So Bad รักร้ายของนายสารเลว

So Bad รักร้ายของนายสารเลว

last update최신 업데이트 : 2026-01-21
에:  NITa'vianna연재 중
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
28챕터
323조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

...รัก หรือ สงสาร.... "ถ้าไม่ได้รักก็ปล่อยฉันไปเถอะ" "แม่อุ่น อึก ปุยนุ่นอยากให้แม่อุ่นอยู่กับป๊ะป๋า ฮื่อ "

더 보기

1화

1.น้ำอุ่น

Seorang pria bertubuh kekar yang mengenakan jaket berwarna gelap dan kacamata hitam berjalan keluar dari Terminal Rivera sambil berbicara di telepon, “Sudah ketemu?”

“Sudah, Jenderal. Cewek yang nolong Jenderal dari kebakaran sepuluh tahun lalu namanya Nova. Untungnya dia sendiri masih selamat setelah nolongin Jenderal, tapi luka bakar yang dia derita mencapai 95%.”

Genggaman tangan pria itu semakin mengerat, dan wajahnya pun semakin memuram seketika dia mendengar hal itu. Bahkan di tengah hari yang panas dan terik ini pun, suhu udara di sekitar langsung diselimuti dengan hawa dingin yang menusuk tulang.

Pria itu bernama Chandra dari keluarga Atmaja. Sepuluh tahun yang lalu, sebuah kebakaran besar melanda kediaman keluarga Atmaja, yang kemudian diduga bahwa insiden ini adalah kejadian yang memang telah direncanakan oleh seseorang. Akan tetapi, ada seorang gadis yang menerjang kobaran api tanpa memedulikan keselamatannya sendiri dan berhasil menyelamatkan Chandra dari lautan api tersebut.

Satu hari kemudian, seluruh anggota keluarga Atmaja yang berjumlah 38 orang dinyatakan meninggal dalam insiden tersebut, dan keluarga nomor satu di Kota Rivera pun kini menjadi bagian dari sejarah. Chandra yang berhasil diselamatkan pun harus melompat ke sungai demi menyelamatkan diri dan pergi ke tempat yang jauh di ujung selatan untuk menjadi seorang tentara. Sepuluh tahun telah berlalu, dan Chandra yang awalnya hanya seorang prajurit tanpa nama kini telah menjadi seorang jenderal. Dia pernah menantang 30 ribu pasukan elite dan menerjang markas mereka seorang diri, serta menangkap jenderal lawan hidup-hidup. Semenjak itu, dia dikenal sebagai Jenderal Naga dari Gurun Selatan. Sosoknya yang juga dikenal sebagai Naga Hitam membuat lawannya gentar ketika mendengar namanya. Pencapaian ini membuat Chandra dikenal sebagai jenderal termuda yang ada dalam sejarah negara Someria.

Setelah dianugerahi pangkat jenderal, Chandra memilih untuk pensiun dari dunia militer dan kembali ke kota asalnya untuk membalas budi atas kebaikan yang telah Nova lakukan, sekaligus membalas dendam atas apa yang menimpa keluarganya sendiri.

“Aku minta semua data diri Nova.”

“Jenderal, datanya sudah dikirim ke e-mail, silakan dicek.”

Chandra pun membuka e-mail dengan ponselnya dan memeriksa inbox. Data itu berisi seorang wanita dengan nama Nova Kurniawan, seorang perempuan berusia 27 tahun. Keluarga Kurniawan sendiri bisa dibilang hanyalah keluarga kelas menengah di kota Rivera.

Sepuluh tahun yang lalu, Nova baru saja duduk di bangku SMA tahun ketiga. Hari itu adalah hari Minggu, dan dia sedang pergi bermain bersama dengan beberapa teman sekolahnya ke pinggiran kota. Senja hari itu dia melihat sebuah rumah kebakaran dan mendengar teriakan minta tolong. Tanpa pikir panjang, Nova langsung masuk ke tengah kobaran api dan berhasil menyelamatkan seorang pemuda. Pemuda itu tidak lain dan tidak bukan adalah Chandra.

Namun … insiden ini mengubah hidup Nova selamanya. Sekujur tubuhnya terkena luka bakar yang sangat parah. Untungnya dia masih hidup, tapi luka bakar yang diderita mencapai 95%. Sejak saat itu, dia pun menjadi bahan tertawaan dan bahan obrolan saat jam makan siang oleh teman-teman sekolahnya.

