หวงรักคนเก่า

อดีต

ริชาเดินเข้าประตูโรงเรียนมัธยมชื่อดังแห่งหนึ่งในวันแรกของชั้น ม.4 ด้วยความรู้สึกหลากหลาย เธอสอบชิงทุนมาได้ทั้งที่ฐานะทางบ้านแค่ปานกลาง ทุกอย่างดูใหญ่โตและวุ่นวายเกินกว่าที่เธอจะเคยชิน

เธอเป็นคนเรียนเก่ง และมีนิสัยเงียบ ๆ กับคนอื่น เธอจะช่างพูดแค่กับเพื่อนที่สนิทเท่านั้น แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงที่สุดกลับไม่ใช่เรื่องเรียน หรือการมีเพื่อนสนิทที่รักกัน

แต่เป็นเพราะรุ่นพี่ผู้ชายคนหนึ่ง ที่เธอบังเอิญได้เจอเขา...

ริกเตอร์ รุ่นพี่ ม.6 สายวิทย์คณิต ที่ทุกคนในโรงเรียนรู้จัก ผู้ชายรูปร่างสูง ใบหน้าเย็นชา เดินผ่านไปตรงไหนก็มีสายตาคอยจับจ้อง เพราะความหล่อเหลาที่หาตัวจับยาก ทำให้เป็นที่หมายปองของผู้หญิงเกือบทั้งโรงเรียน

ริชาเคยเห็นเขาครั้งแรกตอนเปิดเทอมใหม่ ๆ ตอนนั้นเขาแค่เดินผ่านทางเชื่อมของตึกเรียน ด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่เห็นใครอยู่ในสายตา

แต่สำหรับริชา… มันเหมือนมีดอกไม้เบ่งบานขึ้นในใจของเธอ

เธอไม่เคยบอกใครว่าตัวเองแอบชอบรุ่นพี่คนนั้น นอกจากพราวฟ้าเพื่อนสนิท เธอทำเพียงแค่แอบมองจากระยะไกล แอบยิ้มเมื่อเห็นเขาเดินผ่าน และแอบเก็บภาพทุกอย่างไว้ในใจทุกครั้งที่มีโอกาส

ในแต่ละวันจะเห็นผู้หญิงเอาของและดอกไม้มาให้เขาเต็มไปหมด โดยเฉพาะในวันวาเลนไทน์ ที่เรียกได้ว่าเป็นหนุ่มฮอตอันดับหนึ่งของโรงเรียนเลยก็ว่าได้

จนกระทั่งวันหนึ่ง เพื่อนสนิทของริกเตอร์ที่ชื่อธีร์ดันรู้เรื่องที่เธอแอบชอบริกเตอร์ เพราะได้ยินพราวฟ้าแซวเธอที่ตรงทางเดิน

“เห้ยย!! ไอ้ริก” ธีร์พูดขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจนัก ขณะที่ทั้งสองคนยืนสูบบุหรี่หลังตึกเรียน

“น้อง ม.4 คนนั้นอะ ที่น่ารัก ๆ ชื่อริชาใช่ไหมวะ รู้ไหมว่าน้องเขาชอบมึง กูได้ยินเพื่อนเขาแซว"

"......"

"กูว่าล่ะทำไมน้องเขาชอบแอบมองมึงตลอดเลย”

ริกเตอร์เพียงแค่ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วพ่นควันขาวขุ่นออกจากปาก

“แล้วไง”

“ก็แค่บอกให้มึงรู้ กูว่าน้องเขาก็น่ารักดี”

“ผู้หญิงชอบกูมีเป็นร้อย” เสียงของเขานิ่งและเย็นชาเหมือนเคย “ทำไมกูต้องสนใจวะ”

"เออ หล่อสัด ๆ เลยมึงอ่ะ"

บทสนทนานี้ริชาไม่เคยรู้ เธอยังคงแอบมองเขาต่อไป แม้จะรู้ดีว่าตัวเองเป็นแค่เงาเล็ก ๆ ที่รุ่นพี่สุดฮอตอย่างเขาอาจไม่เคยสังเกตเห็นด้วยซ้ำ ว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งแอบชอบเขา จะเรียกว่ารักครั้งแรกเลยก็ได้ จนกระทั่งเขาเรียนจบชั้น ม.6 หลังจากนั้นเธอก็ไม่เคยเจอเขาอีกเลย

