Se connecterPartager
20
Date de publication:
2026-02-05 21:25:34
Dernier chapitre
ไฟสวาท 28
ค่ำคืนนี้ไม่มีดราม่า ไม่มีคำสัญญาใหญ่โต มีเพียงชายหญิงสองคนที่ผ่านทุกอย่างมาด้วยกัน และยังเลือกจะจับมือกันต่อไปในวันที่ทะเลเงียบและหัวใจ… ไม่ต้องระแวงอะไรอีกแล้วเสียงคลื่นยามค่ำดังสม่ำเสมอไม่ต่างจากคืนก่อน สุรเชษฐ์ยืนอยู่หน้าระเบียงบ้านพัก มือหนึ่งถือแก้วน้ำ อีกมือเท้าขอบราว มองเส้นขอบฟ้าที่มืดสนิท มีเพียงแสงดาวประปรายสะท้อนบนผิวน้ำเขาไม่ค่อยชินกับความเงียบแบบนี้นักไม่ใช่ความเงียบที่น่าอึดอัดแต่เป็นความเงียบที่ทำให้ได้ยินเสียงตัวเองชัดขึ้น“ยืนเหม่ออะไรอีกล่ะ”เสียงผู้หญิงดังขึ้นจากด้านหลัง สุรเชษฐ์หันกลับไปมอง ร่างบางยืนอยู่ตรงประตู มือหนึ่งอุ้มลูก อีกมือจับกรอบประตูไว้เหมือนกลัวจะเสียสมดุล“ลูกหลับหรือยัง”“หลับแล้วค่ะ แต่เหมือนจะตื่นง่าย เลยอุ้มออกมาเดินเล่นนิดหน่อย”เขาวางแก้วลงบนโต๊ะเล็ก ๆ แล้วเดินเข้าไปใกล้ มองใบหน้าเล็กที่ซบอยู่กับอกแม่ ดวงตาปิดสนิท หายใจสม่ำเสมอ“เดี๋ยวผมอุ้มเอง”“ไม่เป็นไร อุ้มไหวค่ะ”สุรเชษฐ์ไม่ได้เถียง เขาแค่ยื่นมือไปประคองหลังลูกเบา ๆ อย่างเก้ ๆ กัง ๆ เหมือนกลัวแรงมือของตัวเองจะมากเกินไป“เมื่อก่อนคุณไม่เคยคิดจะจับเด็กด้วยซ้ำ” เธอพูดเบา ๆ แต่ไม่ได้มี
ไฟสวาท 27
“กูไม่ได้ซนขนาดนั้น”“มึงลืมเรื่องปีนต้นมะพร้าวแล้วตกลงมาแขนหักหรือยัง”เสียงหัวเราะดังขึ้นพร้อมกัน รมิดานั่งมองภาพนั้นอย่างรู้สึกอิ่มเอม เด็ก ๆ กำลังสร้างปราสาททราย ผู้ชายสามคนช่วยกันขุด ช่วยกันแบกน้ำทะเลมาเท เสียงสั่ง เสียงบ่น เสียงหัวเราะดังปะปนกันไปหมด“ตรงนี้สูงไป เดี๋ยวพัง”“ไม่พังหรอกน่า เดี๋ยวกูค้ำไว้”“อย่าค้ำแรง เดี๋ยวลูกล้ม”ภาพวุ่นวายเล็ก ๆ แต่เต็มไปด้วยความสุขช่วงบ่าย ทุกคนกลับขึ้นบ้านพักเพราะแดดแรงเกินไป เด็ก ๆ นอนกลางวัน ผู้ใหญ่ได้เวลานั่งพักจริงจังเป็นครั้งแรก สุรเชษฐ์เปิดเพลงเบา ๆ จากโทรศัพท์ วางไว้บนโต๊ะ เสียงดนตรีคลอไปกับเสียงลมทะเล“คิดถึงเมื่อก่อนแล้วแปลกดีนะ” เขาเอ่ยขึ้น“ตรงไหน”“ตรงที่ตอนนั้นเราคิดว่าชีวิตมันจะพังหมดแล้ว”เกริกพลพยักหน้าเล็กน้อย“ใช่… แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้”“เพราะไม่ได้เดินคนเดียว” รมิดาพูดเสริมคำพูดนั้นทำให้ทุกคนเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเข้าใจเย็นวันนั้น พวกเขาช่วยกันทำอาหารอีกครั้ง คราวนี้เป็นเมนูง่าย ๆ เด็ก ๆ ช่วยหยิบของเล็ก ๆ น้อย ๆ บางคนช่วยจัดจาน บางคนช่วยถือช้อน ความวุ่นวายแบบครอบครัวใหญ่เกิดขึ้นอีกครั้งหลังอาหารค่ำ โต๊ะถู