“Nova, kebaikan kamu waktu itu, akan aku balas dengan sisa hidupku. Keluarga Sinaga, keluarga Wangsa, keluarga Cahyadi, keluarga Tedjo … aku sudah pulang, dan bakal aku ambil balik semua yang kalian rampas dulu. Darah kalian bakal aku pakai untuk memperingati kematian 38 anggota keluarga Atmaja.

Chandra lantas mengepalkan tangannya dengan erat dan masuk ke dalam sebuah mobil tak berpelat nomor. Sopir yang mengenakan baju dan topi hitam pun berkata, “Jenderal, tiga hari lagi sudah waktunya keluarga Kurniawan cari suami untuk Nova. Toni selaku kepala keluarga Kurniawan bilang, siapa pun yang mau menikah sama Nova bakal dapat perlindungan dari mereka.”

“Nyari suami? Ada apa memangnya?” tanya Chandra.

“Keluarga Kurniawan juga termasuk keluarga yang kuat, tapi nggak ada satu cowok pun yang mau menikah sama Nova karena Nova jelek. Toni sudah nggak sabar ingin cari cucu menantu, makanya dia bilang begitu. Makanya, biarpun fisik Nova sudah hancur, tetap saja ada orang yang rela menikah sama Nova demi dapetin kekayaan keluarga Kurniawan.”

Sementara itu di kediaman keluarga Kurniawan, seluruh anggota keluarga yang penting sudah berdatangan karena hari ini adalah hari di mana Toni akan memilih calon suami untuk cucunya. Melalui proses seleksi, akhirnya ada sepuluh orang pria yang terpilih. Ada yang tua dan ada pula yang masih muda, tapi mereka semua hanyalah orang biasa tanpa latar belakang yang spesial, dan Chandra adalah salah satu dari sepuluh orang itu.

Tanpa pertolongan Nova, Chandra tidak akan selamat dari insiden yang menimpa keluarganya sepuluh tahun lalu. Tanpa Nova, tidak akan ada Chandra yang sekarang, dan tidak mungkin pula adanya Naga Hitam yang menggetarkan Gurun Selatan.

Di sofa yang terletak di tengah rumah itu terdapat seorang wanita yang seluruh tubuhnya ditutupi oleh perban. Bahkan wajahnya juga tidak terlihat jelas karena perbannya membungkus sampai ke kepalanya. Lalu, seorang pria tua bangun dibantu oleh tongkat di tangannya, dan dia menatap kesepuluh pria yang ada di hadapannya sambil berkata, “Aku mau mengumumkan sesuatu, orang yang terpilih untuk jadi suaminya Nova adalah … Chandra.”

Sekujur tubuh Nova gemetar seketika dia mendengar ucapan kakeknya. Apakah sisa hidupnya akan ditentukan begitu saja oleh keputusan ini? Namun di sisi lain, dia juga sadar bahwa dia telah kehilangan segalanya saat dia menerjang api sepuluh tahun yang lalu.

Kandidat pria lainnya pun pergi dengan rasa kecewa di hati, sementara Chandra masih berdiri tegak di tengah ruangan itu bagaikan pohon dedalu yang kokoh. Di saat itu pula, ada seorang pria yang menepuk bahu Chandra dan berkata padanya, “Tolong jaga adikku baik-baik, ya. Mukanya memang sudah hancur, tapi sebagai cewek, dia masih bisa memuaskan kamu.”

Pria itu adalah Leon, cucu paling tua di keluarga Kurniawan. Akan tetapi, Chandra tidak begitu memedulikan Leon, karena yang ada di matanya saat itu hanyalah Nova seorang. Tatapan mata Chandra mendarat di sosok wanita yang sedang duduk di sofa. Chandra memang tidak bisa melihat seperti apa wajahnya, tapi dia bisa melihat dengan jelas air mata yang berlinang di balik perban yang membalut wajahnya.

“Nov, nanti kamu pulang sendiri, ya. Mama mau pergi dulu,” ucap seorang wanita paruh baya dengan ekspresi dengki. Wanita itu adalah Yani, ibunya Nova. Dia sangat kecewa terhadap Nova karena anak-anak penerus keluarga Kurniawan lainnya bisa menikah dengan keluarga yang baik, sedangkan anaknya sendiri malah menikah dengan pria sembarangan dipungut di jalanan.