สองปีต่อมา

เสียงหัวเราะดังกึกก้องไปทั่วร้านเหล้าเล็ก ๆ ย่านหลังมหาวิทยาลัยชื่อดัง โต๊ะตัวยาวเต็มไปด้วยเครื่องดื่ม ไม่ว่าจะเป็นเบียร์ ค็อกเทล และอาหารหลากหลายชนิดที่สั่งมาเป็นชุดใหญ่

ริชานั่งอยู่ตรงมุมโต๊ะข้างพราวฟ้าเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมัธยม ใบหน้าเธอยิ้มแย้ม แต่แก้มทั้งสองข้างเริ่มมีสีแดงก่ำ จากค็อกเทลแก้วเดียวที่เธอดื่มไปก่อนหน้านี้

“โคตรดีใจเลยวะชา ที่ได้เรียนที่เดียวกับมึงอีก” พราวฟ้าตะโกนขึ้นมาด้วยเสียงแหบแห้ง แล้วชนแก้วกับเธอ

“กูคิดว่าตัวเองจะโง่จนสอบไม่ติดแล้ววะ"

"คิดอะไรแบบนั้น"

"ก็เพราะมึงนั่นแหละติวให้กู ขอบใจมากนะเพื่อนรัก"

"มึงขอบใจก็เป็นร้อยรอบแล้วมั้ง"

"ต่อไปนี้ชีวิตกูกับมึงจะไม่เหมือนเดิมแล้วนะ”

“ใช่… ไม่เหมือนเดิมแล้ว ” ริชายิ้มตอบเพื่อน เธอเองก็ดีใจมากเหมือนกันที่ได้เรียนมหาลัยเดียวกับเพื่อน เพราะเธอเป็นคนผูกมิตรกับคนอื่นไม่เก่ง

บรรยากาศรอบตัวตอนนี้เต็มไปด้วยความสนุกสนาน มีเพื่อนร่วมรุ่น ม.6 หลายคนที่สอบติดมหาลัยเดียวกัน แต่คนละคณะก็มาร่วมฉลองกันหมด

บางคนเมาจนเริ่มร้องเพลง บางคนหัวเราะลั่นโต๊ะ เวลาล่วงเลยไปจนถึงห้าทุ่มกว่า ในโต๊ะก็เริ่มทยอยขอตัวกลับทีละคนสองคน

ริชาเองก็เริ่มรู้สึกมึนหัวเล็กน้อย แม้จะดื่มไปแค่แก้วเดียว เธอเอามือแตะหน้าผากเบา ๆ แล้วหันไปกระซิบกับพราวฟ้า

“ฟ้า… กูขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ”

“ให้ไปเป็นเพื่อนไหม?” พราวฟ้าถาม ทั้งที่ตัวเองก็เริ่มมีอาการเมาชัดเจน ดวงตาแดงก่ำ เสียงพูดก็เริ่มยานคางขึ้นเรื่อย ๆ

“ไม่เป็นไร มึงเมามากแล้วนะ กูไปคนเดียวได้” ริชายิ้มตอบกลับ แล้วลุกขึ้นยืน

เธอเดินเลาะไปตามทางเดินแคบหลังร้าน ที่แสงไฟสลัวและมีกลิ่นบุหรี่เจือปนลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ

ก่อนจะถึงประตูห้องน้ำ ริชาก้มหน้าลงเล็กน้อย เพราะเห็นผู้ชายสองคนกำลังยืนสูบบุหรี่กันอยู่ตรงนั้น

เธอตั้งใจจะเดินผ่านไปให้เร็วที่สุด แต่ทันใดนั้น…

“น้องริชาเหรอ”

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นขัดจังหวะ ทำให้เธอชะงักฝีเท้าทันที

หัวใจของริชาเต้นแรงขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองไปยังทิศทางของเสียงนั้น ก่อนดวงตากลมโตจะเบิกโพลงด้วยความตกใจ