี่เร็ว ผนังเนื้อนุ่มภายในบีบรัดตัวเกร็งกระตุกยิบๆ

"ดีมาก..." อลันเอ่ยชมเสียงแหบพร่า จ้องมองร่างที่บิดเร่าด้วยความกระหาย "เก่งมากเด็กดี... ปล่อยมันออกมา... ไม่ต้องกลั้นไว้"

"อ๊าาาาา... แด๊ดดี้... เอ็มเพอเรอร์... อื้ออออ!"

ร่างเล็กกระตุกเกร็งเฮือกใหญ่ ตาเหลือกโพลง น้ำรักมากมายพรั่งพรูออกมาจากช่องทางรักจนเลอะเปรอะเปื้อนหน้าขาและผ้าปูที่นอนเป็นวงกว้าง เธอฟุบหน้าลงกับหมอน หอบหายใจตัวโยน ร่างกายยังคงสั่นเทาจากความสุขสมครั้งแรกในชีวิตที่เพิ่งได้สัมผัส... ผ่านทางไกล

ความเงียบปกคลุมไปชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจของเมลดาที่ดังลอดผ่านไมโครโฟน

"ฮึก... แด๊ดดี้แกล้งหนู..." เธอเงยหน้าขึ้นมาบ่นอุบอิบ ดวงตาฉ่ำน้ำ น้ำเสียงงอแงเหมือนเด็กถูกขัดใจ "หนูหมดแรงแล้วนะ..."

อลันหลุดยิ้มมุมปากออกมาเป็นครั้งแรกของวัน... ไม่ใช่ยิ้มเหยียดหยามแบบที่ให้พนักงาน แต่เป็นยิ้มเอ็นดู

น่ารัก... น่ารักจนอยากจะขังไว้ดูคนเดียว

[The Emperor] sent 'Diamond Crown' (มูลค่า 100,000 Coins)

เสียงแจ้งเตือนของขวัญดังขึ้น พร้อมกับเสียงทุ้มจากปลายสาย

"ถือว่าเป็นค่าขนม... พักผ่อนซะเด็กดี"

"และจำไว้..."

"ครั้งหน้า... ฉันจะไม่ยอมให้เธอเสร็จแค่คนเดียวแน่"

สายตัดไปแล้ว...

ทิ้งให้เมลดานอนระทวยอยู่บนเตียง ทั้งเขิน ทั้งอาย ทั้งดีใจที่ได้เงิน... และทั้งรู้สึกแปลกๆ กับหัวใจตัวเอง

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   บทที่ 173

    รอยยิ้มอบอุ่นผุดขึ้นบนใบหน้าของอลัน นัยน์ตาทรงอำนาจทอดมองภรรยาด้วยความอ่อนโยน เขาก้าวเข้ามาประคองเอวภรรยาอย่างทะนุถนอม มือใหญ่ข้างหนึ่งวางทาบลงบนหน้าท้องนูนป่องอย่างแผ่วเบา "ตัวเล็กดิ้นกวนหนูหรือเปล่าครับวันนี้" เสียงทุ้มเอ่ยถาม พลางก้มลงจุมพิตเบาๆ ที่หน้าผากมน "เพิ่งดิ้นตอนต

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   บทที่ 172

    ตอนพิเศษ 5 โลกทั้งใบคือเธอ ห้าปีผ่านไป... แสงแดดอ่อนละมุนยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านทึบแสงเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์วงศ์วริศ อากาศภายในห้องเย็นฉ่ำ ทว่ากลับอบอวลไปด้วยความรู้สึกอบอุ่น เมลดาค่อยๆ ปรือตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า มือเรียวควานหาสัมผัสคุ้นเคยบนเ

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   บทที่ 171

    "มะ... ไม่ใช่นะคะ!" เมลดาละล่ำละลัก น้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจเริ่มรื้นขึ้นมา "คือ... เมลอาย... หุ่นเมลไม่เหมือนเดิมแล้ว ท้องก็ลาย... มันไม่สวยเหมือนเมื่อก่อน เมลไม่อยากให้แด๊ดดี้เห็น" อลันขมวดคิ้วแน่น เขาเจ็บปวดแทนภรรยาที่ต้องแบกรับความรู้สึกนี้ไว้คนเดียว "มัว

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   บทที่ 170

    ตอนพิเศษ 4 ร่องรอยที่งดงาม หนึ่งปีผ่านไป... กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนคฤหาสน์วงศ์วริศที่เคยเงียบเหงาให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ด้วยเสียงหัวเราะใสแจ๋วของ ‘น้องอเดล’ นายน้อยวัยแปดเดือนที่กำลังจ้ำม่ำน่าฟัดที่สุดในบ้าน ภายในห้องนั่งเล่นที่ปูพรมขนสัตว์หนานุ่ม ร่างสูงให

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   บทที่ 169

    เมลดารับรู้ได้ถึงความอดทนที่ใกล้จะสิ้นสุดของสามี เธอจึงเปลี่ยนจังหวะให้เร่าร้อนขึ้น หญิงสาวผละริมฝีปากออกเล็กน้อยเพื่อกอบเอาอากาศเข้าปอด ก่อนจะกดศีรษะครอบครองความใหญ่โตเข้าไปจนสุดความยาว ทรงค้างไว้แล้วออกแรงดูดดึงอย่างหนักหน่วง สลับกับการรูดรั้งด้วยจังหวะที่เร็วและแรงขึ้นกว่าเดิม เสียงด

  • แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน   บทที่ 168

    "นี่แด๊ดดี้จะไม่ทำจนกว่าลูกจะคลอดเลยหรือไง..." "เมล..." อลันครางชื่อภรรยาเสียงอ่อน เขารีบลุกขึ้นหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่มาห่อหุ้มร่างกายที่เปียกปอนของเธอ ช้อนตัวอุ้มแนบอกแล้วพาเดินตรงไปยังเตียงนอนหนานุ่ม เขาวางร่างบางลงอย่างเบามือที่สุด ก่อนจะตามลงมาทาบทับ ค้ำยันแขนไว้เพื่อไม่ให

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status