“Pa, aku mau ke kantor dulu,” ucap Boni, ayahnya Nova. Lalu dia pun segera pergi tanpa memedulikan Nova sedikit pun.

Anggota keluarga Kurniawan yang lain juga ikut melirik Chandra dengan tatapan mengejek. Mereka menganggap Chandra punya tubuh yang sehat dan kuat, tapi dia malah memilih untuk menikahi Nova yang selama ini mereka anggap sebagai aib keluarga. Namun, Chandra tidak menghiraukan itu dan berjalan ke hadapan Nova dan mengulurkan tangannya, membuat Nova yang masih meneteskan air mata terkejut.

“Mulai hari ini, biar aku yang jagain kamu. Selama ada aku, kamu bakal jadi orang paling bahagia yang ada di dunia ini.”

Suara nan tegas dan kuat itu masuk ke indra pendengaran Nova dan membuat dia seketika melupakan semua ejekan dan cibiran dari anggota keluarganya. Yang ada di matanya untuk saat ini hanyalah seorang pria tinggi besar dengan raut wajah yang sangat lemah lembut.

Chandra lantas menarik untuk bangun dari sofa dan berkata dengan nada yang ramah, “Yuk.”

Di luar kediaman keluarga Kurniawan sudah ada sebuah mobil yang tadi mengantar Chandra menunggu di luar, dijaga oleh dua orang pria berpakaian hitam.

“Jende …,” kata salah satu pria itu, tapi Chandra segera menyela mereka dan berkata, “Antar aku ke Imperial Residences, aku mau obati luka istriku.”

