Accueil / โรแมนติก / โมราห์ / บทที่ 1 คนที่ไม่สนิท

Partager

โมราห์
โมราห์
Auteur: ลาสไอซ์(เมอลิอาห์)

บทที่ 1 คนที่ไม่สนิท

last update Date de publication: 2025-09-25 04:47:14

บทที่ 1 คนที่ไม่สนิท

            สวัสดีครับวันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องราวความรักของผมกับโมราห์แฟนสาวของผมให้ฟัง ผมชื่อตุลย์ครับ รูปร่างหน้าตาของผมก็ถือว่าดี อาจจะเป็นเพราะการที่ผมมีผิวที่ขาวและตาตี๋แบบทุนนิยมก็เป็นไปได้ครับ ส่วนโมราห์เธอเป็นหญิงสาวที่หน้าตาสะสวยมีดวงตากลมโตจมูกโด่ง เธอสวยมากจริงๆครับและที่สำคัญเธอสวยแบบธรรมชาติมันเลยทำให้เธอน่ามองกว่าคนอื่นเป็นพิเศษ

            ผมรู้จักกับโมราห์เพราะเธอเป็นเพื่อนร่วมห้องของผมแต่ผมกับเธอเราไม่ได้สนิทกันมากนัก เพราะเธอกับผมต่างกันครับ ผมจะเป็นคนธรรมดาแต่ส่วนเธอก็จะมีอย่างพิเศษคือเธอเป็นสาวฮอตประจำมหาลัยแถมเธอยังเคยถ่ายโฆษณาอีกด้วย แต่ใครจะไปคิดว่าเธอจะกลายมาเป็นแฟนกับผมได้ละครับ  

และหลังจากที่ผมได้รู้จักเธอก็ทำให้ผมทำให้ผมมองเธอเปลี่ยนไปจริงๆ และมันทำให้ผมนิสัยเปลี่ยนไปตามเธอด้วยครับผมเลยอยากมาเล่าเรื่องของผมให้ทุกคนได้ฟัง

20 ปีที่แล้ว

ปีสุดท้ายของนักศึกษาเอกคอมพิวเตอร์

“พรุ่งนี้อย่าลืมกันนะ”เพื่อนในห้องหันมาพูดกับผม

“อืม ไม่ต้องห่วงยังไงเราไปแน่นอน”ผมหันไปตอบมัน

สิ่งที่เพื่อนของผมย่ำหนักย่ำหนานั้นก็คือ การที่ได้ไปเที่ยวกับพวกมันก่อนจบ เอาจริงๆผมก็ไม่ใช่คนปาร์ตี้อะไรขนาดนั้นแต่ที่ผมไปในรอบนี้เพราะถือว่าเดียวพวกเราอาจจะไม่ได้เจอกันอีก เลยตอบตกลงพวกมันไป

“ตุลย์ กูได้ข่าวมึงได้งานแล้วหนิ”เพื่อนคนนึงหันมาถามผม ผมได้แต่พยักหน้ารับ

“เออแล้วได้งานที่ไหน”

“โปรแกรมเมอร์ของโรงแรมในตัวเมืองอ่ะ”พอผมตอบไปเพื่อนๆต่างพากันส่งเสียงกัน

“ยังงี้ก็ได้เงินเยอะสิ”ผมได้แต่อมยิ้มรับ

“โมราห์ทางนี้”โมราห์เพื่อนร่มห้องของผมได้มาถึง เธอเป็นคนสวยและฮอตที่สุด แต่ที่แปลกผมไม่เคยเห็นเธอมีแฟนเลยสักครั้ง

“อืม😊”เธอเดินมาแล้วนั่งลงตรงข้ามผม

“พูดเรื่องไรกันอยู่เหรอ ได้ยินเสียงโห่ใหญ่เลย”

“อ่อ...ก็ตุลย์นะสิ เขามีงานทำแล้วหนะสิ คนแรกของห้องเราเลย”

“จริงเหรอตุลย์😊”

“อืม”

“ดีใจด้วยนะ”เธอพูดจบพลางคว้ามือผมมาจับ ตอนนั้นผมเองก็แอบตกใจเหมือนกัน

“เออแล้วเธอหล่ะโมราห์เธอเองก็มีคนไปติดต่อเล่นโฆษณาไม่ใช่เหรอ”เพื่อนในห้องถามขึ้นมา

