Beranda / มาเฟีย / ใต้อาณัติเฮียกัณฑ์ / บทที่ 1 เสือสาวอยากโดนล่า

Share

บทที่ 1 เสือสาวอยากโดนล่า

last update Terakhir Diperbarui: 2026-03-12 13:43:21

ณ มหาวิทยาลัย

          “น้ำริน แกหลบหน้าใครเนี่ย”

“ชวู่...จะเสียงดังไปทำไมกันยัยแพร” น้ำรินหันมองซ้ายขวา พลางก้มหน้าหลบใครบางคน แพรวาเห็นท่าทีเพื่อนสาวที่เหมือนต้องการความสงบก็ก้มหน้าไปกระซิบข้างหู

“แล้วสรุปหลบหน้าใคร”

“น้องแม็กซ์ดิ ไม่เห็นเหรอตรงโน้นอะ”

“อ่อ...น้องแม็กซ์ปี 2 สุดหล่อที่เรียนวิศวะไฟฟ้าน่ะเหรอ แล้วแกจะหลบทำไม ทำอย่างกับได้น้องเขามาแล้วหนี”

“เออ...ได้กันแล้วเลยหลบนี่ไง”

“ห๊า!!!” แพรวาอุทานเสียงดังทำให้น้ำรินต้องใช้มือเรียวเงื้อมไปกดหัวเพื่อนสาวอย่างเร่งด่วน แถมรอบข้างก็เริ่มมองมาที่ทั้งสองคน

“จะเสียงดังทำไมเนี่ย...แกจะอยู่ตรงนี้ก็อยู่ ฉันอยู่ไม่ได้แล้ว” น้ำรินคว้ากระเป๋า ก่อนจะมองซ้ายขวาหาลาดราวแล้วชิ่งหนีโดยเร็ว

“ระ...รอฉันด้วย” แพรวาที่เห็นท่าทีลนลานของน้ำรินก็วิ่งแจ้นตามทันที จนเดินหนีปลีกตัวออกมานั่งม้าหินอ่อนที่ใต้ตึกคณะของนิเทศของตน

ในขณะที่น้ำรินนั่งไขว้ห้างหายใจเหนื่อยหอบจากการวิ่ง แพรวาก็ยืนเท้าสะเอวมองเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“เล่ามา...”

“เรื่องอะไร...” น้ำรินพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก

“เรื่องน้องแม็กซ์ไง ไปได้กันตอนไหน” แพรวายังคงจ้องเขม็งอยากรู้ความจริง เพราะปกติแล้วไม่มีเรื่องไหนที่ทั้งสองจะไม่เล่าให้กันฟัง

“วันก่อนที่ไปผับกับแกไง”

“ฉันไม่เห็นรู้เรื่อง”

“เมาเหมือนหมาแบบนั้นแกคิดว่าฉันจะแบกแกมาส่งถึงคอนโดคนเดียวได้รึไง”

“หรือว่าวันนั้นน้องแม็กซ์คืออีกคนที่พาฉันมาส่งที่ห้อง...” แพรวาเบิกตาโต

“เออฉันไปอ่อยให้น้องเขามาช่วยเอง วันนั้นก็เลยได้กัน” แพรวาที่ได้ยินดังนั้นก็นั่งข้าง ๆ น้ำรินดวงตาเป็นประกาย

“นั่นมันน้องแม็กซ์สุดหล่อที่สาว ๆ ทั้งมออยากจะได้กันสักครั้ง เห็นว่าเต๊าะกันยากนักหนาด้วย เป็นไงเด็ดปะ”

“เฮ้อ...จืดสนิท ทำเอาไร้อารมณ์สุด ๆ”

“มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ” แพรวายังไม่อยากเชื่อสิ่งที่น้ำรินพูด เพราะน้องแม็กซ์ขึ้นชื่อว่าหล่อคม หน้าตาดี แถมยังมีกลุ่มซุบซิบของคนที่เคยกินกับน้องเขาบอกว่าแซ่บลืมตาย

“เรียกว่าน้ำต้มผักยังมีรสชาติที่ดีกว่า...” น้ำรินพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

“...” แพรวาถึงอึ้งกิมกี่กับความจริงที่ได้ยินจากปากเพื่อน

“มันควรเป็นฉันที่ร้องครางระงมรึเปล่า แต่กลายเป็นน้องเขาเอาแต่ร้องอู้อ้า อะไรก็ไม่รู้...เอาเป็นว่าไม่มีซ้ำแน่นอน”

