โลกทั้งใบของยัยวิศวะ

[เปิดวาร์ปคิวท์บอยมหาลัย] โพสต์โดย: แอดมินหมูหวานสายเผือก

“กรี๊ดดดดดด! ประกาศข่าวด่วนระดับเฮอริเคนถล่มคณะแพทย์ค่ะทุกคน! ‘พี่หมอเวย์’ เดือนคณะแพทย์ปี 5 สุดหล่อ สุขุม นิ่งสนิทศิษย์ส่ายหน้า... ตอนนี้ ‘โสด’ แล้วร้อยเปอร์เซ็นต์จ้า! สายสืบรายงานมาว่าเลิกกับแฟนเก่าเพราะพี่แกไม่มีเวลาให้ (ก็เรียนหนักขนาดนั้นอะเนอะ) ใครจะต่อคิวเชิญเลย แต่อยากเตือนไว้ก่อน... รายนี้กำแพงสูงเสียดฟ้า หน้าตายยิ่งกว่ารูปปั้นกรีกโบราณ ถ้าใจไม่แข็งพอระวังหน้าแตกหมอไม่รับเย็บนะจ๊ะ!”

ตึก!

“กำแพงสูงเสียดฟ้างั้นเหรอ... หึ ๆ เดี๋ยวเจอกับยัยบัววิศวะ จะทลายกำแพงให้ราบเป็นหน้ากลอง!”

เสียงใสเอ่ยพึมพำกับตัวเองพร้อมกับคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลงบนโต๊ะม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์อย่างแรง ‘ใบบัว’ เด็กสาวปี 2 ขยับเสื้อช็อปสีน้ำเงินตัวเก่งของตัวเองเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววความแสบซ่าและมุ่งมั่นอย่างปิดไม่มิด

เธอแอบมอง แอบชอบ พี่หมอเวย์มาตั้งแต่ตัวเองเป็นแค่เฟรชชี่ปี 1 จนตอนนี้พี่เขาขึ้นปี 5 สเตจเอกซ์เทิร์นเข้าไปแล้ว โอกาสทองที่ฟ้าประทานคนหล่อมาให้คนโสดแบบนี้ ยัยบัวคนนี้จะไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือเด็ดขาด!

“นี่จ้ะ ซองข้อมูลระดับเอ็กซ์คลูซีฟ ลับเฉพาะคนในครอบครัว!” วาฬ เพื่อนสนิทในกลุ่มควบตำแหน่งน้องสาวแท้ ๆ ของพี่หมอเวย์ ยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลข้ามโต๊ะมาให้ด้วยท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ หันซ้ายหันขวาราวกับพวกมิจฉาชีพ จน ‘มีน’ สาวสวยสุดแซ่บประจำกลุ่มต้องเอาชีทเรียนหนาปึกฟาดเข้าให้ที่ต้นแขนเต็มแรง เพียะ!

“ยัยวาฬ ทำตัวเหมือนส่งยาบ้า! พี่เวย์แค่ชอบกินอะไร แกต้องทำลับลมคมในขนาดนี้ไหม” มีนเบ้ปาก

“โธ่ยัยมีน แกไม่รู้อะไร พี่เวย์น่ะเข้าถึงยากจะตายชัก ตั้งแต่เลิกกับแฟนเก่าไปรายนั้นก็อัปเกรดตัวเองเป็นหุ่นยนต์ไร้หัวใจ วัน ๆ อยู่แต่ตึกพยาธิกับห้องแล็บส่องกล้อง มีสิ่งนี้สิ่งเดียวเท่านั้นแหละที่จะทลายกำแพงน้ำแข็งของนางได้!”

ใบบัวไม่รอช้า รีบฉีกซองกระดาษนั้นออกทันที หัวใจเต้นระทึกด้วยความหวังว่าจะเป็นลายแทงสุดล้ำค่า แต่พอเห็นของข้างใน... เธอถึงกับกะพริบตาปริบ ๆ สมองเออเร่อไปสามวินาที “...นมอัดเม็ด?”

“ถูกต้องแล้วค่ะเพื่อนบัว!” วาฬตบโต๊ะฉาดใหญ่จนน้ำในแก้วกระเพื่อม “พี่ชายฉันเห็นนิ่ง ๆ สุขุม เรียนหมอเครียด ๆ หน้าดุเป็นเสือแบบนั้นน่ะ เสพติดนมอัดเม็ดซองละยี่สิบบาทมาก! ต้องเคี้ยวตอนอ่านหนังสือ ดูเคสคนไข้ ไม่งั้นสมองไม่แล่น เป็นความลับระดับท็อปซีเคร็ตเลยนะแก”

“หวานหมูเข้าทางคนสวย” ใบบัวยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “ข้าวฟ่าง! เย็นนี้ไม่ต้องกินข้าว เดี๋ยวฉันพาไปเหมานมอัดเม็ดหมดสหกรณ์คณะ เอาให้หมดเชลฟ์ไปเลย!”

ข้าวฟ่าง (เพื่อนสนิทพ่วงด้วยญาติที่สนิทเพียงคนดียวของใบบัวที่มีในเมืองไทย) สาวนุ่มนิ่มซื่อตาใสประจำกลุ่มสะดุ้งโหยง สะกิดแขนใบบัวเบา ๆ ด้วยความกังวล “บัว... จะดีเหรอ พี่เขาเป็นรุ่นพี่ปี 5 แถมพี่เขายังดุและนิ่งมากเลยนะ”

“ระดับนี้แล้วไม่มีคำว่าถอยในพจนานุกรมจ้า! ปฏิบัติการนมอัดเม็ด... เริ่มได้!”

ยังไม่ทันที่ใบบัวจะก้าวขาออกจากม้าหินอ่อน แรงดึงจากชายเสื้อช็อปด้านหลังก็ทำให้เธอก้าวขาไม่ออก เป็น ‘มีน’ ที่คว้าหมับเข้าให้พร้อมสายตาจับผิดตั้งแต่หัวจรดเท้า

“เดี๋ยวค่ะคุณเพื่อนบัว... จะไปจีบหมอหล่อระดับแรร์ไอเทมขวัญใจมหาวิทยาลัยทั้งที สภาพนี้จริงดิ?”

“สภาพนี้แล้วทำไมอะ? เสื้อช็อปนี่แหละซิกเนเจอร์ สาววิศวะกร้าวใจจะตายแก ผู้ชายชอบ!” ใบบัวยืดอกอย่างภูมิใจ