Chandra bukan hanya seorang jenderal yang terkenal di Gurun Selatan, tapi juga seorang dokter ajaib. Dia mampu mengobati orang yang sekarat, bahkan tidak berlebihan jika orang bilang Chandra mampu menumbuhkan kembali daging di tulang yang sudah mengering. Maka itu, menyembuhkan luka bakar di sekujur tubuh Nova adalah hal yang sangat mudah baginya.
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
28 챕터
1.น้ำอุ่น
"โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคะ คนดีของแม่ ไม่ร้องนะคะ ชู่วววว หลับซะน๊าา ""อึก ฮื่อ อึก ""นอนนะคะ "..............................."เฮ้ออ หลับซักที" ฉันค่อยๆ วางร่างของปุยนุ่นลงบนที่นอนอย่างเบามือ กว่าจะหลับได้ ทำไมวันนี้ปุยนุ่นงอแงมากกว่าปกติก็ไม่รู้ ทุกครั้งไม่เกินสองทุ่มก็จะหลับแล้ว ฉันเงยหน้ามองดูนาฬิกานี่ก็เกือบสี่ทุ่มเข้าไปแล้ว..... สวัสดีฉันชื่อน้ำอุ่น นิสัยก็คล้ายๆ กับชื่อเลย ปุยนุ่นเป็นลูกพี่สาวของฉัน พี่น้ำหวานเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ถ้าจะถามหาพ่อของปุยนุ่นหล่ะก็ตอนนี้เขาคงมีความสุขกับครอบครัวใหม่ไปแล้ว ฉันไม่ได้จะเรียกร้องอะไรหลานคนเดียวฉันเลี้ยงได้ ถึงแม้ว่าฉันจะลำบากและต้องเหนื่อยเพิ่มขึ้นฉันก็ยอม พ่อกับแม่ของฉันเสียตั้งแต่ฉันยังเด็กมาก ตั้งแต่เล็กจนโตก็มีพี่น้ำหวานนี่แหละคอยดูแลฉันมาตลอด ทั้งส่งเรียน คอยให้คำปรึกษาทุกๆ เรื่อง ตอนนี้ปุยนุ่นย่างเข้าจะ 3 ขวบแล้ว ปุยนุ่นเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ไม่ดื้อ เรามีกันแค่สองคนแม่ลูก โชคดีที่พี่น้ำหวานทิ้งสมบัติชิ้นสุดท้ายไว้ให้ฉัน คือคอนโดที่ซื้อไว้เป็นชื่อของพี่น้ำหวาน เรื่องที่อยู่อาศัยจึงไม่เป็นปัญหากับฉันและปุยนุ่นตอน
더 보기
2.ผู้ชายใจร้าย
ปึกกกกกก"โอ๊ยยย ขอโทษค่ะ" เพราะความรีบของฉันแท้ๆ วิ่งออกมาแบบไม่ลืมหูลืมตา ฉันรู้สึกได้ถึงแรงปะทะที่มันแรงจนทำให้ฉันล้มลงไปกองกับพื้น"บ้าเอ๊ยย ทำไมไม่ดูทาง ""ขอโทษค่ะ ขอโทษจริงๆ " ฉันพร่ำบอกคำว่าขอโทษซ้ำไปซ้ำมาอยู่แบบนั้น พยายามที่จะยันตัวลุกขึ้นมาแต่มันก็ยากอยู่พอสมควร"อ้าว อุ่นทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้หล่ะ " ฉันเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าพี่เบสกำลังเดินเข้ามาพยุงฉันให้ลุกขึ้น ใครจะบ้ามานั่งอยู่ตรงนี้หล่ะ เจ็บก้นชะมัด"พอดีอุ่นรีบไปหน่อยเลยเดินไม่ดู""ป่ะกลับไปทำงานต่อ ""พี่เบสอุ่นจะขอลากลับก่อนได้มั้ยคะ พอดีลูกสาวอุ่นไม่สบาย อุ่นต้องรบกลับจริงๆ " ตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้นแล้ว ใจฉันตอนนี้เป็นห่วงแค่ปุยนุ่นเพียงคนเดียว"ฮื่มมม