INTRO ห้าสิบแปดที่ไม่ใช่อายุ

เพียะ!

ฝ่ามือหนาฟาดลงบนก้นงอนงามอย่างแรงจนเกิดรอยแดงเป็นปื้นก่อนจะบีบขยำเนื้อนุ่มนิ่มด้วยความมันเขี้ยว

“อ้าส์” เจ้าของร่างเล็กที่บัดนี้อยู่ในท่วงท่าสุดแสนจะเซ็กซี่ส่งเสียงครางหวานไม่ขาดปากพลางใช้ฝ่ามือยันผนังห้องน้ำอันคับแคบไว้เป็นที่ยึด

“แม่ง! แน่นฉิบหาย” ร่างสูงที่ยืนประกบหลังขบกรามเข้าหากันแน่นพร้อมกระหน่ำกระแทกจนอีกฝ่ายถึงกับเขย่งปลายเท้าบนรองเท้าส้นสูงหวังยืดตัวหนี

"อึก!" เขากลับรีบใช้มือทั้งสองข้างจับกระชับสะโพกผายไว้แล้วเร่งจังหวะเร็วขึ้น ความจุกเสียดตรงจุดนั้นทำเอาเธอเผลอตะกุยตะกายฝาผนังเป็นพัลวัน

ชายหนุ่มไม่หยุดอยู่เพียงแค่นั้น เขาโน้มตัวลงไปไล่ขบเม้มตามแผ่นหลังขาวเนียนแล้วใช้มือบีบสองเต้าเต่งตึงอย่างหยาบโลนเรียกเสียงครวญครางจากเธอไม่ขาดปากยิ่งเป็นการเติมเชื้อเพลิงที่กำลังร้อนระอุได้เป็นอย่างดี

"อ้ะ อ้า"

นิ้วเรียวสะกิดหยอกล้อยอดถันชูชันเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของเธอให้พุ่งทะยานถึงขีดสุดซึ่งเขารับรู้ได้จากแรงตอดรัดภายในที่บีบรัดซ้ำๆ ชวนให้รู้สึกทรมาน

ชายหนุ่มยังคงเป็นฝ่ายควบคุมจังหวะพร้อมกับสบถถ้อยคำลามกได้ไม่นาน ร่างกายก็เกร็งกระตุกแล้วปลดปล่อยลาวาอุ่นร้อนเข้าไปทุกหยาดหยดพลางหายใจเหนื่อยหอบ

ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็ชักแกนกายขนาดเกินมาตรฐานที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบขาวขุ่นออกมาผงาดข้างนอกซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ร่างเล็กหันขวับมองเขาด้วยความไม่พอใจ

ไม่แปลกหรอกที่จะถูกมองแบบนั้น ในเมื่อเขาตั้งใจทิ้งให้เธออารมณ์ค้าง...

"คุณจะเล่นแบบนี้ใช่มั้ยคะ ฮอตช์" ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงเลือดนกยกยิ้มน้อยๆ แววตาคู่นั้นฉายความเจ้าเล่ห์

หญิงสาวรีบผลักเขาให้นั่งลงบนฝาชักโครกที่ปิดสนิทก่อนจะตามขึ้นคร่อมด้วยความเร็วพลางจับมั่นแกนกายจ่อไปยังกลีบเนื้อของเธอแล้วค่อยๆ กดตัวลงกลืนกินจนสุดทาง

ถึงแม้จะเจ็บและจุกเพียงใด แต่เพราะความอยากเอาชนะจึงไม่แสดงสีหน้าทำนองนั้นออกมาให้เขาเห็นแม้เสี้ยววินาที

"เห็นมั้ยล่ะ ว่าเราเข้ากันได้..."

หญิงสาวไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบ เธอประกบลงบนริมฝีปากของเขาแล้วสอดแทรกเรียวลิ้นอุ่นๆ เข้าไปกระหวัดเกี่ยวเป็นพัลวันพลางส่ายร่อนสะโพกบดขยี้ความแข็งขืนระรัวเร็วจนก่อเกิดเสียงอืออาผสานเสียงเฉอะแฉะสะท้อนดังทั่วทั้งห้องน้ำ

คนที่เป็นฝ่ายควบคุมเกมรักถอดถอนริมฝีปากออกด้วยความพึงพอใจแล้วใช้แขนทั้งสองข้างคล้องคอเขาไว้จนหน้าอกอวบอิ่มคลอเคลียใบหน้าหล่อเหลาอย่างมีจริตจะก้านราวกับต้องการยั่วยวนและทรมานเขาในเวลาเดียวกัน

