FAZER LOGINอายุ 28 แล้วไง? เริ่มต้นใหม่ในวงการวิศวกรรมจะเป็นไรไป! เพราะวิกฤตชีวิตทำให้‘ตาร์’ต้องเข้าสู่โลกเครื่องจักร หน้าที่ของเธอคือปิดดีลงานเซอร์วิส แต่ด่านหินที่สุดไม่ใช่คู่แข่งแต่เป็นวิศวกรหนุ่มรุ่นน้อง
Ver maisยินดีต้อนรับสู่โลกของ "ไฟแรงสูง"
"อะไรคือ Single Line Diagram... แล้วทำไมแอร์ตัวเท่าบ้านเขาเรียกว่า Chiller?"
'ตาร์' (28 ปี) นั่งกุมขมับอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ในห้องอบรมของ บริษัท พีเอ็ม เซอร์วิส แอนด์ เอนจิเนียริ่ง จำกัด นิ้วเรียวสวยเลื่อนดูไฟล์ P*F คู่มืออบรมพนักงานใหม่หนากว่าสามร้อยหน้าด้วยความรู้สึกเหมือนกำลังอ่านภาษาต่างดาว
หลังจากตกงานจากบริษัทนำเข้าเครื่องสำอางที่ปิดตัวลง ตาร์ที่อายุย่างเข้าใกล้เลขสามจำเป็นต้องรีบหางานใหม่เพื่อความอยู่รอด จนกระทั่งมาลงเอยกับตำแหน่ง 'เจ้าหน้าที่ฝ่ายขายและการตลาด' ของบริษัทดูแลระบบวิศวกรรมอาคารแห่งนี้ แม้ตอนสัมภาษณ์ผู้จัดการจะบอกว่า “ไม่จบวิศวกรก็ทำได้ ขอแค่ใจรักและพร้อมเรียนรู้” แต่พอมาเจอของจริงในวันแรก... ตาร์อยากจะร้องไห้โฮ
"น้องตาร์คะ เป็นยังไงบ้างเอ่ย?" 'พี่เจน' ซีเนียร์เซลล์รุ่นพี่เดินถือแก้วกาแฟเข้ามาทักทายพร้อมรอยยิ้มเห็นใจ "ตาเริ่มลอยแล้วนะเรา"
"พี่เจนคะ ตาร์ถามจริงๆ นะคะ... อีโวลต์ (Volt) แอมป์ (Amp) วัตต์ (Watt) เนี่ย ตาร์พอเข้าใจค่ะ แต่ไอ้ 'ระบบไฟฟ้ากำลัง' กับ 'ระบบดับเพลิงอาคารสูง' นี่มัน... มันไกลตัวตาร์มากเลยค่ะ ตาร์จะไปคุยกับลูกค้าฝั่งวิศวกรเขารู้เรื่องไหมคะเนี่ย" ตาร์โอดครวญพลางชี้ไปที่รูปตู้ควบคุมไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนหุ่นยนต์ทรานส์ฟอร์เมอร์สในหน้าจอ
พี่เจนหัวเราะเบาๆ ก่อนจะตบไหล่ให้กำลังใจ "แรกๆ ก็แบบนี้ทุกคนแหละจ้า ไม่มีใครเกิดมาแล้วรู้จักหม้อแปลงไฟฟ้าเลยหรอก หน้าที่ของเซลล์อย่างเรา ไม่ใช่การไปซ่อมเครื่องเอง แต่คือการ 'ฟัง' ว่าลูกค้ากำลังเจอปัญหาอะไร แล้วเอาปัญหานั้นมาบอกทีมช่างของเราต่างหาก... อ้อ! แต่ศัพท์เทคนิคพื้นฐานต้องแม่นนะ ไม่งั้นโดนพวกช่างหรือวิศวกรหน้างานของฝั่งลูกค้าเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่แน่ โดยเฉพาะพวกโรงงานอุตสาหกรรมน่ะ ตัวดีเลย"
"วิศวกรโรงงานดุมากเลยเหรอคะ?" ตาร์กลืนน้ำลาย
"แล้วแต่คนน่ะ แต่อย่างนิคมอุตสาหกรรมแถวมหาชัยที่เราต้องดูแลน่ะ มีโรงงานอาหารแช่แข็งอยู่เจ้าหนึ่ง ฝ่ายซ่อมบำรุงที่นั่นเคี่ยวมาก โดยเฉพาะผู้ช่วยผู้จัดการคนใหม่... เห็นว่าอายุแค่ยี่สิบหกเองมั้ง แต่เก่งและดุอย่าบอกใคร รายนั้นน่ะชอบลองภูมิเซลล์ผู้หญิงด้วยนะ"
คำขู่ของพี่เจนทำให้ตาร์ขนลุกซู่โดยไม่รู้ตัว หญิงสาวหันกลับมามองหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง แววตาที่เคยหม่นแสงเพราะความยาก เปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นทิฐิขึ้นมาทันที
อายุ 26 แล้วเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ? ดุนักใช่ไหม... ได้!