ไฟสวาท 26
เสียงคลื่นซัดกระทบฝั่งดังสม่ำเสมอ ลมทะเลพัดเอื่อยพาไอเค็มอ่อน ๆ เข้ามาแตะปลายจมูก บ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากชายหาดมากนัก ประตูหน้าบ้านเปิดอ้าไว้รับลมยามเช้า เสียงหัวเราะของเด็กดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ ทำให้บรรยากาศเงียบสงบดูมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด“อย่าวิ่งเร็วสิลูก เดี๋ยวล้ม”เสียงผู้หญิงดังตามหลังร่างเล็กที่วิ่งนำหน้าออกไปยังสนามหญ้าหน้าบ้าน เกริกพลหันไปมองภาพนั้นก่อนจะยิ้มบาง ๆ เขาพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นอย่างลวก ๆ แล้วหันกลับไปช่วยอีกสองคนยกของลงจากรถ“เอ้า ระวังหน่อย ไอ้เชษฐ์ ของแตกแล้วกูไม่รับผิดชอบนะเว้ย”“โธ่เอ๊ย แค่นี้เอง ทำเป็นหวง”สุรเชษฐ์บ่นเสียงขุ่น แต่ก็ยกกล่องโฟมใบใหญ่ลงอย่างระมัดระวังอยู่ดี ข้าง ๆ กันนั้นรัชชานนท์ยืนกอดอกพิงรถ มองภาพเพื่อนสองคนกับครอบครัวของพวกเขาด้วยสายตาที่ผ่อนคลายกว่าที่เคยเป็นมา“ไม่คิดเลยนะ ว่าพวกเราจะได้นัดมาเที่ยวพร้อมหน้ากันแบบนี้จริง ๆ”“ทำไมวะ คิดว่ากูตายไปแล้วเหรอ” เกริกพลย้อนยิ้ม ๆ“ไม่ใช่… แค่นึกไม่ถึงว่าชีวิตมันจะสงบขนาดนี้”คำพูดนั้นทำให้ทั้งสามคนเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนต่างคนต่างย้อนคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ก่อนจะหัวเราะออก
ไฟสวาท 25
“ปล่อยมันไป ถ้ามันรักจริงก็ต้องพยายาม” เสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นด้านนอก ก่อนที่ร่างของเกริกพลจะโผล่มาพร้อมกับรมิดา“ไอ้เชษฐ์ ไอ้เพื่อนเวรตะไล” เกริกพลไม่พูดพร่ำทำเพลงกระแทกหมัดใส่เพื่อนไม่ยั้ง“โอ๊ย!” สุรเชษฐ์ร้องเสียงหลง แต่ไม่หลบ ยอมโดนต่อยจนเลือดกบปาก“ไอ้เพื่อนเวร!”“ฉันยอมรับผิดทุกอย่าง จะรับผิดชอบทุกอย่าง”“รับผิดชอบโดยการปล่อยให้น้องฉันท้องนี่นะ” เกริกพลทำท่าจะปล่อยหมัดใส่สุรเชษฐ์อีก รัชชานนท์จึงเข้าไปห้ามเอาไว้“พอเถอะ ไอ้เชษฐ์มันอยากรับผิดชอบ แต่น้องแกไม่ยอมเอง” เกริกพลหันขวับมามอง เขามัวแต่ไปง้อรมิดา เลยไม่ได้รู้เรื่องของน้องเลย ตอนรู้ว่าท้องนี่เขาแทบช็อก“แกอยากรับผิดชอบ โดยการมาเมาเหล้าแบบนี้น่ะเหรอ ทำไมแกไม่แสดงความจริงใจมากกว่านี้”“ไอ้เชษฐ์ไปง้อทุกวัน น้องมึงไล่เอง มันเลยมาเมาแบบนี้ กูยืนยันได้”“รู้ดีจริงนะคุณพี่เมีย”“ไอ้เชษฐ์มันชอบน้องมึงนานแล้ว ยกให้มันไปเถอะวะ”“มึงพูดง่าย น้องกูทั้งคน”“อ้อ... เหรอ น้องมึงทั้งคน เมียมึงนี่น้องกูไหมวะ” รัชชานนท์สวนกลับ เกริกพลถึงกับสะอึก พูดไม่ออกเลยจริงๆ รมิดาเองก็มองสามีเหมือนปรามว่าพอแล้ว ต่อยสุรเชษฐ์จนปากแตกตายก็ไม่มีอะไรดีขึ้น“
