บททั้งหมดของ I'm your Bride/Maid : บทที่ 131 - บทที่ 140

Isang kaguluhan ang masasaksihan sa bahay ng mga Martinez. Pilit nilang pinipigilan ang tangkang pag kuha ni Red sa kay Atanasha. "Mr. Buenavista, alam mo naman siguro kung ano ang ginagawa mo. Umalis ka na bago pa kami tumawag ng mga police para pwersahan kang paalisin." Usal ni Mrs. Martinez kay Red.Hinaharangan si Red halos sampung bodyguard ng mga Martinez upang hindi ito makapasok sa kanilang teritoryo. Para namang walang naririnig si Red at pilit pa ring itinutulak ang mga nakaharang sa kanya. Tila ba'y sarado ang isip nito sa kahit anong sabihin ng iba sa kanya at ang nais niya lamang ay ang makuha si Atanasha.Muling napatingin si Red sa kinatatayuan ni Atanasha at pansin nitong nakatingin din ito sa kanya. Nag tama ang kanilang mga mata at kitang kita sa mga mata ni Atanasha ang lungkot, awa, mga halo halong emosyon dahil sa kanyang nakikita.Maya maya pa ay hinila na ito ng kanyang kaibigan na si Angel papasok ng kanyang kwarto. Bago pa ito makapasok sa loob ay mapapansin

"Pe-pero sir… Napaka delikado po ng gusto niyong gawin lalo na ngayon na may ideya na ang mga Martinez na gusto mong mapabalik si Ma'am Atanasha. Hindi tayo pwedeng kumilos nalang ng hindi manlang pinag iisipan lahat." Pagtutol ni Miss Dein sa nais ni Red na itakas mula sa pamilyang Martinez si Atanasha."But that's the only way para makausap ko manlang siya. Kahit ang mga Martinez ay ayaw akong palapitin sa kanya. Kahit makiusap pa tayo sa kanila ay hindi pa rin nila ako papahintulutan lalong lalo na ngayon na pinaninindigan na ng mag asawang Martinez na anak nila si Atanasha. Handa nilang ipag damot sa akin si Atanasha kahit anong mangyari. Sa tingin ko talaga ay may iba sa pamilyang iyon. Lalong lalo na sa kanilang iisang anak na si Angel…" Sambit ni Red at tumayo siya upang sumilip sa glass partition walls ng kanilang room. Bumungad sa kanya ang napakaganda at busy na city ng Australia. "So… papasukin po ba natin ang mansion nila mamayang gabi? Hindi po ba sobrang delikado ng bag

ATANASHA"Beshy?" Halos mapatalon ako sa gulat sa biglang pag tawag sa akin ni Angel. Kabado akong napalingon sa kanya at nag hintay kung pagagalita ba ako nito dahil sa pag suway ko sa usapan na hinding hindi na ako makikipag kita o kahit makipag usap kay Red. "Angel…" marahan kong tawag sa kanya na para bang bata na hihingi ng tawad sa maling nagawa nya."Anong ginagawang mo rito? Sabi ko naman sayo hintayin mo lang ako doon 'di ba?" Nagtatakang usal ni Angel.Halos nag labasan ang lahat ng kaba sa aking katawang nang malaman kong hindi nya pala nakita si Red. "Mabuti na lang…" Aksidente kong naibulong sa aking sarili ngunit agad na napatingin sa akin si Angel, "What? May sinasabi ka?""Wa-wala… Tara na medyo parang inaantok na kasi ako kaya bilisan na natin para makauwi na." Sambit ko at nag simula ng itulak ang shopping cart. Nagtataka naman siyang napa sunod nalang sa akin."Ano pa bang hindi natin nabibili?" Tanong ni Angel habang iniikot ang paningin sa buong grocery store. In

Makalipas ang ilang oras matapos makatakas ni Atanasha sa mansion ay bigla na lamang naalimpungatan si Angel mula sa kanyang mahimbing na pagkakatulog. Ilang minuto niya munang hinayaan ang sarili na makapag adjust ang katawan bago siya dahan dahang bumangon.Agad siyang napahawak sa kanyang sintido ng bigla na lamang itong kumirot at nag dala ng sobrang hilo sa kanya, kaya naman muli niyang ipinikit ang mga mata at bahagyang hinilot ang kanyang ulo upang pawalain ang hilo na kanyang nararamdaman.Matapos ang ilang minutong paghihilot sa kanyang ulo ay muling iminulat ni Angel ang kanyang mata at bumungad sa kanya ang mga bote ng alak na kanilang iniinom kanina. Napansin niyang wala na si Atanasha sa kanyang tabi kaya agad siyang napatingin sa kama ngunit wala rin ito rito."Gaano katagal na ba akong natutulog?" Tanong niya sa kanyang sarili.Napag desisyonan niyang hanapin ang kaibigan kaya naman dahan dahan siyang tumayo at nag tungo sa harap ng banyo. Muntikan pa siyang matumba dah

ATANASHAMaaga akong nagising ngayong araw, pero sa totoo lang ay hindi nga ako sigurado kung nakatulog nga ba talaga ako. Nang kainin kasi ako ng aking antok ay para bang pumikit lamang ako ng sampung minuto at pag dilat ko ay umaga na agad.Humihikab akong bumaba sa first floor at sakto ay gising na rin si mommy. Umiinom ito ng kaniyang paboritong tsaa habang nag babasa ng magazine. "Magandang umaga po!" Magiliw kong bati kay mommy at 'saka ako lumapit sa kanya upang yakapin siya at bigyan ng halik sa pisngi."Oh, darling! Good morning! Nakatulog ka ba ng maayos?" Bungad na tanong niya sa akin."Opo, mommy." Tumatango kong sagot."Mabuti naman, kumain ka na ng breakfast mo, nauna na kaming kumain ni daddy nyo kanina." Sambit niya at muling nag basa ng kanyang magazine.“Oo nnga po pala, nasaan po pala si daddy?” Takang tanonng ko dito ng mapansin kong wala sa kanyang tabi si daddy. Nasanay kasi akong tuwing umaga ay magkatabi sila at halos hindi na mapaghiwalay.“Mag go-golf daw sil