“เออ...ใช่ แต่เอาตรงๆฉันไม่ได้อยากเข้าวงการสักเท่าไหร่ แต่ทำแก้ขัดไปก่อนหนะ”ผมได้แต่มองเธอ เพราะเวลาเธอพูดดูสวยมากๆเช่นกัน เธอดูเป็นคนเข้าถึงง่ายเฟรนลี่ซึ่งต่างจากผม

“😊”เธอหันมายิ้มให้ผมอีกแล้ว

หลังจากนั่งคุยกันถึงดึกเราก็เลยแยกย้ายกันไปนอน แต่ผมขอตัวออกไปเดินเล่นชมวิวสักแปป

“ไม่ง่วงเหรอ”ผมหันไปดูกลับเป็นโมราห์ที่เดินเธอแก้วเบียร์แล้วนั่งลงข้างผม

“ไม่อ่ะ เธอหล่ะ”ผมเลยเอ่ยถามเธอกลับ

“ไม่อ่ะ”ผมได้แต่พยักหน้า

“อะ ลองกินดูสิ”เธอยื่นขวดเบียร์มาให้ผม ผมเลยหันไปมองหน้าเธออย่างแปลกๆ

“ก็เราเห็นตุลย์ไม่กินเลย กินแต่น้ำเปล่าก็อยากให้ลองชิมดู”ผมไม่กินของพวกนี้ครับ เพราะมันไม่ดีต่อสุขภาพ

“อืม เราไม่ชอบมันไม่ดีต่อสุขภาพ”

“อ่อ....”ผมเห็นสีหน้าเธอเหมือนกับไม่ค่อยดีนักเลยชวนเธอกลับไปนอนดีกว่าอีกอย่างเพื่อนคนอื่นก็หลับกันหมด

แต่พอถึงห้องผมกับเธอก็ได้แต่มองหน้ากันเพราะที่นอนมันเต็มหมด แต่มันเหลืออีกหนุ่งเตียง ที่ยังไม่มีคนนอน และสิ่งที่ทำให้ผมกับเธอมองหน้ากันเพราะผมกับเธอต้องนอนด้วยกัน

“เออ...โมราห์นอนไปเถอะเดียวเรานอนพื้นเอง”

“ได้ไงหล่ะ เอายังงี้ขึ้นมานอนด้วยกันเถอะ”ผมหันไปมองหน้าเธอทันที

“เราไม่ยอมให้ตุลย์นอนพื้นหรอกนะ ขึ้นมานอนด้วยกันเถอะ ดูสิแป้งกับคิวยังนอนด้วยกันเลย”เธอชี้ไปที่เพื่อนสองคนที่นอนเตียงเดียวกัน

“อืม แต่ถ้าเกิดโมราห์ไม่สบายใจบอกเราได้ตลอดนะ”ผมกลัวเธอจะอึดอัดเลยพูดบอกเธอไป เธอก็พยักหน้าพร้อมส่งยิ้มให้ผม

ในระหว่างที่นอนเอาจริงๆผมนอนไปหลับเลยครับ เพราะไม่เคยนอนเตียงเดียวกับผู้หญิงเลยแล้วยิ่งเธอเป็นสาวฮอตอีก นี่เป็นครั้งแรกเลยครับ

ฟึ่บ....ไม่ทันที่ผมได้ตั้งตัวอยู่ๆเธอก็หันมากอดผม ผมเลยก้มมองเธอ เธอหลับอยู่หนิ

“อะ อืออ”เธอเริ่มขยับมาใกล้ๆผม และกอดผมแน่นขึ้นเรื่อยๆ

“โมราห์ๆ”ผมเลยพยายามปลุกเธอแต่เธอกลับหลับสนิทสงสัยคงจะละเมอจริงๆ แต่เธอยังไม่หยุดเธอเริ่มใช่มือสอดเข้าไปในเสื้อของผมจากนั้นเริ่มลูบไปตรงหน้าอกของผม

“อื้ออ...”ผมรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัว มันจึงทำให้ผมเผลอหลุดเสียงร้องออกมา ผมไม่เคยโดนผู้หญิงทำแบบนี้มาก่อน...

