Share

บทที่ 122

Penulis: ซีซีโหย่วอวี๋
เผยมู่เหยี่ยเงียบไป

ลู่จั่วฝานยังคงทำท่าทางทีเล่นทีจริงตามสไตล์เขา: “ทีแรกก็ไม่อยากบอกนายหรอกนะ แต
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 282

    บางที สวรรค์อาจจะมีเจตนาอื่น เพื่อเปิดทางให้เธอได้ตัดขาดจากเผยมู่เหยี่ยได้อย่างเด็ดขาดเสียที ใช่... ต้องเป็นแบบนี้แน่ ๆอีกอย่าง ถ้าเธอไม่เก็บเด็กคนนี้ไว้ ถึงตอนนั้น... เผยมู่เหยี่ยก็คงไม่มีเหตุผลอะไรมาเหนี่ยวรั้งเธอไว้อีกแล้วใช่ไหม? เขาจะต้องยอมหย่าให้แต่โดยดีแน่นอน เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินซีอินก็เอ่ยขึ้นกะทันหัน: “อีอี ฉันจะโทรหาเผยมู่เหยี่ย” เซียวรั่วอีสนับสนุน: “โทรเลย! เรื่องนี้ควรให้เขารู้เอาไว้ ไม่อย่างนั้นต่อไปเขาจะหาว่าเธอใจร้าย...” “ไม่” หลินซีอินแย้ง: “ฉันจะไม่บอกเขาว่าลูกได้รับสารกัมมันตรังสีจนต้องจำใจเอาออก ฉันจะบอกแค่ว่า... ฉันไม่ต้องการเด็กคนนี้แล้ว” เซียวรั่วอีชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจเจตนาของเพื่อนอย่างรวดเร็ว: “ถ้าพูดแบบนั้น เขาจะยอมหย่างั้นเหรอ?” หลินซีอินพยักหน้า: “น่าจะเป็นแบบนั้น” เซียวรั่วอีลุกขึ้นยืน: “งั้นเธอโทรเถอะ ฉันออกไปข้างนอกก่อนนะ” หลินซีอินกดโทรออกหาเผยมู่เหยี่ยอย่างรวดเร็ว สัญญาณดังเพียงครั้งเดียว ปลายสายก็กดรับทันที น้ำเสียงของเผยมู่เหยี่ยที่ดังผ่านโทรศัพท์ฟังดูทุ้มต่ำกว่าปกติ: “หร่วนหร่วน” หลินซีอินคิดในใจ หากเป็นช่วงที่

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 281

    ตอนที่เซียวรั่วอีมาปรากฏตัวตรงหน้า หลินซีอินยังคงนั่งอยู่ในรถ เธอขยับตัวไม่ไหว แขนขาอ่อนแรงไปหมด ดวงตาแดงก่ำ เซียวรั่วอีเห็นแล้วปวดใจแทบแย่ เธอประคองเพื่อนลงจากที่นั่งคนขับแล้วพาขึ้นรถของตัวเอง เธอให้หลินซีอินนอนเอนหลังอยู่ที่เบาะหลัง ยังไม่พาไปโรงพยาบาล แต่พากลับไปที่บ้านของตัวเองก่อน เมื่อครู่นี้ทางโทรศัพท์ หลินซีอินเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เธอฟังแล้ว ถังอี่เซินโทรศัพท์มาบอกหลินซีอินว่าโรงงานเคมีฝั่งนู้นเกิดเรื่องขึ้น ก่อนหน้านี้มีพนักงานคนหนึ่งสะเพร่า เปิดเครื่องจักรทิ้งไว้ตลอดทั้งวัน ซึ่งเครื่องจักรตัวนั้นแผ่รังสีออกมารุนแรงมาก เทียบเท่ากับเครื่องเอกซเรย์ในโรงพยาบาลเลยทีเดียว เวลาป่วยแล้วไปเอกซเรย์ยังใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีหรือแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น แต่เครื่องนั้นกลับถูกเปิดทิ้งไว้เป็นวัน ลองคิดดูสิว่า คนที่อยู่ในห้องเดียวกับเครื่องจักรตัวนั้นในวันนั้น จะได้รับรังสีเข้าไปในร่างกายมากแค่ไหน พอโรงงานเคมีเกิดอุบัติเหตุใหญ่ขนาดนี้ ทุกคนต่างก็ตื่นตระหนก มีคนติดต่อไปหาถังอี่เซิน เขาถึงได้รีบมาบอกหลินซีอิน และวันนั้น หลินซีอินก็ไปที่นั่นด้วย เธอเข้าไปอยู่ในห้องนั้นพั

