Love And Punishment (Freed Series 1) のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

MoniqueNapapangiti ako habang isa-isa kong binabasa ang mga text messages sa akin ni Andrei. Dalawang araw na ang lumipas mula ng umuwi ako dito sa Antipolo. Halos ayaw nga niyang bitawan ang mga kamay ko ng ihatid ako sa sasakyan ko. "Baby, I missed you." "Baby, I love you." Those messages I am reading right now made my heartbeat beats so fast. Para bang sasabog ang dibdib ko sa lakas ng tibok nito. Hindi ko napigilan at napatawa ako ng mahina."Mommy! happy ka po?" Nawala ang ngiti ko at napatingin bigla sa anak ko ng magtanong ito sa akin. Inosinte itong nakatingin sa akin. Nagtatanong ang mga mata.Nilapit ko ang mukha sa kan'ya at mabilisan kong hinalikan sa labi. I smiled. "Opo. Happy po si Mommy kasi kasama ko na ang anak ko." I giggled. Piningot ko pa ng magaan ang matangos niyang ilong.Matamis siyang ngumiti sa akin. Tumayo siya mula sa paglalaro ng thomas train niya. His favourite toys.

MoniqueKinabukasan ay maaga kaming gumayak ni John papuntang Quiapo. Andrei texted me that he'll be fallow after us. Hindi na lang ako nakipag-argues sa kaniya dahil alam kong hindi rin ako mananalo. Pagka-parking pa lang namin sa may tabi ng lumang gusali ay namataan ko na ang maraming taong nag-uumpukan na sa tingin ko ay may nangyayaring argumenento basi na rin sa ingay nila. Madalian kaming bumaba ni John. Nilingon niya muna ako bago nagsalita. "Sa tingin ko nandito na ang may ari? Baka pinalalayas na sila," kunot-noo na sabi sa akin. "Let's go and see." Baling ko sa kaniya.Sumuot kami sa madaming tao. Nang makita naman ako ng bawat madaanan ko ay tahimik silang binibigyan ako ng ispasyo para marating ang gitna kung saan may naririnig akong nakikitapagtalo."May kontrata po kami sir, hindi ninyo kami basta-basta mapapalis dito kung hindi ninyo babayaran ang renta namin at nang sa ganoon ay makalipat na kam

MoniqueBahagyang nakasandal ang ulo ko sa malapad na dibdib ni Andrei ng magising ako. Napangiti ako. Inagat ko ang ulo para mapagmasdan ang mukha niya. Nakaawang pa ang labi habang himbing sa pagtulog. I giggledTinaas ko ang kamay na sinuotan niya ng singsing kagabi. I can't stop smiling.We're pretty naked under the white sheets. May naisip akong kapilyahan. Dumapa ako sa dibdib niya at dinampian ng matunog na  halik ang nakabukas niyang bibig. He grinned. I smiled. I whispered in his ears para tulayan siyang gisingin. "Good morning, honey." Mas nilakasan ko pa ang tinawag ko sa kanya. ‘Yong maririnig niya ng maayos. Nakita kong ngumiti siya pero pikit pa rin ang mga mata. Kinagat ko ang panga niya at nagsimulang pagapangin ang mga kamay ko sa malapad niyang dibdib. I ended it on his nips. Pinaglaruan ko pa iyon. My boldness surprised me too, but it's too late to regret. Dinilat niya ang mga mata a

Andrei’s POVBinuksan ko ang TV sa sala para manood ng balita. Bago bumaba si Monique kanina ay tinimplahan muna niya ako ng kape. Napapangiti ako habang sinisimsim ang kape ko. Oh! Ang reyna ko ang may gawa nito. Balak ko na rin umuwi ngayon sa Muntin-lupa kung saan ako tumutuloy. Hinihintay ko na rin ang reports nila Arthur at Ronald tungkol sa pagpapasubaybay ko sa kanila kay Alana. That woman is dangerous. Lalo na't nalaman na niya ang tungkol sa amin ni Monique. She might harm my queen. Kaya balak ko na rin magpadagdag ng security para bantayan ng pasikrito ang reyna ko habang hindi pa tumitigil sa pagtatrabaho. When I done drinking my sweetest coffee made by my queen sinandal ko ang ulo sa sofa. Siryoso na ako sa panonood ng balita ng makarinig ako ng ring tone. Probably not my phone. Iginala ko ang mga mata. Nahagilap ng mga mata ko ang cellphone ni Monique na nakapatong sa ibabaw ng marmol counter. She forget to take her phone with her. Tuma

MoniqueKinabukasan ay sabay-sabay na kaming bumaba sa hapag. My son seems very happy when he wake up in the morning still seeing his father. Naging doble ang saya ng anak ko. Sa ganitong paraan ay nakikita ko kung gaano siya kasaya.Magkakatabi kami sa iisang kama, iyan ang nag-iisang bagay na pinangarap ko noon at nang sa ganoon ay maging kompleto ang pagkatao ng anak ko. He has his father and me. But it's okay, hindi pa naman huli ang lahat. Ngayong andito na si Andrei sa tabi namin ay hinding-hindi na siya makakawala. Napapangiti ako sa tuwing nasusulyapan ko ang mag-ama ko na panay ang laro nila. Laging pinaglalaruan ni Aldrin ang tainga at ilong ng daddy niya, and Andrei keeps biting his little fingers kaya nakikiliti siya kasabay ng pagtawa. When we reach the dinning, I was surprised a bit. Nakaupo si Tia, Mang Jose, at Ronald sa hapag, habang si Arthur at Manang Ester ay abala sa paghahain sa mesa. What a gentleman? Sabi ko sa isip.