บททั้งหมดของ The Little Black Demon: บทที่ 271 - บทที่ 280

Xyrica’s POV: It’s been a while since I stayed in the bathroom while sitting on the toilet seat cover. I didn’t want to go out since I was still pissed about knowing my friends’ little mission— to look after me. I refuse the idea of someone watching my every move and knowing who I came in contact with, then reporting it to someone I barely knew. It’s not okay to snoop around and spy on people because it would be stalking. “Hindi pa siguro kompleto ang mga bisita ni tito Leo kasi hindi niya pa ako pinatawag,” sabi ko sa sarili ko. Ilang beses akong huminga ng malalim para kumalma ‘yung isip ko. Kahit hindi nila nirerespeto ‘yung privacy ko, ay kailangan ko pa ring kumalma kasi kakausapin ko sila ngayon. Si tito Leo na rin ang nagsabi na siya na mismo ang magpapaliwanag sa lahat. Makikinig ako sa sasabihin niya, pero nakadepende na rin sa paliwanag niya kung pagagalitan ko ba si Yuan o hindi. Isa pa naman siya sa atat na atat malaman kung ano ‘yung sekreto ko, maliban kina Michiaki at

Xyrica’s POV: Bago bumalik sa bahay nina Michiaki ay hinatid muna namin si Joy at Spencer sa bahay nila. Tahimik lang kami sa buong byahe kasi walang nagtangkang magtanong kay Joy kung ano ‘yung pinag-usapan nila ni tito Leo. Ang mga kaibigan naman namin na naiwan ang bahalang nagpaalam ng maayos kay tito Leo at sumakay ng taxi patungo sa bahay ni Michiaki. Welcome naman siguro sila roon kahit hindi nila kami kasama, kasi maliban sa naroon si nurse Dawn ay napagsabihan na rin ni Michiaki ang mga magulang niya. Para kay tito Leo naman ay curious pa rin ako kung ano ‘yung napag-usapan nila ni Joy, at kung bakit nagkaganito siya. Siguro ay kakausapin na lang namin siya sa susunod— kung hindi man namin magawang magtanong kay Joy mismo. Halata nga sa mukha ni Spencer na gusto niyang magtanong sa girlfriend niya, pero halata rin sa mukha ni Joy na ayaw niya kaming kausapin. Pagdating namin sa bahay nina Spencer ay naunang lumabas si Joy na hindi man lang nagpaalam sa amin. Napabuntong-hin

Xyrica’s POV: Pinakiusapan ako ni Joy na kung maaari raw ba’y hindi na muna siya babalik sa Gangster Academy kasi may hinihintay pa raw siya. Hindi niya sinabi kung ano ‘yung hinihintay niya. Hindi na rin ako nagtanong kasi kaagad na lang akong pumayag para hindi siya makaramdam ng anumang pressure, at para hindi magbago ‘yung isip niya. Kinausap ko na rin si nurse Dawn tungkol dito, at wala naman itong problema sa kanya. Ang tangi naming ginawa habang hinihintay si Joy na bumalik sa academy ay nagmamasid kay dean Steinfeld noong bumalik siya. Ilang araw na nawala si dean Steinfeld, at kahit ‘yung sekretarya niya ay hindi alam kung saan siya nagtungo o kung ano ang ginawa niya. Nakakapanibago rin si dean Steinfeld kasi simula noong bumalik siya sa Gangster Academy ay para siyang may iniiwasan. Okay lang sana kung ako lang ‘yung nakakapansin, pero pati rin ang Akinomo Phoenix Gang ay alam kung paano siya umasta. Ano kaya ang tinatago ni dean Steinfeld? Simula noong bumalik si dean St

Xyrica’s POV:Ilang minuto pagkatapos naming magising ni miss Ludwig ay may narinig kaming ingay sa labas, tunog ng mga yapak at mga upuang ginalaw. Walang nagsalita kaya hindi namin alam kung babae o lalaki ba ang pumasok. Hindi ko rin alam kung kailan nila kami palalabasin dito, o kung may balak pa ba silang palabasin kami rito.“Dumistansya ka muna saglit, Xyrica. May gusto lang akong makita,” bulong sa akin ni miss Ludwig dahilan para lumayo ako sa pinto.She bent down all the way to lay flat on the floor because she wanted to know what was happening outside these four walls we were held captive. For a minute, I watched how she kept quiet while trying to grasp what was happening outside. Although I doubt she could see from those tight gaps between the floor and the door.Ilang saglit lang ay tumayo si miss Ludwig at saka ako lumapit sa kanya. “May nakita ka ba?” Bulong na tanong ko sa kanya at umupo ulit sa inupuan ko kanina.“May mga tao sa labas… sa tingin ko tatlong tao base sa

Xyrica’s POV:Lumabas si dean Steinfeld pagkatapos makausap si Joy sa telepono, at iniwan kami sa kamay ng mga Combat Angels. Pareho kaming may tape sa bibig ni miss Ludwig kasi ayaw raw marinig ni dean Steinfeld ang anumang sasabihin namin. Wala naman kaming magawa kundi ang maghintay sa pagbabalik niya, at sa oras na makita namin si Joy. Mukhang desidido naman siyang sundin ang sinasabi ni dean Steinfeld… para lang sa amin.Ilang minuto lang ay bumalik si dean Steinfeld, pero panay ang pag-iingay ko para matanggal ‘yung nakatali sa bibig ko. Hindi na siguro siya nakatiis at siya na mismo ang nagtanggal.“What do you want? Bakit ka ba nag-iingay?” Naiinis na tanong ni dean Steinfeld sa akin.“I need to pee! You’ve held us captive for hours, dean Steinfeld. Kanina ko pa pinipigilan ang urge para umihi kaya please lang… kailangan kong magpunta sa banyo kayo ayaw kong makaihi rito ngayon na,” sagot ko sa tanong niya habang nakatitig sa mga mata niya. Ito lang ‘yung paraan para maisip ni