จะคุยกันอีกนานมั้ย""คุณมิกิ" คุณมิกิงั้นหรอ ผู้ชายคนที่ฉันเดินชนเมื่อกี้"เรื่องที่ให้จัดการเรียบร้อยรึยัง อย่าให้ต้องมีอะไรติดขัด""ครับๆ ""อุ่นต้องอยู่ช่วยพี่ก่อนนะไม่งั้นพี่แย่แน่ๆ เลย คุณมิกิเป็นเจ้านายที่นี่ ช่วยพี่ก่อนนะ" ให้ตายสินี่เมื่อกี้ฉันวิ่งชนเจ้าของผับนั่นก็คือเจ้านายของฉันหน่ะหรอ ดูจากสีหน้าพี่เบสแล้วไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่เลย คงจะกลัวเจ้านา
더 보기
3.รับผิดชอบ
"ขอโทษจริงๆ ครับคุณมิกิ ""แบบนี้ฉันควรไล่ใครออกดี ""เฮ้ย ใจเย็นๆ ดิวะ เรื่องแค่นี้เอง กูดูแลกันเองได้มึงก็เห็นว่าน้องเขาเจ็บ""แต่กูจ้างให้มาทำงาน แก้วบาดแค่นี้ไม่ถึงกับตาย ไอ้เบสฝากไปบอกยัยนั่นด้วยว่ากูไล่ออก ไม่ต้องกลับมาทำงานที่นี่นี่อีก" ผมต้องหัวเสียให้กับพนักงานที่ผับ จู่ๆ ก็ซุ่มซ่ามโดนแก้วบาดแล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย มันก็จริงอย่าที่ไอ้คิมมันพูด เรื่องแค่นี้ แต่สำหรับผมมันไม่ใช่ นึกจะหายก็หายไปซะดื้อๆ ผมไม่ชอบเอาซะเลยพวกไม่มีความรับผิดชอบ ผมเป็นคนที่จริงจังกับเรื่องงานมาก วันนี้มันเป็นรอบหลายเดือนที่ผมเข้ามาตรวจงานที่ผับ เพราะไอ้พวกเพื่อนพวกนี้มันนึกคึกอยากจะมากินเหล้าที่นี่ ดูจากท่าทางแล้วคงจะติดใจยัยพีอาร์นั่นไม่น้อย ผมก็เพิ่งเคยเจอเธอครั้งแรกเหมือนกัน"อย่าไล่น้องออกเลยครับ พอดีลูกสาวน้องเขาป่วยทีแรกน้องเขาขอผมกลับบ้านแล้ว แต่ผมเป็นคนให้น้องเขาอยู่ช่วยก่อน อย่าไล่น้องเขาออกเลยนะครับ " อะไรนะมีลูกแล้วยังงั้นหรอ ผมแอบเห็นสีหน้าไอ้พวกหื่นทั้งหลาย แอบเสียดาย ถึงว่ามาทำงานแบบนี้หาเงินเลี้ยงลูก ดูท่าแล้วจะร้ายไม่เบามีลูกตั้งแต่อายุน้อยๆ แต่ความรู้สึกของผมทำไมมันขัดแย้งกับความคิด"ว้
더 보기
4.ป๊ะป๋าหรอคะ
ต่อจากตอนที่แล้ว"อยู่จนกว่าปุยนุ่นจะหายดีค่ะ ไม่ตัวร้อนจี๋ ไม่ปวดหัวตุ๊บๆ แล้วก็กลับมาเป็นเด็กร่าเริงอีกครั้ง" ฉันนั่งบรรยายให้ลูกสาวตัวอ้วนฟังขณะที่ปุยนุ่นกำลังทำหน้าตาออดอ้อนอยู่บนเตียง ผลตรวจเลือดออกมาพบว่าปุยนุ่นเป็นไข้หวัดใหญ่ สาเหตุคงเป็นเพราะจากฉันเองที่บางทีกลับมาจากที่ทำงานแล้วยังไม่อาบน้ำเข้าไปกอดลูกก่อน เชื้อโรคที่ติดกับตัวปุยนุ่นจึงรับมันเข้าไปเต็มๆ"ปุยนุ่นอยากไปทะเลแล้ว " เด็กหนอเด็ก ฉันยังมองไม่เห็นหนทางเลยว่าจะพาปุยนุ่นไปทะเลได้ยังไง ไหนจะค่ารักษาของปุยนุ่นอีก ฉันมองหน้าลูกแล้วเริ่มรู้สึกผิด แม่ขอโทษที่ไม่สามารถให้อะไรลูกเหมือนแม่คนอื่นๆ ได้ แต่แม่ก็จะพยายามให้ถึงที่สุดครืดดดดดดสายเข้า -พี่เบส-"ค่ะพี่เบส" ฉันรู้ตัวดีว่าเรื่องอะไรคงไม่ต้องบอกให้มากความ"อุ่นวันนี้มาทำงานรึป่าว แล้วลูกสาวเป็นยังไงบ้าง""พี่เบสอุ่นขอโทษนะ ที่รีบหนีกลับมาแบบนั้น คุณมิกิไล่อุ่นออกแล้วใช่มั้ย""เฮ้อ พี่โดนด่ายับเลยอุ่นเอ้ย แต่พี่เข้าใจเรานะ คุณมิกิให้อุ่นทำงานต่อเขาไม่ได้ไล่อุ่นออก ""ฮะ จริงหรอพี่ " ขอบคุณสวรรค์ ฉันดีใจมากไม่คิดเลยว่าจะไม่โดนไล่ออก ผิดคาดไปหมด"ก็จริงหน่ะสิ แต่คุณมิกิจะ