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • โมราห์   บทที่ 23 The end

    บทที่ 23 The endหลังจากที่ผมบอกเลิกเธอ ผมก็กลับภูเก็ตทันที เลิกติดต่อเธอด้วย ผมบอกไว้ก่อนนะครับ เรื่องมีลูกผมไม่คิดจะโกรธเธอเลยมีก็แค่เลี้ยง ผมไม่สนใจว่าจะเป็นลูกใครด้วยแค่ให้เป็นลูกของโมราห์ก็พอแต่สิ่งที่ทำให้ผมโกรธมากๆนั้นก็คือ เธอโกหกผมมาตลอด ผมไม่ชอบคนโกหก ผมเลยรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นไงละครับ2 เดือนผ่านไปช่วงแรกมันก็เหมือนทำใจได้แหละนะแต่พอเวลาผ่านไป ผมได้เรียนรู้ว่าผมขาดโมราห์ไม่ได้จริงๆ“เห้อออ...คิดถึงจัง”“คิดถึงใครครับพี่”“ป่าววว...”“เออผมไม่เห็นแฟนพี่เลย”“เลิกกันแล้ว”“อ่อขอโทษด้วยครับ”“อืมไม่เป็นไร”“อ้าวแล้วพี่บ่นคิดถึงใคร แฟนใหม่?”“ไม่ใช่ ไปทำงานเถอะ”“ผมแค่จะบอกว่า คิดถึงก็แค่โทรไปผมไปแหละ”ก็จริงคิดถึงก็แค่โทรผมเลยลองปลดบล็อกเบอร์ของโมราห์จากนั้นโทรหาโมราห์“เลขหมายนี้ได้ถูกระงับการใช้งาน”มันพูดแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา เธอเปลี่ยนเบอร์เหรอ โอเคโทรหาพี่สาวดูหน่อยสิ“พี่สาวครับ ตุลย์เองนะครับ”“ว่าไงตุลย์ คือผมจะขอคุยกับโมราห์หน่อยสิครับ”“โมราห์ลาออกไปแล้วจ้ะ นี่เราไม่รู้เหรอ”“คือผมกะโมราห์เราเลิกกันแล้วครับ”“อ่อ พี่ขอโทษด้วยนะ”“ไม่เป็นไรครับ แล้วพี่พอรู้เบอร์ใหม่

  • โมราห์   บทที่ 22 ความห่างเหิน

    บทที่ 22 ความห่างเหิน1 ปีผ่านไป~ในระยะเวลาที่ผมมาผมกลับไปหาโมราห์ทุกอาทิตย์ บ้างครั้งโมราห์ก็ลงมาหาผมบ้าง มันเลยทำให้ผมกับโมราห์ไม่ทะเลาะกันเลย อาจะเป็นเพราะว่าผมกับเธอต่างคนต่างมีความคิดที่เหมือนกันส่วนเรื่องเซ็กซ์ ผมอยู่ที่นี้ทำแต่งานอย่างเดียวเลยครับ แทบที่จะไม่ยุ่งเรื่องนั้นเลย ถ้าจะมีก็มีตอนที่โมราห์มาหาผมหรือผมขึ้นไปหาโมราห์ เรายังทำรสนิยมเหมือนเดิมเลยครับ นั้นก็คือการที่เราชวนคนอื่นมาร่วมรักด้วยกันแต่ช่วงหลังๆผมแทบไม่มีเวลาว่างให้กับเธอเลยด้วยซ้ำเพราะงานผมเยอะมาก“โมราห์ผมอาจจะไม่ได้กลับนะอาทิตย์นี้”“อีกแล้วเหรอค่ะตุลย์”“ใช่ผมขอโทษด้วยนะ”“ไม่เป็นไรโมราห์เข้าใจค่ะ”มันเป็นแบบนี้เกือบจะห้าเดือน ที่ผมไม่ได้เจอเธอ และวันนี้แหละที่ผมจะกลับไปเซอร์ไพรเธอโดยการผมจะกลับกรุงเทพโดยไม่บอกเธอครับ“เดียวเราก็ได้เจอกันแล้วนะโมราห์”ผมพูดพลางอมยิ้มจนคนในรถทัวร์มองผมบริษัทรถแห่งหนึ่ง(รถยนต์)ผมถือช่อดอกไม้ช่อโตมายังหน้าบริษัทที่โมราห์ทำงาน เพื่อที่จะมาง้อเธอ“สวัสดีครับพี่สาว”“อ้าวตุลย์ มาหาโมราห์เหรอ”“ใช่ครับโมราห์อยู่ไหมครับ”“โมราห์ลาหนะ ดีใจด้วยนะตุลย์”“ดีใจเรื่องอะไรครับพี่”“แหม

