บททั้งหมดของ The Monster CEO's Twins: บทที่ 31 - บทที่ 40

“Sir, this is not a game. But since I need the job I will play with it,” pagkatapos ko iyong sabihin ay tila nagtimbangan kami ng aming mga titig. Muli ay umangat ang gilid ng kaniyang labi. Ang kaniyang mga matang matalim kung makatitig ay tila minamata ako ngayon. “You ad—” Naputol na lang ang dapat niyang sabihin nang may nagsalita mula sa aking likod. “Daddy?” Kahit nakatalikod ay napahinto ako sa aking kinatatayuan. Waring hinaplos ang puso ko at mas lalong nanabik nang marinig ang maliit na himig na iyon. Dahan-dahan akong humarap sa kaniya. May isang pintong nakabukas mula sa loob ng opisina at hindi ko alam kung saan ito nakakonekta at hindi ko na iyon pinansin pa. Dahil doon ay nakita ko siyang nakatayo at nakat

Nang imulat ko ang aking mga mata’y malabo at purong puti ang naaaninagan ko hanggang sa unti-unting lumilinaw ito. Isang puting kisame ang sumalubong sa aking paningin. Muli akong napapikit at hinawakan ang aking ulo nang kumirot ito. Napansin ko na tila may kung anong bagay sa kamay ko. Doon ay nakita kong may nakakabit ng dextrose dito. Iniikot ko ang aking paningin. Kung hindi ako nagkakamali ay nasa hospital ako. Ang tanong lang ay paano ako nakarating dito? Inisip ko ang huling nangyari pero hindi ko ito matandaan. Sa tuwing pinipilit ko ito ay mas lalong kumikirot ang aking ulo. Napapikit ako dahil sa sakit. Pagmulat ko ay napabaling ako sa kaliwang bahagi kung saan hindi ko nadaanan ng tingin kanina. Napakunot-noo ako. Hindi ko inaasahan ang taong ngayon ay nakikita ko. Nakasandal siya sa di-kahabaan at malambot na sopa. Nakapikit ang mga mata habang

Sunod-sunod kaming pumasok sa loob ng isang kuwarto kung saan ginaganap ang bawat pagpupulong. Nauna ang babaeng sinundo pa kami kanina, na akala ko ay bagong sekretarya ni Mr. Fonteverde, ngunit ng makita na naroroon si Mr. Salazar Samson na nakaupo sa gilid ay baka kung kanino lang sekretarya ito’t pinasundo lang kami. Isa-isa rin kaming bumati sa mga malalaking taong naroroon pagkapasok. Ang iba sa kanila ay gumaganti rin ng ngiti na aming ibinabahagi sa kanila. Ang iba naman ay tila walang pakialam sa presensya namin na kahit tumambling pa kami ay walang epekto. Iilan pa lamang ang nasa loob ngunit tumungo pa rin ako sa gitna para hintayin ang iba pa. Wala rin ang C.E.O ng kumpanya. Akala ko ba'y naghihintay na ang lahat? Kibit-balikat na lang ako sa isiping iyon. Umupo na rin sa gilid ang mga kasamahan ko kasama ang magandang babae na may salamin. Nakahanda na ang laptop at projector maging ang mga gamit na kakailanganin katulad ng mga printed papers. Napunta an

“No, Sir! Sir!” Pagpupumiglas ko ngunit malakas ang matanda. Hindi ko alam kung bakit mas malakas pa ito sa akin. Kung pagbabasehan nga naman ang katawan ay mukhang nagbabatak ito ng katawan.    Nang muli akong magpumiglas ay nagulat ang lahat sa mabilis na nangyari. Napasinghap ang lahat ng nakasaksi gayon din ako nang biglang may tumamang kamao sa mukha ng matanda at bumulagta siya sa konkretong sahig. Napahawak ako sa aking bibig ng makita ang dugo sa gilid ng kaniyang labi at kamay pagkatapos niya itong hawakan.   Halos ang lahat ay nakatingin sa bahagi ko, ngunit hindi sa akin kundi sa taong katabi ko. Kaya ng ibaling ko sa kaniya ang aking tingin ay mas namilog ang mga mata ko nang tuluyang makita ang taong hindi ko inaasahan na sasaklolo sa akin sa mga manyakis na matatandang ito. Napakadilim ng kaniyang mga mata na ang hirap basahin. Hindi ko inaakala na sa lahat ng tao rito ay siya ang tutungo sa kinaroroonan ko upang ipagtangg

Inikot ng aking paningin ang buong mansyon pagkaupo ko sa sopa. Iniwan muna ako sandali rito ni Manang Olivia pagkatapos niya akong pagbuksan ng gate kanina. Susunduin daw niya si Hera sa ’taas, na kagaya pa rin ng dati ay nagkukulong lang sa kaniyang kuwarto.  Ipinagtataka ko lang, ilang buwan lang nang huli akong nanggaling dito at mukhang may nagbago sa malaking bahay lalo na ang interior design ng mansyon. Hindi ko alam kung ngayon ko lang ba ito napansin o may pinagbago talaga? Naging contemporary style ito na bumagay naman, ngunit nagmukha yatang simpleng bahay lang ang mansyon. From elegant to sleek and simple space na ba ito? But I like the combination of color—gold and silver. “Tutor Astrid!” Naagaw na lang ng sumigaw na bata ang buong atensyon ko at ng tumingala sa itaas ay tuluyan ko na siyang nak