A Promise of Love (Book 1 and 2) のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

Chapter 31Nandito ako ngayon sa bahay nina Dylan. Kung hindi nga siguro ako inalalayan ni Dylan, malamang ay hindi ko na kinaya ang maglakad pa nang maayos dahil sa pagkatulala at sobrang panginginig ng buong katawan ko kanina. Nahihiya nga ko sa kanya dahil kung tutuusin ay siya nga 'tong may sakit. Kaya katulad ng nauna kong plano kanina ay sasamahan at aalagaan ko siya.Kasalukuyan akong nasa kusina at nagluluto ng lugaw para sa kanya. I may not be good in cooking, but I think I can manage this one. This is the least thing that I can do for him right now.Pero kahit anong gawin ko ay pakiramdam ko lutang pa rin ako. Ang daming tanong na naglalaro sa isip ko ngayon na tanging si Lance lang ang makakapagbigay ng sagot.But I don't really know if I am ready to know the answers.My heart is still aching. My eyes can't stop from crying. My mind keeps on thinking a lot of things.Malalim akong napabuntong hininga. Kailangan ko

Chapter 33My phone keeps on ringing in my pocket. But I didn't bother to check who it is. I just keep on running. Without any idea on where should I go.Ngunit natigilan at napayakap na lang ako sa sarili ko nang biglang humangin ng malakas. Kaya naman ay rinig na rinig ko ang malakas na pagpagaspas ng mga dahon.Pero mayamaya lang ay muli ng binalot ng katahimikan ang paligid. Tila ba nakikisimpatya 'to sa pagkawala ng isang mahalagang tao sa buhay ko.Napatingala ko. Sobrang dilim ng kalangitan at halos kakaunti lang ang mga bituin. Kasing dilim ng pag-asa na mayroon ako ngayon.Malalim akong napabuntong hininga. Sa kabila ng lahat ng nangyari ay naniniwala ko, na sa pinagsama-samang bilang ng mga bituin ay mabubuo ang malaking liwanag ng pag-asa. It can defeat the darkness and gives hope.Halos tatlong oras na rin ang lumipas magmula ng tumigil ako sa parke na malapit sa school. Kanina pa ko nag-iisip ng mga posibleng da

Chapter 35"So what can you say, Sir? Do you like it?" nakangiti kong tanong sa lalaking kliyente ko ngayon. Kahit pa ang totoo ay gustong-gusto ko na siyang irapan.Halos manuyo na kasi ang lalamunan ko sa kakasalita magmula palang no'ng sinimulan naming libutin ang mga model house na mayroon sa subdvision na 'to, pero hindi naman siya nakikinig. Ang bahay na kinaroroonan namin ngayon ay ang pang-apat at panghuling modelo na kailangan naming puntahan. Kaya lang ay pansin ko ang hindi niya masyadong pagtuon ng atensyon sa lahat ng mga bahay na napuntahan namin.His eyes were too focused raking my body that made me want to puke. Kahit sa tuwing nakatalikod ako ay ramdam ko ang mapanuri niyang tingin.Kaya naman ay hindi ko maiwasan ang makaramdam ng ilang. Pero kahit gano'n ay pilit pa rin akong nagpapatuloy sa pagsasalita at pagngiti kahit gusto ko ng ngumiwi at manapak."Sir?" I asked once again when he remained like a statue by just standing in front of me.H

Chapter 37Hindi ko kaagad siya nakilala no'ng una dahil sa iba na ang ayos ng buhok niya maging ang kulay nito. Light brown na 'to ngayon, hindi katulad rati na itim na itim. He even looks more matured now. Especially with his business suit.Napaangat naman ng tingin si Aileen sa direksyon ko. ''Oh. There she is, Sir."Agad akong umupo at pilit na ngumiti sa harap nila."By the way, Ms. Sandoval this is my boss, Mr. Buenavista. He's the one who plans to look and buy for a house,'' nakangiting pagpapakilala ng sekretarya niya sa 'ming dalawa.Agad na pinakalma ko ang sarili dahil ramdam ko na ang panginginig ng mga tuhod ko. I faced him with confidence and still with a fake smile on my face.Kahit na ang totoo ay gusto kong tumakbo, sumigaw at magwala. Gusto kong pumikit bago dumilat ulit dahil baka panaginip lang ang lahat ng 'to.Kinurot ko ang hita ko at medyo napangiwi ako nang dahil sa sakit na naramdaman.

Chapter 39''Hindi ko akalain na magkikita ulit kayo ni Lance at sa gano'ng klase ng pagkakataon pa.'' Napailing si Ralph, bago sumimsim ng iniinom na kape.''Yeah. Me too.'' Malalim akong napabuntong hininga, bago ibinaba ang hawak na tasa at napatingin sa labas.Nandito kami ngayon sa paborito naming coffee shop. Nabanggit ko kasi sa pag-uusap namin sa phone kanina ang tungkol sa pagkikita namin ni Lance kahapon. Kaya naman ay dali-dali siyang nag-aya na pumunta rito para mas makapag-usap kaming dalawa ng maayos. Nagkataon din kasi na wala siyang pasok ngayong araw.''Ano naman ang naging reaksyon ni Dylan? Nabanggit mo rin na sinundo ka niya. So I assume that he saw the two of you together.''Nilingon ko siya at hindi ko napigilan ang mapasimangot nang makita ang sinusupil niyang ngiti sa mga labi.''He looked surprised as well. Pero hindi nagtagal ay naramdaman ko na ang namumuong tensyon sa pagitan nilang dalawa. Kaya d