ชายหนุ่มเกร็งปลายลิ้นไล่เลียยอดถันที่แข็งเป็นไตพลางดูดดึงอย่างตะกละตะกลามสลับซุกไซ้ซอกคอหอมหวานเหมือนดอกไม้แล้วฝากฝังร่องรอยสีกุหลาบราวกับต้องการตีตราความเป็นเจ้าของ

“อ้ะ อย่าทิ้งรอย”

ไฟสวาทครอบงำจิตใจยิ่งปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนออกมาโดยไม่สนใจคำตักเตือนแล้วเริ่มใช้ปลายลิ้นลากเลียตามผิวเนื้อของเธออย่างหื่นกระหาย

"อื้อ! ฮอตช์"

หญิงสาวหดคอหนีเป็นระยะจากสัมผัสชวนวาบหวิว ขณะที่ช่วงล่างยังคงขย่มเร็วช้าสลับกันอย่างรู้งาน

"เรียกอีกสิ ผมชอบนะ เวลาคุณเรียกชื่อผมแล้วครางออกมาดังๆ" กระซิบชิดใบหูของเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าพลางสวนสะโพกขึ้นจนหญิงสาวถึงกับอ้าปากค้างก่อนจะปลดปล่อยเสียงแห่งความปรารถนาออกมาไม่ขาดปาก

"ฮอตช์ อ้าส์"

ปึก ปึก ปึก!

อื้ม~ แล้วทั้งสองก็เริ่มบดจูบกันอีกครั้งอย่างไม่รู้จักเบื่อ ขณะที่หญิงสาวเริ่มส่ายร่อนเร่งจังหวะด้วยความเสียวสยิวเพื่อพาตัวเองไต่ทะยานขึ้นสู่สรวงสวรรค์

หลังจากนั้นไม่นานอารมณ์ของเธอก็พุ่งทะยานถึงขีดสุดก่อนจะกระตุกแล้วปลดปล่อยหยาดน้ำหวานออกมาจนหมดสิ้นพร้อมๆ กับอีกฝ่าย

ใบหน้าจิ้มลิ้มฟุบลงบนบ่าของเขาพลางหายใจเหนื่อยหอบ ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นก็รีบลุกขึ้นจัดแจงชุดเดรสสีดำให้เข้าที่เข้าทางโดยมีอีกฝ่ายจ้องมองการกระทำนั้นพร้อมกับรูดซิปกางเกงยีนของตัวเอง

"สร้อยชาแนลไวท์โกลด์เพชร 18K ค่ะ"

"ค่าตัวสูงขึ้นเรื่อยๆ เลยนี่"

"รอบนี้ไม่ถึงสี่แสนด้วยซ้ำและเป็นค่าที่คุณทำรอยไว้บนตัวของฉัน"

"รู้อย่างนี้ผมน่าจะทำให้ทั่วทั้งตัว จะได้คุ้มค่ากับเงินที่เสียไปหน่อย"

"อย่ามาทำเป็นบ่นหน่อยเลย คนรวยๆ อย่างคุณ ขนตรงนั้นไม่ร่วงหรอก" เหลือบสายตามองใจกลางความเป็นชายแวบหนึ่งแล้วจัดทรงผมตัวเองลวกๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปจับปลายคางอีกฝ่ายแล้วโน้มตัวลงจุมพิตริมฝีปากหยักแผ่วเบา

"อย่าลืมนะคะ แล้วฉันจะนั่งสวยๆ รอรับค่าตัวอยู่ที่ห้อง" พูดจบหันหลังเปิดประตู

ชายสองคนที่กำลังยืนยิงกระต่ายอยู่หน้าโถปัสสาวะหันขวับมองเธอเป็นตาเดียวแล้วรีบรูดซิปกางเกงท่าทางลนลานก่อนจะเดินออกไป อันที่จริงคนที่ควรมีอาการแบบนั้นคือเธอไม่ใช่หรือ

ทว่ายังมีหนุ่มใจกล้าอีกคนที่ยืนจ้องมองเธออย่างพินิจพิจารณาผ่านกระจกบานใหญ่ด้วยสีหน้ากะลิ้มกะเหลี่ยอย่างไม่คิดจะปิดบัง

“เสียงครางช่างไพเราะเสนาะหูจังเลยนะครับ”

“ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ” เธอไม่ได้สะทกสะท้านกับคำพูดนั้นแถมยังส่งรอยยิ้มหวานหยดย้อยแล้วตรวจดูความเรียบร้อยของตัวเองอีกครั้ง

“สนใจไปต่อกับผมมั้ย?”

