บททั้งหมดของ Married to a Bastard Billionaire: บทที่ 61 - บทที่ 70

Alexa Napapakagat labi ako habang hinihintay namin ang result ng mga test na isinagawa sa akin. Nandito kami ngayon ni Ludwig sa mini hospital sa isla. Maaga palang ay narito na kami. Pareho kaming halos hindi makatulog kagabi. At aaminin ko na kinakabahan talaga ako sa kalalabasan ng test. This is all new to me. Kaya hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. Wala akong morning sickness na naramdaman. Kaya hindi ako sigurado kung buntis na nga ba ako. Pero sinabi ng Ob na ganoon daw talaga minsan. Pero ang ibang sign ng pagbubuntis ay mayroon ako. "Nervous?" tanong ni Ludwig sa akin. Magkatabi kaming nakaupo sa upuang katapat ng mesa ng OB. "Hindi naman masyado. It's more of, natatakot ako?" pag-amin ko kay Ludwig. "Bakit ka natatakot? I'm here. You are not alone." "Oo nga. Pero hindi ko alam kung tama ba ang timing nitong pagbubuntis ko. Ngayon palang tayo nagsisimula. Ngayon lang natin naamin sa mga sarili natin na mahal na natin ang isa'

Alexa I'm happy at the same time nervous. Magkakaanak na kami ni Ludwig. Hindi ko pa gaanong na-absorb ang pag-amin namin sa nararamdaman namin sa isa't-isa. May katiting na doubt pa nga ako sa kaniya. Tapos ito may bago na namang pagbabago sa relasyon namin. Hindi na lang kami basta mag-asawa. Magiging magulang na kami. Okay lang sana kung walang Sydney na umaaligid sa paligid. "Ugh! Paano ko makokontak si Tommy kung ayaw niyang ipagamit sa 'kin ang cellphone at laptop ko?" Napanguso ako nang may maalala ako. "Hey! Bakit nanghahaba 'yang nguso mo?" tanong ni Ludwig sa 'kin pagkapasok niya sa kwarto. "Naalala ko kasi na may ipinakita kang picture ni Sydney kay Lucas kahapon." "And?" "Ibig sabihin may pictures ka pa rin ng ex mo sa cellphone mo?" Tinignan ko siya ng masama. At lalong nalukot ang mukha ko nang tumawa siya. "Hey! Huwag mo kong tignan ng ganiyan, okay? I just search for Sydney's social media account yesterday, para

Alexa Kinabukasan, hindi ko inaasahan na mayroon kaming magiging bisita, from Manila. "Good morning." "Tommy?!" shock na bulalas ko. "What are you doing here?" tanong ng nasa likod ko na si Ludwig. As usual, hindi na naman maipinta ang mukha niya. "Kalma, okay?" bulong ko sa kaniya. "Hindi ka raw makontak nitong si Tommy, apo. Kaya sumunod na siya dito sa isla," sabi ni lolo. Napatingin naman ako kay Ludwig. Nasa kaniya kasi ang cellphone at laptop ko. "Nasa akin po kasi ang phone at macbook ni Alexa, lolo. Ayoko po kasi na ma-stress siya. Lalo na ngayon na buntis na siya." Pinigilan ko na mapairap. Obviously, sinadya niyang sabihin iyon at iparinig kay Tommy. I'm expecting a violent reaction from Tommy. Pero ngumiti siya sa akin. "Congratulations." Pagkatapos ay bumaling ito kay Ludwig. "Huwag kang mag-alala nandito ako dahil sa trabaho. May mga kailangan lang akong i-discuss at papirmahan kay Alexa." "I already ta

Alexa Naalimpungatan ako ng maramdaman ko na may humaplos sa pisngi ko. Dahan-dahan akong nagmulat ng mga mata ko. "Tommy?!" Kaagad akong nakaramdam ng kaba ng makita ko siya at ang kwartong kinaroroonan ko. "N-nasaan ako?" tanong ko sa kaniya habang bumabangon ako. "You don't have to know, Alexa. Pansamantala lang tayo dito habang inihahanda ko ang pag-alis natin." Kumunot ang noo ko sa naging tugon sa 'kin ni Tommy. "Ano'ng sinasabi mo? Pag-alis? Saan tayo pupunta? At tsaka bakit ako sasama sa 'yo? What's happening to you, Tommy?" I asked him. Pilit ko pa rin na isinasa-alang-alang ang pinagsamahan namin sa kabila ng ginawa niyang pagdukot sa 'kin. "I'm sorry, kung kinailangan pang umabot sa ganito, Alexa. Sana pala noong una palang ay inilayo na kita sa kaniya. He is not good for you," malumanay niyang tugon sa 'kin. Huminga ako ng malalim bago ako muling nagsalita. "Tommy, asawa ko si Ludwig. At magkakaanak na kaming dalawa. Kung anuman an

Ludwig Mad is an understatement because right now, I am furious. “Where did you take my wife, Tommy?” I hissed, teeth gritted. Nanggigil na niyupi ko sa mga kamay ko ang hawak kong beer in cans. Ilang araw nang kumikilos ang mga pulis pati na ang mga tauhan ko, pero hind pa rin nila natutunton kung saan dinala ng Tommy na ’yon si Alexa. “I swear, ako mismo ang tatapos sa buhay ng Sandico na ’yon kapag may nangyaring masama sa mag-ina ko.” I grab another beer and gulp it down. “Hijo, malalim na ang gabi. Hindi ka pa ba magpapahinga?” Napalingon ako kay Lolo Alfred. Tinapik ako nito sa balikat. Nandito pa rin kami sa isla sa pag-asang nandito lang itinatago ni Tommy si Alexa. Pero mukhang mali kami. Dahil halos nahalughog na namin ang buong isla, hindi pa rin namin nahahanap ang asawa ko. “Hindi po ako makatulog.” Sa dalampasigan ako nakatingin pero dinig ko ang pagbuntonghininga ni Lolo Alfred. “Maging ako man. Pinakaiisip ko