บททั้งหมดของ Into Your Arms Tonight : บทที่ 151 - บทที่ 160

SA silid ni Cassandra, walang kaalam-alam ang dalaga ang nangyayari ngayon sa kaniyang ina at kay Ian, ang sakit na pinagdaraanan ngayon ng dalawa sa pagkawala ni Manuel. Pareho pang nagtatawanan ang mag-ina habang hinihintay ang pagbabalik ni Dolores at ang inaasahan nilang binili nitong pagkain para sa kanila."Lola's taking her time," kapagdakan ay pansin ni Cassandra at bumaling sa pintuan.Isang oras na ang nakalilipas subalit hindi pa rin bumabalik ang ina. Naisip ng dalaga na hindi ito makasingit sa abalang mga doktor kung kaya natatagal ang ina. Bumuntong-hininga siya at inalis sa isipan ang pag-aalala rito. Marahil ay dahil sa dami ng panganib na pinagdaanan niya kung kaya hindi niya maiwasang kabahan sa kaunting bagay lamang, kahit pa nga ba alam niyang simple lamang ang dahilan niyon. "Well, wala naman sigurong magiging aksidente si Inay since nasa ospital sila ngayon," kumbinsi pa ng dalaga sa sarili. "Oh, you're right, mom," sang-ayon din naman ni Cassey na kinuha ang

Subalit hindi pa man nagtatagal na nakalalabas si Cassey nang muling mapatingin sa nakapinid na pintuan sina Dolores at Cassandra sa biglaang pagpasok ng bata.Inakala ng dalaga na hindi nito natagpuan si Ian sa labas ng ospital kung kaya bumalik na lang ito sa kanilang silid.Ngunit nagulat na lamang ang dalawa nang makitang tahimik na lumuluha si Cassey.Hindi nila iyon napansin agad kanina nang pumasok ito dahil nakayuko ang bata at hindi sila matingnan ng diretso.Nahihinuha nilang mag-ina na may nangyaring hindi kaaya-aya sa bata nang lumabas ito.Iyon nga lamang ay hindi nila matukoy kung ano ang dahilan sapagkat saglit lamang itong nawala sa kanilang paningin."What's wrong, my love?" malamyos na usisa pa ni Cassandra sa anak at sumenyas dito na lumapit. "Come here to mommy."Tahimik din namang lumapit ang bata sa kaniya at naupo sa kama na kinahihigaan niya."Ano ang problema, apo?" tanong din ng abuela rito na pinunasan pa ng mga palad ang basang pisngi ng bata."Daddy hates

"YES, sir," ang tanging tugon ni Raid kay Ian bago tipid na yumukod upang magpaalam na rito upang puntahan ang bagong bisita na dumating."Wait," bigla rin naman siyang tinawag ng binata na tila may nakalimutan itong sabihin sa kaniya.Huminto siya sa paghakbang at muling bumaling ng tingin dito. Hinintay niya ang sasabihin ng binata."Wait here," utos nito sa kaniya saka tumayo at tinungo ang hindi naman kalayuang drawer. May kinuha si Ian na isang brown envelop doon na iniabot kay Raid.Nagtatakang kinuha niya iyon at ilang sandaling pinagmasdan. Walang ibang nakasulat sa envelop subalit nasalat niyang may papel sa loob. Nakakunot ang noo na binalingan niya ng tingin ang binata bagama't hindi siya nagtanong dito at sa halip ay hinintay ang susunod nitong instruction."Give it to her," ang tanging utos lamang ni Ian na tinalikuran na siyang muli. Ilang segundong natigilan si Raid bago sumagot, "Yes, sir."Habang naglalakad ang binata palabas ng mansyon ay maraming gumugulo sa kani

Sabay pang napalingon si Raid at Dolores sa pinanggalingan ng tinig, Manang Bell, ang katiwala at yaya ng mag-amang Manuel at Ian. Dahil kilala ng binata ang matandang katiwala kung kaya agad siyang nakahuma sa bagong dating. Matamis pa siyang ngumiti sa matanda dahil close siya rito at talaga namang mabait at palakaibigan ito.Bukod pa roon ay close ito kay Cassandra kung kaya naging malapit talaga siya rito.At dahil talaga namang madaldal si Manang Bell kung kaya nawiwili siyang makinig sa mga kuwento nito lalo na kapag patungkol kay Cassandra. "Ah, Manang Bell, bisita po natin siya," paliwanag niya rito.Agad na lumapit si Raid sa matandang katiwala upang itago si Dolores dito sapagkat lihim lamang ang pagdadala niya sa ginang sa loob ng mansyon. Subalit hindi siya pinansin ni Manang Bell at nilampasan lamang siya nito. Mataman itong nakatitig kay Dolores na pilit namang umiiwas at hindi makatingin sa matandang katiwala. Nanh ilang hakbang na lamang ang layo ni Manang Bell d

"Ha!" malalim na bumuntong-hininga si Ian at tinakpan ng dalawang palad ang mga mata. Nakahiga pa rin siya sa damuhan sa main garden ng mansyon.Ilang minuto nang nakakaalis si Raid pagkatapos nang nangyari sa kanila subalit hanggang ngayon ay hindi pa rin siya bumabangon sa pagkakahiga.Nang mawala ang ama ay inakala ni Ian na manhid na ang utak niya sa sakit kung kaya balewala na sa kaniya ang mga nagaganap sa kaniyang paligid.Kahit nga nang ipaalam sa kaniya ang pagdating ni Dolores ay wala siyang naramdamang kahit na anumang damdamin para dito. Bagama't noong una ay nagtalo ang isip niya kung papayagan niya ba itong makita ang ama sa huling sandali nito o hindi?Subalit sa huli ay mas pinili niya ang huli sapagkat nangangamba siya na may makakilala rito, lalo na ang mga matatandang katiwala na dati nang nanilbihan sa madrasta. Ayaw niya ng gulo kung kaya kahit alam niyang masasaktan ito ay mas pinili niya ang tahimik na sandali sa huling mga araw na makakasama niya ang ama.Su