SOLD TO BE THE BILLIONARES WIFE|FILIPINO| のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

TWENTY NANATILI muna siyang nakatitig sa nakasarang pinto at pinapakiramdaman ang kanyang sarili. Hindi niya alam pero parang maging siya ay nasaktan siya sa ginawa niya na pagtampal rito. Tinatanong niya tuloy ang kanyang sarili kung tama nga ba ang ginawa niya. Pero sa isang banda ng kanyang isip ay sinasabi nito tama lang iyon. Tama lang na ilayo niya ang sarili niya rito. Tama lang na hindi siya magpaapekto sa mga ginagawa at ipinaparamdam nito sa kanya dahil habang maaga pa ay dapat na niyang pigilan ang lahat ng nararamdaman niya. Hindi niya inaasahan ang lahat ng ito. Hindi niya inaakalang magkakaroon siya ng ibang damdamin bukod  sa pagkamuhi. Dapat nga ay matinding galit

TWENTY TWO PAGKATAPAK na pagkatapak niya sa loob ng kanyang silid at pagkatapos na pagkatapos niyang maisara ang kanyang pinto ay agad na nag-unahang tumulo ang kanyang mga luha. Sumandal siya sa pinto at hinayaan ang sariling umiyak, hanggang sa tila nawawalan na siya ng lakas kaya hindi na niya napigilan pa na mapadausdos at mapaupo sa sahig.  Napatutop siya sa kanyang bibig dahil nag-uumpisa na siyang mapahikbi.  Akala niya, akala niya ay nagbabago na ito ng pakikitingo sa kanya. Akala niya ay nagiging mabait na ito at hindi na ito magiging ganun pa ngunit nagkamali lang pala siya. 

TWENTY FOUR PIGIL na pigil niya ang kanyang paghing, halos mapasabunot na siya sa buhok nito na nasa tapat ng kanyang pagkababae. Nakaluhod na ito sa baba habang hinahalikan siya sa parteng iyon ng katawan niya. Napatirik ang kanyang mata ng bigla nitong isinubo ang kanyang hiyas sa kabila ng manipis niyang shorts ay ramdam na ramdam niya ang bunganga nito doon. Halos kumawala ang sunod sunod na ungol sa kanyang bibig dahil sa ginagawa nito sa kanya. Halos hindi na rin niya alam kung saan niya ibibiling ang kanyang ulo dahil sa sarap na pinalalasap nito sa kanya ng mga oras na iyon. Mas lalo lamang nag iinit ang pakiramdam niya sa mga ha

TWENTY SIXNAGISING siya na magaan ang pakiramdam na akala mo nawala lahat ng pinoproblema niya ng mga oras na iyon.Pagmulat niya ng kanyang mga mata ay ang hindi na naman pamilyar na silid ang kinagisingan niya pero hindi katulad ng dati na naramdaman niya ay hindi na siya ganun na kinabahan pa pagkagising niya.Napayuko siya sa kanyang sarili, nakakumot na siya ngunit wala pa rin siyang saplot. Napalingon siya sa kanyang tabi, wala na ito roon ngunit bakas pa rin ang ulo nito sa pinag unanan nito. Kinuha niya ang unan at inamoy, naiwan doon ang mabangong amoy ng shampoo nito. Kaya napapikit siya habang inaamoy amoy iyon.Ilang sandali siyang nasa ganung posisyon na nasa ibabaw niya ang unan at hawak - hawak niya. Hanggang sa ibinaba na niyang muli ito sa tabi niya. Kinusot - kusot niya muna ang kanyang mga

TWENTY EIGHT NAKATITIG si Addie sa likod ni Manang Cita habang nagluluto. Hindi siya umalis doon kahit pa pinapaakyat siya nito sa kanyang silid at sinabing tatawagin na lamang kapag nakaluto na ito. Umupo lamang siya doon at pinapanuod ito sa kanyang pagluluto.Habang naghahanda ito ng mga iluluto ay humarap ito sa kanya."Ilang taon kana hija?" Biglang tanong nito na sinulyapan lamang siya at pagkatapos ay muling itinuon ang pansin sa mga hinihiwang gulay na iluluto nito. Nagulat siya sa tanong nito, hindi niya inaasahan na magtatanong ito tungkol sa kanya.