  • โมราห์    บทที่ 21 เรื่องใหญ่

    บทที่ 21 เรื่องใหญ่วันนี้ผมมาทำงานปกติอย่างทุกวันครับ แต่ที่ไม่ปกติคือพี่เหน่งเดินมาแหละขอลาออกครับ“พี่เหน่งคิดดีแล้วเหรอพี่”“อืม พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าเขาตั้งใจจะย้ายพี่”ใช่ครับตั้งแต่วันนั้นที่หัวหน้าบอกกับผมว่าไปแค่สองอาทิตย์แต่นี้มันห้าเดือนแล้วครับ ที่พวกพี่เขาทำงานที่นั้น“แต่พี่ก็ได้เงินเดือนเพิ่มหนิ”“ใช่ได้เงินเพิ่มแต่พี่ต้องห่างลูกห่างเมียแบบนี้พี่ก็ไม่เอา”ใช่เป็นผมคงคิดถึงคนที่บ้านแย่“ตุลย์หัวหน้าเรียก”“ครับ”“โชคดีนะ”พี่เหน่งพูดขึ้น ทำไมมันฟังดูแล้วแปลกๆมากยังไงไม่รู้“ครับหัวหน้า”“ตอนนี้เงินเดือนของคุณเท่าไหร่นะ”“11,000บาทครับหัวหน้า”“อ่อ เออ...อย่างนี้นะ ได้ข่าวว่าจะเก็บเงินซื้อบ้านหนิ”“ใช่ครับ”“ย้ายไปทำงานที่ภูเก็ตสิ จะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าและที่สำคัญเงินเดือนเพิ่มเป็นเดือนละ23,000บาท”นี่มันเยอะมากเลยนะครับ มันเยอะมากจริงๆ ทำเอาผมตกใจมาก“เอาไง”“ผมขอให้คำตอบพรุ่งนี้ได้ไหมครับ”“ได้แต่ผมไม่อยากรอนานเพราะคนก็รอเหมือนกัน”หลังจากนั้นผมรีบกลับห้องและขอให้โมราห์กลับห้องเร็วเช่นกัน“ตุลย์มีเรื่องอะไรเหรอ”“คือผมเรื่องที่จะปรึกษาโมราห์หนะ”“อืมว่ามาสิ”“คือหัวหน้

  • โมราห์   บทที่ 20 ถึงเวลาที่จะลองของจริง 25+

    บทที่ 20 ถึงเวลาที่จะลองของจริง 25+“แม่ครับ ผมขอเถอะครับอย่าทำอะไรโมราห์เลย”ผมได้แต่ขอร้องแม่ของผม เพราะสิ่งที่แม่กับพี่ตาลพูดมันแรงมากจริงๆครับ“ถ้าแกเห็นมันดีกว่าแม่ก็ไม่ต้องมาคุยกับแม่”คุณแม่พูดจบท่านตัดสายผมทิ้งทันทีเลยครับ“เห้อเหนื่อยจังช่วงนี้”ผมได้แต่ถอนหายใจวันละสิบรอบเพราะความเบื่อหรืออาจจะเป็นเพราะห่างเซ็กซ์มานานก็ได้ครับ ส่วนโมราห์เธอดูเธอปกติมากครับอาจจะเป็นเพราะเธอไม่ได้ห่างเซ็กซ์แบบผมแต่สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้ก็คือผมรักเธอมากจริงๆ และผมก็เชื่อว่าเธอรักผมมากเช่นกัน ส่วนเรื่องของครอบครัวของผม ผมคิดว่ามันต้องใช้เวลาถึงจะทำให้แม่กับพี่ตาลเข้าใจผมกับโมราห์“ตุลย์คะ”“ว่าไงครับบ”“คือโมราห์คิดว่าเราทั้ง2ห่างจากการ.....มากนานแล้วนะคะ”ก็จริงของเธอผมแทบจะไม่มีเวลาทำเรื่องพวกนี้เลยด้วยซ้ำ“ถ้าอย่างนั้นเรา...”ผมพูดจบขึ้นคร่อมเธอทันที“ไม่ใช่อย่างนี้ค่ะ”“แล้วมันยังไง”“😏”เธอพาผมมายังโรงแรมม่านรูดแห่งนึง หรือเธอจะเปลี่ยนบรรยากาศกันนะ“เข้ามาสิค่ะ”ผมเข้ามาในห้องที่เธอจองเอาไว้ในห้องจะมีผู้ชายสองคนผู้หญิงหนึ่งคน“นี่มันอะไรกันโมราห์”ผมถามเธอขึ้นมา ในใจของผมได้แต่คิดว่าอย่าเป็น

