Librairie
Rechercher
Accueil / วัยรุ่น / โลกทั้งใบของยัยวิศวะ / ตอนที่ 12: อยากรู้รสจูบ(2/2)

Partager

ตอนที่ 12: อยากรู้รสจูบ(2/2)

Auteur: มิลค์เมษา
last update Date de publication: 2026-09-16 22:04:16

เวย์ชะงักไปครู่หนึ่ง มือที่จับพวงมาลัยกระชับแน่นขึ้นจนเห็นเส้นเลือดที่หลังมือ แต่เขาก็ยังทำหน้านิ่ง
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Previous Chapter Next Chapter
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • โลกทั้งใบของยัยวิศวะ   ตอนที่ 38: เจ็บไปทั้งหัวใจ(3/3)

    ยิ่งพยายามลบภาพพวกนั้นออกไป ความทรงจำในอดีตกลับยิ่งชัดเจนขึ้นมาเหมือนฉายซ้ำ ภาพวันที่เธอเริ่มตามจีบเวย์ใหม่ๆ ความเขินอายที่เผลอไปสบตากันครั้งแรกในห้องสมุด ภาพบรรยากาศตอนไปออกค่ายอาสาด้วยกัน ที่ที่เธอและเขาได้ใกล้ชิดกันท่ามกลางความลำบากแต่กลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นในใจ วันที่เดินจูงมือกันผ่านตลาดนัดเล็กๆ ซื้อของกินข้างทางด้วยกันด้วยเสียงหัวเราะที่สดใสที่สุด...ทุกอย่างมันดูจริงใจเหลือเกินในตอนนั้น มันเคยมีความสุขจนเธอกล้าที่จะฝากชีวิตไว้ในมือของเขาแต่แล้วภาพเหล่านั้นก็ค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นเศษเสี้ยว เมื่อความจริงที่เห็นในวันนี้เข้ามาแทนที่ ความสุขแสนหวานในอดีตกลายเป็นตราบาปที่ย้อนกลับมาเยาะเย้ยความโง่เขลาของเธอ บัวสับสนกับภาพที่ตีรวนไปหมดจนกลั้นเสียงสะอื้นไว้ไม่อยู่เสียงสะอื้นที่พยายามกลั้นไว้หลุดออกมาเป็นระยะ สลับกับเสียงพึมพำที่สั่นเครือจากริมฝีปากที่ไร้สีเลือด "เรื่องทั้งหมดนี้มันคืออะไรกันแน่... ไอรินท้องกับพี่เวย์อย่างนั้นเหรอ?" เธอถามตัวเองซ้ำๆ ราวกับคนเสียสติ ความสับสนที่เกาะกินใจทำให้ทุกอย่างรอบตัวดูเลือนราง"ถ้าไอรินท้องกับพี่... แล้วที่ผ่านมา พี่หลอกบัวมาตลอดเลยใช่ไหม?" น้ำตาที

  • โลกทั้งใบของยัยวิศวะ   ตอนที่ 38: เจ็บไปทั้งหัวใจ(2/3)

    ทว่าเพียงครู่เดียว ไอรินก็ปรับสีหน้าให้ดูน่าสงสาร เธอแสร้งเดินเข้ามาใกล้แล้วเอื้อมมือมาเกาะแขนเวย์ไว้แน่นราวกับคนไม่มีที่ไป "อย่าไล่ไอรินเลยนะคะเวย์...ไอรินไม่มีที่ไปแล้วจริงๆ นะคะ" เวย์มองมือที่เกาะแขนเขาด้วยสายตาที่รังเกียจ ก่อนจะกระชากแขนออกอย่างไม่ใยดี ความอดทนของเขาหมดลงแล้วจริงๆ ในสถานการณ์ตอนนี้ "หน้าด้าน!" เสียงของวาฬตวาดลั่นอีกครั้งด้วยความเหลืออด "แกมันหน้าด้าน! แกทิ้งพี่ฉันไป แล้ววันนี้ยังจะมีหน้ากลับมาทำลายชีวิตเขาอีกเหรอ!" วาฬไม่ปล่อยให้คำพูดเป็นเพียงลมปาก เธอพุ่งเข้าไปกระชากแขนของไอรินจนร่างระหงถลาออกมาจากร่างของเวย์ "แกมันเลวมากที่กลับมาทำลายชีวิตพี่ชายฉัน!"เพี๊ยะ!เสียงฝ่ามือของวาฬที่ฟาดลงบนใบหน้าสวยของไอรินดังสนั่นไปทั่วห้องจนหน้าสะบัดไปตามแรง แรงโกรธแค้นของวาฬทำเอาไอรินถึงกับเซถลาไปกองกับพื้นด้วยความตกตะลึง เวย์มองภาพนั้นด้วยสายตานิ่งสนิทไร้ซึ่งความสงสาร เขาไม่ได้ห้าม ไม่ได้เห็นใจ และไม่ได้เอ่ยปกป้องคนบนพื้นเลยแม้แต่น้อย"ออกไปจากห้องฉัน..." เวย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาและราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ไม่อย่างนั้นฉันจะให้ รปภ. มาลากเธอออกไป"สิ้นคำพูดนั้น เวย์ก็หันห

