ホーム / YA/TEEN / A Promise of Love (Book 1 and 2) / チャプター 21 - チャプター 30

A Promise of Love (Book 1 and 2) のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

59 チャプター

Chapter 20

Chapter 20School festival week na. Wala kaming klase buong linggo, pero required naman kaming um-attend ng event.Mas gusto ko sanang tumambay lang sa bahay maghapon. Kaya lang ay wala rin naman akong gagawin doon. Isa pa ay sayang din ang attendance namin dito. Extra points din 'yon para sa extracurricular activities. Pandagdag din sa grades kahit papaano.Nakatambay tuloy ako ngayon sa school field mag-isa, habang nanonood sa mga naglalaro ng football.Malalim akong napabuntong hininga. Ano bang masaya sa larong 'to? Parang wala naman, eh. Sisipain mo 'yong bola tapos hahabulin.Nasa galaan kasi sina Mia at Kim. Nagsulat lang sila sa attendance at sumaglit, bago umalis kaagad. Niyaya naman nila ko sa lakad nila. Pero tinatamad rin ako. Kung hindi ako mahilig sa mga ganitong klase ng bagay ay mas lalo naman sila.Si Ralph naman ay kanina ko pa hinahanap. Pero hanggang ngayon ay hindi ko pa rin siya nakikita. Ni hindi rin s

続きを読む

Chapter 21

Chapter 21Sa wakas ay Biyernes na at huling araw na ng school festival. Sa susunod na linggo ay balik na naman kami sa mga nakakaantok na lectures.Kasalukuyan akong papunta sa gymnasium para manood ng magiging laban nina Lance. Niyaya ko si Clark na sumama pero tumanggi naman ang magaling kong kapatid. May ibang bagay raw kasi siyang kailangang gawin.Pero nasisiguro ko na may iba pa siyang dahilan. He's been acting weird since last night. Sa totoo lang ay pareho sila ni Mama. Naalala ko na naman tuloy bigla 'yong mga sinabi nila sa 'kin bago ako umalis kanina.''Alis na po ko, Ma.'' I kissed her right cheek. Papalabas na sana ko ng bigla naman akong tawagin ng magaling kong kapatid.''Ingat ka, Ate. Just take it slowly, okay?'' He grinned.''What?''May slowly pa siyang nalalaman, eh alam naman niyang madalas na may pagka-slow talaga ko.''Wag mo na lang intindihin 'yang kapatid mo. Basta ako anak, I tru

続きを読む

Chapter 22

Chapter 22Nagising ako nang maramdaman kong may marahang tumatapik sa pisngi ko.''Wifey, wake up. We're here already,'' bulong niya pa sa 'kin.Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. ''Anong oras na ba?'' tanong ko nang mapansing medyo madilim na sa labas.''It's almost 6pm. Tara na?'' he said.Tumango ako bago humikab. Akmang bubuksan ko na 'yong pinto ng bigla niya kong pinigilan.''Wait.'' Mabilis siyang lumabas at umikot papunta sa puwesto ko para pagbuksan ako ng pinto.Napakurap ako. Why so sweet?Inilahad niya pa ang kanang kamay sa 'kin. Nakangiti ko naman itong tinanggap, bago niya ko inalalayan palabas.Hindi ko maiwasan ang mapatitig sa kanya. Ganito ba talaga ang epekto kapag nananalo sa basketball? Mas nagiging sweet?Pero unti-unting nawala ang ngiti at antok ko nang ilibot ko ang tingin sa paligid.Napalunok ako. Anong gagawin namin dito sa hotel?

続きを読む

Chapter 23

Chapter 23Malalim akong napabuntong hininga, bago padabog na tumayo at kumuha ng mga gamit. Papasok na sana ko sa banyo upang maligo, nang mapatingin ako sa bilog na orasan na nakasabit sa dingding.Nanlaki ang mga mata ko nang mapagtanto na alas-dose na pala ng tanghali!Binilisan ko na ang pagkilos ko. Ito kasi ang kauna-unahang pagkakataon na namalagi ako sa isang hotel, kaya siguro napahaba ang tulog ko.Pagkatapos kong mag-ayos ay pinasadahan ko ng huling tingin ang sarili sa harap ng malapad na salamin. Nakasuot ako ng kulay yellow na v-neck shirt, khaki short at puting converse na sapatos. Naglagay naman ako ng kaunting polbo sa mukha at manipis na lipstick.Nang makuntento na ko sa ayos ko ay lumabas na ko ng kuwarto namin ni Lance. Naabutan ko naman siyang naghihintay sa couch. Dahan-dahan ko siyang nilapitan at binatukan.Gulat na napatayo siya at napatingin sa 'kin. ''What's that for?''Sinamaan ko siya

続きを読む

Chapter 24

Chapter 24Lance's POVI woke up early this day just to prepare all of the necessary things that we'll need for our escapade later.Shane doesn't have an idea on where am I going to take her. But I know that she will be happy once we get there.Bago pa man kami pumunta rito ay planado ko na ang lahat ng mga gagawin namin. I even asked Tita about the things and the place that she hasn't done and gone yet. Gusto ko kasi na ako ang kasama niya sa iba pang 'first' sa buhay niya.The day went well and everything that had happened was according to the plan. Seeing her this happy was totally priceless. Lahat ay kaya kong gawin makita ko lang na masaya siya at palaging nakangiti.Then the night came. The set-up was almost perfect. May balak pa nga sana ko na kantahan ulit siya rito sa restaurant. I know that she doesn't want an expensive gift and extravagant dates. But she really deserves to received and experienced those things. Sh

