เข้าสู่ระบบ

ห้องสมุด

ค้นหา

หน้าหลัก / Other / Living With A Gay Alpha / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ Living With A Gay Alpha: บทที่ 1 - บทที่ 10

14

Kabanata I.

Kabanata I. “Malayo pa ba tayo, Manong?” Isa’t kalahating oras na ang aming binabiyahe mula pa kanina pero hanggang ngayon hindi pa rin kami nakakarating sa tinatawag nilang Evergreen City. Mula sa mataong lungsod, unti-unting nawawala sa aking paningin ang kumikislap na mga ilaw at napapalitan ito ng mga nagtataasang puno. Ang kaninang mainit na panahon ay napapalitan ng malamig na simoy ng hangin. Kakamatay lang ng aking Nana na tinuturing kong Lola simula noong nagkaisip ako. At bago siya pumanaw, ibinilin niya sa akin na magtungo sa Evergreen City at doon mamuhay nang payapa, malayo sa aking ina-inahan at suluterang kapatid. Matagal ko ng tinitikis ang pagmamaltrato nila sa akin at ngayon nga ay pinalayas na nila akong tuluyan dahil sinugod ko siya dahil sinulot niya ang aking kasintahang babae. Yes, I am girl who likes my own kind. At hindi ko ikinakah

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata II.

Kabanata II. “Gusto mo ba akong ipahiya rito, babae?” Nagising ako mula sa malalim na pag-iisip nang bumulong siya sa aking tainga. Parang tumaas ang presyon ko sa kaniyang ginawa. Nakakapangilabot ang ginawa niyang paghinga sa gitna ng kaniyang pagsasalita. Doon ko lamang namalayan na ako na nakaharap na pala kami sa isa’t-isa at ako ang mauunang maglalagay ng singsing sa kaniyang daliri. Hindi ako makapaniwalang ikakasal ako sa araw ng pagdating ko. Ano ‘to? Welcome Party? This is not the welcome party I’m expecting. “I, Claudia Laurel, will take you Prito… Prito.” Hindi ko maipagpatuloy ang sasabihin dahil nakalimutan ko ang apilyedo niya. Narinig ko silang tumatawa ngunit nang pinasadahan sila ng masamang tingin ng kaharap ko, ay tumahimik ang mga ito. Bumalik ang tingin niya sa akin at bigla akong kinabahan. He gritted his teeth and hissed. Galit ba siya? &

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata III.

Kabanata III. “Nagustuhan mo ba ang kuwarto mo?” My room is too spacious for me. Hindi kagaya no’ng dati kong kuwarto na maliit lang pero matatawag kong akin talaga. This one is very old school, with vintage, warm colors and hues. This is not far from my taste pero puwede na. Hindi ko napansing pumasok pala si Pietro sa silid ko at nagmasid sa ginagawa kong pag-obserba sa loob. “This is fine. As long as may tutulugan ako, walang problema sa ‘kin,” sagot ko ng walang kabuhay-buhay. Hindi naman ako magtatagal dito. Aalis din ako mamaya. “I think this is too girly for your taste but this will do. Hindi ka naman siguro pihikan sa mga ganitong bagay since you’re like…” pagsisimula nito ngunit tinaasan ko lang siya ng tingin. Is he going to mock me? “Iniinsulto mo ba ako?” asik ko sa kaniya. Iba talaga ang may kapangyarihan. They can do whatever they wa

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata IV.

Kabanata IV. Nauna akong maglakad kay Pietro at hindi siya pinansin. Kanina pa niya ako kinukulit kung ano ang sinasabi sa ‘kin ni Pierce kanina habang magkasama kami. At kahit anong banggit ko na wala, hindi siya naniniwala. “Alam mo, kung hindi ka rin maniniwala sa ‘kin, might as well you stop asking. At t’yaka bakit ba ang init ng ulo mo? Lumabas lang naman ako saglit,” pagsisinungaling ko. Sinundan ko ang mga yapak niya dahil hindi ko pa naman kabisado ang mga daan dito. “Hindi ka lumabas lang, Claudia. Tumakas ka, magkaiba ‘yon. Hindi ka talaga magtitino!” “Wow, ha. Big word. Bakit matino ka ba? Kung matino kang tao, ay hindi ka pala tao. Kung matino kang alpha, you won’t agree in this marriage na alam mo namang hindi magiging successful,” singhal ko. Akala ba niya siya lang ang marunong? Well, hindi pa niya ako kilala.&nb

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata V.

Kabanata V. Nagising ako kinabukasan na nasa ibang silid. Hindi pamilyar ang postura ng mga gamit ko at mas malawak pa sa dati kong k’warto. Inilibot ko ang aking paningin at saka napagtantong wala nga pala ako sa mundo ko. Umupo ako sa kama at kinusot ang aking mga mata. I’m in Evergreen. But, my room in Evergreen isn’t like this. Mas nilawakan ko pa ang aking paglilibot nang makarinig ako ng mahinang reklamo sa ilalim ng bed sheet. Napaigtad ako nang gumalaw ang kumot. “Hmm…” ungol nito at agad na hinablot ang kumot na natatakpan ang kaniyang mukha. Pietro! Hinawakan ni Pietro ang aking hita at hinigpitan na tila kinikilala kung ano ang nakapitan niya. Nakikiliti ako sa hawak niya dahil parang gumagapang na ito patungo sa kaselanan ko kaya napaigtad ako at mabilis na umalis mula sa kama. “Why are you running away?” His morning vo

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata VI.