“โอเค...รับรู้ถึงความชอกช้ำของแกแล้วล่ะ” แพรวาตบไหล่น้ำรินเพื่อเป็นการปลอบใจ เพราะแพรวารู้ดีว่าเพื่อนสาวไฮโซอย่างน้ำรินนั้นชอบเรื่องอย่างว่ามากแค่ไหน แถมลีลาของน้ำรินเองก็เด็ดสะระตี่ แต่ก็นั่นแหละที่ทำให้เกิดปัญหาตามมาบ่อย ๆ นอกจากหาคู่รวมเตียงที่เท่าเทียมได้ยากแล้ว ก็ยังทำให้พวกผู้ชายหลงน้ำรินกันจนหัวปักหัวปำ ทั้งที่น้ำรินก็ย้ำอยู่เสมอว่าความสัมพันธ์บนเตียงก็ให้มันจบที่เตียงเท่านั้น

น้ำรินแหงนมองท้องฟ้า ก่อนจะหันหน้าอันเศร้าสร้อยของตนไปที่แพรวา

“ฉันเบื่ออะแก เบื่อผู้ชายเด็ก ๆ หน้าใส ดีแต่ปาก หุ่นดีแต่จูบไม่เป็น แถมยังงอแงเหมือนหมาหวงก้างอีก” หน้าสวย ๆ ไม่ต้องแต่งเยอะก็กินขาดสาวทั้งมหาลัยกะพริบตาถี่ ๆ ใส่เพื่อนสาว

“แล้วยังไง? จะไปบวชเหรอ?”

“ยัยแพร!!!” น้ำรินมองค้อนเพื่อน ก่อนจะกรอกตามองบน

“ล้อเล่นนาเพื่อน...แต่เรื่องแบบนี้ฉันจะช่วยแกได้ยังไง”

“แกเป็นเด็กเสี่ยอยู่ใช่ไหม...งั้นพาฉันไปด้วยสิ...” แพรวาถึงกับตกใจหันขวับไปมองเพื่อนสาวที่จู่ ๆ ก็พูดในสิ่งที่แพรวาไม่เคยคิดว่ามันจะออกมาจากปากน้ำริน

“ห๊า!!!” แพรวาเบิกตาโต

“อย่ามองฉันแบบนั้น ฉันแค่อยากลองโดนล่าบ้าง ลองเจออะไรที่ไม่เคยเจอ มันน่าจะตื่นเต้นดีออกว่าปะ” น้ำรินยักไหล่ หน้าตาเฉยเมย เหมือนแค่อยากลองอะไรสนุก ๆ อย่างที่ปากว่าเท่านั้นจริง ๆ

“แกไม่มีปัญหาเรื่องเงินสักนิด แกจะมาเป็นเด็กเสี่ยเหมือนฉันทำไม? มันไม่ได้สนุกหรอกนะ” แพรวาย้ำด้วยน้ำเสียงห่วงเพื่อนนิด ๆ เพราะเธอรู้ดีว่าการเป็นเด็กเสี่ยมันไม่ได้ดีอย่างที่คิดแถมยังต้องทำแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ เจียมเนื้อเจียมตัวเพื่อแลกกับเงิน

“ก็ไม่เกี่ยวกับเงินไง...มันเกี่ยวกับความเร้าใจล้วน ๆ เพื่อนรัก หึ” น้ำรินลุกขึ้นยืน เท้าสะเอวมองแพรวาที่มีใบหน้าเหมือนอยากจะห้ามปรามเธอ

น้ำรินสะบัดผมเบา ๆ แล้วยิ้มให้เพื่อน

“ฉันแค่อยากรู้ว่า ถ้าฉันเป็นลูกเสือที่หลงเข้าถ้ำ...พ่อเสือจะกัดฉันแรงแค่ไหนกันเชียว”

“แกแน่ใจนะ...ว่าจะลองดู ฉันไม่อยากจะแนะนำเท่าไหร่จริง ๆ เพราะมันต้องอยู่ในกฎที่เคร่งครัด”

“งั้นหรอกเหรอ ยิ่งฟังยิ่งตื่นเต้นจัง” น้ำรินแววตาเป็นประกาย ในขณะที่แพรวาต้องกุมขมับกับท่าทีเพื่อนด้วยความไม่เข้าใจ

