Ang Makasalanang Asawa ni Mr. Whitman のすべてのチャプター: チャプター 2061 - チャプター 2070

Nang makita niya ang pag-aalala sa mga mata ni Madeline, pinisil ni Jeremy ang kamay niya at malambing siyang dinamayan. "Kahit na anong mangyari, mananatili ako sa tabi ninyo ni Lily. Basta't nandito ako, hindi ko hahayaang saktan ka ulit ni Carter." Habang pinakinggan niya ang mga pangako ni Jeremy, uminit ang puso ni Madeline, ngunit mas lalo siyang nag-alala. "Hindi Jeremy, sa tingin ko, ang taong pinaka nasa panganib ngayon ay ikaw dahil naniniwala pa rin siya na pinatay mo ang anak nila ni Shirley." Alam ni Jeremy na nag-aalala si Madeline sa kanya at hindi niya ito pwedeng hindi seryosohin. "Linnie, bumalik muna tayo sa Glendale. Sa ngayon, gustong samahan ni Carter si Shirley para gamutin ang sakit niya rito kaya pansamantalang wala siyang lakas na labanan tayo." Tinaas ni Jeremy ang kanyang mga mata para tignan ang munting prinsesa na nasa kanyang tabi. "Oras na rin para magkitang muli ang pamilya natin." Narinig ni Madeline na gustong dalhin ni Jeremy si Lilli

Nang makita niya ang papalapit na kaaya-aya at maliit na anyo, dahan-dahan ring ngumiti sa tuwa ang labi ni Fabian. Nang tumakbo si Lillian papunta sa kanya, lumuhod si Fabian at malumanay na hinawakan ang maliit na kamay ni Lillian. "Lily, mabuti at ayos ka lang." Nakahinga siya nang maluwag sa loob niya. Nang makita niyang ligtas ang maliit at kaaya-ayang bata ay doon lamang gumaan ng kaba na nararamdaman niya nitong mga nakaraang araw. Ngunit, nang maalala niya na iuuwi na nina Madeline at Jeremy si Lillian, para bang lumubog ulit sa ilalim ng dagat ang puso niya. Para bang naramdaman ni Lillian ang pag-aalala ni Fabian para sa kanya nitong mga nakaraang araw, kaya nilapitan niya si Fabian, tinaas ang kanyang mga kamay para malumanay na yakapin si Fabian, at pagkatapos ay malambing na sumubsob sa bisig ni Fabian nang ilang sandali. Tinaas ni Fabian ang kanyang kamay at hinawakan ang maliit na ulo ni Lillian; ang kanyang mga mata ay puno ng tunay na pag-aalala. Pinanood n

Nang makita ang nagtatakang tingin sa mga mata ng munting prinsesa niya, nagsimula ring sumakit ang puso ni Madeline. “Good girl, Lily. Babalik din kaagad si Fab.” Itinaas ni Lilian ang kanyang tingin para salubungin ang maamong titig ni Madeline na para bang tinatanong niya si Madeline kung totoo ba ito. Naunawaan ni Madeline ang ibig-sabihin ng munting prinsesa at seryosong nangako, “Ipinapangako kong siguradong babalik si Fab.” Nang marinig ito ni Lilian, ang pagtataka sa mga mata ni Lilian ay hindi na masyadong malala. Pagbalik sa kanyang upuan, masunuring umupo doon si Lilian buong oras. Nakikita ni Madeline at Jeremy na hinihintay ng bata si Fabian. Naalala nila ang unang pagkikita ni Fabian at lilian. Pagkatapos sagipin ni Fabian ang inosenteng Lily mula kay Felipe, nagkaroon ng samahan ang dalawa. Kahit noon ay pasaway si Fabian, kahit paano, unti-unti siyang naging mas maunawain. Naging mabait siya kay Lily. Sobrang bait. Nag-away pa sila ni Lana dahil kay

”Paano mo mabubuhat nang mag-isa ang tatlong maleta? Hayaan mo nang kunin ko ang isa.” Nang hindi na nagsasalita pa, kinuha ni Madeline ang itim na kahon gamit ng isang kamay at ang maleta gamit ng kabila. “Tara na Lily. Babalik na tayo sa hotel.” Narinig ni Lilian na tinatawag siya ni Madeline, ngunit nakatingin pa rin ang bata sa direksyon ni Evan nang matagal bago siya lumingon para sumunod kay Madeline. Syempre nararamdaman ni Madeline at Jeremy ang nararamdaman ni Lilian, pero hindi sila nagsalita. Pagbalik sa hotel, inilapag ni Madeline ang itim na kahon sa kama at tinawag si Lilian. “Lily, isa itong regalo mula kay Fabian. Tingnan natin kung anong nasa loob.” Kinurap ni Lilian ang malaki at maganda niyang mga mata at inabot ang maliit niyang kamay para hilahin ang ribbon at tinulungan si Madeline na buksan ang kahon. Pagkatapos itong buksan, nakaramdam si Madeline ng liwanag na tumatama sa mata niya. Nang tingnan niya nang maigi, natuklasan niyang ang laman ng kaho

Ngunit mas dumami ang pulang batik sa maliit na kamay ni Lilian kumpara sa kanina. Mukhang hindi ito isang karaniwang sakit sa balat. Di nagtagal, nakarating na rin si Jeremy. Nang makita ang maliliit na pulang batik sa maliit na kamay at braso ni Lilian, nagsalubong ang kilay ni Jeremy. “Dahil ba ito sa leukemia?” Hula ni Jeremy, ngunit wala siyang tiyak na sagot. Nagsalubong ang kilay ni Madeline. “Kaunti lamang mga bukas na dermatology clinic sa gabi, Jeremy. Ano sa tingin mo ang dapat nating gawin?’ “Puntahan ang doktor ni Lily.” “Si Evan ba ang tinutukoy mo?” Sa kasalukuyan, may pakiramdam si Madeline na si Evan lamang ang makakatulong sa kanilang malutas ang mga problema nila. “Bumalik na muna tayo sa hotel. Naiwan ko ang business card ni Evan sa hotel, kaya kailangan ko muna itong kunin.” “Hindi na ‘yan kailangan.” Biglang narinig ang boses ni Fabian mula sa isang tabi. Napalingon sa gulat si Madeline at Jeremy at nakita nila si Fabian na naglalakad patungo s