The Way She Said Goodbye의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

Huminga muna siya nang malalim bago magpatuloy. Nag-uunahan ang mga emosyon sa dibdib niya sa mga oras na 'to."Thank you for approving my deal, for letting me invest in your life. Gaya ng sabi mo, it won't be a smooth-sailing journey. But we will walk on waters hand in hand. Anuman ang dumating, k-kung paghiwalayin man tayo ng pagkakataon balang araw, gusto ko lang malaman mong ikaw at ikaw lang din ang mamahalin ko. Wherever you go, my soul will always find you, Adrienne. We are made for each other, at kahit anuman ang dumating, hinding-hindi magbabago ang nararamdaman ko para sa iyo. Ikaw at ikaw lang din ang mamahalin ko . . . ikaw noon, ngayon, at ikaw pa rin bukas. My love for you transcends a lifetime. Hindi gaya ng ibang vow, hindi kamatayan ang maghihiwalay sa atin. Not even death will do us part, Adrienne."Isinuot niya sa daliri ni Adrienne ang singsing at tiningnan ito nang diretso sa mga mata."Like this endless circle, my love for you has

"Eya, baby, behave there, okay? Bawal ma-stress si Tita Aveline, kaya sundin mo lang siya. She needs to be stress-free for your baby sister or brother in her tummy, okay?""Okay, mommy. I love you and daddy!" Eya said and gave her a flying kiss."Love you too, baby!"Itinapat ni Rienne ang cellphone sa mukha ni Andro na ngayon ay busy sa pagtingin ng kung ano sa camera niya."Bye, baby Soleia!"Nang matapos na ang tawag ni Eya ay hinarap niya si Andro na ngayon ay itinutok na naman sa kaniya ang camera. "Nakakahalata na ako, ah. For the past month, lagi mo akong kinukunan ng picture. I know I am the ever so gorgeous Rienne na maganda talagang subject for photography. Pero Andro ha, mayamaya ka kung kumuha ng picture! Mas maganda ba ako riyan kaysa sa personal?"Humalukipkip siya kay Andro na ngayon ay nagkakamot na ng batok habang ibinababa sa mesa ang hawak nitong camera."

"B-Baby . . . "Nag-angat ng tingin ang anak niya at nang magkasalubong ang mga mata nila, hindi niya na mapigilang mapaiyak. Napatingin din siya sa bandang kanan niya nang maramdamang may umalalay sa kaniya para makaupo sa kama. Ang asawa niyang si Andro, at gaya ni Eya ay naiiyak na rin ito. Niyakap niya nang mahigpit ang anak at hinagod niya ang likod nito."B-Baby E, stop crying na . . ."Nakasubsob lang ang mukha ng anak sa bandang dibdib niya at patuloy lang ito sa pag-iyak. Binalingan niya si Androng nakatingin sa kanila habang may malungkot na mga mata. "D-Does she know?"Sinabi iyon ni Rienne sa asawa nang pabulong. Buti at naintindihan nito. Tumango ito at napangiti nang malungkot. Nang dahil doon ay mas lalo niyang niyakap nang mahigpit si Eya. Mayamaya pa ay yumakap na rin si Andro sa kanila. Hinang-hina si Rienne sa mga oras na 'yon, pero pakiramdam niya ay na-recharge siya n

Bumuntong-hininga si Andro at lumunok. He wanted to cry at this very moment. But no. He has to reign himself. Hindi siya puwedeng mag-breakdown sa ngayon. He still needs to tell that beautiful story to her."So iyon nga. Alam ng binatang nagluluksa ang batang babae, kaya sinamahan niya ito. Hindi niya ito iniwan. Inalagaan niya ito at sinamahan hindi lang dahil sa parang naging responsibilidad niya na rin ito. He stayed with her because he wanted to do so. Hanggang sa isang araw, naramdaman niyang may nag-iba na sa pakikitungo noong babae sa kaniya."He paused for a while as he reminisced that moment."Hindi siya manhid para hindi malamang nagkakagusto na sa kaniya ang babae." Napangiti siya pagkabanggit noon. Hindi niya rin maiwasang mas bumilis ang tibok ng puso niya habang ikinukuwento ang bagay na iyon sa asawa niya."Masayang-masaya ang binata. Kaso, natakot siyang baka kaya ganoon ang pakikitungo sa kaniya noong babae ay dahil nakikita

"Do we really have to go there, Mom?" Hindi mapigilang mainis ni Andro nang sabihin sa kaniya ng mommy niyang pupunta raw sila sa bahay ng kaibigan nito.  Nanonood siya ng paborito niyang anime at ayaw niya talagang lumabas ngayong araw na `to. Mas lalong ayaw niyang sumama dahil ang pupuntahan nila ay ang bestfriend ng Mommy niya, ang Tita Amelia niya. Siguradong aabutin na naman ng oras-oras bago matapos ang kuwentuhan ng mga ito. Whenever Tita Amelia visits their house, she and his mom could actually talk to each other for several hours, non-stop. At talagang minsan ay inaabot na ito ng gabi. Kaya nga kinakabahan siya ngayong pupunta sila sa bahay ng mga ito. How many hours would it take his mom and his Tita Amelia as they catch up with each other? "Mom, can't I just stay here? Kahit ito na lang po ang gift niyo sa akin. Please?" Andro said in his unusually sweet voice. Saglit lang siyang tinapunan ng tingin ng mommy niya at bumalik na ito sa