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 280

    เธอเรียนเก่งมาตั้งแต่เด็ก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะบทเรียนพวกนั้นง่ายดายสำหรับเธอ และอีกส่วนก็เพราะสองสามีภรรยาหลินอี้หมิงเข้มงวดกับเธอมาก เธอเป็นเสมือนลูกรักบ้านคนอื่นมาตั้งแต่เล็ก ทั้งว่านอนสอนง่ายและผลการเรียนดีเลิศ เธอไม่เคยเข้าไปข้องแวะกับเรื่องเละเทะเหล่านั้นเลยสักนิด ดังนั้น การที่หลินจื่อหาวถึงกับไปเล่นการพนัน แถมยังเล่นหนักขนาดนั้น จึงเป็นสิ่งที่หลินซีอินไม่อาจทำความเข้าใจได้เลยจริง ๆ ทั้งที่ไม่มีเงิน ถึงขั้นต้องโกหกเพื่อไปกู้หนี้ยืมสินมาเล่นพนัน นี่มันคนประเภทไหนกัน? ไม่ว่าอย่างไรหลินซีอินก็ไม่มีทางเข้าใจ เธอโกรธจนตัวสั่น นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ถึงได้หยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดโทรหาหลินจื่อหาว ทว่าเพิ่งกดโทรออก เธอก็ชิงกดวางสายไปเสียก่อน ครั้งแล้วครั้งเล่าที่หลินจื่อหาวรับปากว่าจะไม่เล่นพนันอีก แต่สุดท้ายเขาก็กลืนน้ำลายตัวเองทุกครั้ง พูดไปก็ไร้ประโยชน์ หลินซีอินตัดสินใจกลับบ้านสักเที่ยว เธอบอกเพื่อนร่วมชั้นเรียน และขอลาหยุดช่วงบ่ายกับจี้หมิงถัง จากนั้นก็ขับรถกลับบ้านตระกูลหลิน เธอไม่ได้บอกล่วงหน้า เมื่อถึงหน้าบ้านก็ยกมือขึ้นเคาะประตู คนที่มาเปิดประตูคือลู่เสวี่ยเ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 279

    หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ทั้งสองก็เล่นโยคะอยู่ในห้องต่ออีกหนึ่งชั่วโมง ก่อนจะแยกย้ายกันไปอาบน้ำและเตรียมตัวเข้านอน เซียวรั่วอีไถโทรศัพท์เล่นอยู่ครู่หนึ่งก็หันมาบอกหลินซีอินว่า: “ฉันออกไปข้างนอกแป๊บนึงนะ” หลินซีอินถามด้วยความแปลกใจ: “ดึกป่านนี้แล้ว จะออกไปไหนอีกล่ะ?”เซียวรั่วอีไม่ได้ปิดบังอะไร: “ฮั่วเซียนหยางมาน่ะ รออยู่ข้างล่าง” “งั้นก็รีบไปเถอะ”หลังจากนั้นไม่นานหลินซีอินก็ผล็อยหลับไป โดยไม่รู้เลยว่าเซียวรั่วอีกลับมาตอนไหน เช้าวันรุ่งขึ้น เซียวรั่วอีทำโจ๊กข้าวบดที่อุดมด้วยโภชนาการและทอดแพนเค้กไข่ให้เธอกิน พออิ่มหนำสำราญดีแล้วก็ขับรถไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัย นับตั้งแต่หลินซีอินล้มป่วยจนถึงตอนนี้ก็ผ่านไปเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว เพื่อนร่วมชั้นต่างก็พากันคิดถึงเธอ อู๋ซินเยว่กอดแขนเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย: “พี่ซีอิน พี่ไม่มาเรียน ไม่รู้เลยว่าอาจารย์จี้ดุแค่ไหน!” หลินซีอินเป็นเด็กหัวกะทิ ถึงขั้นเรียกว่าเป็นเทพแห่งการเรียนเลยก็ว่าได้ การบ้านที่อาจารย์จี้หมิงถังสั่ง พอมีเธออยู่ด้วย ทุกคนก็รอดตัวไปได้เปลาะหนึ่ง ถึงแม้ลี่สิงจือจะเก่งกาจไม่แพ้กัน แต่กลับไม่มีใครกล้าเข้าไปถามเขาเลยสักคน

