Início / Romance / KEEPING THE CEO / Capítulo 1 - Capítulo 10

Todos os capítulos de KEEPING THE CEO: Capítulo 1 - Capítulo 10

139 Capítulos

CHAPTER ONE

“ANO na naman bang hindi mo maintindihan sa sinabi ko? I said I want the whole new report about sa sales natin last month! About sa sinasabi n’yong palpak na bagong launch! Akin na! Give it to me-”“Sir hindi pa raw po tapos ng Audit team. Ibibigay ko nalang po sa inyo agad as soon as possible pag natapos na po nila. Late nyo lang po kasi nasabi na gusto nyo po pala makita-”“Is it my fault? Kasalanan ko bang hingiin ‘yong report? It should be done anytime lalo na’t last month pa ‘yon ano ka ba naman Lawrence!” nanggigil na sigaw ni Jolo sabay hagis ng mga papel sa harapan niya.“Call the Audit team! Lahat sila papalayasin ko pag hindi naibigay sa akin ang report within thirty minutes!”Nagkukumahog namang sumunod ang sekretarya niyang si Lawrence. He is John Louis Raymundo, at mas gusto niyang tawagin siya sa kanyang nickname na Jolo dahil para sa kaniya, masyadong pambabae ang panga

CHAPTER TWO

“YES hello? Lawrence I already told you earlier, don’t call me because I will call you. Oo, mamaya. Right after makarating ako sa location, tatawagan pa kita. Daig mo pa si Angel kung mag-alala.” Hindi na niya hinintay makasagot ang sekretarya sa kabilang linya dahil agad na niyang ibinaba ang tawag. Nakakatatlong tawag na ito magmula nang umalis siya sa opisina para mag-isang bumyahe papuntang Baguio kung nasaan si Mr.Fujiko upang personal silang makapag-usap tungkol sa negosyo.Nasa kalagitnaan na siya ng zigzag road nang unti-unting bumabagsak ang mga patak ng ulan.“’Nak ng putcha naman oh!” bulyaw niya sabay hampas sa manibelang hawak-hawak. Hindi niya malaman kung tutuloy pa ba siya sa pupuntahan o tumigil na mismo sa lugar kung nasaan siya.“Fuck you! Ulan ka lang! I am John Louis Raymundo, I am the owner of my company! Hinding- hindi ako mapapa-atras ng dahil lang sa lintik na ulan na iyan!&rd

CHAPTER THREE

“ANONG sabi mo ulit hijo? Alin ang hinahanap mo?”Hindi na alam ng binata kung ilang beses na niyang pinaliwanag sa matanda ang hinahanap. Napipikon na siya at sa tingin niya ay anumang oras ay mabubulyawan na niya ito. Napapakamot man sa ulo ay muli niyang inilarawan ito. “Iyon hong cellphone ko. Yung pangtawag po. Yung maliit na square na manipis tapos magaan.”“Ah iyon ba hijo? Wala naman ako napansing ganoon. At saka hindi na rin namin hinalughog ang sasakyan mo dahil ayaw naman naming mapagbintangan kung sakaling maw mawala roon.”Hanggang ngayon ay nakaratay pa rin siya sa papag ngunit maigi-igi na ngayon dahil nakakaupo na siya at nakakatayo nag walang alalay na kinakailangan. Iyon lamang ay hindi niya iyon kayan gawin nag matagal. Halos limang minuto lamang ang itinatagal niya sa pagtatayo bago muling mananakit ang katawan.Inilibot niya ang paningin sa loob. Magdadalawang linggo na siyang kinukupko

