Semua Bab Julie Tearjerky (Eraserheads Series #2): Bab 21 - Bab 30

DUMUKOT AKO NG slice ng mansanas at isinubo iyon habang ine-enjoy ang perks ng rocking chair na binili sa akin ni Roma at ang pag-uutos sa kanya. “Hayun pa, oh,” saad ko sabay nguso sa ilalim ng dining table namin. Umismid si Roma kaya nginitian ko siya nang matamis bago sumubo ulit ng slice ng mansanas. Gigil na dumapa naman siya para abutin iyong ilalim gamit ang walis tambo. May vacuum cleaner naman ako kaso ay iyan ang gamit ko kanina habang naglilinis. Bigla ba namang inagaw niya sa akin iyon nang makita akong naglilinis at sinabihan akong siya na ang tatapos kaya iyan ang napala niya. He told me to get my maternity leave already. Ang sabi ko naman sa kanya ay hindi pa pwede dahil eleven weeks pa before my due date saka ko pa ma-a-avail iyon. Kaso ay pinilit niya iyong network na pagtrabahuin na lang ako nang home-based. Pumayag naman sila kaya stuck ako rito sa tiny house ko at kain lang nang kain

NGITING-NGITI SI ROMA habang naglalakad kami papunta sa kotse niya. Katatapos lang naming magpa-ultrasound and we found out that we're having a girl and a boy as twins. Iyong pananahimik ni Roma nitong mga nakaraang araw ay agad na napalitan nang hindi mapalis-palis na ngiti dahil doon. Binuksan niya ang pinto ng front seat at inalalayan ako papasok at paupo roon. He had also put on the seatbelt around me. “Itutuloy na ba natin sina Mutyang Marikit at Maliksing Makisig?” I asked in jest, and he chuckled. “Why not? They're destined for that names,” he retorted smilingly. “Mutyang Marikit and Maliksing Makisig Buendia, tuldokt.” Napabungisngis ako at ngiti dahil doon. Pagkatapos niyang siguraduhing ayos na ang lahat ay sinara na niya ang pinto at umikot sa harap ng kotse upang pumasok sa driver seat. “Why don't we have a simple gender reveal party?” I suddenly asked him

LIMANG BUWAN NA sina Maki at Mari nang mapagdesisyunan kong magresign at tutukan ang pag-aalaga sa kanila. “Approved na ‘yong resignation ko,” hayag ko at binaba sa ibabaw ng patio table namin ang brown envelope na naglalaman ng lahat ng documents ko sa trabaho. Mula sa stroller ay kinuha at kinarga ko ang ngumiti kaagad sa akin na si Mari. Si Maki naman ay nakaupo sa isang hita ni Roma at pinapakain niya. “Kumusta naman ang mga baby ko? Nag-behave ba kayo kay maddy ha?” tanong ko at hinalikan sa matambok niyang pisngi si Mari. “Are you really sure about that? Pangarap mo ‘yan, ‘di ba?” tanong ni Roma. “Oo pero mas mahalagang matutukan ko muna ang paglaki ng kambal. Gusto kong maging hands-on sa kanila.” Napabuntong-hininga muna ako bago nagpatuloy. “Isa pa, sobra-sobra na ‘yong pinadala mo kina nanay at tatay sa Pilipinas. Hindi na nagtatrabaho si t

KALALABAS PA LANG namin ng airport pero mukhang kabado na agad si Roma. Ako rin naman, e. A week after that video call and preparing everything we needed, we flew back here in the Philippines. Gusto sana kaming samahan ni Tita Korina pero kailangan siya ni Sydney ngayon dahil nagkalabuan na naman ito at ang asawa at nababahala si tita sapagkat iyong mga bata ang naiipit. She was currently helping them to settle their issues. She offered to bring with us Ate Lotlot to chaperone us, but I politely declined. I explained to tita that my parents would not like that idea. Iba kasi sila mag-isip. Kapag nagdala kami ng kasama ay sigurado akong gagamitin nina tatay iyon laban sa amin. They would surely argue that we shouldn't have kids in the first place if we will just let someone else take care of them. They will assess our reasons and motivation if they align with our actions. They like it more when it's personal.

NAGING MAGANDA ANG tulog at gising ko pagkatapos kong maibahagi sa pamilya ko ang mga kinikimkim ko at mapag-usapan namin ang mga iyon. I'm happier, more positive, and relieved now. I can really start anew now without sad thoughts, silent cries, and an unmended broken heart. Pakiramdam ko ay naging malaya ako at talagang tunay na masaya. Hindi na rin pinilit pa ni tatay ang kasal namin ni Roma. He understood my stand and respected Roma's decision as well. Katunayan ay nasa tabi ko ang ama ng mga anak ko at sitting pretty sa may patio dining table namin habang humihigop ng kape niya. Hindi na siya takot at kabado, hindi gaya no'ng unang pagdating namin dito. Si tatay ang nagbubuhat kay Maki habang pinapaarawan ito samantalang na kay nanay naman si Mari. Kasama rin nila ang mga pamangkin ko. Sina Jillian at Ate Julia naman ay nasa kusina at naghahanda pa ng almusal namin. I wanted to help pero sabi nila a