  • โมราห์   บทที่ 19 รับรู้เรื่อง(ไม่จริง)ทั้งหมด

    บทที่ 19 รับรู้เรื่อง(ไม่จริง)ทั้งหมดผมพูดชื่อของคุณชัยแววตาของลิตาเปลี่ยนไปทันที แค่นี้ผมก็รู้แล้วครับว่าเรื่องที่พี่ตาลพูดคือเรื่องจริง“ว่าไง”“คะ คือ....”“พี่ตาลเล่าให้ผมฟังหมดแล้ว เรื่องคุณชัยและลุกชายของเขา”“ฮือๆ”“มันคือเรื่องจริงไหม”“จริง แต่โมราห์ไม่ได้อยากทำมันเลยนะตุลย์ ฮือๆ”“โมราห์แค่ทำตามที่ผู้จัดการเข้าสั่ง ถ้าเกิดโมราห์ไม่ทำมันอาจจะมีปัญหากับบริษัทได้นะ ฮือๆ”“เขาให้โมราห์ทำแบบนี้ทุกครั้งเหรอ”“อื้ออ ฮือๆ โมราห์ไม่อยากทำมันจริงๆ”“ถ้าโมราห์ไม่อยากทำไม่ต้องทำพรุ่งนี้โมราห์ลาออกไปเลยผมดูแลคุณได้”“ไม่ได้!!!!เออ..คือยังนี้นะตุลย์มันไม่ได้เสียหายอะไรหนิอีกอย่างโมราห์ได้เงินเยอะด้วย โมราห์อยากมีเงินเยอะๆเพื่อที่จะซื้อบ้านอยู่กับตุลย์ไง”“ไม่เป็นไรเลยโมราห์ ผมซื้อเองได้”“ไม่ได้ โมราห์ไม่อยากเอาภาระให้ตุลย์คนเดียว ขอเวลาโมราห์2ปีนะ โมราห์เก็บเงินได้โมราห์จะลาออกทันที”“............”“นะตุลย์ โมราห์ไม่เคยขออะไรตุลย์สักครั้งเลยนะ”“อืมก็ได้ 2 ปีนะ”“เย้ โมราห์รักตุลย์ที่สุด จุ้บ จุ้บ”ผมได้รู้ความจริงก็ยิ่งสงสารเธอเข้าไปใหญ่ทำไม ผู้จัดการของเธอช่างใจร้ายกับเธอขนาดนี้ ถ้าเก

  • โมราห์   บทที่ 18 ห้าม!!!!

