When The Sun Sets のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

Masaya ang pagsasalo namin sa gabing iyon. Bukod sa maraming kwento si Seira, gumaan na ulit ang loob ko kay Mama. Ang tinik na ibinaon ng takot para sa lalaking minsang naging parte ng buhay niya ay siya mismo ang nagtanggal upang lumuwag ang aking paghinga.Nagtagal rin kami sa salas upang samahan manood si Seira ng paborito nitong cartoon show. Ang simpleng tawanan at asaran sa gabing iyon ang naging dahilan nang maginhawa kong damdamin sa umaga. Maaga akong pumasok para asikasuhin ang mga kaklase ko at ang classroom. Kaunting paglilinis bago kami nagsipilahan. Dahil by height ay sa pinakadulo ng mga lalaki si Rafael na pinakamatangkad sa klase namin, sa unahan niya ay si Mavros na pumapangalawa. Si Corrine, sekretarya ng klase, ay katabi ko sa unahan. Kami ang nangunguna sa pila. Bukod sa nasa kaniya ang attendance, mas matino siya sa Vice President namin na mukhang late na naman. Siguradong sisiksik iyon mamaya kapag nasa bleachers na kami.

"Mr. Reyes, can you please wake up Mr. Alfonzo," biglang saad ni Sir Alcazar.Natigilan man ay mabilis ang pagbaling ko sa likod. Yinuyugyog ni Atticus si Rafael upang gisingin kagaya ng utos ni Sir. Rafael only groaned and shoved his hand away."Mr. Alfonzo." Ms. Halona called him this time. "You are not allowed to sleep while you're having class."Nanatiling nakaubob si Rafael na parang walang napapakinggan. Atticus was already in panic as he tries to wake him up again. "Ikaw manggising, baka mabastusan yung mga bisita," utos sa akin ni Rein."Bakit ako?" bulong ko pabalik."Pakiramdam ko sa 'yo lang makikinig 'yan!""Ayoko, babangon din 'yan!""Kahit bilang presidente na lang ng klase!"Sa pagbanggit niya ng aking posisyon sa klase ay napabaling ako sa mga kaklase. Some of them were actually looking at me! Their eyes were telling me to do something!Bakit ako!?

"I don't need you in my family. My daughters don’t need you. So please, just stop this... " Tahimik akong umakyat muli sa kwarto pagkatapos kong mapakinggan na pinatayan niya ng tawag si Felix. Ang kirot sa puso ko ay nagpapaalala sa mga panahong nasasaktan si Mama noong iniwan kami ni Papa. Sa mga panahong naghirap kami nang sobra.Hinihingal at pawisan ako noong magising. Ang basa sa aking pisngi ay ang nagbigay kumpirmasyon sa akin ng pag-iyak. My hands were shaking and cold. Although I was sweating bullets, my whole body feels like it was submerged in a bath of ice.Ang bangungot na matagal ko nang kinalimutan ay bumalik. Napahilamos ako ng mukha at tumingin sa labas. The ray of sunlight was already crawling inside my room from my open window. Mas lalo akong nanlamig. Hindi ko ba ito sinarhan kagabi?Bumaba ako sa kama at dahan-dahang nilapitan ang bintana. Maliwanag sa labas dahil sa banta ng araw. Ngunit malamig pa rin ang dapo ng hangin sa

Ang tumatawang si Atticus ang bumagsak sa tubig, kasunod niya si Jewel na nakangisi rin sa amin. Mukhang sila ang pair na sunod naming makakalaban. At determinado ang mga itong talunin kami."Go easy on my girl, Atticus," saad ni Rafael noong magkatapatan na kami.Ngumuso ito. "Kay Jewel mo sabihin dahil ikaw ang puntirya ko rito!""Walang easy-easy dito, Rafael. Kailangan niyo nang matumba at matalo." Ngisi ni Jewel.Tinapik ko ang balikat ni Rafael bilang senyas na sasakay na ako. Tinaasan niya pa ako ng kilay bago ngumisi. Muli siyang lumubog at nagmamadali akong sumakay sa balikat niya sa takot na maubusan siya ng hangin.Kaniya-kaniyang cheer ang mga kaklase namin sa aming mga pangalan. Ang mga nakasabayan namin sa outing mula sa kabilang school ay nanood, nakikitawa, at sigaw na rin sa aliw. "Ms. President!!!" sigaw ni Jewel at nagsimula akong itulak-tulak.My jaw dropped with her every push. Talagang de

"Ano ba!" Hinampas ko ang braso niya sa bewang ko at pilit na nagpababa."Masusugatan ka—""Wala akong pakialam! Ibaba mo ako!" I demanded.Hindi niya ako sinunod. His steps were fast and heavy as he carries me. Paulit-ulit akong gumalaw at hinampa-hampas ang balikat niya. He would only groan and glare at me and I would always equal the intensity of his scowl.He made me sat down on the bench just in front of the resort, it was shaded by a big mango tree. Pagka-upo niya sa akin ay lumuhod siya sa unahan ko at kinuha ang aking paa. Pinagpagan niya iyon kaya't mabilis ko itong hinila palayo at sinamaan ulit siya ng tingin!"Bumalik ka na sa loob!" I told him. Nanatili siyang nakaluhod ang isang tuhod habang nakatingala sa akin. "What's wrong?""Wala! Iwan mo na ‘ko!""Siorse,”"Ako na lang ang aalis!" inis kong pahayag.I was about to stand up wh