บททั้งหมดของ The Monster CEO's Twins: บทที่ 41 - บทที่ 50

Third Person’s P.O.V Pagkababa niya sa kaniyang sasakyan matapos itong iparada sa garahe sa loob ng kaniyang property ay kaagad siyang pumasok sa malaking bahay. Habang papasok ng bahay ay hinawakan niya ang kaniyang batok at inikot-ikot ito upang maibsan man lang ng kaunti ang pagod at pagkirot ng kaniyang likod dahil sa maghapong pagkakayuko dulot ng paglalaro ng golf. Hindi naging madali ang araw niya ngayon dahil grabe rin ang ginawa niyang pakikisama sa isang malaking tao na kilala rin katulad niya sa industriya at larangan ng pagnenegosyo.  Nakikipagkaibigan siya sa taong ito dahil sa hinaharap ay panigurado na magagamit niya ang taong ito sa kaniyang kompanya. Ganoon naman talaga sa mundong ginagalawan niya. Kaibigan ka kung may kailangan sa ’yo. Hindi lamang kasi basta kilala lang ang taong ito kundi mayroon na rin itong limang pinatayong bagong

Hinayaan niya na ako hanggang sa makababa ako ng sasakyan. Buhat-buhat si Herald ay tinungo ko ang elevator. Gusto ko na ring magpahinga. Gusto ko ng matapos ang araw na ito. Nagkaroon na nga ako ng pagkakataon na makasama ulit si Hera, ngunit kaagad naman itong nadagdagan ng panibagong isipin at problema. Nagulat na lang ako ng may humawak ng aking balikat at nang mapahinto ay lumantad na lang sa harapan ko si Jemuel. Mabilis niyang kinuha sa akin si Herald at naunang naglakad. Ang buong akala ko na hahayaan na niya akong makapasok ng matiwasay ngunit mukhang nagkamali ako. Nagpakawala na lang ako ng marahas na buntong-hininga at sumunod sa kaniya. Hindi na ako nagtaka pa. Ganito talaga si Jemuel, kapag siya na ang nagkasala ay nangungulit at hindi ka basta na lang hahayaang makalayo hangga't hindi natatapos ang isipin at problema, ngunit kapag ikaw naman an

Ava's P.O.V Matapos kong hawakan ang kamay ng aking anak na iniabot niya sa akin ay lumabas kami ni Herald sa aming unit at tumungo sa elevator. Binuksan ko naman iyon nang pakiusapan ako ng aking anak na buksan ito. “Mom, can you click the thirtieth floor?” turo ni Herald sa mga pindutan nang makapasok kami sa loob. Hinayaan ko na lang ang anak ko sa kung ano ang mga inuutos niya sa akin. Wala naman akong magawa dahil kahit ako ay gustong malaman kung ano ang mayro’n. Diniin ko ang hintuturo ko sa pindutan na may nakalagay na tambilang na ‘tatlumpu’. Ibig sabihin lamang nito ay patungo kami sa tuktok ng gusali. Nasa ika-siyam na palapag kasi naroroon ang tinutuluyan naming unit dito sa gusaling ito. Nang tumunog ang elevator senyales na narito na kami ay bumukas ang dalawang magkasalubong na pinto nito. Kaagad n

Ava’s P.O.VDahil nasiraan ako ng sasakyan sa daan ay nag-commute na lamang ako patungong Fonteverde Corporation. Pagkababa ko ng sinakyan kong dyip ay tumakbo ako patungo sa pedestrian lane upang makatawid papunta sa kabila. Nang magpula ang ilaw na senyales na puwede ng tumawid ang mga tao sa bawat gilid ng kalsada patungo sa kani-kaniyang ruta ay sabay-sabay kaming nagsitawid. Pagkarating sa kabila ay lakad-takbo ako, lumiko ako. Ang harapan kasi ng kinatatayuan ng gusali ay nasa likod kung saan ako binaba ng sinakyan kong dyip kanina. Nang makarating sa harap ng gusali ay may iilang taong nakatumpok at tumitingin sa malayo. Napahinto ako at sinundan ko kung saan sila nakatingin at doon ay nakita ko si Mr. Fonteverde na may kaharap na matandang gusgusin. Binubulyawan niya ang matanda na aking ikinasingkit ng mga mata.

Pagbukas ng elevator na aking kinalululanan ay may pumasok na tatlong babae sa ikatlong palapag nang bumukas ito. Base sa kanilang uniporme ay isa sila sa mga empleyado ng gusaling ito. Para silang  bulateng-lupa na sa tuwing hinahawakan mo ay kumakawag-kawag. “Nakita ninyo ba si Mr. Fonteverde na pumasok kanina? Napakapogi niya sa suot niyang eyeglasses,” sambit ng isa sa kanila na naka-ponytail ang buhok at hindi pa nakuntento dahil niyugyog pa ang kasamang may pantay na buhok ngunit mababa lamang na babae.Kapagdaka'y biglang natuon ang mga tainga ko sa kanila at bahagyang napataas ang aking kilay dahil sa narinig. “Oo nga. First time kong nakita siyang may salamin sa mata. Hindi ko tuloy mapigilan ang titigan siya kanina lalo na sa tuwing nagkakasalubong ang kaniyang mga kilay,