บททั้งหมดของ LEOPOLD: THE SOLDIER: บทที่ 41 - บทที่ 50

KAAGAD naman na nag sagawa ng background checking si Faustus sa sekretarya ng matandang Jimenez. Habang inilalahad ang mga natutklasan patungkol sa babae sa mga earpiece na suot ng grupo ni Leopold. “Mariss Alcantara. Twenty-nine years old. An orphan. She became Mr. Jimenez’s secretary two years ago. Among twelve applicants, she was personally picked by Mr. Jimenez, even though she didn’t graduated in college, and no one knows why,” paglalahad ni Faustus.“That’s odd,” komento ni Flint na siyang nagmamaniobra ng sasakyan nila Leopold ng mga sandaling iyon.Patungo sila sa tahanan ni Alcantara ng mga sandaling iyon. Mula sa tahanan ni Mr. Jimenez ay narating nila ang bahay ni Alcantara sa loob lamang ng kalahating oras.Hindi rin ito nalalayo sa kumpanya ng matanda.Hindi kalakihan ang bahay pero may sapat itong espasyo para sa mga halaman at bulaklak sa munti nitong garden. Mayroon ding man

KASALUKUYANG nasa Lia’s Gourmet sina Leopold at Andrea para mananghalian. Hindi makakain ng maayos ang dalaga dahil sa mga mata sa paligid na kanina pa nakatitig sa kanila.“Bakit hindi ka na kumakain?” tanong ni Leopold nang mapansin na hindi na ito sumusubo pa.“Naiilang kasi ako sa mga staff mo,” tugon naman ng dalaga. Dahil dito ay nilingon ni Leopold ang kaniyang mga empleyado na bigla namang nag iwas ng tingin.Ang iba ay nagpakaabala sa mga gawain kahit hindi naman kailangan, habang si Harmony naman ay bigla na lamang napatitig sa kisame na animo’y masasagot niyon ang sandamakmak na problema ng bansa. “Hayaan mo sila. Ngayon lang kasi sila nakakita ng diwata.” Nakangiting payo sa kaniya ng lalaki. Pinamulahan naman si Andrea ng mukha dahil sa compliment na natanggap mula sa lalaki.Sanay siyang masabihan ng maganda pero iba ang dating sa kaniya kapag kay Leopold mismo nanggag

MATALIM ang tingin na ipinukol ni Alice kay Mariss nang pumasok ito sa pinto. Ang maamo nitong mukha noong una siyang makilala nila Leopold ay kaagad na napalitan nang makita si Mariss.“You… what are you doing here?” singhal sa kaniya ni Alice.Hindi siya pinansin ni Mariss at hinila ang upuan sa tapat nito at doon umupo.Mababanaag sa mga mata ni Mariss ang hinanakit at galit sa kaharap.“Bakit mo ginawa ang bagay na iyon?” Malumanay na tanong ng dalaga. “Wala akong dapat na ipaliwanag sa’yo. I want my lawyer!” Alice replied. “Hindi ka ba kinakain ng konsensya mo? Nakakatulog ka pa ba nang mahimbing tuwing gabi?”“Where the fuck is my lawyer?”“Bakit mo siya pinatay?”Nang marinig ito ay mas lalong tumalim ang tingin ni Alice sa kaharap. Ngayon ay para na itong isang tigreng handang lapain si Mariss.Napasinghap at n

NAISIN man ni Leopold na sundin ang suhestyon ni Jonas na personal na tanungin si Andrea ay hindi niya ito magawa.Paulit-ulit din na nag re-replay sa isipan niya ang mga sinabi sa kaniya ni Atlas noong nakaraang linggo habang papunta sila sa headquarters. Hanggang ngayon kasi ay hindi pa rin niya alam kung ano nga ba si Andrea para sa kaniya.Isang linggo na ang lumilipas mula noong umalis sa kaniyang tahanan si Andrea. Sa loob kasi ng ilang linggong pananatili ng dalaga sa kaniyang puder ay nakasanayan na lamang niya ang presensya nito roon.Ngayong hindi pa rin nagigising si Lia at sa pag-alis ni Andrea ay mas lalong nawalan ng buhay ang minsan na ring naging masayang tahanan ng binata.Nag labas siya ng ilang bote ng beer mula sa fridge at inilapag iyon sa center table. Saglit pa siyang natigilan nang mapatingin sa couch. Nag flashback sa kaniya ang huling gabi na magkasama sila ni Andrea. Napabuntong-hiningang napaupo na lamang siya roon.Pagk

BAHAGYANG napangiti si Leopold nang masilayan ang mukha ni Mira. May hawak pa itong baril sa kanang kamay at nakasuot ng kulay itim na protective suit na may installed bullet-proof vest na rin.May mga butil-butil ding pawis ito sa noo.“What took you so long?” tanong ni Bricks sa dalaga.“We can’t fly, dumbass.” Nakangusong tugon ni Mira habang isa-isa silang kinakalagan.Leopold stood up, slightly opened the door and peeked through it. He saw Red and some of his peers’ silhouette leaping through the dark. If darkness has something to offer, it is only concealment.He picked up a gun that is lying on the floor and immediately went out in the open to follow Red and his men. He tried his best to avoid multiple gunshots from the remaining enemies.“Go!” Flint wailed, while giving him some cover.His eyes scanned the surroundings and found his peers scattered everywhere whilst fighting Red&