“เอาเป็นว่าไปคุยกันที่รถยนต์ดีกว่า เรื่องแบบนี้ไม่ควรให้ใครรู้” น้ำรินรับคำเพื่อนก่อนจะเดินตามแพรวาไป

ภายในรถแพรวา

 “นี่แพรวา แล้วตอนนี้เสี่ยคนไหนเลี้ยงดูแกอยู่” น้ำรินเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา

“เฮียศักดิ์น่ะ”

“อุ้ยเรียกเฮียด้วย อยากมีโมเมนต์นั้นจัง”

“นี่น้ำริน แกอย่ามองว่ามันเป็นเรื่องปกตินะ ถ้าฉันไม่ขัดสนเรื่องเงินจนจำยอม ฉันก็ไม่คิดอยากจะใช้วิธีทางลัดนี้เลย”

“ก็บอกว่าให้ยืมเงินฉัน แกก็ไม่เอานี่หว่า”

“ฉันรู้ว่าแกเป็นเพื่อนที่ดี แต่ฉันไม่อยากให้เรามีปัญหาเรื่องเงินภายหลัง” แพรวาพูดในสิ่งที่คิด แม้เขาจะรู้ว่าน้ำรินรวยแค่ไหน แถมพร้อมจะหยิบยื่นเงินมาให้เสมอ แต่ยิ่งน้ำรินเป็นแบบนี้ เธอยิ่งไม่อยากรับ เพราะเธอหวงแหนความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนมากกว่าอะไรทั้งสิ้น เรื่องเงินแม้เธอจะยอมเสียตัวไปบ้าง แต่ที่เป็นอยู่ก็ยังพอรับได้

“เฮ้อ...ฉันก็ไม่ใช่พวกติดสินบนเพื่อนด้วยเงินขนาดนั้นสักหน่อย ฉันก็มีแต่แกเหมือนกันที่เป็นเพื่อนจริงใจไม่หวังเงินทอง แม้ฉันจะมีเงินให้แกผลาญเล่นก็ตาม”

“...” แพรวาได้แต่ส่ายหัวให้กับความคิดน้ำริน แต่ก็นั่นแหละ ตัวน้ำรินเองคนที่รวยล้นฟ้าชนิดที่ใคร ๆ ก็อยากผูกมิตร แต่เห็นแบบนี้แพรวาก็รู้ดีว่าน้ำรินฉลาดมองคนเก่งแค่ไหน สมกับเป็นลูกสาวของนักธุรกิจที่มองการณ์ไกล และอ่านใจคนเป็น

“ว่าแต่จะเริ่มการเป็นเด็กเสี่ยต้องทำยังไงก่อน”

“เป็นสมาชิกคลับก่อน”

“คลับ?”

“ถ้าให้พูดภาษาชาวบ้านล่ะก็ นายหน้าหาเสี่ยให้นั่นแหละ”

“แล้วแบบนี้แกไม่โดนหักเงินเยอะเหรอ คุ้มรึเปล่าเนี่ย ตกเย็นมาก็ไม่ค่อยจะว่างไปชอปปิงกับฉันเลย” น้ำรินกอดอกถาม

“โดนหักไม่เยอะ คลับนี้ค่อนข้างดีมีชื่อในวงการ พวกเสี่ยที่จะมาเป็นลูกค้าต้องรวยล้นมีประวัติเยี่ยม ส่วนเด็กที่จะมาอยู่ในรายชื่อตัวเลือกก็ต้องเด็ดพอควร แต่กฎก็เยอะหน่อยเพราะแต่ล่ะคนก็มีหน้าตาในสังคมพอควร”

“อ่อ เรียกว่า เงินดี ไม่ถูกเบี้ยว แต่แลกกับอิสระบางอย่างสินะ”

“ก็ประมาณนั้น” แพรวาตอบอย่างตรงไปตรงมา เธอขาดอิสระส่วนตัวไปจริง ๆ เพราะหากเมื่อไหร่ที่เฮียศักดิ์เรียก เธอก็ต้องไปทันทีไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม แต่ทุกครั้งเธอก็จะได้รับค่าตอบแทนไม่มีกลับมือเปล่า ซึ่งนั้นก็เป็นกฎของ RED CLUB ตั้งกฎไว้เช่นกันเพื่อรักษาผลประโยชน์ของเด็กในสังกัด