ไฟสวาท 24
เขาบดเบียดเรือนกายเข้าหา เสื้อผ้าอาภรณ์หลุดลุ่ยแทบจะถอดไม่ทันด้วยซ้ำ เสียงครางระงมพร้อมกับเสียงกระแทกกายเข้าหากัน เขาว่าจะเบามือ แต่มันทนไม่ไหวสุรเชษฐ์แค่บอกในใจ แต่ร่างกายที่บดเบียดเข้าหากันล้ำลึกเสียดสีกันจนต้องอ้าปากค้าง ครางไม่เป็นภาษาเธอเสียดสีหนักหน่วง หยัดสะโพกรับอย่างรัญจวนใจ สมองของเขาอื้ออึง ยามนี้รับรู้แค่ความสุขเสียวซ่านเท่านั้น กว่าจะหมดฤทธิ์ยาทำเอาสองร่างแทบไม่ไหวเขาพลิกร่างลงจากร่างของเด็กสาว ในขณะที่เธออยู่ในท่านอนคว่ำ หอบหายใจระรวยก่อนจะหลับไปสุรเชษฐ์ดึงร่างน้อยมากอด สำนึกสุดท้ายของเขาคือ ต้องรับผิดชอบ เด็กสาว แต่ตื่นมาเขาจะโดนเธอด่าอะไรบ้างยังไม่รู้เลย“พี่ขอโทษครับ”เพียะ!!! ฝ่ามือของเธอฟาดบนซีกแก้มของเขาเต็มๆ บอกได้คำเดียวว่าชาไปทั้งแถบ“พี่เชษฐ์ทำแบบนี้ได้ยังไงคะ”“คือพี่... พี่ไม่ได้ทำ”“ไม่ต้องมาแก้ตัวเลยค่ะ” เธอผลักเขาออกห่าง สุรเชษฐ์หันรีหันขวาง หน้าตาเหลอหลา ในขณะที่เธอตื่นขึ้นมาก็สวมเสื้อผ้าด้วยมืออันสั่นเทา “นิตาฟังพี่ก่อนครับ”“ไปให้ไกลเลย คนลามก ผีทะเล” เธอปั่นจักรยานหนี สุรเชษฐ์สบถ ไม่ใช่ว่าโกรธเด็กสาว แต่เขาต้องเดินกลับ พอๆ กับโมโหไอ้น้องเขยเวรตะไ
ไฟสวาท 23
เขายอมรับว่าเมื่อหลายปีก่อนอยากเอาชนะรัชชานนท์จริงๆ เอาน้องมันมาทำเมียนี่แหละสะใจดี แต่พออยู่ด้วยกันแล้วเขากลับรักรมิดาจริงๆ เธอเป็นคนน่ารัก ใจดี เป็นแม่บ้านแม่เรือน เมื่อก่อนเธอก็หนักแน่นกว่านี้มาก หลังๆ นี่แหละเธอเริ่มไขว้เขว แต่ยังไงเขาก็รักเธอ“จริงเหรอคะ” เธอเอ่ยถามสีหน้าตกใจไม่น้อย“จริงครับ หลักฐานจริง ไปตรวจสอบได้เลยว่าเด็กคนนี้ใครเป็นพ่อแม่ ไม่เชื่อพี่จะพาไปหานายทะเบียนอำเภอเลยครับ”“ไม่ต้องหรอกค่ะ” เธอรีบพูด ส่ายหน้าไปมา หน้าม้านทันที พี่ชายมาบอกมาเล่า ตอนแรกเธอก็ไม่เชื่อ แต่พอติดตามพฤติกรรมสามีเงียบๆ ก็ระแวง เลยกลายเป็นทะเลาะกัน สุดท้ายเลิกกัน เธอเลยหนีมาอยู่บ้านหลังนี้ ซึ่งเป็นบ้านอีกหลังในเมืองที่เกริกพลซื้อไว้ตอนพาลูกมาเรียนในเมือง ไม่ใช่บ้านในไร่ที่เขาอาศัยอยู่ “เข้าใจผิดแบบนี้จะทำโทษยังไงดี”“เอ่อ...” รมิดาขยับเข้าไปใกล้ ก่อนจะซบที่อกกว้าง ลูบไล้แผ่นอกเขา ไปมาอย่างอ้อนๆ“พี่แม็ก เรนขอโทษ”“พี่ยกโทษให้ภรรยาเสมอครับ แต่คราวหลังคุยกันก่อน อย่าใช้อารมณ์”“ค่ะ”“หมู่นี้เรนหงุดหงิดง่ายไปนะครับ”“ค่ะ” เธอตอบรับเสียงเบาหวิวอีก ท่าทีออดอ้อน“เป็นอะไรครับ ไม่สบายอะไรหรือเปล่