더 보기
5.แอบหวั่นเล็กๆ
"เย่ๆ จะได้กลับบ้านแล้ว ปุยนุ่นจะได้ไปเที่ยวทะเลแล้วใช่มั้ยคะแม่อุ่น" เด็กน้อยชูแขนทั้งสองข้างขึ้นด้วยความดีใจ เมื่อคุณหมออนุญาติให้กลับบ้านได้ เด็กน้อยร่าเริงของฉันกลับมาแล้ว ดูท่าแล้วคงจะดีใจน่าดู พูดถึงเรื่องไปเที่ยวทะเลแล้วฉันก็อดที่จะสงสารลูกไม่ได้ ยังไม่รู้เลยว่าค่าใช้จ่ายในครั้งนี้มันจะเท่าไหร่"เดี๋ยวคุณแม่ติดต่อการชั้น 2 ก่อนกลับบ้านด้วยนะคะ" พยาบาลผู้ติดตามคุณหมอเอ่ยออกมาก่อนจะเดินออกจากห้องไป"เดี๋ยวแม่อุ่นมานะคะ รอแม่อุ่นอยู่นี่นะ""ค่ะ".............................................ฉันแทบจะเป็นลมเมื่อเห็นใบเสร็จค่าใช้จ่ายของปุยนุ่น รวมค่ารักษา ค่ายา ค่าห้องพิเศษเบ็ดเสร็จแล้วครึ่งแสน ภายในหนึ่งอาทิตย์ที่ปุยนุ่นนอนรักษาตัวที่นี่แพงขนาดนี้เชียวหรอ ฉันนั่งมองใบเสร็จอยู่พักใหญ่ คงจะต้องเอาออกมาใช้แล้วหล่ะเงินเก็บก้อนสุดท้าย กับค่าเทอมเทอมสุดท้ายของฉัน ฉันขอตัวออกมากดเงินที่ตู้ เอทีเอ็มหน้าโรงพยาบาลก่อนที่จะนำเงินไปจ่ายให้เรียบร้อย"ปุยนุ่นกลับบ้านกันค่ะ""แม่อุ่นขาแล้วเราจะไปทะเลกันเมื่อไหร่คะ" ปุยนุ่นสะกิดแขนฉันขณะที่เราสองคนกำลังนั่งรถเมล์กลับคอนโด"รอแม่อุ่นสอบเสร็จก่อนนะคะ
더 보기
6.ป๊ะป๋าคนใหม่
"อุ่นคิดดีแล้วหรอ""อื้ม คิดดีแล้ว ไม่อยากให้พี่น้ำหวานเป็นห่วง อยากเลี้ยงปุยนุ่นให้ดีที่สุด ""เฮ้ออ สู้ๆ นะแก ฉันกับยัยมิ้นเป็นกำลังใจให้มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ ไปละ" วันนี้ยัยมิ้นแวะมาหาฉันที่คอนโด พอรู้เรื่องก็บอกว่าเสียดายอีกแค่ไม่กี่เดือนก็จะจบแล้ว ฉันได้แต่ยืนมองเพื่อนสุดที่รักใส่ชุดนักศึกษาไปสอบวันสุดท้ายอย่างนึกเสียดาย แต่ยังไงตอนนี้อนาคตปุยนุ่นก็สำคัญสำหรับฉันที่สุด ฉันไม่อยากให้พี่น้ำหวานเป็นห่วง ในเมื่อปุยนุ่นอยู่ในความดูแลของฉันเป็นลูกสาวฉันแล้วฉันก็จะทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุด..........................................."ปุยนุ่นเสร็จรึยังลูก""เสร็จแล้วค่ะ แม่อุ่นจะพาปุยนุ่นไปหาเพื่อนแม่อุ่นใช่มั้ยคะ" วันนี้ป้าติ๋มไม่ว่างฉันก็เลยต้องพาปุยนุ่นไปทำงานด้วย เด็กน้อยรีบตื่นแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวด้วยตัวเองพอรู้ว่าฉันจะพาไปทำงานด้วย"แล้วรู้จักชื่อเพื่อนแม่อุ่นแล้วหรอคะ ""ไม่รู้ค่ะ แต่เขาใจดีมากเลยนะคะ ดูสิซื้อขนมมาฝากปุยนุ่นอีกแล้ว""ตัวแสบ ป่ะพร้อมรึยังคะ""พร้อมค่ะ" ดูท่าทางจะร่าเริงเป็นพิเศษนะคะลูก มีทั้งกระดาษวาดรูปสีไม้ดินสอ แถมยังบอกอีกว่าจะไปชวนเพื่อนแม่อุ่นวาดรูปด้วยกัน.....