“โห...ไม่คิดเลยนะว่าวงการเด็กเสี่ยจะเป็นถึงขนาดนี้ ตื่นเต้นอยากลองเป็นเด็กเสี่ยวเร็ว ๆ จัง แล้วฉันต้องเริ่มยังไงก่อน”

“อ่ะนี่...ไปลงทะเบียนก่อน แล้วก็ใส่ชื่อฉันเป็นคนแนะนำ จะได้ผ่านอนุมัติขั้นแรกง่ายหน่อย” แพรวายื่น RED CLUB ให้ น้ำรินรับมันมาดวงตาเธอเป็นประกายเมื่อเห็นการ์ดนั้น

“ลงทะเบียนแล้วไงต่อ”

“ถ้าแกลงเสร็จแล้ว หากเขาส่งข้อความ หรือโทรบอกว่าผ่านการอนุมัติล่ะก็ ฉันจะพาแกไปที่คลับเอง”

“ได้...กลับคอนโดแล้วฉันจะรีบไปสมัครทันที ตื่นเต้นจัง...แหะ”

“หืม...” แพรวาส่ายหน้าให้กับท่าทีน้ำรินที่ดูเหมือนจะวาดฝันไว้ไม่น้อย

“ถ้าไม่เป็นอย่างที่คิด อย่ามาโทษฉันแล้วกัน ถือว่าฉันเตือนแล้วนะน้ำริน”

“เออ...รู้แล้วนา”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ใต้อาณัติเฮียกัณฑ์   บทที่ 4 สวัสดีค่ะ...เฮียกัณฑ์

    หลังจากน้ำรินกลับมากจากมหาลัย ก่อนที่เธอจะไปที่นัดหมาย เธอกลับมาในห้องของตัวเองก่อน และเปลี่ยนชุดนักศึกษาใหม่ทั้งหมด“ดีนะที่ยังเก็บชุดสุดเชยนี้ไว้” น้ำรินค้นดูชุดนักศึกษาสุดเชยที่เคยใส่ตอนปี 1 ขึ้นมา ก่อนจะสวมมันแทน ลบเครื่องสำอางออกแต่งหน้าอ่อน ๆ ให้ดูใสซื่อบริสุทธิ์ พร้อมเป็นลูกแมวในกำมือใครสักคน ก่อนจะทำตัวให้นิ่ง แล้วขึ้นลิฟท์ไปชั้น 906 ตามเวลานัดหมาย(19.00 น.)น้ำรินยืนอยู่หน้าประตูหมายเลข 906 ในชุดนักศึกษาสุดเชย เสื้อตัวใหญ่แบบปล่อยชาย กระโปรงพลีตยาวเกินเข่า แว่นตาหนาเตอะ กับผมหางม้าที่มัดหลวม ๆ เหมือนเด็กปี 1 ทั้งที่อยู่ปี 4ชุดดูไม่ใช่เธออาจจะใช่ แต่นี่แหละที่ทำให้เธอตื่นเต้นน้ำรินกดกระดิ่งไปหนึ่งครั้ง...ไม่นานประตูก็ถูกเปิดออกโดยชายผู้หนึ่ง ใบหน้าหล่อสะอาด ใส่สูทเนี้ยบก่อนจะผายมือเชื้อเชิญให้เธอเดินเข้าไปทันทีที่ประตูปิดลง น้ำรินก็เดินตรงดิ่งไปยังโซฟากลางห้องอย่างไม่ลังเล เพราะความคุ้นชิน แปลนห้องนี้...ดันเหมือนห้องเธอเป๊ะ!!!“คุณนั่งผิดตำแหน่งนะครับ” เสียงของชายคนดังกล่าวพูดขึ้นทำให้เธอสะดุ้ง“คะ?”“คุณยังไม่มีสิทธิ์นั่งตรงนั้นครับ รบกวนเดินมานั่งที่โต๊ะกินข้าวด้านนี้แทน