  • โลกทั้งใบของยัยวิศวะ   ตอนที่ 38: เจ็บไปทั้งหัวใจ(1/3)

    บรรยากาศภายในห้องนอนราวกับถูกแช่แข็ง ความเงียบงันถูกทำลายลงด้วยเสียงสะอื้นของบัวที่ยังคงดังระงมไม่ขาดสาย ร่างเล็กที่ทรุดกองอยู่กับพื้นไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างอีกต่อไป เธอเหมือนคนที่หัวใจแตกสลายไปแล้วจริงๆ ไอรินที่ยังคงอยู่ในอ้อมกอดของเวย์บนเตียงกว้าง แสร้งทำเป็นได้ใจและกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น หวังจะตอกย้ำภาพบาดตาให้บัวเห็นชัดๆ แต่ในวินาทีที่เวย์สัมผัสได้ถึงความสั่นสะท้านจากร่างกายของบัวที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว ความอดทนที่เขามีต่อความร้ายกาจของไอรินก็ขาดผึงลงทันที "ปล่อยดิวะ!" เวย์ตะคอกเสียงลั่นด้วยความเดือดดาลที่สุดในชีวิต เขาสลัดร่างไอรินออกอย่างแรงโดยไม่สนใจว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บหรือไม่ ก่อนจะรีบถลาลงจากเตียงแล้วก้าวตรงมาหาบัวที่ทรุดกองอยู่กับพื้นทันที มือหนาที่สั่นเทาเอื้อมไปประคองใบหน้าของบัวให้เงยขึ้นมาสบตาเขาอย่างแผ่วเบาที่สุด เวย์มองดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและหยาดน้ำตาด้วยความรู้สึกผิดที่ตีตื้นขึ้นมาจนจุกอก "บัว บัวครับ...มันไม่ใช่แบบที่บัวเห็นนะ ฟังพี่ก่อนนะครับบัว" เสียงของเวย์สั่นพร่าและแหบโหย ราวกับเขากำลังจะสูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตไปในวินาทีนี้ เว

  • โลกทั้งใบของยัยวิศวะ   ตอนที่ 37: ลางสังหรณ์(3/3)

    เมื่อมาถึงหน้าห้อง บัวหยุดยืนนิ่งอยู่หน้าประตู มือที่สั่นเทาของเธอขยับไปใกล้แผงรหัสผ่านอย่างลังเลใจ วาฬที่เห็นเพื่อนยืนนิ่งสนิทด้วยแววตาที่ว่างเปล่าจึงเอ่ยถามขึ้นเบาๆ "แกพร้อมใช่ไหมบัว...ถ้าเข้าไปแล้วแกเห็น… แกโอเคหรือเปล่า"บัวหันไปมองหน้าวาฬด้วยแววตาสั่นระริก ลมหายใจของเธอติดขัดเหมือนมีก้อนอะไรจุกอยู่ที่คอ เธอพยักหน้าตอบรับเบาๆ เป็นเชิงยืนยัน ก่อนจะตัดสินใจรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีกดรหัสผ่านเข้าห้องพักของคนรัก... ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด... บรรยากาศในห้องที่ควรจะเงียบสงบกลับแฝงไปด้วยความรู้สึกไม่ชอบมาพากลที่บีบคั้นหัวใจ บัวก้าวผ่านธรณีประตูเข้ามาในห้องโถงกว้าง ทั้งห้องเงียบสนิทจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวของตัวเอง แต่แล้วในวินาทีถัดมา ประสาทสัมผัสของบัวก็จับเข้ากับเสียงบางอย่างที่ดังแว่วมาจากห้องนอนของเวย์ มันเป็นเสียงของการเคลื่อนไหวที่ดูไม่ปกติ...บัวยืนนิ่งสนิท มือที่กำเข้าหากันแน่นจนสั่นระริก สายตาจับจ้องไปที่บานประตูห้องนอนที่เปิดอ้าทิ้งไว้เบื้องหน้า เธอรู้ดีว่าสิ่งที่รออยู่ภายในนั้นอาจเป็นสิ่งที่เธอไม่อยากพบเจอที่สุดในชีวิต แต่ความสงสัยและความเจ็บปวดที่ก่อตัวขึ้นลึกๆ ในใจกลับบัง

