Lahat ng Kabanata ng Remembering the Night: Kabanata 11 - Kabanata 20

Chapter Eleven: Kiss   Mugtong mga mata ang bumalot sa akin pagkadating sa condo ko. Ibinagsak ko ang sarili sa sofa at nanghihinang umiyak doon.   Una palang ay ayaw ko na sa kanya. Bakit ba naman kasi hinayaan ko ang sarili kong mahulog ng tuluyan sa kanya? Bakit hinayaan ko ang sarili kong magpaloko sa kanya?   Tawag ni Helena ang gumising sa akin kinabukasan, kinamusta ako. Nagpasensya naman ako sa kanya dahil hindi ko na nagawang magpaalam kagabi dahil sa nangyari.   “Ano ka ba okay lang. Siya nga pala, sama ka ba mamaya?”   “Oo naman. Bakit naman hindi?”   “Good. Maganda iyan ng ma lossen up mo naman ang sarili mo. Mukha kang broken hearted kagabi girl. Yung totoo, sino yung lalaking tinitignan mo kagabi? Boyfriend mo? Nambababae?”   Bigla akong natawa sa mga paratang niya. Kalaunan ay sinagot ko naman. “Hindi. Kakikilala lang,” pal

Chapter Thirteen: Threat I woke up with a breakfast in my bed. Wala na si Steff at mataas na ang sikat ng araw. Tumayo ako at ininda ko ka agad ang sakit ng ulo ko at hapdi sa gitna ng hita ko.    Nangyari na. We're done. I already gave myself to him. We already made love in this hotel. I woke up thinking of the day I met him. Anong nangyari Cass? Did you find yourself to him?    Lasing ako, lasing rin siya pero hindi ko maipagkakaila na ginusto naming dalawa iyon at ginusto ko rin naman iyon. Gusto ko sanang sisihin ang sarili ko pero hindi ko magawa dahil ang totoo, patay na patay na ako sa kanya. Patay na patay na ako sa pagmamahal ko para sa kanya.   I lose myself over him. Sana lang ay hindi ako talo sa larong pinasukan ko. Sana lang ay makalabas ako sa pasilyong tinahak ko.    Linggo ang lumipas at madalas siyang nag te-text o kaya naman ay tumatawag. Nag uusap kamo sa mg

Chapter Fifteen: KissBuong araw akong umiyak sa condo ni Stella. Hindi na ako umuwi sa condo ko pagkatapos ng nangyari sa kaisipan na baka puntahan ako ni Steff doon at baka mabawi ko pa ang lahat ng nasabi ko.Isang linggo ang lumipas, patuloy ang kaso nila Kuya at tuloy ang hearing nila. Next week na ako aalis ng Pilipinas at nakapag book na ako ng ticket papuntang Korea. Habang mangiyak ngiyak akong nag aayos ng gamit ay bigla akong nakaramdam ng hilo. Sa una ay akala ko normal na hilo lang pero kalaunan ay bigla naman akong nakaramdam ng pagsusuka kaya naman mabilis kong tinakbo ang daan patungong comfort room ng makaramdam ng pagsusuka. Pagkarating ko ro'n ay agad kong hinarap ang toilet bowl at nagsuka roon.Napahigpit pa ang yakap ko sa gilid ng toilet dahil sa buong lakas ng pagsusuka. Kulang nalang ay isuka ko na ang bituka ko para lang maibsan ang pagbabadya ulit na pagsuka. Kumuha ako ng tissue at pinunasan ang luhang nagkalat sa mata ko. Ngunit nasa kalagitnaan palang ako

Chapter Seventeen: Papa "Take care baby," I kissed him. Kumunot ang noo niya. "Mom, I am not a baby anymore". I chuckled. "Ohh I see, but you can't sleep without you wearing a Micky mouse pajamas." I tissed. Mas lalong kumunot ang noo niya.  "Okay," Matapos kong ihatid si Steff ay dumiretso na ako sa agency. I want to clear up things para narin kay Steffan at matupad na ang hiling niyang makauwi na sa Pilipinas to meet his father.  I remember the reason why I ended up like this. Hindi ko naman talaga ipagkakait si Steffan kay Steff kung hindi niya lang ginawa iyon sa akin. How stone hearted he was to kiss that girl in front of me. Oo alam kong lasing siya noon pero ni hindi niya man lang naisip na masasaktan ako?  But maybe I thanked him for doing that because after that, I've completely free and happy with my son. Sa anak

Chapter Nineteen: LeaveMaaga akong tumahak para maghanap ng trabaho. Humalik muna ako sa noo ni Steffan bago siya iniwan.Madilim palang pero mas pinili ko ng mas maagang tumahak kaysa umaraw na. Mas magandang mas maaga para mas marami akong mapuntahan.Una kong pinuntahan ay ang isang convenience store pero nabigo lang ako. Pangalawa ay sa isang supermarket pero nabigo lang din ako. Tanghali na at tagaktak na rin ang pawis ko habang naglalakad sa kahabaan ng kalsada. Pinunasan ko muna ang pawis ko at tumingin ako ng mapagkakainan.Habang nag o-order ay biglang tumunog ang cellphone ko. Akala ko tinawagan na ako ng isang kompanyang inaplayan ko pero nung nakita kong si Daryl 'yon ay sinagot ko nalang."Cass," tawag niya."Napatawag ka?""Kumusta?""Ayos lang. Medyo nahihirapan lang maghanap ng trabaho." Pag aamin ko."You know what? May kakilala akong company na naghi-hire ng financial assistant. You should try there. Kilala ko ang HR."Lumiwanag ang mukha ko nang marinig iyon. Bigla