ตาร์สูดหายใจเข้าลึก ลากสมุดโน้ตเล่มใหม่เอี่ยมมาวางตรงหน้า ก่อนจะเริ่มคัดคำศัพท์แรกด้วยตัวบรรจง... 'PM - Preventive Maintenance (การบำรุงรักษาเชิงป้องกัน)' เธอจะไม่ยอมแพ้แค่วันแรกหรอก อายุ 28 แล้ว ไม่มีเวลามานั่งอาร์ตตัวแม่ ข้าวก็ต้องซื้อ สิ้นเดือนก็ต้องจ่ายค่าคอนโด!
ปูนชะงักมือที่กำลังขันนอต เขาไม่ได้หันกลับมามอง แต่ส่งเสียงตอบในลำคอ “ไม่เป็นไรครับ งานช่างพื้นฐานแค่นี้... อีกอย่าง มาออกแรงทำโน่นทำนี่ก็ดีกว่านั่งฟุ้งซ่านอยู่ในห้อง”“ฟุ้งซ่าน? คุณปูนหัวหน้าช่างผู้ไร้เทียมทานเนี่ยนะมีความรู้สึกฟุ้งซ่านกับเขาด้วย?” ตาร์แกล้งแซว หวังจะลดความตึงเครียดปูนเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะยอมเอ่ยออกมาเสียงเรียบ ทว่ามีร่องรอยความเจ็บปวดซ่อนอยู่ “...ผมเพิ่งโดนแฟนทิ้งครับ”ตาร์เบิกตากว้าง อ้าปากค้างไปทันที “อ้าว... เสียใจด้วยนะคะ”“เขาบอกว่าผมบ้างานเกินไป ไม่มีเวลาให้... วัน ๆ อยู่แต่กับตู้ไฟ เครื่องจักร Chiller ลบสามสิบห้าองศา” ปูนกระตุกยิ้มสมเพชตัวเอง ชายหนุ่มวางประแจลงแล้วหันกลับมาสบตากับตาร์ แววตาดุ ๆ คู่นั้นบัดนี้ดูเปราะบางลงอย่างเห็นได้ชัด “บางที... คำด่าของคุณตาร์ที่ร้านกาแฟวันก่อนก็อาจจะถูกมั้งครับ ผมมันอาจจะเป็นคนปากเสีย คุมอารมณ์ไม่ดี และน่ารำคาญจริง ๆ แฟนถึงไ
วันเสาร์ควรจะเป็นวันหยุดพักผ่อนแสนสงบของ ‘ตาร์’ หลังจากผ่านสัปดาห์แรกของการทำงานสุดทรหดและสมรภูมิคารมกับช่างหนุ่มรุ่นน้องสุดโหดมาได้อย่างหวุดหวิด หญิงสาววัยยี่สิบแปดปีอยู่ในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นสบาย ๆ ผมเผ้ามัดรวบเป็นดังโงะกลางหัว เธอกำลังก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ในห้องครัวเพื่อเตรียมทำมื้อเที่ยง รอสายจากแฟนหนุ่มที่ติดธุระต่างจังหวัดมาหลายวันทว่าความสงบสุขก็พังทลายลงในพริบตา เมื่อหูของเธอแว่วเสียง ซ่า... ซ่า... ดังผิดปกติมาจากห้องน้ำตาร์รีบสาวเท้าเดินไปเปิดประตูห้องน้ำดู ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความช็อกเมื่อพบว่าสายน้ำดีใต้ซิงก์ล้างหน้าเกิดแตกครูด แรงดันน้ำพวยพุ่งกระจายเป็นน้ำพุขนาดย่อมเจิ่งนองเต็มพื้นห้องน้ำและกำลังจะไหลทะลักออกมายังพื้นลามิเนตด้านนอกห้อง“วาย... ว้ายยย! ตายแล้ว ทำไมต้องมาแตกวันนี้เนี่ย!”หญิงสาวลนลานทำอะไรไม่ถูก มือเรียวรีบคว้าโทรศัพท์มือถือมากดสายตรงหาเบอร์ส่วนกลางของนิติบุคคลคอนโดมิเนียมทันทีด้ว
