Semua Bab Etiquette: Bab 111 - Bab 120

SA ISANG mamahaling subdivision naninirahan ang pamilya ni Clive sa Taguig. The Garcia warmly welcomed Nikole and they shared a sumptuous dinner with them. Nakilala rin ni Nikole ang mga kapatid ni Clive na sina Clifford at Cera.Mababait ang magulang ni Clive at hindi inaasahan ni Nikole ang magigiliw na pakikitungo ng mga ito. “Now I get it why my son is smitten to the one and only Castellaneta Heiress,” masayang wika ng ama ni Clive. Si Ramon Garcia. “Thanks you, Sir.” Tipid na ngumiti si Nikole.“You’re like a goddess, Ate Nikole. I hope I’m pretty as you!” hindi napigilan bulalas si Cera na kanina pa titig na titig sa kanya. Lumawak ang ngiti sa labi ni Nikole. “You’re also pretty. You’re like an Asian princess.” Totoong sabi niya. Bagay na bagay rito ang pagiging tsinita na katulad ng kapatid nito ay nawawala ang mata kapag ngumingiti. Habang si Clifford sa tabi nito ay tahimik na lang kumakain. “Since you are going to be a member of this family, hija. Are you willing to mer

SA HOSPITAL na naglagi si Bernila mula nang dalhin siya roon. Kailangan siyang mamonitor ng doktor dahil sa kanyang kalagayan. Hindi naman siya pinabayaan ng asawa na at lagi itong nasa tabi niya. “Mahal… kumusta na ang pakiramdam mo?” tanong ng nag-aalalang si Kaden. “Okay lang ako…” sinikap niyang ngumiti. Ayaw niyang ipakitang nahihirapan siya. Sa nakalipas na taon, nakita niya ang effort nitong mapasaya siya. Kaden eventually developed feelings for her, for reak. Nawala na rin ang insecurity niya kay Nikole. Ang saya-saya nila nitong mga nakalipas na buwan. Talagang pinanindigan na nila ang pagiging mag-asawa kaya nga nakabuo agad sila ng baby matapos siyang makunan. But she knew the danger first hand itinago niya sa asawa na delikadong siyang magbuntis. She talked with her Ob-Gyne at hindi naman ito nag kulang sa paalala. Mayroong kasing abnormal antibodies ang kanyang immune system. Akala niya magaling na siya dahil wala naman siyang nararamdmang kahit ano nitong nakaraang.

MALAYANG bumuhos ang luha ni Kaden habang nasa labas ng nursery room kung saan nakalagay ang kanyang anak. Hindi niya ito matingnan nang diretso. Ayaw pa rin tanggapin ng utak niya ang mga nangyari. Kuyom niya ang mga kamo habang paulit ulit na sumasagi sa isip niya ang sinabi ng doktor matapos manganak si Bernila. “I’m sorry… we did our best. But she didn’t make it…”Mariin siyang napapikit. Naroon din ang pamilya niya sa hospital pero hinayaan muna siyang na pag-isa. Lahat sila nagluluksa sa biglang pagkawala ni Bernila. Pigil na pigil niya ang emosyon kahit gusto niyang magwala. Parang sasabog ang dibdib niya sa matinding sakit. Why this had to happen when everything was going smoothly between him and his wife? Napakaraming katanungan ang nabuo sa magulong isip ni Kaden pero ni isa ay wala siyang naapuhap na sagot. Nanatili lang siya roon. Nakatayo at wala sa sarili. Walang kahit anong salita ang makakapagbigay ng tawag sa klase ng sakit na nararamdaman niya ngayon. Hanggang s

“NO! You don’t need to do this!” mariing wika ni Nikole kay Julian. Naroon sila sa terrace sa ikalawang palapag ng bahay at nagpapadala ito sa kanya.“Hun, this will be the last. I have been working on this case for a few years now. This operation costs a million-dollar worth, and I’m heavily invested to cut the claws of this organized crime group. Malaki ang maitutulong nito sa kumpanya ko kung sakali lalo na at sa buong Asia nag-operate ang sindikatong ito. I can’t give you sensitive information but trust me, ito na talaga ang magiging huli.” Sinikap ni Julian na maipaliwanag nang maayos kay Nikole ang gusto niyang mangyari. Isang linggo lang naman iyon. “I have a bad feeling about this, Jules. Why do you have to go? You are the company’s CEO, give the task to your men! But if this is about money, hell! Are we poor? Why would you risk your life there? Nahihibang ka na ba? If something bad happens there, what would happy to me and Juliette?” marring napakapit si Nikole sa steel rail

GRAND OPENING ng proyektong hinawakan ni Clive na isang malaking coliseum sa bicol. The architectural design was impeccable. Pero hindi niya masyadong na monitor ang structural section niyon dahil hindi naman siya Civil Engineer. Triple C had all the best designing professionals. Pero kahit gaano katatag at kaganda ng struktura ay walang panama iyon sa kalamidad na bigay ng kalikasan. There had been an earthquake around magnitude eight. Nagkataon itong sa grand opening ng natural gusali. Three columns had failed, and the trusses fell. Marami namang nakalabas agad kahit nagkaroon ng stampede. But the horror remained that around a hundred people died. Kung kailan unti-unti nang na tanggap ni Nikole ang pagkawala ni Julian, ngayon naman niya nasaksihan ang unti-unti ng pagkawala ni Clive. He was physically present, but mentally absent. “Clive, it’s not your fault. It was a natural calamity!” Paulit-ulit niyang pinapaalala rito iyon. It had been a month since that incident but there ha