บททั้งหมดของ Agreement Under The Moonlight: บทที่ 71 - บทที่ 80

"YOUR OWN FATHER"ZANDRO WOKE up with his head having a whirling sensation; his vision was a bit blurry yet, he can see the infinite darkness around him. By the moment he remember what happened before he passed into a deep sleep, he forcefully lifted himself up disregarding the throbbing in his head and the abnormalities he can feel in his body. Dumiretso siya sa direksyon kung saan sumisilip ang kaunting liwanag, mula roon ay sinalubong siya ng pamilyar na rehas na gawa sa makakapal na mga bakal at kung papalarin nga naman siya ay mabilis niyang naramdaman ang malakas na boltahe ng kuryente nang hawakan niya ito."F*cking great!" he hissed.Kinapa ni Zandro ang mahapdi niyang balat, nagngalit ang panga niya nang makita roon ang pulang marka na kaniyang inani sa kapangahasan. The anger beneath his chest rose more and it's wrapping his whole system; he wants to transform and give his remaining energy to ruin the electrified gate. But Zandro can still think better despite the anger, the

"I LOVE YOU SO MUCH IT HURTS..."SA GITNA ng kadiliman ay isang nakakatakot na nilalang na mayroong pulang mata, ang ilaw nito ay nagbibigay kay Blythe nang wagas na panghihina sa kaniyang katawan. Naniksik siya sa makapal na pader sa kaniyang likuran; ang bawat kabog ng kaniyang puso ay tila nagmimitsa ng kaniyang kamatayan. Humiyaw si Blythe nang minsan siya nitong sunggaban, ang mahahaba nitong mga daliring mayroong matatalas na itim na kuko ay hawak ang kaniyang leeg at pinipigil ang kaniyang paghinga. Walang kahirap-hirap siya nitong inangat sa ere; dahan-dahah ay bumukas ang napaka-lawak nitong bunganga. Ang mahahaba nitong pangil ay kumikinang sa tama ng liwanag ng bilong na buwan. Ipinikit ni Blythe ang kaniyang mga mata, nangunyapit ito sa kaniyang katawan. Sinubukan niyang muling humiyaw para manghingi ng saklolo ngunit gaya sa mga na-una'y walang tinig na lumalabas sa kaniyang bibig."Please, tulungan ninyo ako!" sigaw niya't mabilis na bumangon mula sa kaniyang pagkakahiga.

"OUT OF THEIR WAR" "WHO REALLY are you?" Matalas na tiningnan ni Zandro si Charlie habang naka-upo ito sa bangko, sa loob ng malawak niyang opisina. Gaya kanina ay mukha pa rin itong hindi komportable sa kaniyang mga titig at pananalita, namumutla ang bata sa takot ngunit walang pakialam si Zandro. What's in his mind is his anger for whatever this bullsh*t is going on in his house. Kung hindi pa pala siya nagpilit na tumakas ay hindi niya malalamang pinamumugaran na ng anak ni Dimas ang kaniyang mansyon at unti-unti na nitong nilalason ang inosenteng utak ng kaniyang asawa. "My name is Charlie Evander Marquez Vizmanos—""I'm not asking your name. I'm asking who you really are!" bahagyang tumaas ang tinig ni Zandro sa inis dito, ngunit sinikap niyang kumalma lalo't alam niyang nasa labas lang si Blythe at nakikinig marahil. "Sino ka at ano ang kailangan mo sa amin? Bakit nasa bahay kita?""You want to see my school I.D. po?" Mukhang nalilito ito sa mga tanong ni Zandro, bahagya itong

"ZXC"MASIGLANG nag-umpisa ang araw ni Blythe pagputok ng bukang-liwayway sa sunod na araw. Maaga siyang nag-umpisang magluto sa kusina at naghanda ng kanilang almusal, sa ibabaw ng counter ay si Charlie na nilalasahan ang pan cakes na bagong gawa niya lang. Balak niyang dalhin iyon kay Zandro dahil hindi ito makabangon at mukhang nilalagnat pa yata. Blythe wants to think that it's because of what they had shared last night, but they have done it few times already at ngayon lang naman nagka-sakit si Zandro. "What do you think, Judge Charlie?" tanong niya rito nang sa ikalawang pagkakataon ay ma-ubos ng bata ang nasa kaniyang plato. "Do you think your tito will like it?" Ngumiti sa kaniya si Charlie at sabay nag-thumbs up. "Kapag po ayaw niya ay ako na lang ang kakain, Mama Blythe.""Pero marami pa iyang nasa plate mo, ah?""Yes, but food is food and you cook better than my mom. Minsan durog o kaya naman sunog ang pancakes niya po, e."Ngumiti si Blythe at masuyong pinunasan ang choco

"YOUR FAKE HUSBAND IS GONE NOW"MABILIS NA lumipad ang mga kamay ni Blythe sa tiyan niyang hindi na gaanong namimilipit ngayon, hinaplos niya iyon nang paulit-ulit sa marahang paraan at kamangha-manghang napapawi ang sakit doon na halos pumatay sa kaniya. Dahan-dahan niyang iminulat ang kaniyang mga mata hanggang sa makilala niya ang isang kamangha-manghang silid na hindi pamilyar sa kaniyang paningin. Nasaan ba siya? She tried to recall everything that she could before the moment she fell into a deep sleep. If her memory serves her right, she's in that forbidden room with Charlie and she was catching her breaths as the torturous realization suddenly rained down on her. Napa-ngiwi si Blythe nang maalala ang mga nalaman niya sa loob ng silid, sina Zandro at Claudia... damn! The wildfire is starting to burn her alive once again.But her mind didn't just stop there yet, it goes on and on recalling everything until the moment she reached the point where she was trying hard to run for her