《Napoleon Rose》全部章節：第 1 章 - 第 10 章

Being a lawyer is both a noble and risky profession, many people are interested to meet you and they will give you high respect. But on the other hand, you have to deal with people that are at the most difficult time in their life, and at times, are on their worst behavior.I'm Laura Samonte, A 28 years old lawyer specialized in Civil, Legal Aid, Human Rights and Social Development. Maaaring bata pa ako pero hindi ito naging hadlang para bansagan akong White Pangs sa mundo ng pagaabugasya. White pangs dahil sa talim at bagsik ko kapag nasa loob ng court room, lahat ng kaso na hawak ko ay walang kahirap hirap kong naipapanalo kahit pa maraming gustong pumigil at manakot sakin. Sa dami ng nakabangga ko na mabibigat, maimpluwensya at mayayamang tao ay hindi na bago sakin ang mga death threat."Mr. Cruz." Nakangiti kong sambit sa pangalan ng akusado. "Ang sabi sa iyong testimonya ay hindi mo personal na kakilala ang bikt

Malalim na ang gabi pero gising na gising parin ang mga tao sa loob ng nakaparadang sasakyan sa tapat ng isang abandonadong factory, naghihintay lamang sila ng tamang oras para sa gagawing pagsalakay. "Be ready." Paalala ng team leader ng operation team na isang babae, si Izabelle Cervantes. Sikat na sikat sya sa kapulisan hindi lamang sa kagandahan nyang taglay kundi dahil ito ang pinakabata na naging detective sargeant sa NBI. "Make sure na hindi makakatakas si Palos." Itinali ni Izabelle ang kanyang mahabang buhok at nagsuot ng sumbrero para maitago ang totoo nyang katauhan. "Matagal nating pinagtrabahuhan to guys.""May go signal na." Anunsyo ni Mark Aces na partner ni Izabelle sa karamihan ng kanyang misyon.Napahinga ng malalim si Izabelle para alisin ang tensyon sa kanyang katawan at tahimik na nagdasal para sa kaligtasan nya at ng buong team. "Let's go boys, maybe God be with us."

Simula ng mangyari ang ambush ay  napakaraming bagay ang nagbago sa buhay ko. It has a good and bad effect. Good, dahil lalo kaming pinaglapit ng pamilya ko sa isa't isa. Bad, dahil nagkaroon ako ng takot at pangamba kahit nandyan si Isabel. I'm not sure kung kaya nya ba akong protektahan at ipagtanggol dahil mas babae pa sya kumilos kaysa sakin. Bigla akong napasulyap sa salamin ng sasakyan at pinagmasdan si Napo- I mean Isabel. After what she did earlier ay hindi na sya nagsalita pa at nagfocus nalang sa pagdidrive pauwi sa bahay. Siguro sa loob loob nito ay pinagtatawanan nya ako dahil mukha akong tanga sa ginawa nya kanina.Kung may choice lang talaga ako na tumanggi sa serbisyo ni Isabelay ginawa ko na pero hindi pwede dahil kailangan ko sya para sa seguridad ko. But wait, paano kaya kung magaral ako ng self defense at matuto gumamit ng baril? In that way hindi ko na kailangan ng antipatikang body guard na bubuntot buntot kahit saan ako magpunta. 

 "Mom!" Excited na sigaw ni Ishi ng makita nito si Laura na biglang pumasok sa classroom. Tumakbo ang bata at mahigpit na yumakap sa dalaga na inaakala nyang ina. "You're here!"  Malungkot na ngumiti si Laura sa kanyang anak anakan. She felt guilty dahil nawawalan na sya ng oras para kay Ishi. "Ako pa ba?" Hinaplos ng dalaga ang pisngi ng bata with so much love and longing. "Syempre naman hindi ko palalampasin ang Mother and Son bonding event ng school nyo."  Isang ubod ng tamis na ngiti ang isinukli ni Ishi kay Laura. Walang katumbas ang kasiyahan nito dahil sa wakas ay makakasama nya ang kanyang ina. "I'm really happy Mommy,"  "I know.." Hinawi ni Laura ang buhok ng anak.  "I'm glad you make it today Ms. Samonte." Bati ng teacher na biglang sumulpot. "Ishi was really sad dahil akala nya hindi ka makakarating."  Tumayo ng matuwid si Lau

"Hindi mo pwedeng sabihin na hinuli ka ng mga police ng walang dahilan, na bigla ka nalang pinasok sa loob ng bahay mo at dinampot Mr. Santos." Naiiling ko na sabi sa kliyente ko. "Give me a valid reason to believe everything you are saying and fight for your case."Napakamot ang matandang lalaki sa ulo nya at nag-iisip ng tamang salita na isasagot sakin. I'm curretly here in PAO, offering my service for free every friday dahil gusto ko maggive back sa mga taong pinagkaitan ng hustisya o ginawa ng mali ng mga alagad ng batas."Sa totoo lang po Ms. Samonte." Umpisa ng matandang lalaki at tumitig sakin. "Marami po akong pautang sa lugar namin, may pagkakataon na napapa-away ako dahil hindi sila nagbabayad sakin at umaabot pa sa baranggayan."Inalis ko ang aking suot na salamin sa mata at sinuri ng mabuti ang tao na kaharap ko. Binabasa kong mabuti kung nagsasabi ba sya ng totoo sakin o hindi. "So, you are saying na may