Kabanata VI. Matapos ang maikling palabas na ginawa ni Pietro sa bayan at nang tumigil ang mga kuro-kuro sa paligid, nagpaalam na kaming umalis at magkahawak pa ang aming mga kamay. Biglang nagbago ang pakikitungo sa ‘kin ni Pietro na tila isa akong mamahaling porselana na pag-aari niya. Ngunit kabaliktaran ang mga nangyari sa tunay niyang nararamdaman. Pagkapasok namin sa kotse, bago ipinaandar ng driver ang makina, binigyan siya ng isang wet tissue ng order sa unahan. I scoffed when I saw him removing the relics of my kisses on his lips, like it was the most disgusting and rotten desert he had eaten. “Talaga lang ha? Wala man lang bang thank you?” tanong ko sa kan’ya dahil parang siya pa ang mas dehado sa lagay na ‘yon. Kalalakeng tao, ang arte. “Hindi ko naman sinabi sa ‘yo na gawin mo ‘yon. And besides, it was me who was abused and belittled there,&

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata VII.

Kabanata VII. Lahat sila napatigagal sa nasaksihan. Patuloy na umaagos ang dugo mula sa aking palad at unti-unti ng kumikirot ito, kaya napapikit ako sa sakit. Maging ang professor namin ay nagulat sa aking ginawa. Nang napansin niya ang patuloy na pagdurugo, agad siyang kumumpas sa kaniyang kamay at may binanggit na kataga na ikinatigil ng lahat na parang mga estatwa. Napatda ako. Dumating si Jilliane sa arena at agad na pinigilan ang pagdurugo. Compared sa lahat, Claire and Jilliane seems to be controlled with their strength dahil hindi man lang sila natinag sa dugo ko. Alam kong isa silang werewolf kaya nakakapanibago pa rin na hindi sila nape-preskuhan. “Hingang malalim,” utos ni Jilliane agad nang napansin niyang parang nawawala ako. “Stay with me and don’t close your eyes.” Hindi ko alam ang sinasabi niya pero nagsimulang maglitanya si Jilliane ng kung anu-ano. At

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata VIII.

Kabanata VIII. “Claudia! Claudia…” Napakasarap pakinggan ang boses ni Pietro sa aking tainga. Mauungusan nito ang paborito kong musika na ikinasasaya ko noon. Hindi ko maidilat ang aking mga mata subalit panatag ang aking damdamin na narito siya, kasama ko. “Claudia, you’re safe. I’m here. So please, wake up.” Iniyugyog niya ako ng ilang beses ngunit hindi ko talaga mabuksan ang mga mata ko. Anong nangyayari? “This can’t be. Please, wake up,” patuloy nitong pagmamakaawa. Kahit gusto kong magsalita, tila nakatutop ang aking dila at hindi makabigkas. “I think she’s been cursed. Kailangan natin siyang dalhin sa downtown,” anunsyo ng isang order. “Let’s go the mansion and get her friend’s help immediately,” utos niya na siyang ikinangiti ko.

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata IX.

Kabanata IX. “Pietro, umayos ka nga!” Kanina pa siya naglilikot sa kama. Kanina pa rin niya ako hindi tinigilan sa pagsuot ng panty. Sinubukan ko naman suotin ‘yong binigay niya kanina kaya lang, hindi talaga kumportable. “Can’t you just wear my boxer?” tanong nito nang mahina. “Kapag nahawakan ko ‘yan, h’wag na h’wag kang magrereklamo sa ‘kin, ah.” “Kaya nga may unan, ‘di ba? You’re an alpha. Alam mo na hindi p’wedeng lumagpas sa isang border,” saad ko habang nakatalikod sa kan’ya. Biglang tumahimik ang paligid nang hindi nagsalita si Pietro. Akala ko natutulog na siya dahil lumalim na rin ang kan’yang paghinga. Iniba ko ang aking p’westo at pasimpleng sumisilip sa kan’ya. Ngunit biglang nagpang-abot ang aming titig sa isa’t-isa na ikinabigla namin

อ่านเพิ่มเติม

Kabanata X.

Kabanata X. Nagsimula na ang pagsusulit sa lima kong kaklase at binigyan sila ng perpektong marka. Sumunod naman ang grupo nina Claire at Jilliane at gano’n din ang nangyari. Unang pumanhik si Bree sa unahan at mataas ang kumpiyansa niya sa sarili na kaya niyang gumawa ng antidote sa isang wolfsbane. Ang wolfsbane ay isang herb na nakakapagpahina ng isang werewolf kapag ito’y nakain, nainom, at nalanghap kahit konti. But for humans, they’re as poisonous as poison dart frog. Napag-aralan namin ‘to noong high school. Subalit, hindi ko alam kung paano gumawa ng antidote. Nasa harapan namin ang lahat naming kailangan pero hindi ko alam ang proseso. Nang hinawakan ko ang isang dahon ng herb, tumaas ang gilid ng labi ni Bree. May sinasabi si Jilliane sa likod ko pero agad din siyang pinapatahimik ng prof. Binalaan siya na kapag tutulungan niya ako ay ibabawas niya ‘yon sa naku

อ่านเพิ่มเติม

ก่อนหน้า

ถัดไป

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

DMCA.com Protection Status