ไฟสวาท 18
“ว้าย! พี่นนท์ ลามก!” เธอดึงมือหนี ในขณะที่เขาหัวเราะหนักขึ้น“ล้อเล่น พามากินไอติมจริงๆ” คนอยากหลอกเด็กจับร่างอวบอุ้มขึ้นสู่อ้อมแขน“พี่นนท์” ชลลดากรีดร้องเสียงหลงเมื่อโดนอุ้มขึ้นสู่อ้อมแขน เธอคล้องคอหนาของเขาเอาไว้แน่น ค้อนคนบ้าป่าเถื่อน“กลัวเมียเหนื่อย จะอุ้มไปกินไอติม” ชลลดาได้กินไอติมแท่งโตจร
Dernière mise à jour : 2026-03-26ไฟสวาท 14
“พี่นนท์หยุดเลยนะ มีอะไรก็ชอบใช้กำลัง เอะอะจะยิงคนอื่น นึกว่าตัวเองเป็นเทวดาหรือไง”“ไม่อยากให้พี่ยิงใคร กลัวพี่ติดคุกเหรอ ขอบใจนะที่ลดาห่วงพี่”“เปล่า กลัวจะมีศพหน้าบ้าน เดี๋ยวผีตามมาหลอกลดา” ดูเหมือนเหตุการณ์จะลดความดุเดือดลงไปเมื่อชลลดาลงมา“กูไม่ให้มึงคบกับเรน”“ทำไม” เกริกพลเอ่ยถาม“ยังมีหน้าม
Dernière mise à jour : 2026-03-22ไฟสวาท 13
“คิดว่าลดากลัวหรือไง” คนปากเก่งพูดแล้วปากสั่นจนต้องเม้มปากเข้าหากัน“ใครอยากให้เมียรักกลัวผัวตัวเองกันล่ะ”“ลดาไม่ได้เป็นเมีย”“ที่ทำกันอยู่ไม่หยุดนี่เรียกอะไร เล่นขายของหรือไง”“ลดาเกลียดพี่นนท์”“รู้แล้ว ย้ำจริงเชียว เดี๋ยวก็จับกด”“พอแล้ว ระบมไปหมดแล้ว” จู่ๆ เธอก็ปล่อยโฮออกมา รัชชานนท์ถึงกับไปไม
Dernière mise à jour : 2026-03-21ไฟสวาท 11
รมิดาตัดสินใจโทร. ไลน์ไปหาเขา เพราะเธอนั้นก็นอนไม่หลับเหมือนกันเกริกพลกดรับสายแทบจะทันที เขาเองก็นอนไม่หลับเช่นกัน“พี่แม็กนี่น้ำเน่าเหมือนกันนะคะ แต่งกลอนเกี้ยวสาว”“พี่แต่งมั่วๆ เอาเมื่อกี้ครับ นอนไม่หลับเพราะคิดถึงเรน เรนเองก็ นอนไม่หลับเหมือนกันเหรอ”“นอนแล้วค่ะ แต่ยังไม่หลับ” เธอโกหกคำโต
Dernière mise à jour : 2026-03-19
Vous vous intéresseriez aussi à
เรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C98.7K Vuesดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย55.2K Vuesนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก67.4K Vuesหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ87.2K Vuesเธอกับเขาและเราสามคน 20++
มนต์ศิขริน29 Vuesไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80
นิชา อลีนา188 Vuesใจซ่อนปรารถนา
เย้ายวน69 Vuesมาเฟียเลือดหงส์
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์48 Vues