CHAPTER FOUR

MATAPOS ang naging pag-uusap ni Jolo at ni Tatay Ruben ay hindi muna siya pinayagan ni Nanay Leoning magtrabaho sa bukid kung kaya’t hanggang ngayon ay nakatunganga pa rin siya at hindi maisip kung ano ang maaaring gawin ganoong ang lahat ng nakakausap niya ay nasa bukid at nagtatrabaho. “Tao po? ‘Tay Ruben? ‘Nay Leoning?” Bago sa pandinig ng binata ang boses na narinig kung kaya’t hindi na muna niya ito nilabas upang sabihin na wala pa roon ang dalawang matanda. Inakala niyang umalis na iyon nang lumipas ang limang minuto ay hindi na ito muling nagsalita ngunit hindi pala. “Shella ‘buti naman at ikaw ang naabutan ko.” Hindi na napigilan ng binata ang sarili at unti-unti nang sinilip sa maliit na bintana ang mga tao sa labas ng silid na kinaroroonan niya. Doon ay nakita niya ang dalaga habang hindi tinitingnan ang lalaking nasa harapan. Nagtaas naman ang dalawa niyang kilay nang mapansin ang biglaan nitong paglapit sa dalaga. “W-wala pa

CHAPTER FIVE

HINDI lumipas ang buong maghapon ay dumating nga si Lawrence, ang secretary ni Jolo. Agad siyang tumayo mula sa pagkakaupo nang makitang nakatayo ito sa may pinto at naglalakad na papasok."S-sir J-Jolo... kayo po ba talaga 'yan?" halos masuka ang binata sa nakikitang ekspresyon ng mukha ng kanyang sekretarya dahil kulang nalang ay humagulgol ito at tumakbo sa kanya."Stop giving me that look, Lawrence! Bakla ka ba?" pagsusuplado niya dito at mabilis na itong nilapitan. Siya na ang lumapit dahil tila napako 'ata sa kinatatayuan si Lawrence dahil nakakatitig lang ito kay Jolo habang pinipigilan ang mga luhang nagbabadyang lumabas mula sa kanyang mata.Kayang-kaya nyang asarin at iparanas ang kagarapalan ng ugali niya ngayon. Wala naman dito sa loob ng kubo ang mag-anak nila Tatay Ruben. Bumalik na ang mga ito sa palayan dahil maaga pa naman. Siya lang ulit ang natira sa kubo kaya naman malakas ang loob niyang magsuplado uli

CHAPTER SIX

“BITAWAN niyo ako! Anong karapatan niyong gawin sa'kin 'to. Bitaw ano ba!” nagpupumiglas at galit na mukha ni Tatay Ruben ang naabutan ni Shella at Jolo. Kasama rin nila ang sekretarya ng binata na siyang may hawak ng pera. Habang si Nanay Leoning naman at Angelo at nasa isang gilid at naluluha luha nang umaawat.“Ang Tatay Ruben!” hindi na nahawakan ni Jolo ang kamay ng dalaga dahil bigla na lamang ito tumakbo patungo sa kinatatayuan ng kanyang lolo na nakikipagtalo sa tatlong pulis na pilit itong pinoposasan. Tila may namuong galit sa dibdib ng binata kung kaya’t walang sabi-sabi ay sumunod ito sa dalaga at nakipagpalitan ng matatalim na tingin sa tatlong nakaunipormadong mga pulis.“Tanggalin niyo nga ‘yang mga kamay niyo kay Tatay Ruben! Ang kakapal ng mukha niyo, hindi man lang kayo naawa sa lolo ko. Iisang tao lang ‘yan pero kailangan bang tatlo pa kayo na pupunta dito-”

CHAPTER SEVEN

NORMAL na sa buhay probinsya ang magising ng maaga, at sa halos ilang linggong pagtigil ng binatang si Jolo sa kubo nila Tatay Ruben, nasanay na rin siyang magising ng alas-sais at mag-almusal ng ganoong oras. “Oh Sir Jolo, grabe, kaya niyo po palang gumising ng ganitong kaaga-” “Huwag mong simulan ang araw ko ng pambibwiset mo Lawrence, baka samain ka sa’kin at hindi mo na gustuhing bumalik sa Manila,” usal ng binata habang pinipira-piraso ang pandesal na hawak. Nang makuntento sa ginawang maliit na putol ng pandesal ay mabilis niya itong inilubog sa kape at kinuha gamit ang kutsarita. “You’re even dipping your bread into your coffee sir, hindi ba’t sinabi niyo sa akin noon, kadiri at-” Mabilis na umatras ang kanyang sekretarya nang bigla siyang makitang tumayo at walang sabi-sabing kinuha ang suot-suot na tsinelas at ak

