Iginiit ni Matilda, “Wow, hindi ko inaasahan na naaalala mo pa ang lahat ng ito. Sa totoo lang, hindi ko na nga maaalala ang ilang pagkain.”Pagkatapos, nagbuntong hininga siya at nagpatuloy, “Sa totoo lang, masarap din ang mga pagkain sa Sudbury, pero, hindi ko alam kung bakit, simula noong nag-aral ako sa kolehiyo dito, mas nagustuhan ko ang mga pagkain sa Aurous.”Sinabi ni Jacob na may nagsisising ngiti, “Naalala ko pa na palagi mong sinasabi na gusto mong gumawa ng ilang pagkain ng Sudbury para masubukan ko, sayang…”Nagbuntong hininga siya at mabilis na tinanong, “Ah oo, siya nga pala, Matilda, ano sa tingin mo ang pagpunta sa bahay ko para magluto ng hapunan? Sa totoo lang, sobrang daming taon na akong naghihintay, sana ay matupad ang pangarap ko balang araw!”Naantig si Matilda sa sinabi niya at sumagot, “Ayos lang sa akin, pero hindi ko alam kung libre si Paul ngayong gabi.”Pagkatapos, humarap siya kay Paul at tinanong, “Anak, may plano ka ba ngayong gabi? Kung wala, paa
続きを読む
