Fenced by the Billionaire のすべてのチャプター: チャプター 181 - チャプター 190

Hininto ko ang sasakyan sa harap ng malaking gate na gawa sa metal at binalot ng baging. Hinayaan kong bukas ang ilaw ng kotse na nakatutok sa mansyon bago lumabas. Tinulak ko ito pabukas. Nangangalit ang mga ngipin ko dahil sa langitngit na tunog nito.Binalik ako sa sasakyan at nagmaneho patungo sa malaking abandonadong mansyon. Wala akong makita sa paligid maliban sa nagtataasang ligaw na mga halaman patunay sa matagal na panahon na napabayaan.I stopped the car at the towering mansion infront of me. It is twice bigger than the Monteverde’s. I went out with the duffle bag in my hand. I pushed the giant dusty door open and was welcomed by an empty huge living room. Napapikit ako nang biglang bumukas ang ilaw. Napamulat ako dahil sa walang tigil na ungos. Sa gitna ng silid ay si Drizelle na nakaupo at nakagapos sa silyang gawa sa sa makapal na tabla. Wala siyang panyapak at may busal ang bibig . Namumula ang pisnge at magulo ang buhok. Nagpupumiglas siya at may nais sabihin sa ‘kin.

Umiling ako. “H-Hindi ko piniling palitan ka, Drizelle. Bata lang ako noon. Wala akong kamuwang-muwang. It didn’t even cross my mind to replace anyone, especially not you.”“Shut up! Shut up!” Tinakpan niya magkabilang tenga. “Huwag kang bait-baitan! Hindi mo ako maloloko!” “Lahat ng sinabi ko sa ‘yo totoo. Lahat nang pinakita ko, pinaramdam ko.” Uminit ang mga mata ko. Bumalik sa isip ko ang mga pinagsamahan namin noong kolehiyo. Siya lagi ang kasama ko pag-break time, sa lunch at sa uwian kahit na magkaklase kami ni Ella. Ella was surrounded by girls our age while I felt like an outcast but everything changed when I met Drizelle. She made feel like I belong, like I’m not alone. She even defended me from Ella.“I-Ikaw lang ang tinuring kong kaibigan, Drizelle. Ikaw lang ang naging kakampi ko. Parang kapatid na nga kita-”“It’s because of my hardwork. I only befriended you to know you, to know your weaknesses. Dahil do’n I was able to make everyone envy you, hate you. Especially Ell

Trace Montes? Mag-ina? Naguguluhan ako. Ano ba ang pinagsasabi ni Drizelle? Iniling ko ang ulo para maalis ang pagkahilo.“Tumigil ka na, Trace!” Biglang sigaw ni Chase.“Tumigil? Diba ikaw ang may gustong gawin ko ‘to? Pinabalik mo ako dahil kailangan mo ako tapos ngayon pinapatigil mo ako?” dagdag ni Chase.Nagsalubong ang mga kilay ko. Pinagmasdan ko si Chase. Iisang tao lang ang nasa harapan namin, iisang katawan pero kung umasta siya ay parang may dalawang taong nag-uusap.“Wala akong pakiaalam kung tinawag kita, wala akong pakialam kung magiging katuwaan mo ako basta huwag na huwag mong sasaktan ang mag-ina ko!” sigaw ulit ni Chase.Ramdam ko ang galit at pangamba sa boses at mukha niya pero agad itong naglaho at pinalitan ng makapaninindig balahibong tawa. Ang kaninang maaliwalas na awra niya ay naging madilim na para bang binalot siya ng kasamaan. Iisang tao pero may dalawang pagkatao.“Multiple personality disorder.” Kumpirma ni Drizelle sa suspitya ko.“Rose and serpent…”Nap

“We found their medical records.” Lucero handed an envelope.Binaba ko ang tasa ng kape bago ito buksan. Naglalaman ito ng dalawang folder, kulay abo at puti. Una kong nilabas ang kulay puti. Bumungad sa ‘kin ang mga litrato ng sari’t-saring klase ng sugat at hiwa sa iba’t ibang bahagi ng katawan at sandamakmak na X-Rays.“Multiple wounds and fractures,” saad ni Lucero. “Her first fracture was twenty-one years ago, the same year-”“I was adopted,” pagpatuloy ko sa sasabihin sana ni Lucero. Hindi ko maalis ang tingin sa X-Ray ng braso ni Drizelle. “She was just seven years old,” mahinang banggit ko.“His first fracture was seven years older. It was a miracle that they both survived the torture,” aniya.“Kaya pala parang wala lang sa kanila ang masaksak at mabugbog. They’ve seen worse.” Napayukom ako. “Have you found him?” “Hindi pa,” dismayadong sagot niya. “May sa daga kung magtago ang matanda.”Napabuntong hininga ako. Binaba ko sa mesa ang hawak bago buksan ang isa pang folder. Nagl

“What do you know, Ella?”Napahilamos siya ng mukha. Mula sa mukha ay pinasada niya ang palad pataas sa buhok. Pagkatapos ay huminga siya nang malalim.“After we bailed her out of prison, she told me he was there, he was everywhere.” She started. “I saw cuts all over her body hidden under her clothes.” Tears welled to the brim of her eyes.Inabot ko ang kamay niya. “I saw it too. I’m sorry.”“No, Anastasia, I wasn’t talking about scars.” Napatakip siya sa bibig.“What?” Nagbangayan ang mga kilay ko.“They were fresh, Anastasia.” Napayuko siya at napatitig sa sahig. “It started the day they took her in. I asked her patrol officer, Officer Torres, and I was told she did to herself.”“And they didn’t inform the family?” Napaangat ang kaliwang kilay ko.“They did.” Malungkot niya akong tiningnan.“Tremaine?” Pinanlakihan ko siya ng mga mata. Tumango siya bilang tugon.Napahilot ako sa sintido. That old witch. I know she’s goddamn manipulative but I didn’t know she could let her daughter g