CHAPTER EIGHT

"JOLO sandali..." habol na tawag ng dalaga sa kanya ngunit nagbingi-bingihan siya at nagpatuloy lamang sa paglalakad papunta sa kwartong tinutulugan. "Jolo ano ba. Sandali nga sabi eh..." wala nang nagawa ang binata nang higitin at patigilin siya ng dalaga. Napaatras ang dalaga nang makitang walang ekspresyon ang kanyang mukha. Marahil natakot o 'di kaya'y nabigla. "Jolo..." "What do you need?" simpleng tanong niya at iniiwas nalang ang tingin. "Iyong tungkol kanina, sa utang-" "Why? Tatanggihan mo din ba 'yong pagbabayad ni Lawrence sa utang niyo para maikasal ka talaga kay Mario?" tanong niya kasabay ng paniningkit ng mga mata. Natakot ang dalaga at iling lamang ang naisagot. "H-hindi ganoon, Jolo. Hindi. Iniisip ko lang na nakakahiya-" "Well, save that fucking embarrassment of yours and stay away from that guy! Malinaw naman nang sinabi kong babayaran ko

CHAPTER NINE

"SIR Jolo, your plane is ready. We just have to go to the nearest airport or even a hotel's rooftop to make it safely landed. Your instructions is only awaited so that I can make a further notice to the staff," agad na napalingon ang binata nang marinig niyang magsalita ang kanyang secretary na naglalakad papunta sa kanyang direksyon.Magkasama sila ngayon ni Shella at tahimik na magkatabi sa ibaba ng puno ng mga kawayan. Katatapos lang nilang kumain ng tanghalian. Nilingon niya ang dalaga at nakatitig lamang ito sa malayo. Nagbibingi-bingihan marahil sa narinig mula sa kanyang secretary. "Sir?" tanong ulit ni Lawrence para makuha ang kanyang atensyon. Tiningnan niya muna ito bago tumango nang mabilis. "Shella?" kapagkuwan ay aniya at tapik nang mahina sa balikat nito. Agad naman napalingon sa kanya ang dalaga at tipid na ngumiti. "Ha? Bakit?" tanong nito habang nakangiti pa rin. Napatitig tuloy siya rito nang matagal.

CHAPTER TEN

SHELLA POV INIWAN ko na muna sila Jolo at Lawrence sa labas. Ayokong marinig ang pag-uusap nila tungkol sa pag-uwi nila sa Maynila. Parang hindi pa ako handa. Nasanay kasi akong sa bawat uwi namin galing bukid ay madadatnan ko ang binatang naghihintay sa amin sa puno ng mga kawayan at masayang sasalubong pag malapit na kami. "Oh Shella, 'andiyan ka pala. Nasaan si Jolo? Hindi ba't magkasama kayo kanina?" agad akong nagmano nang makita ang aking nanay Leoning. Galing ito sa kwarto nila ni Tatay Ruben. Marahil nakatulog na ang aking lolo kaya naman lumabas na muna saglit si lola. "Ah opo 'nay, iniwan ko na po muna sila ni Lawrence sa labas. Mukhang may pag-uusapan po kasi silang importanteng bagay," sagot ko at bumalik na sa pag-upo. Naupo rin naman si nanay Leoning sa harapan ko. Nang mapansin ko ang matagal niyang pagtitig sa akin ay nilingon ko siya at nagtatakang mukha ang ipinaki

ANTERIOR

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status