  • โลกทั้งใบของยัยวิศวะ   ตอนที่ 37: ลางสังหรณ์(2/3)

    ไอรินในชุดนอนสายเดี่ยวสีขาวสะอาดตา ทว่าเนื้อผ้าที่บางเฉียบ เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดและรูปร่างเย้ายวนที่ดูจะจงใจเปิดเผยมากกว่าความบังเอิญ ในหัวเขามีแต่คำถามว่าไอรินเข้ามาในห้องนอนของเขาได้ยังไง ความโกรธที่ถูกใครบางคนบุกรุกพื้นที่ส่วนตัวและจงใจสร้างสถานการณ์เริ่มก่อตัวขึ้นในอก เวย์พยายามสะกดกลั้นอารมณ์พลุ่งพล่านนั้นไว้ เขาไม่ได้เดินเข้าไปหาหรือเข้าใกล้เตียงแม้แต่นิ้วเดียว กลับกัน เขายืนมองภาพนั่นด้วยสายตานิ่งเรียบ พลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง"ไอริน..." เขาเอ่ยชื่อเธอออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและหนักแน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ แววตาของเขาปราศจากความหวั่นไหว มีเพียงความกดดันที่ถาโถมเข้าใส่หญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียง "เธอเข้ามาในห้องนอนฉันได้ยังไง และนี่มันหมายความว่ายังไง" ทันทีที่ไอรินลืมตาขึ้น เธอก็เปล่งเสียงหวานที่แหบพร่าคล้ายคนกำลังจะขาดใจ "เวย์... มาแล้วเหรอคะ" ไม่รอให้เวย์ได้ตั้งตัว หญิงสาวก็โถมตัวเข้าหาเขาอย่างแรงจนร่างสูงเสียหลักไปเล็กน้อย อ้อมแขนเรียวรัดร่างเวย์ไว้แน่นราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป"ไอรินคิดถึงเวย์ที่สุดเลยค่ะ" เวย์ชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความตกตะลึง ก่อนที่ความรู้สึกผิดต่อบัว

  • โลกทั้งใบของยัยวิศวะ   ตอนที่ 37: ลางสังหรณ์(1/3)

    เสียงร้องไห้ฟูมฟายเมื่อครู่เงียบหายไป เหลือทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่แผ่ซ่านไปทั่วห้อง บัวลุกขึ้นยืนด้วยเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด ดวงตากลมโตที่เคยฉ่ำไปด้วยน้ำตาบัดนี้กลับแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความเย็นชา เธอไม่ได้เสียเวลาจัดการคราบน้ำตาบนใบหน้า ปล่อยให้มันแห้งกรังอยู่อย่างนั้นร่างบางในชุดเดรสสีขาวสะอาดตา ชุดเดียวกับที่เวย์เคยชมว่าเธอใส่แล้วดูสวยที่สุด บัดนี้กลับดูหม่นหมองในความรู้สึกของเจ้าของชุด เธอคว้ากุญแจรถที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง มือของเธอยังคงสั่นเทา แต่มันไม่ใช่ความสั่นเพราะความอ่อนแอ หากแต่เป็นแรงขับเคลื่อนที่เกิดจากความอดทนที่มาถึงขีดสุดบัวก้าวเดินออกจากห้องด้วยจังหวะที่มั่นคง แม้หัวใจจะบีบตัวจนแทบขาดใจซ้ำๆ ทุกครั้งที่นึกถึงภาพถ่ายบนหน้าจอ แต่เธอก็ไม่ยอมให้ตัวเองล้มลงกลางทาง"ในเมื่อพี่เลือกที่จะโกหก...บัวก็จะไปหาคำตอบนั้นด้วยตัวเอง" เธอพึมพำกับความว่างเปล่า น้ำเสียงเรียบนิ่งปราศจากความลังเล ทว่า...ในเสี้ยววินาทีที่มือบางกำลังจะเปิดประตูรถ เสียงเรียกอันคุ้นหูก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง"บัว! แกจะไปไหน?"บัวชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ หันกลับไปมองก็พบร่างบางที่คุ้นเคย

Plus de chapitres

Vous vous intéresseriez aussi à

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status