続きを読む

Chapter 25

WARNING: Mature Content | R-18Chapter 25Shane Chrystelle's POVNaalimpungatan ako nang biglang tumunog ang message tone ng phone ko. Nakapikit na kinapa at kinuha ko ito sa ibabaw ng mesa. Pero bahagya ko ring binuksan ang isa kong mata para tingnan kung sino ang nag-text.Ralph:Hey! Kamusta na kayo riyan? Kwentuhan mo ko pag-uwi n'yo, hah X)A smile formed on my lips. Kahit kailan talaga ay napakatsismoso ng lalaking 'to.Pero agad ring nawala ang ngiti ko nang may bigla kong maalala. Napabalikwas ako ng bangon at muling tumuon ang tingin ko sa hawak na phone para tingnan kung anong oras na.It's 10:30 am already. Malapit na rin pala ang lunch time. Ang tanghali ko talagang magising kahit kailan.Nakatulugan ko na pala ang paghihintay kay Lance rito sa sofa. Speaking of Lance, nakauwi na kaya siya? Pero gigisingin naman niya siguro ako kung sakali.Tumayo na ko at nag-inat. Maglalakad

続きを読む

Chapter 26

WARNING: Mature Content | R-18Chapter 26Bitbit ang isang libro ay naupo ako sa nadaanan kong bench at tumingala. Makulimlim ang langit na tila ba nakikiramay sa kalungkutang nararamdaman ko ngayon. Kabaliktaran ng nag-uumapaw na sayang naramdaman ko ilang araw na ang nakararaan.Hinayaan ko lang ang nakaladlad kong buhok na tangay-tangayin nang biglang humangin nang malakas. Umaasa na kahit papaano ay magagawa rin nitong tangayin ang lahat ng hindi magandang nangyayari ngayon.Pinikit ko ang aking mga mata at dinama ang katahimikan sa lugar na 'to. How I wish that he's here with me.God! I really miss him.Ilang segundo pa ang lumipas ay namalayan ko na lang ang unti-unting pagtulo ng mga luha ko.But my eyes flew open when I suddenly felt someone wiped my tears.''Wala ka pa rin bang balita kay Lance hanggang ngayon?'' Ralph asked and sat beside me.''How did you know that I'm here?'' I asked ba

続きを読む

Chapter 27

Chapter 27"Ito na ba lahat? Basic lang 'to!'' mayabang na sabi ni Lance habang isa-isang tinitingnan ang mga notes kong nakakalat sa ibabaw ng mesa.Kumuha ko ng isang unan sa sofa bago hinagis sa mukha niya. ''Ang yabang! Ikaw na magaling at matalino.''Tumawa lang nang malakas ang loko.Napanguso na lang ako nang basahin niya ang mga 'yon at ipinaliwanag sa 'kin. Samantalang ako na present sa klase nitong mga nakaraang araw at taimtim namang nakinig ay hindi man lang maintindihan ang iba sa mga 'to.Kasalukuyan kaming nandito sa sala. I was sitting on the single couch while he's on the floor. Ipinakita ko kasi sa kanya 'yong kopya ko ng mga lessons namin no'ng mga araw na absent siya para naman mapag-aralan na niya. Nag-effort pa kong sulatin ang lahat ng 'yon kahit may pagkatamad ako magsulat para sa kanya.Siya mismo ang nagsabi na wag na raw kaming pumasok ngayon. I didn't think twice and agree with him. Dito na lang d

続きを読む

Chapter 28

Chapter 28Shane Chrystelle's POVIlang minuto na kong nagbabasa ng notes ko pero hanggang ngayon ay hindi pa rin ako nakakaalis sa isang page. May kung ano kasing gumugulo sa isip ko kaya hindi ko magawang intindihin ang binabasa ko.Exams week na kasi. Kaya naman ay naisipan kong pumasok ng maaga ngayon para sana makapag-aral. Pagkatapos naman ng linggong 'to ay sembreak na. Kaya kahit papaano ay mapapahinga na ang utak ko no'n.Normal na araw lang naman para sa 'kin ang nagdaan na mga sembreak. Halos puro kain at tulog lang naman ang ginawa ko no'n. Ang tanging bagay na kahit papaano ay nagbigay kulay sa buhay ko no'n ay ang pakikinig ng musika.Pero iba na ngayon. Dahil bigla na lang akong nakaramdam ng excitement. Gustong-gusto ko na ngang matapos ang linggong 'to, eh. Makakasama ko na kasi si Lance ng mas mahaba pang oras at pansamantalang wala na kong ibang iintindihin pa.''Shane!''Napaangat ako ng tingin n

続きを読む

Chapter 29

Chapter 29Sembreak came so fast. Parang kailan lang ng may dumating na problema sa pamilya namin.But everything is now okay and settled. Nagulat na lang ako isang araw nang bigla kong sinalubong ng nakangiting mukha ni Mama na tila ba walang nangyari.Halos maiyak ako no'n sa sobrang saya dahil ilang araw ko ring hindi nakita sa kanya ang matamis niyang ngiti.Kagagaling ko lang sa school no'n at katatapos lang ng pinakahuling exam namin. Napagdesisyunan kong pumunta sa kumpanya kung saan dating nagtatrabaho si Mama para umapela.Tinanggal ko ang lahat ng hiya na mayroon ako sa katawan. Lalo pa at nasisiguro ko ang posibilidad na mayroong anomalya na nangyari.But I was surprised when I saw that Mama's there too. Nakangiting nakikipag-usap siya sa tatlong medyo may edad ng lalaki na sa palagay ko ay pawang mga matataas ang posisyon.Then she finally turned around and saw me. Agad siyang tumakbo palapit sa 'kin at

続きを読む

前へ

次へ

コードをスキャンしてアプリで読む

DMCA.com Protection Status