더 보기
7.หักห้ามใจ
วันเดินทาง"รถป๊ะป๋าสวยจังเลย นั่งสบายด้วย ไม่เหมือนรถที่แม่อุ่นพาปุยนุ่นขึ้นเลยค่ะ คนก็เยอะ แถมยังร้อนอีกต่างหาก""จริงหรอครับ แม่อุ่นนี่ทำให้ลูกสาวป๊ะป๋าลำบากได้ยังไงเนี่ย" ตลอดการเดินทางในครั้งนี้มีเพียงเสียงเจื้อยแจ้วของปุยนุ่นที่อยู่เป็นเพื่อนผม ปุยนุ่นเป็นเด็กคุยเก่งมาก แถมยังช่างพูด ตอนนี้ผมหลงรักเด็กตัวอ้วนคนนี้หมดหัวใจของผมแล้ว ยอมรับเลยว่าผมอยากมีลูกแบบปุยนุ่น ปุยนุ่นเข้ามาเปลี่ยนทัศนคติของผม จากที่ไม่เคยชอบเด็กกลับกลายเป็นรักเข้าให้แล้ว"อื่มม แต่มันก็สนุกดีนะคะ มีคนนั่งเป็นเพื่อนตั้งเยอะแยะ " เมื่อวานผมพาสองแม่ลูกคู่นี้ไปซื้อเสื้อผ้าและของใช้เพื่อเตรียมไปเที่ยวทะเล กว่าจะฉุดกว่าจะลากยัยตัวแม่ไปได้ก็เล่นเอาเหนื่อยอยู่เหมือนกัน ผู้หญิงอะไรดื้อชะมัด ไม่รู้จะงกไปถึงไหนในหัวคิดแต่เรื่องจะหาเงิน เฮ้อ ผมบอกแล้วว่าจะช่วย เธอก็จะไม่ยอมท่าเดียวพูดอยู่ได้ว่าลูกคนเดียวมีปัญญาเลี้ยง ถ้ามีปัญญาจริงๆ คงไม่ต้องดรอปเรียนไว้หรอกนะ"ปุยนุ่นครับ นี่เรามากันสองคนหรอ " ผมแกล้งคนเป็นแม่ที่เอาแต่ทำหน้ามุ่ยเพราะคงจะน้อยอกน้อยใจลูกสาวที่เอาแต่สนใจผมมากกว่า ช่วยไม่ได้ช่วงนี้ต้องทำคะแนนเยอะๆ ปุยนุ่นจ
더 보기
8.ปากกับใจไม่เคยตรงกันสักที
"แค่กๆ อ่อก แค่กๆ ๆ ""ปุยนุ่นลูก ปุยนุ่น " ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะเสียงของคนที่นอนอยู่ข้างๆ ผมไม่ใช่สุภาพบุรุษขนาดที่จะต้องเสียสละเตียงนุ่มๆ ให้หรอกนะ เตียงผมที่นอนผมผมก็ต้องมีสิทธิ์นอนสิ"น้ำอุ่น น้ำอุ่น ปุยนุ่นไม่เป็นไรแล้ว ลูกปลอดภัยแล้ว " ผมจับแขนเธอเขย่าเบาๆ ให้พอรู้สึกตัว แล้วกระซิบเบาๆ ให้เธอคลายกังวลเรื่องปุยนุ่น แต่ตอนนี้ตัวเธอร้อนจี๋เลย ไข้คงจะเริ่มขึ้นแล้วเพราะเมื่อตอนหัวค่ำตัวเธอยังปกติอยู่เลย"อื้อออ " ตอนนี้อุณหภูมิร่างกายเธอกำลังขึ้นสูง ร่างเล็กสะดุ้งโหยงเมื่อรู้สึกถึงความเย็นของผ้าที่กำลังสัมผัวบนผิวกาย"อยู่เฉยๆ จะเช็ดตัวให้" ทำไมผมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยวะ เกิดมาไม่เคยดูแลใครมาก่อน น้ำอุ่นเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ฉันยอมเช็ดตัวให้เลยนะ ใบหน้าขาวซีดเริ่มแดงเพราะพิษไข้ ผมต้องปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตเพื่อเช็ดให้ทั่ว เต้าอวบอิ่มลอยเด่นอยู่ข้างหน้าผม เฮ้ออ รู้มั้ยว่าต้องอดทนมากแค่ไหน ผมก็ผู้ชายนะครับ ยอมรับเลยว่าร่างกายของเธอสวยมาก สวยกว่าผู้หญิงที่ผ่านๆ มาของผมซะอีก"คุณมิกิ" เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา พอเห็นว่าเป็นผมเธอจึงรีบลุกขึ้น แล้วดึงผ้าห่มมาคลุมร่างกายของเธอไว้ทันที"ฉัน
