Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

PROLOGUEYear 2000NOW Jondecided to do his big surprise for Frances. Mamayang eight P.M. pa sana kaso kanina pa kasi niya napapansin na parang walang kabuhay-buhay ang katawan nito at lukot na lukot ang mukha. Para kay Frances, ayaw niyang buong araw na malungkot ang nag-iisang reyna sa buhay niya. He hired an event organizer for this big surprise and to make this a very special day. Jon planned it one week ago. Planadong-planado niya dahil mahal na mahal niya si Frances. No one can change that. Matapos niyang matawagan ang event organizer ay pumasok muna siya sa kuwarto nilang mag-asawa. The event organizer would call him back to make sure everything was okay. It was already seven A.M. and around eight A.M. they will do the surprise. Kumuha siya ng gunting at color papers sa kabinet at sinimulan na niyang magsulat ng love letters para sa asawa. Hindi niya iniisip kung pambata ang ginagawa niya ang importante, sa simpleng effort, mapapasaya niya ito. That’s what only matters most. Ha

CHAPTER 1 2001 SABADO AY MAAGANG GUMISING SI FRANCES. Buong araw ng sabado ay igugol niya sa paglilinis ng bahay. May maid naman sila pero hindi siya iyong klase ng babae na walang ginagawa. Kasalukuyang nasa harden sa likod ng bahay si Frances para magdilig ng mga halaman.Habang nasa halaman ang kaniyang atensyon ay nakuha ng phone call ang atensyon niya. Huminto siya sa pagdidilig. Inilagay sa tabi ang hose at pinagpagan ang kamay. Binunot niya mula sa bulsa ang maingay na cell phone. Kunot din ang noo niya’t wala siyang inaasahang tatawag sa kaniya sa araw ng sabado o isang text ba ito. Lumapit siya sa resting area ng kaniyang harden at umupo sa mahabang upuan na gawa sa metal. Nangpandekuwatro siya sa pag-upo. “Sino naman kaya ito,” she exclaimed. Isang tawag ang kaniyang natanggap galing sa isang unregistered phone number sa cell phone niya. Nangunot ang kaniyang noo at nagdadalawang-isip kung sasagutin ba ang tawag o ipagliban na lamang. “This must not an important,” proklam

CHAPTER 3 NAGISING ng hatinggabi si Frances dahil sa tawag ng kaniyang manager. When it comes to this stuff, nakasanayan na niya. Frances and her manager are definitely close. Kaya kahit iligal ang pinapatakbo nitong kompanya underground ay kinasa niya. Magaling namang manager si Tyron Gonzaga. Kaya kahit minsan din ay nakakaroon siya ng kliyente kahit sana ay hindi pa puwede. Frances: Boss. Tyron: Are you up with one client? Frances: Go ako d’yan. Tyron: Okay. Prepare yourself because this is a special client. He is a big client. Frances: Up with that. Tyron: Ok. Ok. Hindi na siya nag-reply. Bumangon siya at hinalukat ang kaniyang mga gamit sa kabinet. Sa tuwing may especial siyang kliyente, mag-e-effort siya. Sa tuwing tumatawag si Tyron para sa kliyente niya, tinatawag niya ’yong espesyal na kliyente. Sila kadalasan ang big impact ng kompanya. Ang direct lang na tumatawag sa kaniya ay kliyente lang, minsan malaki at minsan mababa. Pero okay na ’yon. Pera at sex. Inilagay ang

CHAPTER 5NAKAUPO ngayon si Frances sa mahabang sofa. Sampung minuto na ang lumipas mula no’ng naglampungan silang dalawa ng Amerikano. They rest for their next round. Walang saplot siyang nakatingin kay Jon na katulad niya ay wala ring saplot. Malambot na ang ari nito. Pero kung makatitig sa kaniya ito ay para bang kung hindi siya makapag-alerto ay mayayari siya ulit dito. They decided to take a rest para muling maibalik ang enerhiyang nawala sa kanilang mga katawan.“If you want snacks, go get it in the kitchen. I cooked pancakes,” sabi nito sa kaniya. She smiled. She glanced at the kitchen.“Thanks but I’m full, actually.” She gave him her angelic face. Tumango-tango si Jon. He bit his lips for Frances to guess the meaning. Alam niyang gusto ulit nito ng second round. Pero matapos ang wild na wild na pagtatalik na iyon ay maraming nawalang lakas sa buo niyang katawan. That was great. That wasn’t the thing she expected to happen. But guess, she experienced the unexpected. “Thi

CHAPTER 6HINDI napigilan ni Frances ang kaniyang luha na tumulo patungo sa kaniyang pisngi. It was a different pain. It was pain with tasty feeling on it. Hindi niya maiwasang hindi tingnan ang Amerikano. Nakatingin ito sa kaniyang mukha. In fact, he was smiling at him.“You are different,” he said. Kinuha nito ang kaniyang dalawang suso at nilaro-laro.He moved slowly. Pero hindi pa rin niyon winawakasan ang hapdi na kaniyang naramdaman. Bagaman ay kinakaya niya. Sabi nga niya ay kakayanin niya para lamang sa pera. It was more of that though. Magagawa niya ang lahat dahil alam niyang may pangangailangan siya. At alam niyang magbabayad ng malaki itong Amerikano na sa tingin niya ay higit pa sa napagkasunduan nilang dalawa. This was all a real quick move of money earning. At kung ano man ang mga consequence ay kaya niyang tanggapin. “You made me cry for only fucking me.” Ang kamay niyang nasa pisngi kanina ni Jon ay ngayon nasabunot na sa buhok nito. Hindi ito nagreklamo. Damang-