Todos os capítulos de KEEPING THE CEO: Capítulo 111 - Capítulo 120

"ARE you excited to see Shella, John Louis? Ilang araw na ba ang nagdaan simula noong huling nagkita kayo?" Rusty asked me while his eyes and attention were focused on parking the chopper in his maneuvers.  Sa isang airport na pag-aari ng kaibigan niya daw muna iiwanan ang chopper niya na ito. Hindi na ako nagtanong pa dahil masyadong okupado ng isip ko ang dalaga. I just fucking miss her so much! "I don't know. One and a half week? Or mahigit dalawang linggo na rin," saad ko at agad nang nag-ayos ng sarili at dali-dali nang bumaba nang makasiguradong patay na ang makina.  Agad akong luminga linga sa paligid para hanapin ang kotse na sasakyan naming dalawa ni Rusty na siyang maghahatid sa amin sa kubo nila Shella. Gusto ko sanang sa pagbalik ko ng Maynila ay kasama ko na rin ang mag-ina ko. "Hey, John Louis. This way," ani Rusty at nagpatiuna nang maglakad patungo sa isang kulay itim na van

"WHAT'S the update, Domingo?" agad kong tanong sa kaibigan nang makitang pumasok ito sa loob ng aking opisina.  Bagsak ang mga balikat na umiling ito. Hindi ko na napigilan ang sarili at nalamukos ang papel na ngayon ay hawak-hawak. Marahas kong itinapon ito at sinipa ang isang basurahan na nakita. Agad na rin akong tumayo sa kinauupuan at kinuha ang jacket kong nakasampay sa isang upuan.  "Where are you going, John Louis? Hindi ka pupwedeng umalis ngayon. May mga investor na dadating at kailangang nandoon ka sa meeting at conference na gaganapin mamaya. Just chill dude and let me handle it-" "Tangina Rusty! Ilang buwan mo nang sinasabi 'yan! Hindi ko na alam kung may aasahan pa ba ako sa iyo o ginagawa ko nalang tanga ang sarili ko..." saglit akong napatigil sa pagsasalita at marahas na bumuga ng hininga. "... halos limang buwan na, Rusty. Limang buwan ko nang hindi nakikita si Shella. Ni hindi ko nga alam kun

SHELLA'S POVNAGISING nalang ako na parang ang sakit-sakit ng likod ko. Agad kong inilibot ang paningin sa buong paligid at ganoon na lamang ang takot na umusbong sa akin nang mapansin na nasa isa akong bakanteng kwarto na wala man lang kalaman-laman. Ang tanging nandito lamang ay ako at ang upuan na kinauupuan ko. "What do you think you're doing? At saka bakit sinama mo pa ang isang iyon?" Rinig kong usal ng isang babae na para bang naiinis ito. Pilit kong inaalala ang boses na iyon dahil pakiramdam ko ay kilala kung kanino iyon. "Of course! Siya lang naman kasi ang nakahanap kung nasaan si Shella. And you should be thankful for him dahil kung hindi dahil sa kanya ay baka naunahan na tayo nila Jolo sa paghahanap sa pinakamamahal niya-""Are you fucking serious, Vincent? Talagang nakukuha mo pa akong biruin nang ganyan? Kung tawagan ko na kaya ngayon si Jolo para sabihin na nasa kamay mo ang buhay ng mag-ina niya ngayon?"Shit

"WHERE'S the documents, John Louis?" Agad kong itinaas ang hawak kong folder nang marinig ang tanong ni Rusty. Ilang minuto lamang matapos ang naging pag-uusap namin ni Vincent sa cellphone ay agad na akong nagpagawa kay Lawrence ng dokumento na nagsasabing inililipat ko na ang kompanya at posisyon ko sa aking tita Lydia. Mabuti nalang at may printing machine malapit kaya hindi na kami nahirapan pa.Of course the stated information in papers are true but I didn't signed it at all so basically it is not valid and considered as void. Hindi naman ako tanga para ibigay lang nang basta-basta sa tarantadong Vincent na iyon ang kompanya ko. Kung siya man ang makakatagpo ko mamaya para ibigay ang dokumentong hinihingi nito, saka ko lang pipirmahan ang papel kung sakaling mapansin niya na wala roon ang pirma ko. "How about your friends, Diether? Akala ko ba ay mga professional sila pagdating sa mga ganitong pagkakataon-""They are already in their way he

SHELLA POV "WHAT did you say? Jolo didn't give the documents?! Fuck him!"  Nasa labas man ng kwarto si Vincent ay dinig na dinig ko ang malakas na pagsigaw ng binata. Lalo akong kinabahan nang marahas itong pumasok sa silid kung nasaan ako. Mabilis akong napalunok ng laway at nag-iwas ng tingin.  Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ngunit hindi gumana iyon lalo na nang marahas na hawakan ni Vincent ang mukha ko at pilitin na humarap sa kanya.  "Alam mo ba kung anong katangahan ang ginawa ng magaling mong pinakamamahal huh?" nanggigigil na tanong nito sa akin ngunit hindi ko magawang makasagot o makailing dahil masyadong mahigpit ang pagkakahawak nito sa mukha ko na pakiramdam ko ngayon ay bumabaon sa pisngi ko ang mga daliri nito.  "Tangina Shella! Akala ko ba mahal ka niya? Bakit hindi nalang niya binigay ang hinihingi ko sa tita Lydia niya?! Is he testing m