    บทที่ 18 ห้าม!!!!คำพูดของพี่ตาลทำผมอึ้งไปเลยทีเดียว หรือพี่ตาลเคยมีเซ็กซ์กับเธอ“พี่พูดอะไรของพี่”“เจ้านายของฉันคุณชัยสั่งซื้อรถกับบริษัทที่แฟนนายทำงาน”“มันก็ไม่แปลกหนิพี่”“ไม่แปลกได้ไงทุกครั้งที่จะตกลงเซ็นสัญญาซื้อขายแฟนนายต้องไปนอนกับคุณชัย!!!”“อะไรนะ”“ใช่!!!รุ่นพี่ของฉันที่ซื้อรถกับนางก็เพราะเหตุผลนี้แหละ”“จริงเหรอครับ”“ใช่ไง ฉันเลยขอให้แกเลิกกับเธอไง”“แล้วล่าสุดทั้งคุณและลูกของคุณชัยต่างร่วมเซ็กกับเธอ”“แล้วพี่รู้ได้ไง”“คุณชัยให้ฉันเข้าไปร่วมเซ็กซ์ในครั้งนี้ด้วยไงหล่ะ แต่ฉันปฏิเสธ”“............”ผมนิ่งเงียบเพราะในใจของผมมันไม่รู้สึกโกรธเธอเลยสักนิด ผมเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมผมถึงคิดแบบนั้น“แกเงียบทำไม ทำไมแกถึงไม่ตกใจอะไรเลย”“คืออผม....”“อย่าบอกนะว่าแกรู้อยู่แล้ว”“ไม่ครับผมไม่รู้”“แล้วตกลงจะเอาไงจะเลิกไหม”“คือผม....รักเธอ”“แม้เธอจะเป็นคนแบบนี้เนียนะ”“............”“หึ แกไม่เห็นแกหน้าแม่บ้างเหรอว่ะ!!!!”“คือพี่ผม....”“ไปแกออกจากบ้านไปเลย ไป!!!!”“มีเรื่องอะไรกัน!!!!”คุณแม่ของผมวิ่งมา“มีอะไรกันเหรอค่ะ”“แกรีบพาแฟนของแกออกไปเดียวนี้!!!”“มันเรื่องอะไรตาลไล่โมราห์ทำไม

  • โมราห์   บทที่ 13 ว่าที่พนักงานดีเด่น

    บทที่ 13 ว่าที่พนักงานดีเด่น ผมกลับมาถึงห้องก็รีบอาบน้ำไปทำงานทันที เป็นครั้งแรกที่ผมไปทำงานแบบเหนื่อยมากๆ อาจจะเป็นเพราะผมไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน และเรื่องเมื่อคืนมันทำให้ผมคิดได้ว่าทำไหมผู้ชายถึงชอบซื้อกิน เพราะมันอร่อยแบบนี้นี่เอง และมันคงไม่ต่างอะไรจากผู้หญิงหรอกเนอะ “ทำไม

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
  • โมราห์   บทที่ 16 อาการแปลกๆ

    บทที่ 16 อาการแปลกๆในเมื่อโมราห์ต้องการแบบนั้นผมก็โอเคกับสิ่งที่โมราห์เลือก ถึงมันจะดูแปลกไปหน่อยแต่ตัวผมเองรับได้เธอรับได้แค่นี้ก็พอ“ตุลย์ๆวันนี้หัวหน้าเรียกประชุม”“กี่โมงครับพี่”“อีก5นาที”“ได้ครับ”ห้องประชุม“มีเรื่องใหญ่”“เรื่องอะไรเหรอครับหัวหน้า”“ทางบริษัทจะเปิดบริษัทอีกสาขาที่ภูเก็ตเข

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
  • โมราห์   บทที่ 10 งานใหม่

    บทที่ 10 งานใหม่โมราห์ฉันตื่นมาก็รีบอาบน้ำแต่งตัว ใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวที่รัดเนื้อรัดตัวสุดๆ ทำให้เห็นสวดทรงที่น่า....(เอา)สุดๆ ส่วนกระโปรงเป็นกระโปรงทรงเอยาวถึงเข่า ส่วนทรงผมของฉันปล่อยยาวตรงบวกกับการแต่งหน้าทาปากทำให้ดูสวยสุดๆ เริ่มงานวันแรกก็ต้องเอาให้ทุกคนอึ้งในความสวยของฉันไปเลยสิค่ะ“โมราห์วั

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
  • โมราห์   บทที่ 11 เล่นหูเล่นตา

    บทที่ 11 เล่นหูเล่นตาฉันเข้ามายังห้องผู้บริหาร ซึ่งน่าแปลกผู้บริหารเป็นหญิงสาวที่รุ่นราวคราวเดียวกับฉัน เธอมีหน้าตาที่เป็นมิตรและเธอดูใจดีมาก ฉันเข้ามาเธอก็ส่งยิ้มให้กับฉันทันที“แปลกใจเหรอ”เธอเอ่ยถามฉันด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล“คะ.....”บอกตามตรงทำเอาฉันเบาใจขึ้นเยอะ“ไม่คิดใช่ไหมว่าผู้บริหารจะอายุ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status