หลังจากโดนคำด่าชุดใหญ่ไฟกะพริบระเบิดใส่หน้าท่ากลางลานโรงงานอุตสาหกรรม ‘ตาร์’ ที่เพิ่งทรงตัวยืนได้อย่างมั่นคงบนรองเท้าส้นสูงสองนิ้วเจ้ากรรมก็หน้าร้อนผ่าว ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างจ้องลึกเข้าไปในตาของ ‘หัวหน้าปูน’ ช่างหนุ่มรุ่นน้องจอมปากจัดอย่างเอาเรื่อง สัญชาตญาณสาววัยยี่สิบแปดปีที่ถือคติ ‘ด่ามาด่ากลับไม่โกง’ ทำงานทันควันทันที!“นี่คุณปูน! แซวแรงไปแล้วนะคะ! คนเกือบจะเจ็บตัวแทนที่จะถามไถ่กันดี ๆ แต่กลับมาพ่นไฟด่าสับใส่กันยาวเป็นชุดขนาดนี้!” ตาร์โต้เถียงกลับทันควันพลางสะบัดแขนข้างที่โดนปูนคว้าไว้ออกเบา ๆ ใบหน้างามเชิดขึ้นแง่งอน “ฉันยอมรับค่ะว่าฉันใส่รองเท้าผิดประเภทมาหน้างานเพราะความรีบร้อน แต่มันก็เป็นอุบัติเหตุไหมคะ? ไม่เห็นต้องลากไปถึงขั้นยกเลิกสัญญาหรือแช่งให้ฉันเข้าห้องไอซียูขนาดนั้นเลยนี่!”ปูนเลิกคิ้วหนา จ้องมองยัยเซลล์รุ่นพี่ที่กำลังยืนเท้าสะเอวเถียงเขาฉอด ๆ อย่างไม่ยอมแพ้ แววตาคู่คมยังคงนิ่งสนิทขัดกับอารมณ
เช้าวันต่อมา บรรยากาศภายในออฟฟิศของ บริษัท พีเอ็ม เซอร์วิส แอนด์ เอนจิเนียริ่ง จำกัด ดูคึกคักขึ้นมาถนัดตาเมื่อ ‘ตาร์’ สาวเซลล์ป้ายแดงวัยยี่สิบแปดปีเดินยิ้มร่าเข้ามาพร้อมกับสมุดโน้ตเล่มสำคัญที่เธอเกือบจะเอาชีวิตไปทิ้งเมื่อวันก่อน ความมั่นใจที่เคยหดหายไปเพราะโดนตวาดใส่สาย บัดนี้ถูกเติมเต็มด้วยรายชื่ออุปกรณ์และลายมือหวัด ๆ ของช่างหนุ่มรุ่นน้องจอมปากร้ายตาร์ไม่รอช้า เธอรีบดิ่งตรงไปยังแผนกวิศวกรรมบำรุงรักษาทันทีเพื่อยื่นสมุดโน้ตที่เขียนรายละเอียดพาร์ทอะไหล่ที่ ‘ปูน’ ต้องการให้กับ ‘พี่บี’ หัวหน้าทีมช่างเทคนิคผู้เชี่ยวชาญของบริษัท“พี่บีคะ รบกวนช่วยเช็กพาร์ทตัวนี้ให้หน่อยค่ะ ลูกค้าโรงงานอาหารแช่แข็งมหาชัยต้องการด่วนที่สุดเพื่อเอาไปสแตนด์บายสำรองค่ะ เขาบอกว่ารุ่น ABB AF1650 ค่ะ” ตาร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงฉะฉาน มั่นใจเต็มร้อยว่าคราวนี้ออกเสียงเรียกชื่ออุปกรณ์ถูกทุกพยางค์แน่นอนพี่บีรับสมุ

