더 보기
9.ปกป้อง
1 อาทิตย์ต่อมาหลังจากวันนั้นที่กลับมาจากทะเลฉันก็พาปุยนุ่นไปทำงานด้วยทุกวัน เพราะคำสั่งจากเจ้านายและพ่วงด้วยตำแหน่งป๊ะป๊าสุดที่รักของปุยนุ่น เพราะถ้าวันไหนไม่ยอมพามาเขาก็จะไปรับปุยนุ่นด้วยตัวเองทุกครั้ง และจากนั้นเขาก็ขับรถมารับฉันกับลูกที่คอนโดเองทุกครั้ง เขาให้เหตุผลว่าไม่อยากให้ปุยนุ่นต้องนั่งรถเมล์เบียดกับคนมากๆ เหตุผลคนรั้นกลัวฉันจะไม่พาปุยนุ่นไปหาหล่ะสิ บางวันปุยนุ่นก็ขอนอนค้างที่คอนโดของเขา ซึ่งฉันก็ห้ามอะไรไม่ได้อยู่แล้วนอกจากปล่อยเลยตามเลย ในทุกๆ วันเขาทำให้ฉันเห็นแล้วว่าเขาสามารถดูแลปุยนุ่นได้ เขารักลูกฉันไม่แพ้กับที่ฉันรักปุยนุ่นเลยฉันทำงานเป็นแม่บ้านให้เขามาเกือบจะได้หนึ่งเดือนแล้ว ฉันทำทุกอย่าง ทั้งซักผ้า ทำความสะอาดห้องนอนห้องน้ำ ทำอาหารเช้าอาหารเย็น และทุกเย็นๆ เขาจะต้องกลับมากินข้าวกับปุยนุ่น แถมยังบังคับให้ฉันอยู่กินข้าวกับเขาก่อนออกไปทำงานต่ออีกด้วยแอดดดดด"ป๊ะป๋าขาา ป๊ะป๋า""ป๊ะป๋าไม่อยู่ลูก วันนี้ป๊ะป๋ามีงาน " เขาโทรบอกฉันตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว ว่าวันนี้เขาจะกลับมาช่วงสายๆ"ว๊าาา แย่จัง " เด็กอ้วนทำหน้าเศร้า ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันว่าปุยนุ่นจะติดเขามากขนาดนี้ แต่มั
더 보기
10.พ่อ แม่ ลูก
ควันบุหรี่สีขาวถูกพ่นออกจากปากของผม ผมกำลังนั่งอัดบุหรี่มวนแล้วมวนเล่า หลังจากที่รู้ความจริงทั้งหมดเรื่องของน้ำอุ่น วันนี้ปุยนุ่นนอนค้างกับผมเพราะน้ำอุ่นต้องไปทำงานต่อ นี่ผมเข้าใจผิดมาตลอดสินะว่าเธอมีลูกมีสามีแล้ว แท้ที่จริงปุยนุ่นเป็นลูกของพี่สาวเธอซึ่งหน้าตาเหมือนกันราวกับฝาแฝด เรื่องที่ทำให้ผมอึ้งยิ่งกว่านั้นก็คือ พี่สาวของเธอเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ เธอไม่มีทั้งพ่อและแม่ มีพี่สาวเพียงคนเดียว แต่แล้วอุบัติเหตุก็มาพรากสิ่งสุดท้ายที่เธอมีไปอย่างไม่มีวันกลับ ยังดีที่เธอยังเหลือปุยนุ่น แล้วเธอก็ทำหน้าที่แม่ได้แทนพี่สาวออกมาดีทีเดียว อย่างน้อยผมคนนึงแหละที่เชื่อว่าน้ำอุ่นกับปุยนุ่นเป็นแม่ลูกกัน ทำไมผมโง่แบบนี้ ผมยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว ก้นบุหรี่โยนทิ้งลงบนพื้นทันที ผมเดินเข้ามาในห้องนอนอาบน้ำแต่งตัวเพราะเกรงว่ากลิ่นบุหรี่จะทำให้เด็กน้อยเหม็น ผมทิ้งร่างลงนอนข้างๆ เด็กอ้วนที่ผมรักนักหนา"ฟอดดด ปุยนุ่นอยากไปหาคุณย่ามั้ยครับ" พรุ่งนี้ผมตั้งใจว่าจะกลับบ้านสักหน่อย เพราะช่วงนี้เรื่องงานยุ่งเหยิงไปหมด พรุ่งนี้ว่างพอดีกะว่าจะพาปุยนุ่นไปป่วนคนแก่ที่บ้านสักหน่อย ผมคิดว่าแม่คงจะรักเด็กคนนี้เหมือนกันก
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status