"คุณจ่ายไหวเหรอคะ"

"ถามแบบนี้เหมือนกำลังดูถูกผมเลยแฮะ"

"ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ ที่ถามเพราะฉันไม่รับงานแบบคืนเดียวจบ"

"พูดเป็นเล่น" สายตาคู่นั้นจ้องมองเธออย่างเคลือบแคลง

"แต่ถ้าคุณมีเงินมากพอให้ฉันปอกลอกสักหนึ่งปีก็โอเค"

"ว่าไงนะ"

"พอดีชีวิตของฉันขับเคลื่อนด้วยเงินนะคะ และต้องเป็นจำนวนตามที่ฉันต้องการเท่านั้น ถ้าให้ไม่ได้ก็อย่าหวังว่าจะได้แอ้ม"

หญิงสาวเบะปากเล็กน้อยแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำชายโดยไม่ลืมกดส่งข้อความหาชายหนุ่มที่สุขสมกันก่อนหน้าราวกับต้องการปั่นประสาท

[ฉันฝากของขวัญไว้ให้คุณด้วยนะ หวังว่าจะชอบค่ะ ฮอตช์]

หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็พาตัวเองไปปลดปล่อยอยู่หน้าเวทีราวกับชีวิตนี้ไม่มีอะไรให้ต้องสนใจอีกต่อไปแล้ว หญิงสาวยกแก้วขึ้นชนกับบรรดานักท่องราตรีที่ไม่รู้จักด้วยความสนุกสนาน

ส่วนทางด้านของคนที่เพิ่งได้อ่านข้อความถึงกับขบกรามเข้าหากันแน่นด้วยความไม่พอใจพลางเดินเข้ามาในห้องระดับวีไอพีของคลับซึ่งมีเพื่อนชายคนสนิทกำลังคลอเคลียอยู่กับสาวสวยถึงสามคน

"กูควรออกไปก่อน?" ถามด้วยน้ำเสียงไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

คนถูกรบกวนทำเพียงปรายตามองเพื่อนแวบหนึ่งแล้วหันบอกบรรดาสาวๆ ให้ออกไปก่อน จากนั้นจึงรูดซิปกางเกงพลางพูดขึ้นน้ำเสียงหยอกล้อ

“มึงก็ไปนัวมาเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ”

"เสือก"

“นั่นแหละ สันดานกูเลย"

"..."

"เออนี่ ก่อนหน้านี้ กูเห็นผู้หญิงหน้าตาคล้ายเวย์อยู่ที่นี่ว่ะ"

“แล้ว?”

“แต่ก็ไม่มั่นใจหรอกว่าใช่หรือเปล่า เพราะเธอคนนั้น แต่งตัวโคตรแซ่บ หนุ่มๆ นี่รุมล้อมกันเพียบ”

"..."

“ทำไมสีหน้ามึงเป็นแบบนั้น"

"แบบไหน"

"เหมือนไม่พอใจ"

"ทำไมกูต้องรู้สึกแบบนั้นด้วยวะ"

"มีแต่มึงเท่านั้นแหละที่รู้ว่าทำไม อย่ามานึกเสียดายทีหลังก็แล้วกัน"

ชายหนุ่มเลือกที่จะไม่ตอบอะไรออกไปแล้วยกแก้วคริสตัลกระดกหยาดน้ำสีอำพันลงคอรวดเดียวหมด สายตาเริ่มจับจ้องไปยังร่างเล็กซึ่งกำลังโยกย้ายส่ายสะโพกอยู่ท่ามกลางหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่ต่างมองเธอแทบจะกลืนกิน

ทำไมต้องรู้สึกเสียดายด้วยล่ะ?

ในเมื่อผู้หญิงก๋ากั่นที่กล้าถอดจีสตริงตัวจิ๋วไว้ให้เขาดูต่างหน้าแล้วไปเต้นเร่ายั่วยวนอยู่ตรงนั้น

คือผู้หญิงคนเดียวกับที่เพื่อนกำลังกล่าวถึง

ซึ่งยังคงอยู่ในสถานะ ผู้หญิงของเขา...