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 278

    หลินซีอินส่ายหน้า: “ไม่ออกไปเจอหรอก นี่เธอซื้อของสดมาเหรอ?” “เลขาซื้อมาให้น่ะ” เซียวรั่วอีหิ้วถุงวัตถุดิบเดินเข้าไปในครัว: “เดี๋ยวทำซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานให้กินนะ” หลินซีอินเดินตามเข้าไป: “อย่าใช้งานเลขาให้มาทำเรื่องพวกนี้เลยน่า โทรบอกฉันคำเดียว ฉันลงไปซื้อที่ซูเปอร์มาร์เก็ตข้างล่างเองก็ได้” “จะปล่อยให้เธอไปได้ยังไงล่ะ” เซียวรั่วอีแย้ง: “เธอเป็นคนท้องนะ จะให้เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นมาไม่ได้เด็ดขาด อีกอย่างฉันก็จ่ายเงินเดือนเลขาตั้งแพง ให้ช่วยแวะซื้อของสดนิดหน่อยจะเป็นไรไป” หลินซีอินยิ้มพลางยื่นมือออกไป: “งั้นเอาต้นหอมมา เดี๋ยวฉันช่วยเด็ด” “ไม่ต้องเลย” เซียวรั่วอีดันหลังเพื่อนไปที่หน้าประตูห้องครัว: “นั่งอยู่ตรงนี้แล้วคุยเป็นเพื่อนฉันก็พอแล้ว” หลินซีอินจึงได้แต่ยอมนั่งลงแต่โดยดี เซียวรั่วอีง่วนอยู่กับการเตรียมของพลางพูดขึ้นว่า: “เผยมู่เหยี่ยฝากฉันมาบอกเธอว่า เขาไม่ได้นอกใจ เขากับหมิงชิงหว่านบริสุทธิ์ใจต่อกัน แถมยังบอกอีกว่าจะขอนัดเวลา เอาหมิงชิงหว่านมาเผชิญหน้าเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ด้วยนะ” พูดจบเธอก็หันกลับมามองหลินซีอิน: “เธอเชื่อไหมล่ะ?” หลินซีอินเอนศีรษะพิงกรอบประตู:

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 277

    ทว่าเมื่อมาถึงหน้าประตูห้องของตัวเอง เธอกลับเห็นเผยมู่เหยี่ยยืนรออยู่ด้านนอก “ประธานเผย แขกคนสำคัญนี่เอง” น้ำเสียงของเซียวรั่วอีแฝงความประชดประชัน: “ไม่ทราบเลยนะคะว่าประธานเผยจะให้เกียรติมาเยือนถึงที่ เลยไม่ได้ออกไปต้อนรับให้สมเกียรติ ต้องขออภัยด้วย” ใบหน้าของเผยมู่เหยี่ยดูอิดโรยเล็กน้อย ชายหนุ่มไม่ได้ถือสากับถ้อยคำที่แฝงความเป็นศัตรูของเซียวรั่วอี เขาเอ่ยปาก: “เราคุยกันหน่อยได้ไหมครับ” ในเมื่อหลินซีอินไม่ยอมเปิดโอกาสให้เขา เซียวรั่วอีซึ่งเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอก็อาจจะเป็นอีกทางเลือกที่เขาน่าจะลองคุยด้วยดู “ระหว่างเรามีเรื่องอะไรให้ต้องคุยกันด้วยเหรอคะ” เซียวรั่วอีตอบกลับ: “รบกวนหลีกทางด้วยค่ะ ฉันจะเข้าบ้านไปทำกับข้าวแล้ว”“ขอเวลาคุณแค่ยี่สิบนาทีเท่านั้น” เผยมู่เหยี่ยพูดต่อ: “ผมคิดว่าถ้าเป็นไปได้ คุณเองก็คงไม่อยากเห็นหร่วนหร่วนต้องหย่าหรอก จริงไหม” “งั้นคุณก็คิดผิดแล้วล่ะค่ะ” เซียวรั่วอีสวนทันควัน: “ฉันสนับสนุนให้หร่วนหร่วนหย่าแบบสุดตัวเลยล่ะ อ้อ แล้วอีกอย่าง หร่วนหร่วนก็บอกไปแล้วนี่คะว่าไม่อนุญาตให้คุณเรียกชื่อเล่นของเธอ ทำไมคุณถึงจำไม่ได้สักที” “ทีพวกคุณยังเรียกได้ แ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status