  • ใต้อาณัติเฮียกัณฑ์   บทที่ 3 RED CLUB

    ภายในห้องหนึ่งของ RED CLUBน้ำรินก้าวเข้าไปในห้องที่มีโต๊ะเพียงตัวเดียว กับผู้หญิงในชุดเดรสกำมะหยี่สีแดงเข้ม“ยินดีต้อนรับสู่ RED CLUB ฉันชื่อ เรย์ค่ะ เจ้าของนาม R. คุณชื่ออะไรคะ” เสียงของเรย์ไม่ดุ ไม่หวาน แต่น้ำรินกลับรู้สึกเหมือนถูกสายตานั้นมองออกทะลุปรุโปร่ง เป็นสายตาของคนประเภทเดียวกัน“รินค่ะ” น้ำรินพูดเสียงหวานหยดเรย์เปิดแท็บเล็ต ที่มีโปรไฟล์ของเธอขึ้นอยู่บนหน้าจอ ก่อนจะเงยหน้ามองน้ำรินด้วยสายตายากจะหยั่งถึง“ไม่มีประสบการณ์?” นิ้วเรียวของเรย์แตะจอบนข้อมูล “แต่ตอนที่คุณเดินเข้ามาในคลับนี้กลับดูไม่ใช่แบบนั้นนะ”น้ำรินจากที่เงียบ ก็ค่อย ๆ เผยรอยยิ้มออกมา เมื่อยิ่งเจอสถานการณ์คนระดับเดียวกันแบบผีเห็นผี ยิ่งทำให้เธอตื่นเต้นขึ้นไปอีก“ก็ตามที่ได้ระบุไปค่ะ” นิ้วเรียวของน้ำรินขยับกรอบแว่นไปหนึ่งที มุมปากยกยิ้มเล็กน้อยรอยยิ้มของเรย์ปรากฏบนใบหน้า ก่อนจะพูดออกมา“นั่นแหละ...แบบที่คลับเราหามานาน” เธอวางการ์ดสีแดงที่ดูต่างจากของแพรวาเล็กน้อยตรงที่มุมการ์ดมีตราประทับ R. สีทองอยู่“การ์ดสวยดีนะคะ แต่ดูเหมือนมันจะต่างจากของเพื่อนฉันไปเล็กน้อย” น้ำรินถามอย่างตรงไปตรงมา เพราะอย่างไรแล้วน้ำริน

  • ใต้อาณัติเฮียกัณฑ์   บทที่ 2 RED CLUB

    ณ คอนโดสุดหรูใจกลางเมือง น้ำรินหญิงสาวสุดสวย ตัวเล็กอุ้มง่าย แต่หน้าอกฟู สะโพกผาย เอวคอดกิ่ว ชนิดที่ใครเห็นก็ต้องไม่วางตา เธอเดินเข้ามาในเพนเฮ้าส์ส่วนตัวที่พ่อแม่ซื้อไว้ให้ เพราะไม่อยากให้เธอลำบากซึ่งแทบจะกินทั้งชั้นตึกเป็นห้องเดียวเธอโยนกระเป๋าลงโต๊ะกลาง ก่อนจะเดินไปหยิบไอแพดขึ้นมาเปิดเพื่อเข้าระบบของ RED CLUB ที่บัตรระบุไว้https ://redroom.in/redclub-accessหน้าจอสีดำสนิท มีเพียงโลโก้สัญลักษณ์ของคลับเท่านั้น“ยินดีต้อนรับสู่ RED CLUB คุณไม่ได้เป็นเป็นสมาชิก. สมัครสมาชิก.”จากนั้นน้ำรินคลิกที่คำว่า สมัครสมาชิกคลับ>สร้างโปรโฟล์ชื่อเล่น : Rinเพศ : หญิงอายุ : 22 ปีสถานะ : โสดเบอร์โทร : XXX-XXX-XX28ไอดีไลน์ : @namrin_050404XXระดับประสบการณ์ : ไม่มีเลย“ฮ่า...” น้ำรินหัวเราะเบา ๆ ให้กับตนเอง เธอไม่อยากใช้ตัวตนแม่เสือสาวพราวเสน่ห์อย่างที่คนในมหาลัยรู้จัก เพราะตัวตนที่เธอสมัครลงไปนี้ จะเป็นน้ำรินที่ใสซื่อ บริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใย อ่อนต่อโลก ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงิน ราวกับเธออยากเป็นลูกแมวตัวเล็ก ๆ ที่หลงทาง จากนั้นเธอก็หันไปสนใจกรอกข้อมูลต่อในเว็บไซต์คลับรสนิยมทางเพศที่ค

  • ใต้อาณัติเฮียกัณฑ์   บทที่ 1 เสือสาวอยากโดนล่า

    ณ มหาวิทยาลัย “น้ำริน แกหลบหน้าใครเนี่ย”“ชวู่...จะเสียงดังไปทำไมกันยัยแพร” น้ำรินหันมองซ้ายขวา พลางก้มหน้าหลบใครบางคน แพรวาเห็นท่าทีเพื่อนสาวที่เหมือนต้องการความสงบก็ก้มหน้าไปกระซิบข้างหู“แล้วสรุปหลบหน้าใคร”“น้องแม็กซ์ดิ ไม่เห็นเหรอตรงโน้นอะ”“อ่อ...น้องแม็กซ์ปี 2 สุดหล่อที่เรียนวิศวะไฟฟ้าน่ะเหรอ แล้วแกจะหลบทำไม ทำอย่างกับได้น้องเขามาแล้วหนี”“เออ...ได้กันแล้วเลยหลบนี่ไง”“ห๊า!!!” แพรวาอุทานเสียงดังทำให้น้ำรินต้องใช้มือเรียวเงื้อมไปกดหัวเพื่อนสาวอย่างเร่งด่วน แถมรอบข้างก็เริ่มมองมาที่ทั้งสองคน“จะเสียงดังทำไมเนี่ย...แกจะอยู่ตรงนี้ก็อยู่ ฉันอยู่ไม่ได้แล้ว” น้ำรินคว้ากระเป๋า ก่อนจะมองซ้ายขวาหาลาดราวแล้วชิ่งหนีโดยเร็ว“ระ...รอฉันด้วย” แพรวาที่เห็นท่าทีลนลานของน้ำรินก็วิ่งแจ้นตามทันที จนเดินหนีปลีกตัวออกมานั่งม้าหินอ่อนที่ใต้ตึกคณะของนิเทศของตนในขณะที่น้ำรินนั่งไขว้ห้างหายใจเหนื่อยหอบจากการวิ่ง แพรวาก็ยืนเท้าสะเอวมองเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็น“เล่ามา...”“เรื่องอะไร...” น้ำรินพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก“เรื่องน้องแม็กซ์ไง ไปได้กันตอนไหน” แพรวายังคงจ้องเขม็งอยากรู้ความจริง เพราะปกต

  • ใต้อาณัติเฮียกัณฑ์   บทนำ

    เมื่อเธอเลือกที่จะเดินเข้าสู่กองไฟ เพราะต้องการความร้อนแรงให้กับร่างกาย โดยไม่เคยคิดจะเอาใจเข้าไปเล่น...แล้วทำไมมันถึงได้เจ็บดั่งเช่น…ครั้งนี้เฮียกัณฑ์เดินเข้ามา แต่เธอกลับยกมือกันไว้ก่อน“ไม่ต้องมาแตะตัวรินเลยเฮีย เฮียคิดว่าทำแบบนี้มันสนุกรึไง คิดว่าให้รินมาดูเฮียเอากับผู้หญิงอื่นแล้วจะทำให้รินเจ็บเหรอ เหอะ...ไม่มีทางอยู่แล้ว คนอย่างน้ำรินรักษากฎเสมอ รู้ตัวตลอดว่าเป็นแค่เด็กที่โดนซื้อมา ยังไงฉันก็เป็นของเฮียอยู่แล้วนี่ จะทำอะไรก็เชิญ”เฮียกัณฑ์ไม่ตอบ เขาเพียงยืนมองน้ำรินนิ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำอย่างเย็นชา“เฮียไม่ได้ต้องการให้รินเป็นของใครทั้งนั้น”“เฮียไม่ต้องมาพูดดี ก็เห็น ๆ กันอยู่”“งั้นก็มาจบเกมนี้กันเถอะ น่ารำคาญ...”น่ารำคาญอย่างนั้นเหรอ... น้ำรินหันหน้าไปมองด้วยความไม่พอใจ แต่เฮียกัณฑ์ก็หมุนตัวเดินออกจากห้อง ประตูเปิดทิ้งไว้แบบนั้น“ชิส์...โอ๊ย!!!” ความเจ็บในกระพุ้งแก้มทำเอาร้าวไปทั้งหน้า เธอลุกขึ้นคว้ากระเป๋าเดินออกจากรีสอร์ตไปโต้ง ๆ อย่างไม่แคร์อะไรอีกต่อไป และเมื่อกลับมาถึงคอนโด XY ห้อง 906 ในขณะที่เธอกำลังจะเดินไปอาบน้ำ มือถือของเธอก็มีเสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันขึ้น แล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status